دوره 30، شماره 177: هفته سوم فروردین ماه 1391

مقایسه‌ی سطح پلاسمایی بتاناتریورتیک پپتید مغزی در بیماران دمانس عروقی و بیماران با سابقه‌ی سکته‌ی مغزی بدون دمانس

محمد سعات نیا, محمدرضا نجفی, افشان فرشاد مهر, سید مهدی صادقیه

چکیده


مقدمه: با توجه به افزایش روزافزون بیماری‌های عروقی به دلیل تغییرات سبک زندگی و همچنین بالا رفتن سن امید به زندگی و بالطبع افزایش بیماران مبتلا به انواع دمانس از جمله دمانس عروقی و مشکلات فراوان این بیماران از نظر کیفیت زندگی خود و اطرافیان، به نظر می‌رسد پیدا کردن مارکری برای تشخیص زودرس بیماری کاربردی است. همچنین نظر به این که افزایش بتاناتریورتیک پپتید (Beta natriuretic peptide یا BNP) در دمانس‌های عروقی به عنوان یک تست تشخیصی قابل اعتماد مطرح نشده است، بنابراین انجام این تحقیق در راستای بررسی‌ پاراکلینیک و تشخیص زودرس دمانس‌ عروقی ضروری بود.

روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه‌ی مقطعی بود که در سال 1390 در مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س) اصفهان به انجام رسید. جامعه‌ی آماری مورد مطالعه شامل بیماران مبتلا به دمانس عروقی، بیماران مبتلا به سکته‌ی مغزی بدون دمانس و یک گروه افراد عادی به عنوان گروه شاهد بود. با گرفتن نمونه‌‌ی خون، سطح پلاسمایی BNP در هر سه گروه تعیین گردید. اطلاعات به دست آمده وارد رایانه شد و به وسیله‌ی نرم‌افزار SPSS مورد آنالیز آماری قرار گرفت.

یافته‌ها: میانگین سطح BNP در گروه شاهد، دمانس و سکته‌ی مغزی بدون دمانس به ترتیب 2/13 ± 71/24، 9 ± 08/83 و 4/12 ± 57/51 پیکوگرم در میلی‌لیتر بود و طبق آزمون One way ANOVA، میانگین سطح BNP در سه گروه مذکور اختلاف معنی‌داری داشت (001/0 > P).

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از این مطالعه و مقایسه‌ی آن با مطالعات مشابه، به نظر می‌رسد که سطح پلاسمایی BNP ارزش پیش‌گویی کننده برای تشخیص زودرس دمانس عروقی داشته باشد. همچنین می‌توان از آن برای شناسایی افراد با سابقه‌ی بیماری‌های عروقی و سکته‌ی مغزی که در معرض خطر ابتلا به دمانس عروقی قرار دارند استفاده نمود.

واژگان کلیدی: دمانس عروقی، سکته‌ی مغزی، زوال عقل، بتاناتریورتیک پپتید


تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.