بهار 1387:8-13

استفاده از ورید در سندرم تونل کارپ عود کننده

محمد دهقانی

چکیده


مقدمه:

با وجود فن‌آوری‌های جدید جراحی، امکان عود و برگشت علایم سندرم تونل کارپ وجود دارد. یکی از دلیل‌های آن عود چسبندگی عصب به بافت‌های مجاور است.

روش‌ها:

14 بیمار مراجعه‌کننده با ادامه‌ی بی‌حسی و درد و ضعف قدرت دست، پس از عمل جراحی از نظر بالینی و پاراکلینیک بررسی شدند. متوسط زمان بعد از جراحی 6 ماه (8 ماه تا 2 سال) بود؛ عمل جراحی با روش کلاسیک و کمی وسیع‌تر از شکاف اولیه انجام شد.

یافته‌ها:

در 3 مورد به دلیل شکاف خیلی کوچک، آزاد سازی کامل رتیناکولوم انجام نشد و در 11 مورد چسبندگی عصب به نسج اسکار مشاهده شد. در این افراد علاوه بر رهاسازی چسبندگی از ورید پشت ساعد جهت جداسازی عصب از نسوج اسکار و برای پیش‌گیری از ایجاد اسکار استفاده گردید. ورید مورد استفاده ابتدا با تزریق سالین گشاد و سپس به صورت طولی باز شد و با چند سوتور در دور عصب قرار گرفت. متوسط طول مدت پی‌گیری پس از عمل جراحی 11 ماه (8 ماه تا 3 سال) بود و به جز 2 مورد که دچار اتروفی سودک شده بودند، در سایر موارد علایم برطرف گردید.

نتیجه‌گیری:

درمورد سندرم تونل کارپ عود کننده، روش‌های یاد شده نتیجه بخش است.

واژگان کلیدی:

سندرم تونل کارپ، عود، جراحی مجدد، ورید پشت دست


تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.