دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75954067320220723The Diagnostic Value of High-Sensitivity C-reactive Protein in Identifying Premature Infants with Sepsisارزش تشخیصی CRP با حساسیت بالا در شناسایی نوزادان نارس مبتلا به سپسیس3633672434610.48305/jims.v40.i673.0363FAحسنبسکابادیاستاد، گروه کودکان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران0000-0003-4022-5426محمد مهراننیریفوق تخصص نوزادان و طب پیرامون بیمارستان ۹ دی منظریه خمینی شهر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2666-8637Journal Article20220731<strong>Background:</strong><em> </em>Neonatal sepsis is an important cause of death in neonatal intensive care units where rapid diagnosis and appropriate treatment can reduce neonatal complications. Our aim is to compare. High-sensitivity C-reactive Protein (hs-CRP) and CRP (C-reactive protein) in neonates with sepsis and non-infectious neonates.
<strong>Methods:</strong><strong> </strong>Between December 2019 and May 2020, 173 neonates of Mashhad University of Medical Sciences, including 85 neonates with positive blood culture (case group) and 88 uninfected for the control group were included in this prospective cohort study. One ml of blood was taken from all infants for hs-CRP as well as CBC (Complete blood count) samples and culture of blood, spinal fluid and urine if needed. Latex kits were used for CRP and hs-CRP and MacConkey culture medium was used for microbial culture.
<strong>Findings:</strong><strong> </strong>The mean of hs-CRP and CRP was significantly higher in the case group compared to the control group (P > 0.05). Comparison within the group, the mean CRP in the two groups prior to, during and after infection were significantly different (P < 0.05).
<strong>Conclusion:</strong> The results of this study showed that hs-CRP and CRP are helpful in diagnosing late neonatal sepsis, and hs-CRP is superior to CRP in terms of specificity and positive predictive value.<strong>مقاله پژوهشی</strong>
<strong>مقدمه:</strong> سپسیس، یک علت مهم مرگ و میر نوزادی است که تشخیص سریع و درمان مناسب آن میتواند از مشکلات نوزادان بکاهد. هدف ما، مقایسهی CRP High sensitive (CRP با حساسیت بالا) و (C-reactive protein) CRP در نوزادان مبتلا به سپسیس و نوزادان غیرعفونی میباشد.
<strong>روشها:</strong> در فاصلهی زمانی آذرماه 1397 تا اردیبهشت ماه 1399، تعداد 173 نوزاد دانشگاه علوم پزشکی مشهد مشتمل بر 85 نوزاد دارای علایم سپسیس با کشت مثبت (گروه مورد) و 88 نوزاد فاقد علایم سپسیس به عنوان گروه شاهد وارد این مطالعهی همگروهی آیندهنگر شدند. از تمام نوزادان، مقدار 1 سیسی خون جهت <br />hs-CRP و نیز نمونههای CBC و کشت خون، مایع نخاع و ادرار در صورت نیاز گرفته شده است. برای CRP و hs-CRP از کیتهای لاتکس و برای کشت میکربی از محیط کشت Macconkey استفاده شده است. مشخصات بیماران و جواب آزمایشات ثبت گردید.
<strong>یافتهها:</strong> میانگین hs-CRP و CRP به طور معنیداری در گروه مورد نسبت به گروه شاهد بالاتر بود. در مقایسهی درون گروهی، میانگین CRP در دو گروه مورد مطالعه در زمانهای قبل، حین و بعد از عفونت<em>،</em> باهم تفاوت معنیداری داشتند.
<strong>نتیجهگیری:</strong><strong> </strong>بر اساس نتایج مطالعهی ما hs-CRP و CRP در تشخیص سپسیس دیررس نوزادی کمککننده میباشند. ولی hs-CRP از نظر ویژگی و ارزش اخباری مثبت بر CRP، برتری دارد.https://jims.mui.ac.ir/article_24346_569bcc65032c647084157fd4391c82bb.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75954067320220723The accuracy of Glycosylated Hemoglobin a Index Measurement in Medical Laboratories in Isfahan Cityمقدار صحت اندازهگیری شاخص هموگلوبین گلیکوزیله ((HbA1c در آزمایشگاههای تشخیص طبی سطح شهر اصفهان3683742434710.48305/jims.v40.i673.0368FAپریساخدابنده شهرکیکارشناس ارشد ایمونولوژی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-4515-2636مجتبیاکبریدکتری اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-5777-9612عالیهطباطباییکارشناس ارشد بیوشیمی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-9240-7662سینامباشری زادهدکتری میکروبیولوژِی، مرکز تحقیقات عفونتهای بیمارستانی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2218-5707منصورسیاوشاستاد غدد درون ریز و متابولیسم، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-0590-6410Journal Article20220731<strong>Background:</strong><em> </em>Today, Glycosylated<strong> </strong>hemoglobin A (HbA1c) is used as a diagnostic criterion for diabetes and long-term monitoring of plasma glucose level. Therefore, it is essential that HbA1c be measured accurately. The aim of this study was to investigate the common HbA1c index measurement methods in laboratories in Isfahan and compare the accuracy of their results with the reference method.
<strong>Methods:</strong><strong> </strong>In this cross-sectional study, three blood sample of a volunteer had been sent to 37 laboratories. Among them, two laboratories measured this parameter by HPLC method and were considered as a reference. For each laboratory, the coefficient of variation (CV) was calculated. One-way ANOVA and Bonferroni post hoc test were used to compare the results of different methods of measuring HbA1c with the reference method.
<strong>Findings:</strong><strong> </strong>Comparison of the laboratories results with the reference method showed that 60% of the laboratories reported the percent of HbA1c index beyond the permitted range with an unfavorable report. The mean and standard deviation and CV index range were 2.8 and 4.4, (from 0.65 to 25.18%), respectively. Comparison of the different methods results with the reference method showed that capillary electrophoresis and immunoturbidometry and enzymatics had good accuracy. The highest accuracy was related to capillary electrophoresis. The methods with the lowest measurement accuracy were nephelometry and column chromatography, respectively.
<strong>Conclusion:</strong> Despite the standardization of methods for measuring HbA1c, it was noted that different results of the same blood sample was reported. In addition to the High Performance Liquid Chromatography method, the capillary electrophoresis seems to provide a more acceptable result than other methods.<strong>مقاله پژوهشی</strong>
<strong>مقدمه:</strong> با توجه به اینکه امروزه از شاخص HbA1c به عنوان یک معیار تشخیص ابتلا به دیابت و همچنین پایش طولانیمدت قند خون استفاده میشود، دقت و صحت اندازهگیری آن اهمیت زیادی دارد. هدف از این مطالعه، بررسی روشهای اندازهگیری شاخص HbA1c رایج در آزمایشگاههای شهر اصفهان و مقایسهی صحت نتایج آنها با روش مرجع بود.
<strong>روشها:</strong> در این مطالعهی مقطعی، از نمونهی خون یک داوطلب، در سه لولهی مجزا برای 37 آزمایشگاه ارسال شد. از میان آنها، دو آزمایشگاه این شاخص را با روش HPLC انجام میدادند و به عنوان مرجع در نظر گرفته شدند. برای هر آزمایشگاه ضریب تغییرات با هدف نمایش و مقایسهی میزان پراکندگی محاسبه شد. برای مقایسهی نتایج روشهای مختلف اندازهگیری HbA1c با روش مرجع از آزمون one-way ANOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni استفاده شد.
<strong>یافتهها:</strong> مقایسهی نتایج گزارش شده توسط آزمایشگاهها با نتایج روش مرجع نشان داد که 60 درصد آزمایشگاهها مقدار HbA1c را خارج از بازهی مجاز ارائه کردند و گزارش نامطلوب داشتند. میانگین و انحراف معیار و بازهی شاخص ضریب تغییرات (Coefficient of variation) CV به ترتیب 0/02 و 0/04 (از 0/65 الی <br />25/18 درصد) بودند. مقایسهی نتایج روشهای مختلف با روش مرجع نشان داد که کاپیلاری الکتروفورز، ایمونوتوربیدومتری و آنزیماتیک از دقت مطلوبی برخوردار هستند. روشهایی که کمترین دقت اندازهگیری را داشتند به ترتیب نفلومتری و کروماتوگرافی ستونی بودند.
<strong>نتیجهگیری:</strong><strong> </strong>با وجود استانداردسازی روشهای اندازهگیری HbA1c، هنوز گزارش نتایج مختلف از یک نمونهی خون وجود دارد. بر اساس یافتههای این مطالعه، بعد از روش HPLC، روش کاپیلاری الکتروفورز، نتایج قابل قبولتری نسبت به سایر روشها ارائه میکند.https://jims.mui.ac.ir/article_24347_f85ac96813ea9cb169a67ecfed4c63ee.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75954067320220723The Effect of Nettle Extract and Aerobic Training on the Gene Expression of COX-1 and COX-2 in Mice with Melanomaتأثیر تمرینات استقامتی و عصارهی گزنه بر بیان ژن COX-1 و COX-2 در موشهای مبتلا به سرطان ملانوما3753822434810.48305/jims.v40.i673.0375FAجاویداسماعیلپوردانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، آمل، ایران0000-0002-1693-7805علیرضابراریدانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران0000-0001-5199-463Xاحمدعبدیدانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران0000-0002-7734-7518حسینعابد نطنزیاستادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0002-1825-0097Journal Article20220731<strong>Background:</strong><em> </em>The aim of this study was to evaluate the effect of nettle extract consumption and aerobic exercise on COX-1and COX-2gene expression in mice with melanoma.
<strong>Methods:</strong><strong> </strong>In this study, 20 adult male rats were randomly divided into 4 groups: 1. control, 2. physical exercise, 3. nettle extract, 4. physical exercise + nettle extract. A week after inducing melanoma, the experimental group consumed 30 mg / kg / day of nettle ethanol extract orally for 8 weeks. The training program consisted of 30 minutes of running on a treadmill without a slope at a speed of 16 meters per minute for the first week, and one meter per minute was added every week until it reached 22 meters per minute in the eighth week. RT PCR was used to measure the expression of COX-1and COX-2 genes.
<strong>Findings:</strong><strong> </strong>The results of the present study showed that consumption of nettle extract and aerobic exercise caused significant changes in COX-2 levels in experimental groups compared with the control group. COX-2 levels in the extract and combination groups were significantly reduced compared to the control group. Also, the results showed that COX-1 levels were significantly different between the experimental and control groups.
<strong>Conclusion:</strong> The results of the present study showed that the chemical compounds in nettle extract such as flavonoids, terpenes, fatty acids and phenolics may be responsible for apoptotic and anti-cancer effects. Also, endurance training caused a significant decrease in COX2 levels compared with the control group.<strong>مقاله پژوهشی</strong>
<strong>مقدمه:</strong> هدف از مطالعهی حاضر، بررسی تأثیر تمرینات استقامتی و عصارهی گزنه بر بیان ژن COX-1 و COX-2 در موشهای مبتلا به سرطان ملانوما بود.
<strong>روشها:</strong> در این مطالعه، 20 سر موش صحرایی نر بالغ به صورت تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند: 1. شاهد، 2. تمرین بدنی، 3. عصارهی گزنه، 4. تمرین بدنی + عصارهی گزنه تقسیم شدند. یک هفته پس از القاء سرطان ملانوما، گروه تجربی میزان mg/kg/day30 عصارهی اتانولی گیاه گزنه را به روش خوراکی و به مدت <br />8 هفته مصرف کردند. برنامهی تمرین شامل 30 دقیقه دویدن روی تردمیل بدون شیب و با سرعت 16 متر در دقیقه برای هفتهی اول بود و هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفتهی هشتم به 22 متر بر دقیقه رسید. برای اندازهگیری میزان بیان ژن COX-1 و COX-2 از روش RT PCRاستفاده شد.
<strong>یافتهها:</strong> مصرف عصارهی گزنه و تمرینات استقامتی موجب تغییرات معنیدار سطوح COX-2 در گروههای تجربی در مقایسه با گروه شاهد شد. مقادیر COX-2 در گروههای عصاره و ترکیبی در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنیداری یافت. همچنین نتایج نشان داد که سطوح COX-1 تغییرات معنیداری در بین گروههای تجربی و شاهد نداشت.
<strong>نتیجهگیری:</strong><strong> </strong>نتایج مطالعهی حاضر نشان داد، ترکیبات شیمیایی موجود در عصارهی گزنه مانند فلاونوئیدها، ترپنها، اسیدهای چرب و فنولیکها ممکن است مسؤول اثر ضد آپوپتوز و ضدسرطانی باشند. همچنین تمرینات استقامتی سبب کاهش معنیدار در مقادیر COX2 نسبت به گروه شاهد شد.https://jims.mui.ac.ir/article_24348_ecf4afbea9a7f57c4c6da70593361d67.pdf