دوره 35، شماره 439: هفته سوم شهریور ماه 1396:855-861

علایم و نشانه‌های پیش‌درآمد اختلالات خلقی در یک نمونه از جامعه‌‌ی ایرانی

غلامرضا خیرآبادی, فرانک قدیری, محمدرضا مرآثی, مجید برکتین

چکیده


مقدمه: تشخیص زودهنگام و انجام اقدامات پیش‌گیرانه، باعث کاهش بارز عوارض و علایم اختلالات خلقی می‌شود. مطالعه‌ی حاضر، جهت ارزیابی علایم پیش‌درآمد اختلالات خلقی در جامعه‌ی ایرانی انجام شد.

روش‌ها: کلیه‌ی بیماران مبتلا به اختلالات خلقی بستری در بیمارستان نور اصفهان در ماه‌های شهریور تا بهمن سال 1391 به صورت گذشته‌نگر، از نظر علایم و نشانه‌های روان‌پزشکی طی مصاحبه‌ی بالینی با نگرش به سابقه‌ی بیماری ارزیابی شدند. یافته‌ها با استفاده از آزمون‌های Independent t و 2χ آنالیز شد.

یافته‌ها: از 175 بیمار (66 مرد و 109 زن) با میانگین سنی 1/12 ± 7/34 سال، به ترتیب 119 و 56 نفر دچار اختلالات دو قطبی و افسردگی اساسی بودند. همه‌ی این بیماران، به جز یک بیمار مبتلا به افسردگی اساسی، وجود حداقل یک علامت پیش‌درآمد را گزارش دادند. تکانشگری (Impulsivity)، زودرنجی (Irritability) و افزایش فعالیت‌ها و ارتباطات اجتماعی (Over-sociality) با فراوانی 8/32، 4/29 و 1/26 درصد، شایع‌ترین علایم پیش‌‌درآمد در اختلال دو قطبی بودند که تکانشگری و زودرنجی باعث افزایش معنی‌دار احتمال بروز بیماری در آینده می‌شد. ضعف در مهارت‌های تطابقی (Poor coping)، گوشه‌گیری (Social isolation) و اضطراب (Anxiety) نیز با فراوانی 6/78، 9/33 و 4/30 درصد، شایع‌ترین علایم پیش‌‌درآمد در اختلال افسردگی اساسی بودند که تنها ضعف در مهارت‌های تطابقی، به طور معنی‌داری احتمال بروز بیماری در آینده را افزایش می‌داد.

نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع بالای علایم پیش‌درآمد در مبتلایان به اختلالات خلقی در جامعه‌ی ایرانی، جدی گرفتن این علایم در دوران کودکی و نوجوانی، باعث تشخیص زودرس و نیز کوتاه‌ شدن شدت مرحله‌ی درمان نشده‌ی اختلالات خلقی می‌شود.


واژگان کلیدی


علایم و نشانه‌ها؛ اختلالات خلقی؛ ایران

تمام متن:

PDF