زمستان 1385:7-1

بررسی تاثیر استفاده از تورنیكت حین آرتروسكوپی زانو بر فعالیت سیستم انعقادی

محمد گلپرور, خلیل الله ناظم, سید حمید سریزدی

چکیده


مقدمه
انعقاد‌پذیری در دوره قبل، حین و پس از عمل، به دلایل مختلف از جمله آسیب بافتی، استرس و درد افزایش می‌یابد. استفاده از تورنیکت با ایجاد استاز خون، تحریک آزاد‌سازی ترومبوکسان و ایجاد درد ممکن است منجر به افزایش شیوع ترومبوز وریدهای عمقی شود. از سوی دیگر، احتمال افزایش فیبرینولیز توسط تورنیکت مطرح شده است. در این مطالعه، با استفاده از ترومبوالاستوگراف، تغییر وضعیت انعقادپذیری و فیبرینولیز در اثر کاربرد تورنیکت حین عمل آرتروسکوپی زانو موردبررسی قرار گرفته است.

روش ها
در این کارآزمائی بالینی، تعداد 30 بیمار فاقد عوامل خطرزای شناخته شدة اختلالات انعقادی مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه خون بلافاصله قبل از بادکردن تورنیکت (TI) و همچنین 2 و 30 دقیقه پس از بازکردن آن (TD) گرفته شد پس از رسم منحنی ترومبوالاستوگرافی، میانگین پارامترهای R-time وK-time ، زاویه α، MA، LY30 و LY60 با استفاده از آزمون‌های آماری t زوج و آنالیز وارینس در نرم‌افزار آماریSPSS مورد تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها
میانگین R-time در دقایق 2 و 30 بعد از TD نسبت به قبل از TI کاهش معنی‌دار و میانگین α افزایش داشت (0001/0p<). میانگین MA در دقایق 2 و 30 بعد از TD نسبت به قبل از TI ابتدا افزایش و سپس کاهش داشت و LY30 درهمین مقایسه ابتدا کاهش و سپس افزایش نشان داد (001/0p=).

نتیجه گیری
استفاده از تورنیکت هر چند انعقادپذیری و امکان ایجاد ترومبوس را در ابتدای باز‌کردن تورنیکت افزایش می‌دهد، پس از مدت کوتاهی با افزایش فعالیت‌های فیبرینولیتیک به لیز لخته کمک می‌کند.

کلید واژه ها
انعقاد، ترومبوالاستوگرافی، تورنیکت، فیبرینولیز

تمام متن:

PDF


Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.