دوره 34، شماره 416: هفته چهارم اسفند ماه 1395:1693-1698

مقايسه‌ی تأثیر تزريق موضعي گلوكانتيم همراه با گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد با تزريق موضعي گلوكانتيم به تنهایي در درمان Leishmaniasis جلدی حاد

محمدعلی نیلفروش‌زاده, فریدا غضنفرپور, فاطمه سخنوری, نازلی انصاری, آسیه حیدری, مهرداد مهام

چکیده


مقدمه: با وجود پیشرفت‌های روزافزون در درمان بیماری‌های پوستی، هنوز بیماری Leishmaniasis یکی از معضلات بهداشتی محسوب می‌شود. بر خلاف بهبودي خود به خود این بيماري، اسكار به جا مانده از اين بيماري مي‌تواند مشكلات روحي و اجتماعي زيادي را براي بيماران ايجاد نمايد. در مطالعه‌‌ی حاضر، اثر درمان گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد همراه با تزريق موضعي گلوكانتيم با تزريق موضعي گلوكانتيم به تنهايي در این بیماری مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت.

روش‌ها: 75 بيمار مبتلا به Leishmaniasis که دارای دو ضایعه در محل آناتومیکی یکسان بودند، در مطالعه شرکت داده‌ شدند (150 ضایعه‌ی Leishmaniasis). 75 بیمار تزريق گلوكانتيم داخل ضایعه و 75 بیمار دیگر تزریق گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد توأم داخل ضایعه دریافت نمودند. برای همه‌ی بیماران پرسش‌نامه تهيه گردید. داده‌های حاصل شده در نرم‌افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.

یافته‌ها: پس از گذشت 8 هفته از درمان، 3/37 درصد ضايعات تحت درمان با گلوكانتيم داخل ضايعه و 7/42 درصد ضايعات تحت درمان توأم، بهبود کامل یافتند. بین میزان بهبودی در دو گروه تحت درمان ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد (05/0 < P).

نتیجه‌گیری: تزریق داخل ضایعه‌ی گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد، روش درماني مؤثرتري در مقايسه با روش تزريق داخل ضايعه‌ی گلوكانتيم به تنهایی نیست و میانگین مدت زمان بهبودی را کاهش نمی‌دهد.


واژگان کلیدی


Leishmaniasis جلدي؛ گلوكانتيم؛ گلیکولیک اسید 70 درصد؛ سالیسیلیک اسید 20 درصد

تمام متن:

PDF

مراجع


Ramezani Y, Mousavi SGA, Bahrami A, Fereydooni M, Parsa N, Kazemi B. Epidemiological study of cutaneous leishmaniasis in Aran and Bidgol from April to September 2009. Feyz 2011; 15 (3): 254-58. [In Persian].

Shamsi-Meymandi S, Eslam-Manesh T, Dabiri S, Shamsi-Meymandi M, Nadji M. The histopathological changes and immunohistochemical findings of acute, chronic nonlupoid and chronic lupoid types of cutaneous leishmaniasis. J Kerman Univ Med Sci 2010; 17(4): 281-96. [In Persian].

Vega-López F, Hay RJ. Parasitic worms and protozoa. In: Burns T, Breathnach S, Cox N, Griffiths C, editors. Rook's textbook of dermatology. 8th ed. Hoboken, NJ: Wiley-Blackwell; 2010. p. 33-44.

Berman J. Current treatment approaches to leishmaniasis. Curr Opin Infect Dis 2003; 16(5): 397-401.

Nilforoushzadeh MA, Jaffary F, Ansari N, Moradi S, Siadat AH. The comparison between trichloroacetic Acid 50% and co(2) laser in the treatment of cutaneous leishmaniasis scar. Indian J Dermatol 2011; 56(2): 171-3.

Nilforoushzadeh MA, Jaffary F, Derakhshan R, Haftbaradaran E. Comparison between intralesional meglumine antimoniate and combination of trichloroacetic acid 50% and intralesional meglumine antimoniate in the treatment of acute cutaneous leishmaniasis: a randomized clinical trial. J Skin Stem Cell 2014; 1(1): e16633.

Zakopoulou N, Kontochristopoulos G. Superficial chemical peels. J Cosmet Dermatol 2006; 5(3): 246-53.

Javaheri SM, Handa S, Kaur I, Kumar B. Safety and efficacy of glycolic acid facial peel in Indian women with melasma. Int J Dermatol 2001; 40(5): 354-7.

Kligman D, Kligman AM. Salicylic acid peels for the treatment of photoaging. Dermatol Surg 1998; 24(3): 325-8.

Becker FF, Langford FP, Rubin MG, Speelman P. A histological comparison of 50% and 70% glycolic acid peels using solutions with various pHs. Dermatol Surg 1996; 22(5): 463-5.

Nilforoushzadeh MA, Jafari F, Derakhshan R, Haftbaradaran E. Comparison of healing effects of local injection of glucantime with or without trichloroacetic acid 50% in cutaneous leshmaniasis. J Isfahan Med Sch 2009; 27(98): 460-7. [In Persian].

Isoda M, Ueda S, Imayama S, Tsukahara K. New formulation of chemical peeling agent: histological evaluation in sun-damaged skin model in hairless mice. J Dermatol Sci 2001; 27(Suppl 1): S60-S67.

Tung RC, Bergfeld WF, Vidimos AT, Remzi BK. Alpha-Hydroxy acid-based cosmetic procedures. Guidelines for patient management. Am J Clin Dermatol 2000; 1(2): 81-8.

Brody HJ. Chemical Peeling. St Louis, MO: Mosby-Year Book; 1992.

Bernstein EF, Lee J, Brown DB, Yu R, Van Scott E. Glycolic acid treatment increases type I collagen mRNA and hyaluronic acid content of human skin. Dermatol Surg 2001; 27(5): 429-33.

Hill P. Milady's aesthetician series: peels and chemical exfoliation. Clifton Park, NY: Thomson Delmar Learning; 2006. p. 250.

Kim SW, Moon SE, Kim JA, Eun HC. Glycolic acid versus Jessner's solution: which is better for facial acne patients? A randomized prospective clinical trial of split-face model therapy. Dermatol Surg 1999; 25(4): 270-3.

Kessler E, Flanagan K, Chia C, Rogers C, Glaser DA. Comparison of alpha- and beta-hydroxy acid chemical peels in the treatment of mild to moderately severe facial acne vulgaris. Dermatol Surg 2008; 34(1): 45-50.

Sharad J. Glycolic acid peel therapy - a current review. Clin Cosmet Investig Dermatol 2013; 6: 281-8.

Jaffary F, Nilforoushzadeh MA, Siadat A, Haftbaradaran E, Ansari N, Ahmadi E. A Comparison between the effects of glucantime, topical trichloroacetic acid 50% plus glucantime, and fractional carbon dioxide laser plus glucantime on cutaneous leishmaniasis lesions. Dermatol Res Pract 2016; 2016: 6462804.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.