هفته اول فروردین ماه 1390:20-27

میانگین طول مدت تهویه‌ی مکانیکی و عوامل مؤثر بر آن در بیماران تحت عمل ازوفاژکتومی ترانس هیاتال به دلیل سرطان مری

سید عباس طباطبایی, سید مظفر هاشمی, غلامرضا مهاجری, مجتبی احمدی نژاد, وحید گوهریان, محسن كلاهدوزان, سعید عباسی, ندا مقاره عابد, امیر حسین داورپناه جزی, محمد عیدی

چکیده


  • مقدمه: ازوفاژكتومی درمان اصلی برای بدخیمی‌های مری و محل اتصال مری به معده است. نارسایی تنفسی پس از عمل و سایر مشکلات تنفسی مثل آتلکتازی و هیپوکسی شدید به دفعات متعدد پس از جراحی سرطان‌های مری رخ می‌دهد. چنین بیمارانی در اغلب موارد نیاز به مراقبت در ICU و تهویه‌ی مکانیکی دارند. هدف از این مطالعه، بررسی میانگین طول مدت تهویه‌ی مکانیکی و عوامل مؤثر بر آن حین برداشتن مری به روش ترانس هیاتال در سرطان‌های مری میانی و تحتانی بود.
  • روش‌ها: این مطالعه یک مطالعه‌ی Cross sectional تحلیلی بود و در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان روی اطلاعات پرونده‌ای مربوط به 70 بیمار مبتلا به سرطان قسمت میانی و دیستال مری که در بخش جراحی توراکس این بیمارستان در فاصله‌ی سال‌های 1385 تا 1386 تحت عمل جراحی ازوفاژکتومی به روش ترانس هیاتال قرار گرفته بودند، انجام شد. اطلاعات مربوط به سن، جنس، محل ضایعه، طول مدت تهویه‌ی مکانیکی، طول مدت جراحی، یافته‌های اسپیرومتری (FEV1)، کاهش وزن، وجود یا عدم وجود ترانسفیوژن و میزان آلبومین سرم هنگام بستری شدن از پرونده‌ی بیماران استخراج گردید. در نهایت تمامی داده‌ها با استفاده ازآزمون‌های t و 2χ توسط نرم‌افزار 16SPSS تحلیل گردید.
  • یافته‌ها: میانگین سنی بیماران 81/11 ± 71/60 سال و 3/64 درصد بیماران را مردان تشکیل می‌دادند. از نظر پاتولوژی 43 نفر (4/61 درصد) SCC و 26 نفر (1/37 درصد) آدنوکارسینوم داشتند. در كل 4/41 درصد بیماران دچار عارضه و 1/7 درصد از بیماران دچار مرگ در 30 روز اول شدند. 15 بیمار (4/21 درصد) پس از عمل نیاز به ونتیلاسیون مکانیکی با میانگین 34/1 روز پیدا کردند. میانگین زمان ونتیلاسیون مکانیکی با پارگی پلور حین عمل، نیاز به ترانسفیوژن حین عمل، لیک آناستوموز، نوع پاتولوژی،ایجاد تنگی پس از عمل و ایجاد امپیم رابطه‌ی معنی‌داری نداشته است. در حالی که این میانگین در بیمارانی که طی 30 روز پس از عمل فوت کرده بودند، بیمارانی که پس از عمل نیاز به لوله گذاری داخل تراشه داشته، بیمارانی که قبل از عمل آلبومین کمتر از gr/dl 5/3 داشته‌اند‌ و بیمارانی که FEV1 کمتر از 2 لیتر داشته‌اند، به طور معنی‌داری بیشتر از بقیه بود. از بین متغیرهای کمی این مطالعه، تنها میزان FEV1 قبل از عمل با میانگین زمان ونتیلاسیون مکانیکی رابطه‌ی معنی‌داری داشته است.
  • نتیجه‌گیری: با توجه به این که در این مطالعه مشخص شد، آلبومین پایین سرم (که نمایانگر سوء تغذیه‌ی زمینه‌ای است) و FEV1 کمتر از 2 لیتر با ونتیلاسیون مکانیکی طولانی مدت (و در پی آن مرگ و میر بالاتر) رابطه‌ی ‌معنی‌دار دارد، به نظر می‌رسد اصلاح وضعیت تغذیه‌ای بیمار و بهبود بخشیدن به عملکرد ریوی می‌تواند طول مدت تهویه‌ی مکانیکی را کوتاه‌تر کند و شاید از میزان مرگ و میر متعاقب ازوفاژکتومی بکاهد.

واژگان کلیدی


سرطان مری؛ ازوفاژکتومی ترانس هیاتال؛ ونتیلاسیون مکانیکی

تمام متن:

PDF

مراجع


Law S, Wong J. What is appropriate treatment for carcinoma of the thoracic esophagus? World J Surg 2001; 25(2): 189-95.

Pompili MF, Mark JB. The history of surgery for carcinoma of the esophagus. Chest Surg Clin N Am 2000; 10(1): 145-51.

Black AMS, Prys-Roberts C. Anaesthesia for gastrointestinal surgery. In: Nunn JF, Brown B, Prys-Roberts C, Editors. International Practice of Anaesthesia. 6th ed. Oxford: Butterworth-Heinemann; 1996. p. 1-15.

Law SY, Fok M, Wei WI, Lam LK, Tung PH, Chu KM, et al. Thoracoscopic esophageal mobilization for pharyngolaryngoesophagectomy. Ann Thorac Surg 2000; 70(2): 418-22.

Sia AT. A preliminary report on anaesthesia for thoracoscopic oesophagectomy. Med J Malaysia 1997; 52(4): 433-7.

Tabatabaei SA, Hashemi SM, Mohajeri GHR, Ahmadinejad M, Goharian V, Kolahdoozan M, et al. Incidence of hypotension and type of arrhythmia in transhiatal esophagectomy and evaluation of related factors. Iranian Journal of Surgery 2009; 16(4): 59-68.

Patti MG, Wiener-Kronish JP, Way LW, Pellegrini CA. Impact of transhiatal esophagectomy on cardiac and respiratory function. Am J Surg 1991; 162(6): 563-6.

Gillinov AM, Heitmiller RF. Strategies to reduce pulmonary complications after transhiatal esophagectomy. Dis Esophagus 1998; 11(1): 43-7.

Robertson SA, Skipworth RJ, Clarke DL, Crofts TJ, Lee A, de Beaux AC, et al. Ventilatory and intensive care requirements following oesophageal resection. Ann R Coll Surg Engl 2006; 88(4): 354-7.

Whooley BP, Law S, Murthy SC, Alexandrou A, Wong J. Analysis of reduced death and complication rates after esophageal resection. Ann Surg 2001; 233(3): 338-44.

Griffin SM, Lamb PJ, Dresner SM, Richardson DL, Hayes N. Diagnosis and management of a mediastinal leak following radical oesophagectomy. Br J Surg 2001; 88(10): 1346-51.

Tabatabaee SA, Hashemi SM, Eidy M, Davarpanah Jazi AH. Predicting Factors for Anastomotic Leakage after Esophageal Cancer Resection. Iranian Journal of Cancer Prevention 2009; 2(2): 103-6.

Atkins BZ, Shah AS, Hutcheson KA, Mangum JH, Pappas TN, Harpole DH, Jr., et al. Reducing hospital morbidity and mortality following esophagectomy. Ann Thorac Surg 2004; 78(4): 1170-6.

Leo F, Venissac N, Palihovici R, Lo FF, Mouroux J. Aristotle, esophagectomy, and pulmonary complications. Ann Thorac Surg 2004; 77(4): 1503.

Avendano CE, Flume PA, Silvestri GA, King LB, Reed CE. Pulmonary complications after esophagectomy. Ann Thorac Surg 2002; 73(3): 922-6.

Hsu FM, Lee YC, Lee JM, Hsu CH, Lin CC, Tsai YC, et al. Association of clinical and dosimetric factors with postoperative pulmonary complications in esophageal cancer patients receiving intensity-modulated radiation therapy and concurrent chemotherapy followed by thoracic esophagectomy. Ann Surg Oncol 2009; 16(6): 1669-77.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.