دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 The effect of neuromuscular training on the frequency spectrum of lower limb muscles in individuals with foot pronation movement disorder syndrome accompanied by low back pain during running تأثیرتمرینات نوروماسکولار بر طیف فرکانسی عضلات اندام تحتانی در افراد دارای سندرم اختلال حرکتی پرونیشن پا به همراه کمردرد حین دویدن 1933 1942 33269 10.48305/jims.v43.i846.1933 FA فرهاد رضازاده استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0003-4190-935X شیرین عالی استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-8148-1883 پریناز فهیمی دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0004-9405-9595 حامد شیخ علیزاده دکتری تخصصی بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-5788-4447 مرجان زارعیان دکترای علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-7353-6418 پارسا فرقانی دانشجوی رشته کینزیولوژی، دانشکده سلامت، دانشگاه یورک، تورنتو، انتاریو، کانادا 0009-0006-0522-2755 Journal Article 2026 02 21 Background: Chronic low back pain accompanied by foot pronation is often associated with inefficient neuromuscular patterns during running. This trial aimed to investigate the effects of eight weeks of Dynamic Neuromuscular Stabilization exercises on the frequency spectrum indices of selected lower limb muscles during running.<br><br>Methods: 28 men with chronic low back pain (aged 22–25 years) were randomly assigned to an exercise group (n=14) or a control group (n=14). The exercise group performed an eight-week DNS training program, three sessions per week. Surface electromyography was used to record muscle electrical activity, and frequency spectrum indices were analyzed during the loading response, mid-stance, and push-off phases of running.<br><br>Findings: A significant effect of time was observed in the loading response phase for the vastus lateralis, vastus medialis, rectus femoris, adductor, semitendinosus, and gluteus medius muscles (p<0.05). In the mid-stance phase, the frequency of the vastus medialis increased (p=0.004), and in the push-off phase, the frequency of the vastus lateralis increased (p=0.020). A significant time*group interaction was reported for the hamstring and vastus medialis muscles (p<0.05), with post-test results showing higher frequency values in the control group compared to the experimental group.<br><br>Conclusion: After an eight-week period, significant time-dependent changes were observed in the frequency spectrum indices of several key muscles, especially the latissimus dorsi (mid-stance) and latissimus dorsi (push-off). Also, the between-group difference in the push-off phase favored the control group, indicating the variability of muscle frequency spectrum indices during running. <strong><span dir="RTL" lang="AR-SA">مقدمه:</span></strong><span dir="RTL" lang="AR-SA"> کمردرد مزمن همراه با پرونیشن پا، اغلب با الگوهای ناکارآمد عصبی- عضلانی در دویدن همراه است. این کارآزمایی با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تثبیت عصبی- عضلانی پویا بر شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات منتخب اندام تحتانی طی دویدن انجام شد</span>. <strong><span dir="RTL" lang="AR-SA">روش‌ها:</span></strong><span dir="RTL" lang="AR-SA"> </span><span dir="RTL" lang="FA">۲۸ مرد مبتلا به کمردرد مزمن (۲۲ تا ۲۵ سال) به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) برنامه تمرینی تثبیت عصبی-عضلانی پویا را اجرا کرد. فعالیت الکتریکی عضلات با الکترومایوگرافی سطحی ثبت و شاخص‌های طیف فرکانسی در فازهای پاسخ بارگذاری، میانه اتکا و هل‌دادن طی دویدن تحلیل شد</span>. <strong><span dir="RTL" lang="FA">یافته‌ها:</span></strong><span dir="RTL" lang="FA"> <span>اثر زمان در فاز پاسخ بارگذاری بر فرکانس عضلات پهن‌خارجی، پهن‌داخلی، راست‌رانی، نزدیک‌کننده، نیم‌وتری و سرینی‌میانی معنادار بود (0/05 > </span></span><span>P</span><span dir="RTL" lang="FA">). در فاز میانه اتکا، فرکانس پهن‌داخلی (0/004 = </span><span>P</span><span dir="RTL" lang="FA">) و در فاز هل‌دادن، فرکانس پهن‌خارجی (0/020 = </span><span>P</span><span dir="RTL" lang="FA">) افزایش یافت. اثر تعاملی زمان*گروه در عضلات نعلی و پهن‌داخلی معنادار گزارش شد (0/05 > </span><span>P</span><span dir="RTL" lang="FA">)؛ به‌طوری‌که در پس‌آزمون، فرکانس این عضلات در گروه کنترل به‌طور معناداری بالاتر از گروه تجربی بود</span>. <strong><span dir="RTL" lang="FA">نتیجه‌گیری:</span><span dir="RTL" lang="FA"> </span></strong><span dir="RTL" lang="FA">پس از یک دوره هشت ‌هفته‌ای، تغییرات معنادار وابسته به زمان در شاخص‌های طیف فرکانسی چند عضله کلیدی، به ویژه پهن داخلی (میانه اتکا) و پهن خارجی ران (هل ‌دادن) مشاهده شد. همچنین، تفاوت بین‌گروهی در فاز هل‌دادن به نفع گروه کنترل بود، که نشان‌دهنده تغییرپذیری شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات طی دویدن است</span>. https://jims.mui.ac.ir/article_33269_1441b775217b1c146325d7dfb664c09d.pdf