دوره 32، شماره 289: هفته دوم مرداد ماه 1393:871-878

بررسی علل ازوفاژیت در کودکان مبتلا به ازوفاژیت مراجعه کننده به بیمارستان نمازی شیراز

مژگان زحمتکشان, خدیجه سادات نجیب, محدثه استوار, بیتا گرامی‌زاده

چکیده


مقدمه: ازوفاژیت، التهاب اپیتلیوم سنگفرشی مری است و شایع‌ترین علت آن رفلاكس معده به مری می‌باشد. هر چند علل دیگری از جمله ازوفاژیت ائوزینوفیلی، ازوفاژیت آلرژیک، ازوفاژیت ناشی از اشعه و ... نیز وجود دارد. كودكان مبتلا به طور معمول، علایم و نشانه‌های غیر اختصاصی دارند كه بر اساس اتیولوژی و سن بیمار متفاوت است. مطالعاتی که در مورد رفلاكس معده به مری در ایران انجام گرفته است، اغلب در بزرگسالان بوده است. به دلیل تعداد کم گزارش‌های به دست آمده از کشورهای در حال توسعه، این پژوهش با هدف بررسی علایم بالینی ازوفاژیت در کودکان جنوب کشور ایران انجام گرفته است.

روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی در سال‌های 91-1387 در مرکز آموزشی- درمانی نمازی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شیراز، به عنوان مرکز ارجاع جنوب کشور ایران انجام گرفت. کلیه‌ی بیماران با سن کمتر از 18 سال که طی این سال‌ها در این مرکز تحت بررسی اندوسکوپی قرار گرفته بودند و تشخیص پاتولوژی ازوفاژیت برای آن‌ها مسجل شده بود، در این طرح مورد ارزیابی واقع شدند. داده‌ها شامل ویژگی‌های فردی، بیماری‌های همراه و یافته‌های بالینی می‌باشد که توسط پرسش‌نامه گردآوری شد.

یافته‌ها: در این پژوهش، 125 کودک مورد بررسی قرار گرفتند که 8/48 درصد آ‌ن‌ها دختر و 2/51 درصد پسر و با میانگین سنی 5/5 ± 6/6 بودند. در میان علایم بالینی، بارزترین علامت، استفراغ مکرر با فراوانی 60 درصد  بیماران بود و بعد از آن تب که در 28 درصد بیماران مشاهده شد. شایع‌ترین یافته‌های اندوسکوپی شامل اریتما یا قرمزی (6/33 درصد)، زخم مری (2/11 درصد) و پلاک سفید رنگ (8/0 درصد) و شایع‌ترین تشخیص‌های بافت‌شناسی به ترتیب ازوفاژیت ناشی از رفلاکس (8/32 درصد)، ازوفاژیت مزمن (4/6 درصد)، ازوفاژیت حاد (6/5 درصد) و ازوفاژیت کاندیدایی (6/5 درصد) بود. در بین بیماران، تشخیص‌های ازوفاژیت ائوزینوفیلی، عفونت با آسپرژیلوس و بیماری پیوند علیه میزبان، هر کدام فقط برای 8/0 درصد بیماران گذاشته شد.

نتیجه‌گیری: رفلاکس شایع‌ترین عامل ازوفاژیت در جمعیت کودکان جنوب کشور ایران می‌باشد. با وجود گزارش‌های قبلی، شیوع ازوفاژیت ائوزینوفیلی بسیار کمتر از مقدار تخمینی می‌باشد. در حالی که شیوع عفونت‌های فرصت طلب ثانویه به سرکوب سیستم ایمنی بعد از پیوند کبد، بیشتر است که این امر، به دلیل قطبیت بیمارستان نمازی در پیوند کبد ایران است.


واژگان کلیدی


ازوفاژیت؛ اطفال؛ ازوفاژیت ناشی از رفلاکس؛ ازوفاژیت ائوزینوفیلی؛ ایران

تمام متن:

PDF

مراجع


Pruvost I, Aubry E, Martinot A. Diagnosis of acute abdominal pain in infants. Rev Prat 2011; 61(5): 621-5. [In French].

Dahms BB. Reflux esophagitis: sequelae and differential diagnosis in infants and children including eosinophilic esophagitis. Pediatr Dev Pathol 2004; 7(1): 5-16.

Hassall E. Step-up and step-down approaches to treatment of gastroesophageal reflux disease in children. Curr Gastroenterol Rep 2008; 10(3): 324-31.

Putnam PE, Rothenberg ME. Eosinophilic esophagitis: concepts, controversies, and evidence. Curr Gastroenterol Rep 2009; 11(3): 220-5.

Foroutan M, Norouzi A, Molaei M, Mirbagheri SA, Irvani S, Sadeghi A, et al. Eosinophilic esophagitis in patients with refractory gastroesophageal reflux disease. Dig Dis Sci 2010; 55(1): 28-31.

Jung HK. Epidemiology of gastroesophageal reflux disease in Asia: a systematic review. J Neurogastroenterol Motil 2011; 17(1): 14-27.

Thomas A. Paediatric gastrointestinal disease. Pathology, diagnosis, management. Arch Dis Child 1997; 76(4): 385.

Rafeey M, Khatami GH. Incidence and epidemiology of esophagitis in children admitted to endoscopy unit medical center of children in Tehran. Tehran Univ Med J 2004; 62(1): 16-23. [In Persian].

Gilger MA, El-Serag HB, Gold BD, Dietrich CL, Tsou V, McDuffie A, et al. Prevalence of endoscopic findings of erosive esophagitis in children: a population-based study. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2008; 47(2): 141-6.

Gill R, Durst P, Rewalt M, Elitsur Y. Eosinophilic esophagitis disease in children from West Virginia: a review of the last decade (1995-2004). Am J Gastroenterol 2007; 102(10): 2281-5.

Gupta SK, Hassall E, Chiu YL, Amer F, Heyman MB. Presenting symptoms of nonerosive and erosive esophagitis in pediatric patients. Dig Dis Sci 2006; 51(5): 858-63.

Hopp RJ. Eosinophilic esophagitis in pediatrics: the worst of all possible allergy worlds? J Allergy (Cairo) 2012; 2012: 179658.

Liacouras CA, Furuta GT, Hirano I, Atkins D, Attwood SE, Bonis PA, et al. Eosinophilic esophagitis: updated consensus recommendations for children and adults. J Allergy Clin Immunol 2011; 128(1): 3-20.

Kagalwalla AF, Sentongo TA, Ritz S, Hess T, Nelson SP, Emerick KM, et al. Effect of six-food elimination diet on clinical and histologic outcomes in eosinophilic esophagitis. Clin Gastroenterol Hepatol 2006; 4(9): 1097-102.

Berni CR, Di CM, Troncone R. The optimal diagnostic workup for children with suspected food allergy. Nutrition 2011; 27(10): 983-7.

Kagalwalla AF, Shah A, Li BU, Sentongo TA, Ritz S, Manuel-Rubio M, et al. Identification of specific foods responsible for inflammation in children with eosinophilic esophagitis successfully treated with empiric elimination diet. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2011; 53(2): 145-9.

Nielsen RG, Bindslev-Jensen C, Kruse-Andersen S, Husby S. Severe gastroesophageal reflux disease and cow milk hypersensitivity in infants and children: disease association and evaluation of a new challenge procedure. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2004; 39(4): 383-91.

Spergel JM, Book WM, Mays E, Song L, Shah SS, Talley NJ, et al. Variation in prevalence, diagnostic criteria, and initial management options for eosinophilic gastrointestinal diseases in the United States. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2011; 52(3): 300-6.

Gupte AR, Draganov PV. Eosinophilic esophagitis. World J Gastroenterol 2009; 15(1): 17-24.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.