دوره 30، شماره 188: هفته دوم تیر ماه 1391

مقایسه‌ی دقت شناسایی ویروس سیتومگال انسانی به روش‌های Real-time PCR و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم در دریافت‌كنندگان پیوند كلیه

مجید کمیجانی, محمدتقی کاردی, سید مرتضی جوادی راد, نیلوفر نقشینه, مرضیه رضایی, سیمین همتی, آزاده حمزه‌ئی سیچانی

چکیده


مقدمه: ویروس سیتومگال انسانی (Human cytomegalovirus یا HCMV) یکی از ویروس‌های خانواده‌ی هرپس می‌باشد. تشخیص به موقع این ویروس از اهمیت بسیار زیادی در افراد دریافت‌کننده‌ی پیوند کلیه برخوردار است. علت این امر، وسعت تظاهرات بالینی آلودگی به این ویروس در این افراد، از پس زدن پیوند تا حتی مرگ، می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی دقت دو روش رایج (Real-time Polymerase chain reaction)
Real-time PCR و ایمونوفلورسانس غیر مستقیم (pp65 antigen assay) در دریافت‌كنندگان پیوند كلیه برای شناسایی HCMV بود.

روش‌ها: در این پژوهش خون کامل 135 نفر از دریافت‌کنندگان پیوند کلیه در شهر اصفهان طبق پروتکل کیت کیاژن (Qiagen DNA mini kit) استخراج گردید. برای تشخیص HCMV از دو روش Real-time PCR و ایمنوفلورسانس غیر مستقیم (pp65 antigen assay) استفاده شد. روش اول بر پایه‌ی روبش کاوش‌گر TaqMan و روش دوم بر پایه‌ی شناسایی آنتی‌ژن pp65 به روش ایمنوفلورسانس غیر مستقیم استوار بودند.

یافته‌ها: تعداد افرادی که نتیجه‌ی آزمایش آن‌ها در روش Real-time PCR مثبت گزارش شد 36 نفر (27 درصد) بود، در حالی که، این تعداد در روش pp65 antigen assay در مجموع 29 مورد (21 درصد) بود. همچنین مشخص شد که، بیشینه‌ی فراوانی عفونت فعال در فصل بهار (28 درصد) و کمینه‌ی فراوانی آن متعلق به فصل زمستان (16 درصد) بود؛ اما، رابطه‌ی معنی‌داری بین فراوانی عفونت HCMV و فصل مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: یافته‌های این مطالعه نشان داد که روش Real-time PCR با دقت بیشتری قادر به تشخیص عفونت HCMV در افراد دریافت‌کننده‌ی پیوند کلیه می‌باشد. همچنین مشخص شد که بیشترین فراوانی عفونت HCMV چه به‌ صورت نهفته و چه به ‌صورت فعال، متعلق به فصل بهار است که البته این ارتباط معنی‌دار نبود.

واژگان کلیدی: ویروس سیتومگال انسانی، پیوند کلیه، ایمونوفلورسانس غیر مستقیم، Real-time PCR


تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.