دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 32 319 2015 02 20 The Effect of Psychosocial Group-Therapy on Improvement of Migraine Attacks and Quality of Life of Patients with Migraine تأثیر گروه درمانی روانی- اجتماعی بر بهبود حملات میگرن و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به میگرن 2401 2410 14539 FA مجید صفاری نیا دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0003-3377-9279 مریم شاهنده دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران و مربی، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، اهواز، ایران مهناز علی اکبری دهکردی دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-8918-3346 رضا باقریان سرارودی دانشیار، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-4656-4747 Journal Article 2014 08 19 Background: Migraine is the most common type of headache among patients who seek medical care. Migraine is one of most important factors of work absence or avoid of each personal and social activity. Frequent incidence of headache has numerous adverse effects on the patient`s lifestyle and social activities.Methods: The ُstudy was a semi-experimental applied pretest-posttest-designed study with control/trail groups. 40 migraine patients came to the neurologic clinics of Ahwaz Hospitals, Ahvaz, Iran, were divided in 2 equal groups of control and trial based on simple randomization sampling. The data collection instruments were headache syndrome questionnaire and Short-Form Health Survey questionnaire. Psychosocial therapy attended at 8, 60-minutes sessions which control groups were not participated. Questionnaires were administered before and after 8 sessions of treatment, for both groups. To compare the frequency and severity of migraine attacks and quality of life, in pretest and posttest of groups, ANCOVA test was used.Findings: Comparing the groups showed significant differences between the frequency (F = 46.78; P = 0.0001), severity (F = 184.87; P = 0.0001) and duration of attacks (F = 1107.74; P = 0.0001). The effectiveness of psychosocial treatment was 53% on frequency, 83% on severity and 76% on duration of attacks. Also, adjusted mean scores of quality of life and physical and mental functions were significantly higher after the treatment (F = 18.08; P = 0.0001). Effect of psychosocial treatment were 33% on the patients’ quality of life.Conclusions: According to our findings in the present research, psychosocial treatment of migraine patients improved the frequency, severity and duration of headache attacks. In addition, it improved the patients’ quality of life and physical and mental functions. We recommend to apply this method for promotion of quality of life in these patients.   مقدمه: میگرن یکی از رایج‌ترین انواع سردرد در بیمارانی است که به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. میگرن، یکی از دلایل مهم غیبت از کار یا امتناع از هر گونه فعالیت شخصی و اجتماعی است. وقوع مکرر سردرد، اثرات نامطلوب زیادی بر سبک زندگی و فعالیت‌های اجتماعی بیمار می‌گذارد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه‌تجربی، با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه شاهد، 40 بیمار مبتلا به میگرن مراجعه کننده به درمانگاه‌های تخصصی مغز و اعصاب بیمارستان‌های شهر اهواز در فاصله‌ی زمانی مهرماه تا آذرماه سال 1392، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران به روش تصادفی ساده به دو گروه مساوی مداخله شاهد تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش‌نامه‌ی ثبت نشانه‌های سردرد و پرسش‌نامه‌ی کیفیت زندگی بود. درمان روانی- اجتماعی در هشت جلسه‌ی درمانی 60 دقیقه‌ای اجرا شد. پرسش‌نامه‌ها در دو مرحله‌ی قبل و بعد از درمان 8 جلسه‌ای، برای هر دو گروه تکمیل شد. برای مقایسه‌ی تعداد و شدت حملات میگرن و کیفیت زندگی پیش‌آزمون و پس‌آزمون در دو گروه مداخله و شاهد از آزمون تحلیل واریانس (ANOVA) استفاده گردید.یافته‌ها: مقایسه‌ی دو گروه نشان داد که بین تعداد سردرد (0001/0 = P؛ 78/46 = F)، شدت آن (0001/0 = P؛ 87/184 = F) و مدت ادامه‌ی سردرد (0001/0 = P؛ 74/1107 = F) تفاوت معنی‌داری وجود داشت. تأثیر درمان روانی- اجتماعی در تعداد سردردهای میگرنی، 53، در شدت سردردها، 83 و در مدت آن، 76 درصد بود. همچنین، نمرات میانگین تعدیل شده‌ی کیفیت زندگی و عملکرد جسمی و روانی آن پس از درمان، افزایش معنی‌داری داشت (0001/0 = P؛ 08/18 = F)؛ تأثیر درمان روانی- اجتماعی بر کیفیت زندگی بیماران، 33 درصد نشان داده شد.نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این تحقیق، درمان روانی- اجتماعی بیماران مبتلا به میگرن موجب بهبود حملات میگرن از نظر تعداد، شدت و مدت سردردهای میگرنی و همچنین، بهبود کیفیت زندگی بیماران در عملکرد جسمی و روانی می‌شود. پیشنهاد می‌شود، از این الگو برای ارتقای کیفیت زندگی بیماران استفاده گردد.واژگان کلیدی: میگرن، گروه درمانی، روانی اجتماعی، کیفیت زندگی https://jims.mui.ac.ir/article_14539_289811f8a30ebd69fe7215c3f8598abf.pdf