دوره 35، شماره 432: هفته چهارم تیر ماه 1396:635-642

بررسی اپیدمیولوژیک کودکان مبتلا به پیلونفریت حاد در طی دوره‌ی 5 ساله پس از اجرای راهنمای بالینی جدید انجمن کودکان آمریکا

حمید محمدجعفری, عباس علی‌پور, فرشته سعیدی

چکیده


مقدمه: عفونت ادراری دومین عفونت شایع دوران کودکی است. اهمیت عفونت ادراری به دلیل عوارض درازمدت بیماری نظیر اسکار و نارسایی کلیه می‌باشد. از سال 2011 انجمن کودکان آمریکا، راهنمای بالینی جدیدی برای برخورد با این بیماران منتشر کرد. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی یافته‌های اپیدمیولوژیک و پاراکلینیک بیماران مبتلا به پیلونفریت حاد در طی دوره‌ی 5 ساله پس از اجرای این راهنمای بالینی انجام شد.

روش‌ها: در این مطالعه‌ی گذشته‌نگر، پرونده‌ی پزشکی کلیه‌ی بیماران 2 ماهه تا 12 ساله‌ی مبتلا به پیلونفریت حاد بستری شده در بیمارستان بوعلی سینای ساری در سال‌های 95-1390 مورد بررسی قرار گرفت. مواردی نظیر سن، جنس، جرم ایجاد کننده‌ی عفونت، میزان حساسیت دارویی، نوع آنتی‌بیوتیک مصرفی، پاسخ به درمان، نتایج بررسی‌های پاراکلینیک و نتایج بررسی‌های تصویربرداری و همچنین، مسایل درازمدتی مانند عفونت‌های راجعه و ایجاد اسکار مورد مطالعه قرار گرفتند.

یافته‌ها: در مجموع 360 بیمار با متوسط سن 2/35 ماه که 81 درصد آن‌ها دختر بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. شایع‌ترین جرم کشف شده (78 درصد) Escherichia coli بود که نسبت به سفالوسپورین نسل سوم، آمینوگلیکوزیدها و کارباپنم‌ها حداقل 82 درصد حساسیت داشت، اما مقاومت آن به کوتریموکسازول 44 درصد و نسبت به نالیدیکسیک اسید 38 درصد بود. 26 نفر (6/7 درصد) بیماران سابقه‌ی سه بار یا بیشتر عفونت ادراری را داشتند که ارتباطی با جنس، سابقه‌ی ابتلا به هیدرونفروز پره‌ناتال، وجود رفلاکس و جرم ایجاد کننده‌ی عفونت ادراری نداشت، اما با سن ابتلا به عفونت ارتباط داشت. هیدرونفروز در 20 درصد، اسکار در 46 درصد و رفلاکس در 47 درصد بیمارانی که برای آن‌ها اقدامات تصویربرداری انجام شده بود، وجود داشت.

نتیجه‌گیری: عفونت ادراری، همچنان به عنوان یک بیماری جدی در کودکان شناخته می‌شود. مقاومت دارویی جرم‌های ایجاد کننده‌ی آن به آمینوگلیکوزیدها قابل اغماض است، اما نسبت به سفالوسپورین‌ها در حال افزایش است و داروهایی مانند کوتریموکسازول به جهت مقاومت بالای ارگانیسم‌ها، دیگر آنتی‌بیوتیک مناسبی محسوب نمی‌شوند. درمان مناسب و جدی و پی‌گیری و بررسی زمینه‌ای برای جلوگیری از عوارض درازمدت بیماری توصیه می‌شود.

قدمه: عفونت ادراری دومین عفونت شایع دوران کودکی است. اهمیت عفونت ادراری به دلیل عوارض درازمدت بیماری نظیر اسکار و نارسایی کلیه می‌باشد. از سال 2011 انجمن کودکان آمریکا، راهنمای بالینی جدیدی برای برخورد با این بیماران منتشر کرد. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی یافته‌های اپیدمیولوژیک و پاراکلینیک بیماران مبتلا به پیلونفریت حاد در طی دوره‌ی 5 ساله پس از اجرای این راهنمای بالینی انجام شد.

روش‌ها: در این مطالعه‌ی گذشته‌نگر، پرونده‌ی پزشکی کلیه‌ی بیماران 2 ماهه تا 12 ساله‌ی مبتلا به پیلونفریت حاد بستری شده در بیمارستان بوعلی سینای ساری در سال‌های 95-1390 مورد بررسی قرار گرفت. مواردی نظیر سن، جنس، جرم ایجاد کننده‌ی عفونت، میزان حساسیت دارویی، نوع آنتی‌بیوتیک مصرفی، پاسخ به درمان، نتایج بررسی‌های پاراکلینیک و نتایج بررسی‌های تصویربرداری و همچنین، مسایل درازمدتی مانند عفونت‌های راجعه و ایجاد اسکار مورد مطالعه قرار گرفتند.

یافته‌ها: در مجموع 360 بیمار با متوسط سن 2/35 ماه که 81 درصد آن‌ها دختر بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. شایع‌ترین جرم کشف شده (78 درصد) Escherichia coli بود که نسبت به سفالوسپورین نسل سوم، آمینوگلیکوزیدها و کارباپنم‌ها حداقل 82 درصد حساسیت داشت، اما مقاومت آن به کوتریموکسازول 44 درصد و نسبت به نالیدیکسیک اسید 38 درصد بود. 26 نفر (6/7 درصد) بیماران سابقه‌ی سه بار یا بیشتر عفونت ادراری را داشتند که ارتباطی با جنس، سابقه‌ی ابتلا به هیدرونفروز پره‌ناتال، وجود رفلاکس و جرم ایجاد کننده‌ی عفونت ادراری نداشت، اما با سن ابتلا به عفونت ارتباط داشت. هیدرونفروز در 20 درصد، اسکار در 46 درصد و رفلاکس در 47 درصد بیمارانی که برای آن‌ها اقدامات تصویربرداری انجام شده بود، وجود داشت.

نتیجه‌گیری: عفونت ادراری، همچنان به عنوان یک بیماری جدی در کودکان شناخته می‌شود. مقاومت دارویی جرم‌های ایجاد کننده‌ی آن به آمینوگلیکوزیدها قابل اغماض است، اما نسبت به سفالوسپورین‌ها در حال افزایش است و داروهایی مانند کوتریموکسازول به جهت مقاومت بالای ارگانیسم‌ها، دیگر آنتی‌بیوتیک مناسبی محسوب نمی‌شوند. درمان مناسب و جدی و پی‌گیری و بررسی زمینه‌ای برای جلوگیری از عوارض درازمدت بیماری توصیه می‌شود.


واژگان کلیدی


پیلونفریت؛ عفونت ادراری؛ رفلاکس وزیکواورترال؛ اسکار؛ هیدرونفروز

تمام متن:

PDF

مراجع


Newman TB. The new American Academy of Pediatrics urinary tract infection guideline. Pediatrics 2011; 128(3): 572-5.

Stein R, Dogan HS, Hoebeke P, Kocvara R, Nijman RJ, Radmayr C, et al. Urinary tract infections in children: EAU/ESPU guidelines. Eur Urol 2015; 67(3): 546-58.

Mahmoudi H, Emadmomtaz H, Karimitabar Z, Emam A H, Alikhani M Y. Prevalence of asymptomatic urinary tract infection in primary school children of Hamadan City and drug resistance of isolated microorganisms in 2014. Pajouhan Scientific Journal 2015; 13(3): 8-14. [In Persian].

Swerkersson S, Jodal U, Ahren C, Sixt R, Stokland E, Hansson S. Urinary tract infection in infants: the significance of low bacterial count. Pediatr Nephrol 2016; 31(2): 239-45.

Salo J, Ikaheimo R, Tapiainen T, Uhari M. Childhood urinary tract infections as a cause of chronic kidney disease. Pediatrics 2011; 128(5): 840-7.

Bhaskar Reddy A, Sushma Sri Laxmi Y. Clinical and laboratory profile of urinary tract infection in febrile children aged 1 to 5 years. Int J Contemp Pediatr 2016; 3(3): 700-4.

Asadi Manesh FF, Sharifi A, Mohammad Hosini Z, Nasrolahi H, Hosseini N, Kalantari A et al. Antibiotic resistance of urinary tract infection of children under 14 years admitted to the pediatric clinic of Imam Sajjad Hospital, 2012. Armaghane-danesh 2014; 19(5): 411-20. [In Persian].

Mohammadjafari H, Alam A, Mohammadi S, Mousavi SA, Kosaryan A, Khademloo M, et al. Outcome of vesicoureteral reflux in infants: impact of prenatal diagnosis. Iran J Pediatr 2013; 23(4): 439-44.

Kumar GV, George A, Viswanathakumar HM. Study of clinical profile and risk factors associated with febrile urinary tract infection in preschool children. Int J Contemp Pediatr 2016; 3(1): 243-6.

Fan NC, Chen HH, Chen CL, Ou LS, Lin TY, Tsai MH, et al. Rise of community-onset urinary tract infection caused by extended-spectrum beta-lactamase-producing Escherichia coli in children. J Microbiol Immunol Infect 2014; 47(5): 399-405.

Mohammadjafari H, Alam A, Kosarian M, Mousavi SA, Kosarian S. Vesicoureteral reflux in neonates with hydronephrosis; Role of imaging tools. Iran J Pediatr 2009; 19(4): 347-53.

Gurevich E, Tchernin D, Schreyber R, Muller R, Leibovitz E. Follow-up after infants younger than 2 months of age with urinary tract infection in Southern Israel: Epidemiologic, microbiologic and disease recurrence characteristics. Braz J Infect Dis 2016; 20(1): 19-25.

Mohammadjafari H, Barzin M, Salehifar E, Khademi KM, Aalaee A, Mohammadjafari R. Etiologic and epidemiologic pattern of urolithiasis in north Iran; Review of 10-year findings. Iran J Pediatr 2014; 24(1): 69-74.

Piduru P, Reddy MP, Reddy RMS, Lakshmi MV. Radiological profile of children under 2 years of age from South India with urinary tract infection. Sri Lanka Journal of Child Health 2016; 45(3): 169-71.

Hanna-Wakim RH, Ghanem ST, El Helou MW, Khafaja SA, Shaker RA, Hassan SA, et al. Epidemiology and characteristics of urinary tract infections in children and adolescents. Front Cell Infect Microbiol 2015; 5: 45.

Manohar B, Naidu TJ, Sushma M, Kumar BS, Sivaramudu K, Kumar VA, et al. Clinical profile and outcome of urinary tract infections in children aged 1-12 years. Journal of Evidence Based Medicine and Healthcare 2015; 2(18): 2448-56.

Ashraf JAB, Ashraf M, Wani KA, Rashid M, Manzoor J, Shaheen L. Non-localizing fever as urinary tract infection in children. J Ped Nephrology 2016; 4(1): 37-40.

Ismaili K, Lolin K, Damry N, Alexander M, Lepage P, Hall M. Febrile urinary tract infections in 0- to 3-month-old infants: a prospective follow-up study. J Pediatr 2011; 158(1): 91-4.

Sharma A, Shrestha S, Upadhyay S, Rijal P. Clinical and bacteriological profile of urinary tract infection in children at Nepal Medical College Teaching Hospital. Nepal Med Coll J 2011; 13(1): 24-6.

Velez EC, Serna-Higuita LM, Serrano AK, Ochoa-Garcia C, Rojas RL, Maria BA, et al. Resistance profile for pathogens causing urinary tract infection in a pediatric population, and antibiotic treatment response at a university hospital, 2010-2011. Colomb Med (Cali) 2014; 45(1): 39-44.

Moore CE, Sona S, Poda S, Putchhat H, Kumar V, Sopheary S, et al. Antimicrobial susceptibility of uropathogens isolated from Cambodian children. Paediatr Int Child Health 2016; 36(2): 113-7.

Ramadan DS, Bassyoni EA, Amer MM, Emam SM. Detection of ESBL producing bacteria in cases of urinary tract infection in pediatric department at Benha University Hospital. Egypt J Med Microbiol 2016; 25(1): 77-84.

Wu CT, Lee HY, Chen CL, Tuan PL, Chiu CH. High prevalence and antimicrobial resistance of urinary tract infection isolates in febrile young children without localizing signs in Taiwan. J Microbiol Immunol Infect 2016; 49(2): 243-8.

Yilmaz Y, Tekkanat TZ, Aydin E, Dulger M. Bacterial uropathogens causing urinary tract infection and their resistance patterns among children in Turkey. Iran Red Crescent Med J 2016; 18(6): e26610.

Muntaha ST, Ismail M, Hassan F. Causative organisms and their sensitivity pattern of urinary tract infection in children. Journal of Islamic International Medical College 2016; 11(4): 145-8.

Hsu CC, Tsai JD, Ku MS, Chen SM, Liao PF, Hung TW, et al. Antimicrobial resistance and diagnostic imaging in infants younger than 2 months old hospitalized with a first febrile urinary tract infection: A population-based comparative study. Pediatr Infect Dis J 2016; 35(8): 840-5.




Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.