دوره 31، شماره 231: هفته اول خردادماه 1392:389-399

تهیه‌ی فرم ژل ماسک گلوکانتیم و ارزیابی اثرات بالینی آن در انسان

سید ابوالفضل مصطفوی, محمد علی شا طالبی, احمد موحدیان عطار, حسین حجازی, امین متقی‌نژاد, رضا فدایی, جواد رمضان‌پور, پرستو زرین ضمیر

چکیده


مقدمه: در حال حاضر ترکیبات 5 ظرفیتی آنتی‌موان درمان اصلی سالک می‌باشند. پذیرش شکل داخل ضایعه‌ی این ترکیبات از سوی بیماران به علت دردناک بودن، کم می‌شود. بنابراین استفاده از یک فرم موضعی از این ترکیبات ضروری است. در این تحقیق ژل ماسک این ماده تهیه شد و ارزیابی مشخصات فیزیکی- شیمیایی و تأثیر آن در انسان بررسی گردید.

روش‌ها: برای ساخت فرآورده از پلیمر‌های پلی‌وینیل الکل، سدیم کربوکسی متیل سلولز و هیدروکسی پروپیل متیل سلولز استفاده شد. فراورده‌ی تهیه ‌شده در یک کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی 40 بیمار (25 مرد و 15 زن) مبتلا به سالک نوع مرطوب بررسی شد. کلیه‌ی بیماران درمان اصلی (مگلومین آنتی‌موان داخل ضایعه به صورت هفتگی و کرایوتراپی هر دو هفته) را دریافت کردند. به علاوه، 20 بیمار فرم ژل ماسک گلوکانتیم (2 بار در روز) و 20 بیمار دارونما (2 بار در روز) به مدت 6 هفته دریافت کردند. هر بار میزان تزریق داخل ضایعه ثبت ‌شد. داده‌ها توسط آزمون‌های Mann-Whitney و Student-t آنالیز شد.

یافته‌ها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 2/28 سال بود. فراورده‌ی نهایی ساخته‌شده از لحاظ فیزیکی- شیمیایی مناسب و دارای شرایط لازم بود. در گروه دریافت‌کننده‌ی فراورده 15 نفر بهبودی کامل، 3 نفر بهبودی متوسط، 1 نفر بهبودی خفیف و 1 نفر عدم بهبودی داشتند. در گروه شاهد 13 نفر بهبودی کامل، 5 نفر بهبودی متوسط و 2 نفر عدم بهبودی داشتند. همچنین در 1 نفر به علت تشدید ضایعه درمان به صورت سیستمیک انجام گرفت. بهبودی بالینی در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (63/0 = P)، ولی در گروه استفاده‌کننده از ژل ماسک گلوکانتیم، میانگین دوز مگلومین آنتی‌موان داخل ضایعه به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد بود (03/0 = P).

نتیجه‌گیری: ژل ماسک گلوکانتیم نیاز هفتگی به مگلومین آنتی‌موان داخل ضایعه را کاهش داد. این کاهش دوز نشان ‌دهنده‌ی نفوذ مناسب دارو از ژل ماسک در ضایعه می‌باشد.


واژگان کلیدی


مگلومین آنتی‌موان؛ ژل ماسک؛ سالک

تمام متن:

PDF

مراجع


Ershadi MR, Zahraei-Ramazani AR, Akhavan AA, Jalali-Zand AR, Abdoli H, Nadim A. Rodent control operations against zoonotic cutaneous leishmaniasis in rural Iran. Ann Saudi Med 2005; 25(4): 309-12.

Bailey MS, Lockwood DN. Cutaneous leishmaniasis. Clin Dermatol 2007; 25(2): 203-11.

Nilforoushzadeh M, Sadeghian G. Cutaneous leishmaniosis. 1st ed. Isfahan, Iran: Isfahan University of Medical Sciences; 2002. [In Persian].

Lewis DJ. The biology of Phlebotomidae in relation to leishmaniasis. Annu Rev Entomol 1974; 19: 363-84.

Gonzalez U, Pinart M, Reveiz L, Alvar J. Interventions for Old World cutaneous leishmaniasis. Cochrane Database Syst Rev 2008; (4): CD005067.

Kim DH, Chung HJ, Bleys J, Ghohestani RF. Is paromomycin an effective and safe treatment against cutaneous leishmaniasis? A meta-analysis of 14 randomized controlled trials. PLoS Negl Trop Dis 2009; 3(2): e381.

Larbi EB, al-Khawajah A, al-Gindan Y, Jain S, Abahusain A, al-Zayer A. A randomized, double-blind, clinical trial of topical clotrimazole versus miconazole for treatment of cutaneous leishmaniasis in the eastern province of Saudi Arabia. Am J Trop Med Hyg 1995; 52(2): 166-8.

Davidson RN, Yardley V, Croft SL, Konecny P, Benjamin N. A topical nitric oxide-generating therapy for cutaneous leishmaniasis. Trans R Soc Trop Med Hyg 2000; 94(3): 319-22.

Zeina B, Banfield C, al-Assad S. Topical glyceryl trinitrate: a possible treatment for cutaneous leishmaniasis. Clin Exp Dermatol 1997; 22(5): 244-5.

Punitha S, Girish Y. Polymers in muco adhesive buccal drug delivery system -Areview. Int J Res Pharm Sci 2010; 1(2): 170-86.

Salamat-Miller N, Chittchang M, Johnston TP. The use of mucoadhesive polymers in buccal drug delivery. Adv Drug Deliv Rev 2005; 57(11): 1666-91.

Asilian A, Jalayer T, Whitworth JA, Ghasemi RL, Nilforooshzadeh M, Olliaro P. A randomized, placebo-controlled trial of a two-week regimen of aminosidine (paromomycin) ointment for treatment of cutaneous leishmaniasis in Iran. Am J Trop Med Hyg 1995; 53(6): 648-51.

Asilian A, Davami M. Comparison between the efficacy of photodynamic therapy and topical paromomycin in the treatment of Old World cutaneous leishmaniasis: a placebo-controlled, randomized clinical trial. Clin Exp Dermatol 2006; 31(5): 634-7.

Clive S, Leonard RC. Miltefosine in recurrent cutaneous breast cancer. Lancet 1997; 349(9052): 621-2.

Schmidt-Ott R, Klenner T, Overath P, Aebischer T. Topical treatment with hexadecylphosphocholine (Miltex) efficiently reduces parasite burden in experimental cutaneous leishmaniasis. Trans R Soc Trop Med Hyg 1999; 93(1): 85-90.

Buates S, Matlashewski G. Treatment of experimental leishmaniasis with the immunomodulators imiquimod and S-28463: efficacy and mode of action. J Infect Dis 1999; 179(6): 1485-94.

Ilg T, Fuchs M, Gnau V, Wolfram M, Harbecke D, Overath P. Distribution of parasite cysteine proteinases in lesions of mice infected with Leishmania mexicana amastigotes. Mol Biochem Parasitol 1994; 67(2): 193-203.

El-On J, Jacobs GP, Witztum E, Greenblatt CL. Development of topical treatment for cutaneous leishmaniasis caused by Leishmania major in experimental animals. Antimicrob Agents Chemother 1984; 26(5): 745-51.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.