تأثیر بروموکریپتین بر ‌اندکس فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید

Mansour Salesi, Somayeh Sadeghi Haddadzavareh, Peyman Nasri, Nasrin Namdari Gharaghani, Ziba Farajzadegan, منصور ثالثی, سمیه صادقی حداد زواره, پیمان نصری, نسرین نامداری قرقانی, زیبا فرج‌زاد‌گان

چکیده


مقدمه: مطالعات محدود نشان داده‌اند که مصرف بروموکریپتین باعث تخفیف تظاهرات تعدادی از بیماری‌‌های روماتولوژیک شده است. با توجه به قیمت ارزان بروموکریپتین و عوارض ناچیز آن، بر آن شدیم تا اثر درمانی بروموکریپتین بر بیماری آرتریت روماتوئید را ارزیابی کنیم.

روش‌ها: در یک مطالعه‌ی  نیمه تجربی تصادفی شده‌ی دو سو کور 80 بیمار مبتلا به آرتریت روماتوئید در دو گروه مورد و شاهد بررسی شدند. معیار ورود به مطالعه، ابتلا به بیماری بعد از 16 سالگی و وجود بیماری فعال با وجود درمان دارویی، اندكس فعاليت بيماري بیشتر از 2/3 (DAS یا
Disease Activity Score) بود. به گروه مورد و شاهد علاوه بر دارو‌های استاندارد، به ترتیب روزانه 5 میلی‌گرم بروموکریپتین و قرص‌های دارونما داده شد. افراد مورد مطالعه به مدت 3 ماه تحت پیگیری قرار گرفتند. نتایج آماری با استفاده از آزمون Paired-t جهت مقایسه‌ی ‌اندکس فعالیت بیماری DAS28 تفسیر شد.

یافته‌ها: میانگین سنی این بیماران در گروه مورد و شاهد به ترتیب 0/13 ± 2/46 و 5/12 ± 9/45 سال بود. میانگین سطح سرمی ‌پرولاکتین و نمره‌ی DAS قبل از مداخله در گروه مورد به ترتیب 9/6 ± 7/11 و 2/1 ± 2/4 و در گروه شاهد به ترتیب 2/6 ± 3/11 و 4/1 ± 6/4 بود
(05/0 > P). میانگین سطح سرمی ‌پرولاکتین و نمره‌ی DAS در بیماران گروه مورد بعد از مداخله به ترتیب 1/7 ± 6/10 و 3/1± 7/3 بود که نسبت به قبل از مداخله تفاوت داشت.

نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌‌های ما در این مطالعه به نظر می‌رسد بروموکریپتین در کاهش فعالیت بیماری مؤثر بوده و می‌توان از آن در بهبود علایم بیماران مبتلا به آرتریت روماتویید بدون ترس از عوارض جانبی بهره برد.

واژگان کلیدی: بروموکریپتین، آرتریت روماتویید، پرولاکتین، ‌اندکس فعالیت بیماری.

تمام متن: PDF XML

ارجاعات

  • در حال حاضر ارجاعی نیست.