دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 29 143 2011 07 23 Iranian Physicians and Patients Attitude toward Truth Telling of Cancer نگرش پزشکان و بیماران ایرانی در مورد نحوه‌ی بیان حقیقت به بیماران مبتلا به سرطان 752 760 13452 FA احمدرضا زمانی دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران آرمیندخت شاه ثنایی متخصص پزشکی اجتماعی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1384-2464 شیما کیوان دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران سیمین همتی استادیار، گروه رادیوتراپی و انکولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-9874-298X Journal Article 2011 02 09 Background: Truth telling is found as one of the most important issues in physician-patient communication and all of the physicians are concerned with it in some way. As disclosure (or truth reticence) would cause ethical or legal problems, this study aimed to assess the attitude of patients and physicians about truth telling.Methods: In this descriptive study, 50 physicians and 150 patients with cancer were envolved in Isfahan, Iran. Two standardized attitude questionnaires were used for physicians and patients. Data were analyzed by SPSS software.Findings: About 88% of patients and 90% of physicians agreed truth telling for patients in early stage of cancer. 78% of patients and 72% of physicians were agreed truth telling for patients with terminal stage cancer. Both physicians and patients were agreed frankness in telling the diagnosis; they separated no effect for patient socioeconomic condition on truth telling. In both groups, doctor was the best person for telling the cancer diagnosis. Doctor office and quiet and undisturbed room were the best places for truth telling in patients and physiciansviewpoints, respectively.Conclusion: Noticing the obtained results in our society culture, the majority of patients and physicians had positive attitude about truth telling to patients in different stages of cancer.  مقدمه: در مقوله‌ی ارتباط پزشک و بیمار، حقیقت‌گویی به بیمار از مباحث مهم به شمار می‌رود. از آن‌ جایی که بیان یا کتمان حقیقت علاوه بر مسایل اخلاقی از نظر قانونی نیز ایجاد مشکل می‌کند، شیوه‌ی برخورد صحیح با این موضوع به خصوص در بیماری‌هایی مانند سرطان دارای اهمیت است. هدف این مطالعه، بررسی نگرش پزشکان و بیماران در مورد حقیقت‌گویی به بیمار مبتلا به سرطان بود.روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی بود. 50 پزشک و 150 بیمار وارد مطالعه شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات دو پرسش‌نامه بود. اطلاعات جمع‌آوری شده به وسیله‌ی نرم‌افزار SPSS نسخه‌ی 16 آنالیز شد.یافته‌ها: 88 درصد از بیماران و 90 درصد از پزشکان موافق حقیقت‌گویی به بیمار مبتلا به سرطان در مرحله‌ی اولیه بودند و 78 درصد از بیماران و 72 درصد از پزشکان موافق بودند که حقیقت به بیمار مبتلا به سرطان پیشرفته نیز گفته شود. اکثر پزشکان و بیماران موافق صراحت در بیان تشخیص، عدم تأثیر شرایط اقتصادی بیمار در بیان حقیقت و بیان حقیقت بلافاصله بعد از تشخیص بودند و بهترین فرد برای گفتن تشخیص سرطان را پزشک می‌دانستند. بهترین مکان از نظر بیماران مطب و از نظر پزشکان مکان ساکت و بدون مزاحمت بود.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده در فرهنگ جامعه‌ی ما نیز با وجود تفاوت نظرات در اجزای حقیقت‌گویی اکثر بیماران و پزشکان نظر موافقی نسبت به لزوم حقیقت‌گویی به بیمار مبتلا به سرطان داشتند، در نتیجه بیان حقیقت به روش صحیح از ضروریات درمان این بیماران است. https://jims.mui.ac.ir/article_13452_da5da79fc8144f79ca907a04066edcd2.pdf