دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 37 545 2019 11 22 The Effect of Psychosocial Approach Education on Diabetes Control in Patients with Diabetes Mellitus and Depression in Comprehensive Health Care Centers in Isfahan City, Iran, 2018-2019 تأثیر مداخله‌ی آموزشی با رویکرد روانی- اجتماعی در کنترل قند خون بیماران افسرده‌ی مبتلا به دیابت در مراکز جامع خدمات سلامت شهر اصفهان در سال 1397 1117 1122 15955 10.22122/jims.v37i545.12107 FA محمودرضا زاهدنژاد دستیار تخصصی، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-2244-6348 زهرا دانا سیادت استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-3048-2325 زهرا امینی استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2019 07 31 Background: The present study aimed to investigate the effect of psychosocial approach on depression and blood glucose control in patients with type 2 diabetes mellitus and depression.Methods: This was a controlled clinical trial study in patients with type 2 diabetes mellitus, who had records in comprehensive health care centers of Isfahan City, Iran, during the years 2018-2019. In both groups before the intervention, depression was assessed using standard Beck Depression Inventory (BDI-II) questionnaire, and if beck score is above 14 and informed consent was signed, the patients were included in the study. Fating blood sugar (FBS) and blood glycosylated hemoglobin (HbA1C) levels, weight, and height was measured. Then, psychosocial approach intervention was applied on 38 patients in intervention group; and the control group (41 patients) received routine health care services trainings. 3 months after the end of intervention, FBS, HBA1C, and BDI were assessed again. The results were analyzed using independent t, paired t, and chi-square tests via SPSS software.Findings: In posttest phase, HbA1c level and level of depression significantly decreased in the intervention group compared to the control group.Conclusion: Based on the results of this study, psychosocial approach can be effective in reducing depression and lowering HbA1c level in patients with type 2 diabetes mellitus and depression. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رویکرد روانی- اجتماعی بر میزان افسردگی و کنترل قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و افسردگی انجام شد.روش‌ها: این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی شاهد دار در جامعه‌ی آماری متشکل از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 دارای پرونده‌ در مراکز جامع خدمات سلامت شهرستان اصفهان در سال 1397 انجام شد. در هر دو گروه، پیش از انجام مداخله، میزان افسردگی با استفاده از پرسش‌نامه‌ی افسردگی Beck فرم 21 سؤالی (Beck depression inventory-II یا BDI-II) مورد بررسی قرار گرفت و در صورت کسب نمره‌ی 14 و بالاتر و با رضایت آگاهانه، بیماران به مطالعه وارد شدند. اندازه‌گیری وزن، قد و آزمایش‌های Fasting blood sugar (FBS) و Hemoglobin A1C (HbA1C) انجام شد. پس از آن، مداخله‌ی رویکرد روانی- اجتماعی بر روی 38 نفر از بیماران (گروه مورد) صورت پذیرفت. افراد گروه شاهد (41 نفر از بیماران) نیز خدمات و آموزش‌های معمول مراکز جامع خدمات سلامت را دریافت کردند. سپس، در تمام آزمودنی‌ها، آزمایش‌های FBS و HbA1C و آزمون افسردگی Beck انجام گرفت. نتایج به دست آمده، با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری Independent t، Paired t و 2χ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته‌ها: در مرحله‌ی پس‌آزمون، میزان HbA1c و سطح افسردگی در افراد گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی‌داری کاهش یافت.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، رویکرد روانی- اجتماعی، می‌تواند در کاهش افسردگی و کاهش سطح هموگلوبین گلیکوزیله‌ی خون (HbA1c) در بیماران مبتلا به دیابت افسرده مؤثر باشد. دیابت نوع 2 هموگلوبین گلیکوزیله‌ی A1c افسردگی https://jims.mui.ac.ir/article_15955_d999ac77ec9c98bd436d1016a6a8276a.pdf