دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 37 520 2019 04 21 The Comparison of Survival of Diced, Crushed, and Block Ear Cartilage Grafts in Rabbit مقایسه‌ی میزان بقای اتوگرافت غضروف گوش خرگوش در فرم‌های خرد ‌شده، له ‌شده و بلوک 249 255 15811 10.22122/jims.v37i520.11512 FA مریم ایران‌پور استادیار، مرکز تحقیقات پاتولوژی و سلول‌های بنیادی، دانشکده‌ی پزشکی افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0001-8749-8080 علی خدارحمی استادیار، مرکز تحقیقات پاتولوژی و سلول‌های بنیادی، دانشکده‌ی پزشکی افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-8618-6752 ابوذر پوررشیدی دستیار، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-8161-1238 محمد شفیعی استادیار، گروه جراحی و پیوند کبد، دانشکده‌ی پزشکی افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران امید آذری استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده‌ی دام‌پزشکی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-3027-2926 سجاده موحدی‌نیا استادیار، مرکز تحقیقات پاتولوژی و سلول‌های بنیادی، دانشکده‌ی پزشکی افضلی‌پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-9841-7394 سفانه موحدی‌نیا پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0002-9127-6234 Journal Article 2019 04 07 Background: Cartilage grafts are used in plastic surgery in restorations that require strength. Due to varying degrees of strength in these regenerations, cartilage grafts from different sources are used in block, crushed, and diced forms. The aim of this study was to compare the survival rate of in crushed, diced, and block autograft cartilage forms of rabbit ear.Methods: This study was performed on 36 New Zealand white male rabbits weighing 2000 to 2500 grams and aged 12 to 16 weeks. The cartilage of the right ear of each rabbit was harvested, and three graft samples of crushed, diced, and block forms were obtained. The grafts were put in three separate subcutaneous envelopes adjacent to the rabbit’s backbone. After 3 months, the specimens were removed, stained with hematoxylin and eosinophil (H & E), and histologically examined.Findings: The mean graft weight increased in all groups using crushed, diced, and block cartilage forms, but it was not statistically significant. There was a significant difference between the different methods in terms of the amount of fibrosis (P = 0.002), ossification (P < 0.001), and chondrocyte (P = 0.002); so that the percentage of the live chondrocytes was significantly higher in the block group.Conclusion: Results show that block cartilage grafts are more reliable than diced and crushed types in the formation of various facial and nasal regions. مقدمه: گرافت غضروفی در جراحی ترمیمی در بازسازی‌هایی که نیازمند استحکام هستند، به‌کار می‌رود. با توجه به نیاز به درجات متفاوت استحکام در این بازسازی‌ها، گرافت غضروفی به فرم‌های بلوک غضروفی، غضروف له ‌شده و غضروف خرد‌ شده استفاده می‌شود. این مطالعه، با هدف مقایسه‌ی میزان بقای اتوگرافت غضروف گوش خرگوش در فرم‌های خرد ‌شده، له ‌شده و بلوک انجام شد.روش‌ها: این پژوهش، بر روی 36 خرگوش نر سفید نیوزلندی با وزن تقریبی 2500-2000 گرم با سن 16-12 هفته انجام شد. از گوش راست هر خرگوش، سه نمونه‌ی گرافت به صورت گرافت له ‌شده، خرد ‌شده و بلوک به ‌دست آمد. گرافت‌ها در سه پاکت زیرجلدی جداگانه در مجاورت ستون فقرات خرگوش قرار گرفتند و پس از سه ماه، نمونه‌ها خارج شدند و تحت بررسی هیستوپاتولوژیک با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین و تری‌کروم قرار گرفتند.یافته‌ها: میانگین وزن نهایی گرافت در تمامی گروه‌های استفاده ‌کننده از روش غضروف له ‌شده، خرد ‌شده و بلوک، افزایش یافت، اما از لحاظ آماری معنی‌دار نبود. از لحاظ میزان فیبروز (002/0 = P)، اوسیفیکاسیون (001/0 > P) و کندروسیت زنده (002/0 = P) میان روش‌های مختلف تفاوت آماری معنی‌داری وجود داشت؛ به طوری که درصد کندروسیت‌های زنده، به ‌طور معنی‌داری در گروه بلوک بیشتر بود.نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه، گرافت‌های غضروفی بلوک را می‌توان با اطمینان بیشتری نسبت به گرافت غضروفی خرد‌ شده و له‌ شده در برقراری شکل نواحی مختلف صورت و بینی به ‌کار گرفت. https://jims.mui.ac.ir/article_15811_4855678ca8b08b092ab353309336db8a.pdf