دوره 34، شماره 399: هفته سوم آبان ماه 1395:1106-1113

بررسی میزان بروز فیستول پانکراس پس از انجام پانکراتیکو ژوژنوستومی در بیماران تحت جراحی Whipple

بهنام صانعی, محسن کلاهدوزان, حمید رضا جعفری, محمد حسین صانعی

چکیده


مقدمه: عمل جراحی پانکراتیکو دئودنکتومی (Whipple) درمان انتخابی برای بیمارانی است که دارای توده‌های خوش‌خیم یا بدخیم در ناحیه‌ی سر پانکراس می‌باشند. آناستوموز پانکراس، به عنوان مهم‌ترین بخش این عمل جراحی تلقی می‌شود. فیستول پانکراس، مهم‌ترین عارضه پس از این جراحی می‌باشد.

روش‌ها: این مطالعه بر روی بیماران مبتلا به تومور پانکراس که در سال‌های 94-1390 تحت جراحی پانکراتیکو دئودنکتومی و آناستوموز پانکراتیکو ژوژنوستومی در شهر اصفهان قرار گرفتند، انجام گردید. با توجه به معیارها و تعاریف جدول International study group of pancreatic fistula (ISGPF)، میزان بروز فیستول پس از جراحی Whipple در بیماران ارزیابی گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون 2χ تحلیل گردید. 050/0 > P به عنوان سطح معنی‌داری در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: در این مطالعه‌ی آینده‌نگر، 82 بیمار تحت بررسی قرار گرفتند. میزان بروز فیستول پانکراس پس از انجام آناستوموز پانکراتیکو ژوژنوستومی، 26 بیمار (7/31 درصد( بر اساس درن راست گزارش شده و بر اساس درن چپ 14 بیمار (0/17 درصد) بود. با وجود این که بین بروز فیستول پانکراس و اندازه‌ی مجرای پانکراس، ارتباط معنی‌داری یافت شد، سن، جنس، هیستولوژی تومور و قوام پانکراس، تأثیری در بروز فیستول پانکراس نداشت.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، اندازه‌ی مجرای پانکراس کمتر از 3 میلی‌متر، یک عامل خطر برای بروز فیستول پانکراس است و میزان بروز فیستول پانکراس بر اساس محل درن متفاوت می‌باشد.


واژگان کلیدی


فیستول پانکراس؛ پانکراتیکو ژوژنوستومی؛ جراحی Whipple

تمام متن:

PDF