دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 40 675 2022 07 23 The Relationship between the Gene Expression Level of MYC Gene and Non-Coding RNA Lnc-Myc-2-34 Dup1 in Acute Lymphoblastic Leukemia بررسی ارتباط بیان ژن MYC و RNA غیر کد کننده‌ی lnc-myc-2-34 dup1 در بیماران لوسمی لنفوبلاستیک حاد 412 420 24356 10.48305/jims.v40.i675.0412 FA کمال شاه امیری مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده‌ی علوم پایه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0001-7767-1484 آرش القاسی مرکز تحقیقات بیمارهای تالاسمی و هموگلوبینوپاتی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-3482-2195 نجم الدین ساکی مرکز تحقیقات بیمارهای تالاسمی و هموگلوبینوپاتی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0001-8494-5594 غلام عباس کایدانی گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0003-0324-3238 حسین تیموری مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکده‌ی علوم پایه سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-5522-3290 Journal Article 2022 08 14 Background: In recent years, an increasing trend in the incidence of acute lymphoblastic leukemia (ALL) has been reported. However, the molecular mechanisms involved are not fully understood. Because of the importance of c-MYC in ALL pathogenesis, it is important to consider the associated lncRNAs in identifying the molecular mechanisms involved in disease progression. The consequences of notch signals, depending on the dose and content can be highly pleiotropic. In hemolymphoid, notch signaling affects various cell lines at different stages of growth. The present study aimed to investigate the role of the MYC gene and related LncRNAs as a potential target for the treatment of acute lymphoblastic leukemia. Methods: This case-control study was performed on 40 ALL patients and 40 healthy controls during the years 2020-2021. For this purpose, total RNA was extracted from blood samples and after cDNA synthesis, MYC, and-myc-2-34 dup1 expression was measured using Real-Time PCR. Statistical analysis of the results was performed using SPSS software and appropriate tests. Findings: The results of the gene expression study showed that in patients with ALL, MYC expression and related lncRNA lnc-myc-2-34 dup1 compared to controls had significant increases. These expression changes were not significantly different in age, sex, MRD, and T-ALL and B-ALL categories. lncRNA lnc-myc-2-34 dup1 correlated with the MYC gene, and the ROC curve indicated their potential as a strong biomarker. Conclusion: Using lncRNAs as diagnostic, prognostic, and therapeutic markers can be an appropriate option that needs further research. According to the present study findings, the increased expression of myc-2-34 dup1 in patients with ALL has been reported for the first time thus, can be used as strong biomarkers. مقاله پژوهشی مقدمه: در سال‌های اخیر، روند افزایشی میزان بروز لوسمی لنفوبلاستیک حاد (Acute lymphoblastic leukemia) ALL گزارش شده است. با این‌حال، مکانیسم‌های مولکولی درگیر کاملاً شناخته نشده‌اند. به دلیل اهمیت c-MYC در بیماری‌زایی ALL، توجه به lncRNAهای مرتبط با آن در شناسایی مکانیسم‌های مولکولی دخیل در پیشرفت بیماری اهمیت دارد. پیامدهای ناشی از سیگنال‌های Notch بسته به دوز و محتوا، بسیار پلئوتروپیک هستند. در بخش هماتولنفویید بدن، سیگنالینگ Notch بر رده‌های سلولی در مراحل مختلف رشد تأثیر می‌گذارد. هدف مطالعه‌ی حاضر، بررسی نقش ژن MYC و LncRNAهای مرتبط با آن به عنوان یک هدف بالقوه‌ی درمان لوسمی لنفوبلاستیک حاد بود. روش‌ها: این مطالعه‌ی مورد- شاهدی در سال‌های 1400-1399 بر روی 40 فرد مبتلا به ALL و 40 فرد سالم انجام شد. برای این منظور RNA تام از نمونه‌ی خون افراد استخراج شد و پس از سنتز cDNA، بیان MYC و lnc-myc-2-34 dup1 با استفاده از روش Real Time PCR اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: نتایج حاصل از بررسی بیان ژن نشان داد که در افراد مبتلا به ALL، بیان MYC و lncRNA مرتبط lnc-myc-2-34 dup1 نسبت به افراد شاهد به طور معنی‌داری افزایش می‌یابد. این تغییرات بیان در سن، جنس، MRD و رده‌های T-ALL و B-ALL تفاوت معنی‌داری با یکدیگر نداشت. lncRNA با ژن MYC همبستگی نشان داده و منحنی راک حاکی از پتانسیل بیومارکری قوی آن بوده است. نتیجه‌گیری: استفاده از lncRNAها به عنوان مارکرهای تشخیصی، پیش‌آگهی و درمانی می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد که نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. نتایج آزمایش حاضر نشان داد که lnc-myc-2-34 dup1 در بیماران مبتلا به ALL افزایش بیان داشته و می‌توانند به عنوان بیومارکر قوی مورد استفاده قرار گیرد.

https://jims.mui.ac.ir/article_24356_8e8005fe9e75607ca4be6bc2cc0e1e2d.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 40 675 2022 07 23 Evaluation of Educational Self-Care Needs of Patients with Multiple Sclerosis: From the Perspective of Patients and Experts نیازهای آموزشی خودمراقبتی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس: از دیدگاه کارشناسان و بیماران 421 428 24357 10.48305/jims.v40.i675.0421 FA فرین تاتاری استادیار، گروه بهداشت عمومی، دانشکده‌ی علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران 0000-0002-9179-0225 حسن ابراهیم پور صدقیانی کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی علوم پزشکی نیشابور، نیشابور، ایران Journal Article 2022 08 14 Background: Implementing a coherent multidisciplinary self-care program in patients with multiple sclerosis (MS) based on their needs can improve their health status. This study was conducted to investigate the self-care education needs in patients with MS from the perspective of experts and patients. Methods: The present study is a cross-sectional analytical study conducted in Neishabour in 2020. A total of 100 participants who were selected by non-probability sampling method participated in this study. Data were collected from two 22-item Likert-based researcher-made questionnaires. The validity of the content of the items was confirmed based on the Waltz and Basel index (CVI > 0.79) and the reliability of the instrument was retested with a correlation coefficient of 0.89. The questionnaires included two sections: demographics and education needs. Data were analyzed using descriptive statistics (frequency, percentage, mean and standard deviation) and inferential statistics (Mann-Whitney and t-test). Findings: With regards to the type and method of learning, 52 (86.7%) patients preferred to learn self-care educational materials electronically. According to experts, teaching effective physical exercises was most necessary, while from the patients' point of view, teaching complementary therapies and traditional medicine was most needed. The most important educational priority of patients was about how to overcome sexual problems, while according to experts, education on how to deal with intestinal and urinary disorders and management of weakness and fatigue caused by the disease had the highest priority. Conclusion: The results showed the scope and content of self-care education in patients with M S differed from experts and patients point of view. مقاله پژوهشی مقدمه: اجرای یک برنامه‌ی خودمراقبتی منسجم چند جانبه در بیماران مبتلا به بیماری مولتیپل اسکلروزیس (ام‌اس) بر اساس نیازهای آن‌ها، می‌تواند به ارتقاء سطح سلامت در این بیماران، کمک شایانی بنماید. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی نیازهای آموزشی خودمراقبتی در بیماران مبتلا به ام‌اس بر اساس دیدگاه کارشناسان و بیماران انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه‌ی تحلیلی- مقطعی است که در سال 1399 در شهرستان نیشابور انجام شد. تعداد 100 شرکت‌کننده که به روش نمونه‌گیری غیر احتمالی انتخاب شده بودند، در این مطالعه شرکت کردند. برای جمع‌آوری اطلاعات از دو پرسش‌نامه‌ی محقق ساخته‌ی 22 آیتمی در طیف لیکرت، گردآوری شد. اعتبار محتوای گویه‌ها بر اساس شاخص Waltz و Basel معادل (0/79 < CVI) و پایایی ابزار از طریق آزمون مجدد، با ضریب همبستگی 0/89 تأیید شد. پرسش‌نامه‌ها شامل دو بخش دموگرافیگ و بخش نیازهای آموزشی بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آمارهای توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (Mann-Whitney و t-test)، انجام شد. یافته‌ها: از نظر نوع و روش یادگیری، 52 نفر (86/7 درصد) از بیماران ترجیح می‌دادند مطالب آموزشی درباره‌ی خودمراقبتی را به صورت الکترونیک یاد بگیرند. از نظر کارشناسان، آموزش تمرینات بدنی مفید، بیشترین ضرورت را داشت، در حالی که از نقطه نظر بیماران، آموزش درمان‌های مکمل و طب سنتی دارای بیشترین ضرورت بود. مهم‌ترین نیاز آموزشی بیماران به نحوه‌ی فائق آمدن بر مشکلات جنسی بود در حالی که از نظر کارشناسان، آموزش نحوه‌ی برخورد با اختلالات روده‌ای و ادراری و مدیریت ضعف و خستگی ناشی از بیماری ضرورت بیشتری داشتند. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد حیطه و محتوای آموزش خودمراقبتی در بیماران مبتلا به ام‌اس، از نظر کارشناسان و بیماران متفاوت بود.

https://jims.mui.ac.ir/article_24357_88894d2a720792fb60caa22d8cbeb66d.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 40 675 2022 07 23 The Relationship between the Length of the Greater Trochanter to the Lateral Epicondyle of the Femur Bone with the Distance between the Olecranon Type and the Finger Type of 5th Hands ارتباط طول تروکانتر بزرگ استخوان فمور تا اپی‌کندیل لترال فمور با طول فاصله‌ی تیپ اوله کرانون تا تیپ انگشت 5 دست 429 434 24358 10.48305/jims.v40.i675.0429 FA حسین اکبری اقدم استادیار، گروه ارتوپدی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-3274-2175 محمدعلی طالبی دستنایی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6983-4458 مهشید تل‌لو رزیدنت داخلی، بیمارستان فیروزگر، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران 0000-0001-7865-5961 زهرا شکران اردکانی تکنولوژییست اتاق عمل، دانشکده‌ی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2022 08 14 Background: Femoral bone fractures are one of the most important bone fractures particulary following trauma. Femur length measurements and insertion of properly sized intramedullary nail is among the major concerns of orthopedic surgeons. Nowadays the length of the femoral nail is calculated by measuring the trochanteric length of the femur to the upper patellar pole or lateral epicondyle. The aim of this study was to evaluate the relationship between the length of the greater trochanter to the lateral femoral epicondyle and the distance between the olecranon tip and the 5th fingertip. Methods: This cross-sectional study was performed on 380 outpatients (17 to 65 years old) in Kashani and Alzahra hospitals in Isfahan. The length of the olecranon tip to 5th fingertip and the length of the greater trochanter to the lateral femoral epicondyle were measured while overall the groups were gonna evaluated in terms of age, gender and body mass. T-test was used to analyze the research data for any statistical significance. Findings: Examination of the data showed that there was no significant difference between the mean length of the greater trochanter to the lateral epicondyle of the femur and the length of the olecranon to 5th fingertip. When the mean difference between the two lengths was examined separately in terms of sex and age and body mass index, similar results were obtained and no significant difference was observed. Conclusion: There was no significant difference between the mean length of the greater trochanter to the lateral epicondyle of the femur and the length of the olecranon to 5th fingertip. There was no significant difference between the two measured lengths in different age, sex and weight groups. مقاله پژوهشی مقدمه: شکستگی‌های استخوان فمور، یکی از مهم‌ترین شکستگی‌های استخوان است که بیشتر در زمینه‌ی تروما اتفاق می‌افتد. نحوه‌ی اندازه‌گیری استخوان فمور و تعبیه‌ی نیل اینترمدولاری متناسب با طول فمور از مهم‌ترین دغدغه‌های متخصصین ارتوپدی است. امروزه طول نیل فمور از روی اندازه‌گیری طول تروکانتریک بزرگ فمور تا پل فوقانی پاتلا یا اپی‌کندیل لترال فمور اندازه‌گیری می‌شود. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی ارتباط طول تروکانتر بزرگ تا اپی‌کندیل لترال فمور با طول فاصله‌ی تیپ اوله کرانون تا تیپ انگشت 5 دست و ارتباط با متغیرهای جنس، سن و وزن انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر به صورت مقطعی و با بررسی داده‌هایی از 380 بیمار سرپایی و بستری در درمانگاه‌ها و بیمارستان‌های شهر اصفهان و در بازه‌ی زمانی مهرماه 1398 تا اردیبهشت ماه 1399 انجام شده است. بازه‌ی سنی بیماران مورد مطالعه بین 17 تا 65 سال بود؛ این افراد بدون سابقه‌ی شکستگی در اندام تحتانی و فوقانی و همچنین بدون کوتاهی اندام به هر دلیلی به درمانگاه و بیمارستان مراجعه کرده‌اند. میانگین طول تروکانتر بزرگ تا اپی‌کندیل لترال فمور و طول فاصله‌ی تیپ اوله کرانون تا تیپ انگشت 5 دست، به طور کلی و همچنین در گروه‌های سنی، جنسی با شاخص توده‌ی بدنی مختلف، محاسبه شد و معنی‌داری اختلاف میانگین‌ها توسط آزمون t-test بررسی گردید. یافته‌ها: بررسی داده‌های مربوط به 380 بیمار نشان می‌دهد که تفاوت میانگین طول تروکانتر بزرگ تا اپیکندیل لترال فمور با طول اوله کرانون تا تیپ انگشت 5 معنی‌دار نیست. وقتی به تفکیک گروه‌های جنسی و سنی و شاخص توده‌ی بدنی، اختلاف میانگین این دو طول بررسی شد، نتایج مشابهی به دست آمد و اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: اختلاف معنی‌داری بین میانگین طول تروکانتر بزرگ تا اپی‌کندیل لترال فمور با میانگین طول اوله کرانون تا تیپ انگشت 5 دست مشاهده نشد. در گروه‌های مختلف سنی، جنسی و وزنی نیز اختلاف معنی‌داری بین دو طول اندازه‌گیری شده مشاهده نشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_24358_3548e4682a626fb125c56420344f8836.pdf