دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 823 2025 08 23 Improving Iran’s COVID-19 Response: Lessons from Comparative Experiences Health Systems بهسازی برنامه پاسخ به همه‌گیری کووید-۱۹ در ایران: درس‌آموخته‌هایی از تجارب تطبیقی نظام‌های سلامت 834 840 33075 10.48305/jims.v43.i823.0834 FA محمد حسین یارمحمدیان استاد، گروه سلامت در بلایا و فوریت‌ها، مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-4711-3163 گلرخ عتیقه چیان دانشیار، گروه سلامت در بلایا و فوریت‌ها، مرکز تحقیقات مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0003-3290-2765 مصطفی امینی رارانی دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-4809-2237 الهه رحمتی دانشجوی دکتری مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشکده‌ی مدیریت و اطلاع‌رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ساناز دهقانی گروه مدیریت، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران نگار شفیعی مرکز آموزشی درمانی الزهرا(س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-9660-8138 Journal Article 2025 10 11 The COVID-19 pandemic, as an unprecedented global crisis, has tested health systems around the world and highlighted the need to review national response plans. This policy brief, with the aim of providing practical solutions for improving Iran’s COVID-19 response, is based on the findings of a comparative-analytical study of the experiences of five selected countries: Australia, Canada, Germany, the United Kingdom, and the United States. The findings show that the effectiveness of interventions is related to the implementation context, the quality of management, and the ability to secure community engagement. Analyzing these countries' experiences highlighted important policy options, including mandatory mask-wearing, implementing contact tracing systems, enforcing smart quarantines, investing in primary healthcare, and ensuring transparency in information dissemination. However, the implementation considerations and potential barriers to each of these strategies, from cultural and infrastructure challenges to privacy issues and structural constraints, require serious planning. For example, the success of strategies such as “contact tracing” depends on a high level of public trust, which is built through transparency and honesty. Accordingly, the final prioritization of strategies for the Iranian context is presented based on the basic requirements for building resilience. In this regard, “establishing transparent governance and integrated information” are identified as a fundamental building block and “strengthening the primary health care system” as a key long-term strategy. These two strategies enable the effective implementation of other short- and medium-term interventions, such as mandatory mask wearing and situational quarantines. This document introduces the need to invest in public trust and basic health infrastructure to achieve a resilient health system with a preventive approach. همه‌گیری کووید-۱۹ به‌عنوان یک بحران جهانی بی‌سابقه، نظام‌های سلامت در سراسر جهان را مورد آزمون قرار داد و لزوم بازنگری در برنامه‌های پاسخ ملی را نشان داد. این خلاصه سیاستی، با هدف ارائه‌ی راهکارهای عملی برای بهسازی برنامه پاسخ ایران به کووید-۱۹، بر اساس یافته‌های مطالعه‌ای تطبیقی- تحلیلی از تجارب پنج کشور منتخب چون استرالیا، کانادا، آلمان، انگلیس و آمریکا تدوین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد اثربخشی مداخلات با بستر اجرا، کیفیت مدیریت و توانایی جلب مشارکت جامعه مرتبط است. تحلیل تجارب این کشورها، گزینه‌های سیاستی مهمی از جمله اجباری سازی استفاده از ماسک، استقرار سیستم‌های ردیابی تماس، اجرای قرنطینه‌های هوشمند، سرمایه‌گذاری در مراقبت‌های اولیه و شفافیت در اطلاع‌رسانی را تأکید نمود.<br />با این‌حال، ملاحظات اجرایی و موانع بالقوه هر یک از این راهکارها، از چالش‌های فرهنگی و زیرساختی گرفته تا مسائل مربوط به حریم خصوصی و محدودیت‌های ساختاری، نیازمند برنامه‌ریزی جدی است. برای نمونه، موفقیت راهبردهایی مانند «ردیابی تماس»، منوط به سطح بالای اعتماد عمومی است که از طریق شفافیت و صداقت ایجاد می‌شود. بر این اساس، اولویت‌بندی نهایی راهکارها برای شرایط ایران، بر مبنای الزامات پایه‌ای برای ایجاد تاب‌آوری ارائه شده است. در این راستا، «استقرار حکمرانی شفاف و اطلاع‌رسانی یکپارچه» به‌عنوان سنگ بنای اساسی و «تقویت نظام مراقبت‌های اولیه سلامت» به عنوان راهبرد کلیدی بلندمدت شناسایی شده‌اند. این دو راهبرد، امکان اجرای اثربخش سایر مداخلات کوتاه‌مدت و میان‌مدت، مانند اجباری کردن ماسک و قرنطینه‌های موقعیتی را فراهم می‌نمایند. این سند، دستیابی به نظام سلامت تاب‌آور با رویکردی پیشگیرانه را مستلزم سرمایه‌گذاری در اعتماد عمومی و زیرساخت‌های اساسی سلامت معرفی می‌کند. https://jims.mui.ac.ir/article_33075_46433ef1f34731171c310acd7957a45c.pdf