دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 29 158 2011 11 22 The Effects of L-Arginine (the Precursor of Nitric Oxide) and L-NAME (Nitric Oxide Synthase Inhibitor) on Coronary Angiogenesis in Normal Rats اثر ال-آرژینین، پیش‌ساز نیتریک اکساید و L-NAME، مهارکننده‌ی آنزیم سنتزکننده‌ی نیتریک اکساید، بر رگ‌زایی عروق کرونر در رت‌های طبیعی 1630 1636 13555 FA مجید خزاعی دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محمد امین مشیدی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مسعود تیموری دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران شهرزاد عقیلی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران سعید منتظری دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران روشنک مهدی‌پور دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران فضل الله‌ هاشم زهی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران حورالسادات هاشمی جزی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2011 12 24 Background: Nitric oxide (NO) has beneficial effects on cardiovascular system including improvement of angiogenesis. The aim of this study was to evaluate the effects of L-arginine (the precursor of NO) and L-NG-nitroarginine methyl ester (L-NAME) (NO synthase inhibitor) on serum vascular endothelial growth factor (VEGF) and coronary angiogenesis in normal rats.Methods: In this study, 18 male rats were randomly divided into 3 groups. Groups 1 and 2 received intraperitoneal L-NAME (10 mg/kg/day) and intraperitoneal L-arginine (50 mg/kg/day), respectively. Group 3 (control) received normal saline with the same volume. After 3 weeks, blood samples were taken for measuring serum VEGF and NO concentrations. Coronary angiogenesis was also evaluated using immunohistochemistry method.Findings: Serum NO concentration in the control group was 6.45 ± 0.44 µmol/l. Serum NO concentrations were increased by administration of L-arginine (7.90 ± 0.75 vs. 6.45 ± 0.44 µmol/l) and decreased by administration of L-NAME (4.86 ± 0.40 vs. 6.45 ± 0.44 µmol/l). L-arginine significantly increased serum VEGF concentration (353.01 ± 7.03 vs. 100.50 ± 6.61 pg/ml; P < 0.05). L-arginine and L-NAME could not change capillary density in heart tissue. Conclusion: Although L-arginine could change some serum angiogenic factors, neither L-arginine nor L-NAME could alter coronary angiogenesis in normal rats. مقدمه: نیتریک اکساید اثرات مفیدی بر سیستم قلبی-عروقی دارد که یکی از آن‌ها، اثرات آن بر آنژیوزنز است. با توجه به نقش نیتریک اکساید (NO یا Nitric oxide) در فرایند آنژیوژنز، هدف این مطالعه بررسی اثر آگونیست و آنتاگونیست‌های NO بر سطح سرمی فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی (VEGF یا Vascular endothelial growth factor) و NO و آنژیوژنز قلبی در رت‌های طبیعی بود.روش‌ها: تعداد 18 رت نر خریداری شده از انستیتو پاستور به طور تصادفی به سه گروه تقسیم گردیدند. گروه اول (6 رت) روزانه L-NAME یا L-NG-nitroarginine methyl ester (آنتاگونیست آنزیم نیتریک اکساید سنتتاز) با دوز 10 میلی‌گرم بر کیلوگرم، گروه دوم (6 رت) ال–آرژینین (پیش‌ساز نیتریک اکساید) 50 میلی‌گرم بر کیلوگرم و گروه سوم (6 رت) نرمال سالین به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. پس از 3 هفته نمونه‌ی خونی جهت بررسی سطح سرمی NO و VEGF گرفته شد و نمونه‌های بافتی قلبی پس از قرار دادن در فرمالین جهت بررسی آنژیوژنز تحت رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی CD31 قرار گرفتند.یافته‌ها: سطح سرمی NO در رت‌های طبیعی 44/0 ± 45/6 میکرومول در لیتر بود. مصرف ال-آرژینین سبب افزایش و مصرف L-NAME سبب کاهش در سطح سرمی NO شد اگر چه این تفاوت معنی‌دار نبود (05/0 < P). مصرف ال-آرژینین توانست به طور معنی‌داری سطح سرمی VEGF را افزایش دهد (03/7 ± 01/353 در برابر 61/6 ± 5/78). بررسی آنژیوژنز در گروه‌های مختلف نشان داد که ال-آرژینین و L-NAME نتوانستند تغییر معنی‌داری بر دانسیته‌ی مویرگی در قلب حیوانات طبیعی داشته باشند.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد مصرف ال-آرژینین و L-NAME اگر چه ممکن است سبب تغییر برخی فاکتورهای مؤثر بر آنژیوژنز شوند اما بر آنژیوژنز قلبی اثری ندارند. این امر نیاز به مطالعات و بررسی‌های بیشتر در مدل‌های مختلف آنژیوژنز دارد. https://jims.mui.ac.ir/article_13555_5a1434df03dd6a92adda40a337914256.pdf