دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 32 280 2014 05 22 The Effect of Silymarin on the Expression of Chemokine Receptors in T Helper 1 (Th1) Cells اثر داروی سیلی مارین بر بیان گیرنده‌ی کموکاینی 3CXCR مربوط به لنفوسیت‌های کمکی نوع 1 453 460 14307 FA محدثه طغیانی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور، اصفهان، ایران ناهید اسکندری استادیار، گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-1910-9359 مرجان قراگوزلو استادیار، گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محمد فضیلتی استاد، گروه زیست‌شناسی، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-6132-7053 Journal Article 2014 02 04 Background: Silymarin, apolyphenolic flavnoid derived from milk thistle (Silybum marianum), is known to have anti-inflammatory, hepatoprotective, and anticarcinogenic effects. The aim of this study was to investigate the effect of silymarin on the chemokine receptor of (T helper) Th1 cells.Methods: Peripheral blood mononuclear cells (PBMCs) from 8 healthy individuals were activated with Conconavalin 'A' and treated with silymarin (100 µM) or dimethyl sulfoxide (DMSO), as negative control, in a standard condition (RT: 37 and CO2: 5%). Cells were incubated (72 hours) and then examined for the cytometric evaluation of chemokine receptor CXCR3 expression on Th1 cells. Peripheral blood lymphocyte subpopulations were identified and evaluated by two color flow cytometric analysis. A nonparametric paired samples Wilcoxon test was applied to compare the grouped data. Results were expressed as the mean ± standard deviation (SD). P-values < 0·05 were considered to indicate significant differences.Findings: PBMCs treated with silymarin increased the expression of CXCR3 on Th1 cells. These results were significantly (P = 0.017) in all samples.Conclusion: This study provided evidences of effectiveness for silymarine on the expression of CXCR3. Therefore, in future, silymarine could be used instead of other drugs such as immunosuppressive with fewer side effects in autoimmune diseases. مقدمه: سیلیمارین یک کمپلکس فلاونولیگنان مشتق از گیاه خار مریم (Milk thistle) با نام علمی SilybumMarianum است که به خاطر اثرات حفاظت کبدی و ضد التهابی‌اش معروف است. در سال‌های اخیر، توجه محققان به اثرات تعدیل ایمنی (Immunomodulatory) این گیاه معطوف شده است و در این خصوص، مطالعاتی انجام گردیده است. در مطالعه‌ی حاضر، اثر داروی سیلی مارین بر بیان گیرنده‌ی کموکاینی 3CXCR (3Chemokine (C-X-C motif) receptor) لنفوسیت 1Th (1T helper) در مقایسه با دی متیل سولفوکساید (DMSO یا Dimethyl sulfoxide) مورد بررسی قرار گرفت.روش‌ها: ابتدا از افراد سالم خون‌گیری انجام شد (8 = n). سپس با استفاده از فایکول سلول‌های تک هسته‌ای، خون محیطی (PBMC یا Peripheral blood mononuclear cell) جداسازی گردید و در محیط RPMI (Roswell Park memorial institute medium) و در مجاورت سیلی مارین و DMSO با غلظت مناسب (Mµ 100) قرار گرفت. درصد سلول‌های T+4CD بیان کننده‌ی گیرنده‌ی کموکاینی در بین جمعیت‌های لنفوسیت‌های T توسط رنگ‌های FITC (Fluoresseinisothiocyanate) و PE (Phycoerythrin) که روی آنتی بادی‌های منوکلونال ضد انسانی کونژوگه شد، با استفاده از فلوسایتومتری نسبت به شاهد منفی (DMSO) تعیین گردیدیافته‌ها: سیلی مارین در غلظت مورد استفاده (Mµ 100) در مقایسه با DMSO به طور قابل ملاحظه‌ای باعث افزایش بیان گیرنده‌ی 3CXCR گردید (05/0 > P).نتیجه‌گیری: ارزیابی سیلی مارین بر بیان گیرنده‌های کموکاینی، به عنوان یک عامل تعدیل کننده‌ی ایمنی (Modifier) نشان داد که در شرایطی که سرکوب ایمنی (Immunosuppression) مورد نیاز است، می‌تواند داروی ارزشمندی باشد. https://jims.mui.ac.ir/article_14307_380714d486fbd50c0c9dfc7e4d8be9f7.pdf