دوره 30، شماره 175: هفته اول فروردین ماه 1391

بررسی رابطه‌ی میزان کنترل HbA1C با ایجاد زخم پای دیابتی عفونی

محسن میدانی, فرزین خوروش, محمدرضا رجب‌پور نیکفام

چکیده


مقدمه: یکی از عوامل خطر اصلی ایجاد کننده‌ی زخم پا عدم کنترل قند خون و عدم کنترل هموگلوبین گلیکوزیله (Glycosylated hemoglobin یا HbA1C) است. هدف از انجام این مطالعه تعیین ارتباط بین HbA1C و ایجاد زخم پای دیابتی بود.

روش‌ها: این مطالعه، یک مطالعه‌ی تحلیلی و به صورت مورد–شاهدی بود که در سال 90-1389 در بیمارستان الزهرا (س) اصفهان انجام شد. افراد گروه مورد، 65 نفر مرد با سابقه‌ی بیش از 10 سال دیابت بودند که سابقه‌ی سیگار کشیدن، فشار خون و زخم قبلی پا را نداشتند و در زمان تحقیق با زخم پا مراجعه کرده بودند. گروه شاهد 65 نفر مرد مشابه گروه مورد بودند که در زمان تحقیق زخم پا نداشتند. میزان HbA1C در گروه مورد و شاهد در 6 ماه قبل و در زمان تحقیق بررسی شد. در نهایت داده‌‌ها توسط نرم‌افزار آماری SPSS نسخه‌ی 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته‌ها: در این مطالعه مدت زمان ابتلا به دیابت، در گروه شاهد کمتر از گروه مورد بود (میانگین 03/13 سال در مقابل 49/15 سال). از نظر میزان کنترل دیابت در زمان تحقیق،) در گروه مورد 69/7 درصد افراد HbA1C کمتر از 7 درصد داشتند ولی در گروه شاهد 31/52 درصد افراد HbA1C کمتر از 7 درصد داشتند.

نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه عدم کنترل قند خون در ایجاد زخم پای دیابتی نقش مهمی دارد. با اندازه‌گیری مستمر HbA1C و کنترل دیابت و در صورت لزوم با تغییر روش درمان می‌توان از بروز این عارضه تهدید کننده‌ی حیات جلوگیری کرد.

واژگان کلیدی: هموگلوبین گلیکوزیله، دیابت ملیتوس، زخم پا


تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.