دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 334 2015 06 22 The Inhibitory Effect of Hydroalcoholic Extract of Black Punica Granatum Pericarp on the Number of Endothelial Progenitor Cells (EPCs) in Melanoma through Peroxisome Proliferator-Activated Receptor-α and γ (PPAR-α and γ) Pathways in C57BL6 Mice بررسی اثر مهار کننده‌‌ی عصاره‌ی هیدروالکلی پوست انار سیاه بر روی تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال از طریق گیرنده‌های PPAR-α و PPAR-γ در موش‌های 6BL57C 685 693 14632 FA سیما سیف‌آبادی داروساز، مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشکده‌ی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران لاله رفیعی مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران هاجر ناجی اصفهانی مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران شقایق حق‌جوی جوانمرد دانشیار، مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 02 26 Background: Endothelial progenitor cells (EPCs) play an important role in tumor growth and angiogenesis. Punica granatum, from Punicaceae family, has demonstrated anticancer effects in different types of cancers. This study aimed to determine the effect of hydroalcoholic extract of pomegranate peel on the number of EPCs in mouse model of melanoma and also to determine its mechanism of action.Methods: The hydroalcoholic extract of black pomegranate pericarp was prepared using 70% ethanol containing 1% acetic acid. 1 × 106 B16F10 melanoma cells were injected to each of 88 C57BL6 male mice weighing 25 g on the day 0, subcutaneously (s.c). On 7th day, mice were randomly divided into 11 groups of 8 animals. The first group (control) received distilled water. Groups second to fifth from the seventh day of the study received 50, 100, 200 and 400 mg/kg of standardized polyphenon E (PPE) via gavage. The sixth group received PPE and peroxisome proliferator-activated receptor gamma (PPAR-γ) antagonist (5 mg/kg/day) intraperitoneally. The seventh group received PPE and PPAR-α antagonist (10 mg/kg/day) intraperitoneally. Eighth and ninth groups received fenofibrate (100 mg/kg) and rosiglitazone (100 mg/kg) as agonists of PPAR-α and PPAR-γ, respectively, via gavage. Tenth and eleventh groups received PPAR antagonists, merely. On 16th day, mice were euthanized and were bled through heart puncture for EPC enumeration via flow cytometry. In flow cytometry, CD34+/VEGFR2+ cells were enumerated.Findings: PPE dose-dependently decreased the number of EPCs (P < 0.05). Number of EPCs in the groups which received fenofibrate and rosiglitazone was less than the group that received the highest dose of PPE (P < 0.05). Moreover, EPCs in the groups which received both PPAR antagonists and PPE, was more than the group which received PPE (P < 0.01).Conclusion: In conclusion, we demonstrated that PPE is effective in reducing the number of EPCs and part of this effect is through modulation of PPAR pathway. مقدمه: سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال، نقش مهمی در رشد و آنژیوژنز تومور ایفا می‌کنند. انار با نام علمی Punica granatum، متعلق به خانواده‌ی Punicaceae، در انواع سرطان‌ها خاصیت مهار کنندگی نشان داده است. در این مطالعه، اثر عصار‌ه‌ی هیدروالکلی پوست انار بر تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال در مدل موش مبتلا به سرطان ملانوما و همچنین مکانیسم اثر آن مورد بررسی قرار گرفت.روش‌ها: عصاره‌ی هیدروالکلی پوست انار سیاه با استفاده از حلال اتانول 70 درصد حاوی 1 درصد اسید استیک تهیه گردید. در روز صفر مطالعه، 106 × 1 سلول ملانومای 10F16B به هر یک از 88 موش 6BL57C نر با وزن 25 گرم به صورت زیر جلدی تزریق شد. در روز هفتم مطالعه، موش‌ها به طور تصادفی به 11 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه اول به عنوان شاهد در نظر گرفته شد و آب مقطر دریافت نمود. گروه‌های دوم تا پنجم، از روز 7 مطالعه به ترتیب دوزهای 50، 100، 200 و 400 میلی‌گرم بر کیلوگرم از عصاره‌ی استاندارد را از طریق گاواژ دریافت نمودند. گروه ششم، عصاره را به همراه آنتاگونیست PPAR-γ (Peroxisome proliferator-activated receptor-gamma) (5 میلی‌گرم بر کیلوگرم) داخل صفاقی دریافت نمود. گروه هفتم، عصاره را به همراه آنتاگونیست PPAR-α (Peroxisome proliferator-activated receptor-alpha) داخل صفاقی دریافت نمود (10 میلی‌گرم بر کیلوگرم). گروه هشتم و نهم نیز فنوفیبرات (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و روزیگلیتازون (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) را به ترتیب به عنوان آگونیست‌های PPAR-α و PPAR-γ از طریق گاواژ دریافت نمودند. گروه دهم و یازدهم نیز آنتاگونیست‌های PPAR را به تنهایی دریافت کردند. در روز 16 مطالعه، موش‌ها کشته شدند و خون از قلب آن‌ها برای شمارش تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال به روش فلوسایتومتری گرفته شد. در فلوسایتومتری سلول‌های +2VEGFR/+34CD شمارش شدند. مقادیر 050/0 > P از لحاظ آماری معنی‌دار در نظر گرفته شد.یافته‌ها: عصاره‌ی پوست انار به صورت وابسته به دوز، منجر به کاهش تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال شد (050/0 > P). تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال در گروه‌های دریافت کننده‌ی فنوفیبرات و روزیگلیتازون کمتر از گروه دریافت کننده‌ی بالاترین دوز انار بود (050/0 > P). همچنین تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال در گروه‌هایی که آنتاگونیست PPAR به همراه عصاره دریافت کردند، بیشتر از گروه دریافت کننده‌ی عصاره به تنهایی بود (010/0 > P).نتیجه‌گیری: عصاره‌ی پوست انار در کاهش تعداد سلول‌های پیش‌ساز اندوتلیال مؤثر است و بخشی از این اثر، از طریق فعال نمودن مسیر PPAR صورت می‌گیرد. https://jims.mui.ac.ir/article_14632_5e83596334400305514565ee16b9106d.pdf