هفته دوم فروردین ماه 1390:41-48

مقایسه‌ی نتایج درمانی استفاده از غشای آمنیون و گرافت پوستی در درمان سوختگی‌های درجه‌ی 2 عمقی کودکان

محمود عمرانی فرد, امیر مهدی انصاری, نوشین جاذبی, رضا روزبهانی, مجتبی اکبری

چکیده


مقدمه: روش استاندارد برای درمان سوختگی‌های ضخامت کامل و نسبی شامل اکسزیون و گرافت پوستی می‌باشد این روش به علت کمیابی دهنده‌ی مناسب به خصوص در بیماران با سوختگی وسیع با محدودیت‌هایی مواجه است. با توجه به شیوع سوختگی‌ها استفاده از روش کارامد و ارزان به عنوان جایگزین گرافت پوستی در پانسمان اولیه‌ی سطح سوختگی اهمیت فراوانی دارد. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه‌ی غشای آمنیون و گرافت پوستی در درمان سوختگی‌های درجه‌ی 2 عمقی اطفال بود.

روش‌ها: 66 کودک مبتلابه سوختگی ناشی از آب جوش با درجه‌ی عمقی 2 و نواحی محدود از درجه‌ی 3 با سطح سوختگی زیر30 درصد در دو گروه به صورت تصادفی تقسیم شدند. گروه اول شامل 34 کودک تحت درمان با غشای آمنیون قرار گرفتند و گروه دوم شامل 32 کودک تحت درمان با اتوگرافت پوستی که از ناحیه‌ی ران برداشته شده بود قرار گرفتند.

یافته‌ها: نتیجه‌ی درمان پس از 6 ماه بر اساس نمره‌ی ونکوور برای اسکار در گروه شاهد نسبت به گروه آمنیون در موقعیت بهتری ارزیابی گردید
(8/2 ± 9/5 در مقابل 2/3± 8/6، 027/0 = P). مدت زمان عمل جراحی در گروه آمنیون نسبت به گروه شاهد کمتر ارزیابی شد (10 ±30 دقیقه در مقابل 10 ± 60). طول مدت بستری در گروه آمنیون به صورت معنی‌داری کوتاه‌تر و هزینه‌ی پرداخت شده از گروه شاهد کمتر بود (6/7 ± 4/12 در مقابل 3/10 ± 2/20، 006/0 = P). بررسی درد و خارش پس از 6 ماه بر اساس نمره‌ی اختصاص یافته سطح معنی‌داری از تفاوت را بین گروه آمنیون
1 ± 41/3 و گروه شاهد 6/1 ± 01/4 مشخص ننمود (59/0 = P).

نتیجه‌گیری: پانسمان با غشای آمنیون روشی ارزان و در دسترس بوده، نتایج درمان دراز مدت استفاده از آن قابل مقایسه با گرافت پوستی می‌باشد. همچنین این روش به صورت قابل توجهی باعث کاهش طول مدت بستری می‌شود. استفاده از این روش در درمان سوختگی‌های ضخامت نسبی پیشنهاد می‌گردد. 


واژگان کلیدی


سوختگی؛ غشای آمنیون؛ گرافت پوستی؛ درمان دراز مدت

تمام متن:

PDF

مراجع


Schwartz S, Spencer FG. Principle of Surgery. 7th ed. New York: McGrow-Hill; 1999. p. 224-580.

Sabiston DG, Lyerly HK. Textbook of Surgery. 15th ed. Philadelphia: WB Saunders; 1997. p. 220-5.

Holms JH، Heimbach DM. Burns. In: Bruncardi FC، Anderson DK، Billiar TR، Dunn DL، Hunter JG، Pollock RE. Schwartz’s Principles of Surgery. 8th ed. New York: McGraw-Hill; 2005. p. 189-221.

Maghsoudi H, Samnia N. Etiology and outcome of pediatric burns in Tabriz, Iran. Burns،2005; 31(6): 721-5.

Sheridan RL, Tompkins RG. Alternative wound coverings. In: Herndon DR. Total burn care. 2nd ed. London: Saunders; 2002. p. 212-7.

Wolfs E, Herndon DN. Burns. In: Townsend CM, Beauchamp RD, Evers BM, Mattox KL. Sabis-ton Textbook of Surgery. 17th ed. Philadelphia: Saunders; 2004. p. 569-96.

Eaglestein WH. Experience with biosynthetic dressings. Am Acad Dermatol 1985; 12(2 Pt 2): 434-40.

Hadjiiski O, Anatassov N. Amnioticmembrane for temporary burn coverage. Annals ofBurns and Fire Disasters 1996; 11(2).

Atanasov W, Mazalova J, TodorodR, Stereva K, Trencheva W. Use of amniotic membrane as bi-ological dressings in contemporary treatment of burns. Ann Medi Burns Club 1994; 7(4).

Sawhney CP. Amniotic membrane as a biologi-cal dressing in the management of burns. Burns، 1989; 15(5): 339-42.

Ramakrishnan KM, Jayaraman V. Management of partial-thickness burn wounds by amniotic membrane: a cost-effective treatment in devel-oping countries. Burns 1997; 21(Suppl 1): S33-6.

Omranifard M, Rasti M. Biologocal dressing of the burn wounds and comparison with conven-tional treatments. Journal of Research in Medi-cal Sciences 1999; 4(2,3): 101-5.

Omranifard M, Hedayat YR, Yaghoobi M. The effect of different concentrations of topical vit-amin E on cosmetic appearance of hypertrophic and keloid scars. A M U J 2006; 9(4): 63-9.

Branski LK, Herndon DN, Celis MM, Norbury WB, Masters OE, Jeschke MG. Amnion in the treatment of pediatric partial-thickness facial burns. Burns 2008; 34(3): 393-9.

Robson MC, Krizek TJ, Koss N. Amniotic mem-branes as a temporary wound dressing. Surg Gy-ne Obstet 1973; 136: 904-6.

Ronald GW. Wound Healing. In: Moschella SL, Hurley HJ, Editors. Dermatology. 3rd ed. Phila-delphia: WB. Saunders; 1992.

Shankar R, Melstrom KA, Jr., Gamelli RL. In-flammation and sepsis: past, present, and the fu-ture. J Burn Care Res 2007; 28(4): 566-71.

Bose B. Burn wound dressing with human amni-otic membrane. Ann R Coll Surg Engl 1979; 61(6): 444-7.

Albertyn R, Bickler SW, Rode H. Paediatric burn injuries in Sub Saharan Africa--an overview. Burns 2006; 32(5): 605-12.

Shuck JM. The use of homografts in burn thera-

py. Surg Clin North Am 1970; 50(6): 1325-35.

Wasiak J, Cleland H, Campbell F. Dressings for superficial and partial thickness burns. Cochrane Database Syst Rev 2008; (4): CD002106.

Kim JS, Kim JC, Na BK, Jeong JM, Song CY. Amniotic membrane patching promotes healing and inhibits proteinase activity on wound heal-ing following acute corneal alkali burn. Exp Eye Res 2000; 70(3): 329-37.

Ganatra MA, Durrani KM. Method of obtaining and preparation of fresh human amniotic mem-brane for clinical use. J Pak Med Assoc 1996; 46(6): 126-8.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.