دوره 30، شماره 177: هفته سوم فروردین ماه 1391

اثر لوزارتان بر دانسیته‌ی مویرگی عضله‌ی قلبی در رت‌ها‌ی دیابتی شده

علیرضا فلاح زاده, نوشین افشار مقدم, مجید خزاعی

چکیده


مقدمه: اثرات تحریکی و یا مهاری آنژیوتانسین II بر آنژیوژنز اغلب به گیرنده‌ی نوع I ‌نسبت داده می‌‌شود. با این حال تنها تعداد اندکی از مطالعات به بررسی نقش گیرنده‌ی نوع I آنژیوتانسین II بر تغییرات عروقی در قلب در دیابت پرداخته‌اند. در این مطالعه، اثر لوزارتان (بلوکر گیرنده‌ی نوع I آنژیوتانسین II) بر دانسیته‌ی مویرگی عضله قلبی در رت‌ها‌ی دیابتی مورد بررسی قرار گرفت.

روش‌ها: در این مطالعه 18 رت سفید نر در سه گروه شاهد، دیابتی و دیابتی دریافت کننده‌ی لوزارتان قرار گرفتند. گروه 2 و 3 توسط استرپتوزوتوسین (55 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم به صورت دوز واحد و داخل صفاقی) دیابتی شدند. رت‌ها‌ در گروه 3 روزانه به میزان 15 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم لوزارتان به صورت داخل صفاقی (Interaperitoneal یا IP) و به مدت 21 روز دریافت کردند. رت‌ها‌ در گروه 2 حلال دارو (سالین) با حجم مساوی دریافت کردند. در ابتدا و انتهای آزمایش از رت‌ها‌ خون‌گیری شد و قلب آن‌ها جهت بررسی دانسیته‌ی مویرگی از بدن خارج شد.

یافته‌ها: دانسیته‌ی مویرگی عضله‌ی قلبی در حیوانات دیابتی به طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد کمتر بود (05/0 > P). مصرف لوزارتان تغییر معنی‌داری در دانسیته‌ی مویرگی عضله‌ی قلب رت‌ها‌ی دیابتی ایجاد نکرد (05/0 < P).

نتیجه‌گیری: به نظر می‌‌رسد مصرف لوزارتان نمی‌‌تواند اثر مفیدی بر افزایش دانسیته‌ی مویرگی در قلب رت‌ها‌ی دیابتی داشته باشد.

واژگان کلیدی: لوزارتان، آنزیوتانسین II، دانسیته‌ی مویرگی، دیابت

تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.