دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 41 712 2023 04 21 The Effectiveness of Neuro-Feedback on the Severity of Gastrointestinal Symptoms, Depression, Anxiety, Stress and Quality of Life in Patients with Irritable Bowel Syndrome (IBS): A Randomized Controlled Clinical Trial اثربخشی نوروفیدبک بر شدت علائم گوارشی، افسردگی، اضطراب، استرس و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر: یک کارآزمایی بالینی تصادفی با گروه گواه 172 179 30942 10.48305/jims.v41.i712.0172 FA امراله ابراهیمی دانشیار، گروه روانشناسی سلامت، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0267-3407 سعید نصیری ده سرخی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران 0000-0002-9868-7669 حامد دقاق زاده دانشیار، مرکز تحقیقات گوارش و کبد اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-1259-7732 حمید نصیری ده سرخی دکتری روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، و گروه روانشناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران 0000-0001-7286-6039 صدیقه صدرعاملی کارشناسی ارشد روانشناسی مثبت‌گرا، موسسه(انستیتو) روانشناسی بالینی سروش اندیشه ابن سینا، اصفهان، ایران 0000-0003-2560-2027 Journal Article 2022 11 22 Background: New technologies in neuroscience like neurofeedback (NFB) is one of the growing and challenging issues. The aim of present study was to determine the effectiveness of NFB on the severity of gastrointestinal (GI) symptoms, depression, anxiety, stress and quality of life in irritable bowel syndrome (IBS) patients. Methods: This study was a double-blind clinical trial with a control group conducted in 2021 .The Initial screening included 160 patients with IBS who were referred by a gastroenterologist. Thirty patients were randomly assigned to three groups of NFB intervention; placebo (Pseudo-NFD) and control group (GI drugs only). The groups completed the IBS Severity Scale (IBS-SSS), Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS-42) and IBS Quality of Life Questionnaire (QOL-IBS) before and after the intervention. Data were analyzed using ANOVA. Findings: The results showed that NFB and placebo had a greater and significant effect on reducing depressive symptoms and IBS severity compared to the drug alone (P < 0.05). The placebo group with the drug showed an increase in higher quality of life scores than the other groups (P < 0.05). There was no significant difference between the groups in stress and anxiety. Conclusion: The findings support the use of NFB along with medication for IBS patients, which is associated with appropriate therapeutic relationship, to enhance the effectiveness of interdisciplinary interventions. مقاله پژوهشی مقدمه: فن‌آوری‌های جدید در علوم اعصاب مانند نوروفیدبک (Neurofeedback) NFB، یکی از موضوعات پژوهشی رو به رشد و چالش‌برانگیز است. مطالعه‌ی حاضر، تعیین اثربخشی مداخله‌ی نوروفیدبک بر شدت علائم گوارشی، افسردگی، اضطراب، استرس و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (Irritable bowel syndrome) IBS بود. روش‌ها: این مطالعه‌ی یک کارآزمایی بالینی دوسوکور با گروه گواه بود که در سال 1399 به انجام رسید. شرکت‌کنندگان در غربالگری اولیه 160 بیمار مبتلا به IBS بودند که 30 نفر (26 نفر زن) واجد ملاک‌های ورود، وارد مطالعه شدند و بطور تصادفی بلوکی به سه گروه مداخله نوروفیدبک، دارونما (نوروفیدبک نما) و گروه گواه (صرفاً داروی گوارش) قرار گرفتند. گروه‌ها قبل و بعد از مداخله مقیاس شدت علائم (IBS-SSS)، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (DASS-42) و پرسش‌نامه‌ی کیفیت زندگی سندرم روده‌ی تحریک‌پذیر (QOL-IBS) را تکمیل کردند. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل واریانس تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد، نوروفیدبک و دارونما همراه دارو (نوروفیدبک نما) در مقایسه با دارو به تنهایی، اثر بیشتر و معنی‌داری بر کاهش علائم افسردگی و شدت علائم گوارشی IBS داشتند (0/05 > P). گروه دارونما (نوروفیدبک نما) همراه دارو، افزایش نمرات کیفیت زندگی بالاتری را نسبت به دو گروه دیگر نشان داد (0/05 > P). تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها در متغیرهای استرس و اضطراب دیده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها از استفاده‌ی نوروفیدبک در کنار درمان دارویی و برقراری رابطه‌ی درمانی مناسب در بیماران IBS حمایت کرد.

https://jims.mui.ac.ir/article_30942_93eb9cfb64391c4ee20ac49e72216fa4.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 41 712 2023 04 21 Comparing the Effectiveness of Vancomycin and Cefazolin in Preventing Post craniotomy Surgical Site Infections مقایسه‌ی تأثیر وانکومایسین و سفازولین در پیشگیری از عفونت زخم پس از جراحی کرانیوتومی الکتیو 180 187 30943 10.48305/jims.v41.i712.0180 FA رسول محمدی دستیار بالینی بیماری‌های جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-4507-5079 مسیح صبوری استاد جراحی مغز و أعصاب، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات پردازش تصویر و سیگنال پزشکی، مرکز آموزشی درمانی همایون تابش استادیار، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مهدی شفیعی استادیار، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-1231-9222 لیلی دهقانی دکترای علوم اعصاب، گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران علیرضا قائد امینی دستیار بالینی جراحی مغز و اعصاب، گروه جراحی مغز و اعصاب، مرکز آموزشی درمانی شهید باهنر، دانشگاه، علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران حسین قائدامینی دستیار بالینی بیماری‌های جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران 0000-0002-5152-4109 Journal Article 2023 01 17 Background: Surgical Site Infection (SSI) after neurosurgical procedures is one of the most common types of hospital infection, on which different results have been reported regarding the effectiveness of antibiotic use. The present study aimed to investigate the effect of vancomycin and cefazolin in preventing SSI after elective craniotomy. Methods: This was a double-blind interventional clinical trial conducted among 126 participants (63 in the vancomycin group and 63 in the cefazolin group). The criterion for measuring wound infection was CRP (C-reactive protein) and ESR (Erythrocyte sedimentation rate) on the first and fifth day after surgery, patient's clinical symptoms and wound. Data were analyzed using Chi-square and Independent t-test. Findings: In total, 9 people in the two groups developed infections after surgery, with 6 people (67%) in the cefazolin group and 3 people (33%) in the vancomycin group. The mean CRP level on the first and fifth days in the cefazolin group was significantly higher than the vancomycin group. There were no significant differences in the study groups in terms of length of hospitalization after infection, interval between surgery and time of infection, ESR at the time of infection, length of operation (hours), type of infection and type of organism. Conclusion: According to the results, there was no difference between the use of cefazolin and vancomycin in reducing the rate of surgical site infection. The rate of surgical site infection in this study was higher compared to the results of other studies. مقاله پژوهشی مقدمه: عفونت زخم پس از جراحی‌های مغز و اعصاب، یکی از شایع‌ترین نوع عفونت بیمارستانی می‌باشد که در مورد تأثیر استفاده از آنتی‌بیوتیک بر آن نتایج متفاوتی گزارش گردیده است. مطالعه‌ی حاضر به بررسی تأثیر وانکومایسین و سفازولین در پیشگیری از عفونت زخم پس از کرانیوتومی الکتیو پرداخت. روش‌ها: پژوهش حاضر یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی مداخله‌ای و دوسوکور بود که در میان 126 شرکت‌کننده (63 نفر گروه وانکومایسین و 63 نفر سفازولین) انجام شد. معیار اندازه‌گیری عفونت زخم (C-reactive protein) CRP و (Erythrocyte sedimentation rate) ESR روز اول و پنجم بعد از جراحی، توجه به علائم بالینی بیمار (تب و لرز) و زخم بیمار (ترشح چرکی، التهاب) بود. اطلاعات با آزمون‌های Chi-square و Independent T-test تحلیل شد. یافته‌ها: در مجموع دو گروه، 9 نفر از افراد بعد از عمل جراحی دچار عفونت شدند که در این بین 6 نفر (67 درصد) در گروه سفازولین و 3 نفر (33 درصد) در گروه وانکومایسین قرار داشتند. میانگین CRP روز اول و پنجم در گروه سفازولین به طور معنی‌داری بیشتر از گروه وانکومایسین بود. هیچ گونه اختلاف معنی‌داری در گروه‌های مطالعه به لحاظ طول مدت بستری بعد از عفونت، فاصله‌ی بین جراحی تا زمان عفونت، ESR، طول عمل (ساعت)، نوع عفونت و نوع ارگانیسم وجود نداشت. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه، تفاوتی بین استفاده از سفازولین و وانکومایسین در کاهش میزان عفونت زخم وجود نداشت. میزان فراوانی بروز عفونت در محل زخم کرانیوتومی در بیماران شرکت‌کننده در این مطالعه در مقایسه با نتایج تحقیقات منتشر شده زیادتر بود.

https://jims.mui.ac.ir/article_30943_f9ed45b93dd4614775806adf05661bfe.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 41 712 2000 02 01 Stigma" A New Challenge in the Clinical Environment during the Outbreak of COVID-19: Experiences of Medical Staff «استیگما» چالش جدید در محیط بالینی در طول شیوع COVID-19: تجربیات کادر پزشکی 188 195 30944 10.48305/jims.v41.i712.0188 FA لیلی یکه فلاح دانشیار، گروه پرستاری مراقبت‌های ویژه، دانشکده‌ی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران 0000-0003-0491-8532 پیمان نامدار استادیار، گروه فوریت‌های پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران نرگس حسینی کارشناس پرستاری، بیمارستان شهید رجایی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران 0000-0002-4167-8331 کمال ابراهیمی عضو هیأت علمی گروه روان پرستاری دانشکده‌ی پرستاری مهاباد، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران ساره محمدی کارشناس ارشد پرستاری مراقبت ویژه، دانشگاه علوم پزشکی البرز،کرج، ایران 0000-0003-3937-9524 Journal Article Background: Epidemic diseases and their spread pose a significant threat to human health, leading to adverse mental health effects due to the occurrence of severe changes in life, this study aims to explore the experience of stigma among medical staff on The frontline of the fight against COVID-19. Methods: The present qualitative research was conducted using the hermeneutic phenomenological method, emphasizing Van Manen's method at the Bo Ali Sina therapeutic training center in Qazvin city. The study was conducted from November 2021 to February 2022, the participants were interviewed through purposeful sampling method until data saturation stage was reached. Findings: The study showed that the participants experienced three types of social stigma, dependent and self-stigma. Initially, 190 codes were extracted, and after reduction, elimination, and mergers, 130 initial codes remained finally, by analyzing the information, 8 classes, 63 sub-classes, and 4 within the topic of "own stigma, social stigma, the stigma of family and compatibility with the stigma It was extracted. Conclusion: The study’s participants pointed out a reduction in cooperation in the workplace due to less exposure to COVID patients, as well as changes in mood such as fear, stress, anxiety, and anger, and a decrease in self-confidence and feeling of shame, etc., caused by stigma. مقاله پژوهشی مقدمه: بیماری‌های همه‌گیر و شیوع آن‌ها برای سلامتی انسان تهدید بزرگی به حساب می‌آید که منجر به اثرات سوء سلامت روان به دلیل بروز تغییرات شدید در زندگی می‌شود. این مطالعه با هدف کاوش در رابطه با تجربه‌ی استیگما در کادر پزشکی خط مقدم مبارزه با کرونا انجام شد. روش‌ها: پژوهش کیفی حاضر به روش پدیدار‌شناسی هرمنیوتیک با تأکید بر روش ون مانن (van Manen's method) در مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینای شهر قزوین، صورت گرفت. این پژوهش از اوایل آبان‌ماه تا اوایل بهمن‌ماه 1400 به طول انجامید، مشارکت‌کنندگان به شیوه‌ی نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به مرحله‌ی اشباع داده‌ها، مورد مصاحبه قرار گرفتند. یافته‌ها: مطالعه‌ی ما نشان داد که شرکت‌کنندگان، سه نوع استیگمای اجتماعی، وابستگان و استیگما به خود را تجربه کرده‌اند. ابتدا 190 کد استخراج شد و پس از کاهش، حذف و ادغام‌های صورت گرفته، 130 کد اولیه باقی ماند و در نهایت با تجزیه و تحلیل اطلاعات 8 طبقه، 63 زیر‌طبقه و 4 درون مایه «استیگما خود، استیگما اجتماعی، استیگما وابستگان و سازگاری با استیگما» استخراج گردید. نتیجه‌گیری: مشارکت‌کنندگان در مطالعه به کاهش همکاری در محیط کار به دلیل مواجهه کمتر با بیماران مبتلا به کووید و همچنین تغییرات در خلق همانند ایجاد ترس، استرس، اضطراب و خشم و کاهش اعتماد به نفس و احساس شرم و غیره ناشی از استیگما اشاره کردند.

https://jims.mui.ac.ir/article_30944_f72522e7430464a9c1ad922562815c1a.pdf