دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 780 2024 09 22 Effect of L-Arginine Supplementation on Sexual Function and Hypogonadism in Men with Type 2 Diabetes تأثیر مکمل ال- آرژینین بر عملکرد جنسی و هیپوگنادیسم در مردان مبتلا به دیابت نوع دو 718 725 31307 10.48305/jims.v42.i780.0718 FA محمد رضا نادری دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران جواد جواهری استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران 0000-0002-5342-6094 داوود گودرزی استادیار، گروه ارولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران 0000-0001-7836-2691 بهمن صادقی سده دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1667-6879 Journal Article 2023 11 26 Background: A negative correlation has been seen between serum testosterone levels and glycosylated hemoglobin. L-arginine reduces serum glucose and cholesterol levels in diabetes. Therefore, this study aimed to determine the effect of L-arginine on sexual function and hypogonadism. Methods: In this clinical trial study, 50 men with type 2 diabetes and symptoms of hypogonadism were randomly divided into two groups. Demographic and laboratory information and International Erectile Dysfunction Questionnaire 5 (IIEF5) were completed in both groups. Then, the first group received an oral L-arginine 3 gram single dose per day for 8 weeks, and the second group received a placebo vial for 8 weeks. We compared the primary outcomes, including total and free testosterone plasma levels, as well as secondary outcomes, such as Sexual function and symptoms of hypogonadism between the two groups. Findings: In the L-arginine group, after 8 weeks of intervention, sexual performance (36.43 ± 3.84 to 28.44 ± 11.4, P = 0.001) and free testosterone plasma level (19.16 ± 0.07 to 22.21 ± 1.25, P = 0.001) (79.6 ± 35.2 to 78.8 ± 11.3, P = 0.031) significantly increased While there were no significant changes in the placebo group (P ≥ 0.05). side effects (P ≥ 0.05). did not show significant differences between the two groups. Conclusion: Oral L-arginine is effective on sexual performance and symptoms of hypogonadism in type 2 diabetic men. Therefore, L-arginine can be a suitable alternative to testosterone in the treatment of hypogonadism in men with type 2 diabetes. مقاله پژوهشی مقدمه: همبستگی منفی بین سطح تستوسترون سرم و هموگلوبین گلیکوزیله دیده شده است. ال- آرژینین، موجب کاهش سطوح گلوکز و کلسترول سرم در دیابت می‌شود. لذا این مطالعه با هدف تعیین تأثیر ال- آرژنین بر عملکرد جنسی و هیپوگنادیسم انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 50 مرد مبتلا به دیابت نوع 2 و علائم هیپوگنادیسم به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. اطلاعات دموگرافیک و آزمایشگاهی و پرسشنامه‌ی بین‌المللی اختلال نعوظ 5 (IIEF5) در هر دو گروه تکمیل شد. سپس گروه اول، ال-آرژنین خوراکی 3 گرم تک دوز در روز به مدت 8 هفته و گروه دوم، یک ویال دارونما به مدت 8 هفته دریافت کردند. پیامدهای اولیه شامل سطح تستوسترون تام و آزاد پلاسمایی و پیامدهای ثانویه شامل عملکرد جنسی و علائم هیپوگنادیسم بین دو گروه مقایسه شد. یافته‌ها: در گروه ال- آرژنین پس از 8 هفته مداخله عملکرد جنسی (3/84 ± 36/43 به 4/11 ± 44/28، 0/001 = P) و سطح پلاسمایی تستوسترون آزاد (0/07 ± 16/19 به 1/25 ± 21/22، 0/001 = P) و کل (2/35 ± 6/79 به 3/11 ± 7/78، 0/031 = P) به طور معنی‌داری افزایش یافت. در حالی که تغییر معنی‌داری در گروه دارونما مشاهده نشد (05/0 ≤ P). تفاوت بارزی در فراوانی عوارض جانبی در دو گروه مشاهده نشد (0/947 = P). نتیجه‌گیری: ال- آرژنین خوراکی، بر عملکرد جنسی و علائم هیپوگنادیسم در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 مؤثر بود. بنابراین ال -آرژنین می‌تواند جایگزین مناسبی برای تستوسترون در درمان هیپوگنادیسم در مردان مبتلا به دیابت نوع 2 باشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_31307_66b0cd925d80e64555a2babbb2ccddc2.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 780 2024 09 22 The Effect of a Single Bout of Resistance Exercise with Two Intensities and Different Recovery on the Expression of TNF-Α and Interleukin-6 Genes, hs-CRP, and Systemic Immune-Inflammatory Marker SII on Female Bodybuilders اثر یک وهله فعالیت ورزشی مقاومتی با دو شدت و ریکاوری متفاوت بر بیان ژن‌های TNF-αو اینترلوکین -6، hs-CRP و نشانگر ایمنی- التهابی سیستمیک SII بر زنان بدنساز 726 734 31303 10.48305/jims.v42.i780.0726 FA آذر ممتاز دانشجوی دکترای فیزیولوژی ورزشی ،گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران 0009-0000-6108-8657 رامین شعبانی استاد، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران 0000-0002-2681-3814 علیرضا علمیه دانشیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران 0000-0002-6266-0018 Journal Article 2024 04 20 Background: Resistance exercises with high loads of HLRT cause physiological changes in body systems, including the immune system. On the other hand, little research has been done on the effect of high-intensity bodybuilding exercises on women's immune systems. The present study investigated the effect of resistance activity in a single bout with two different intensities and recovery on TNF-α and interleukin-6 gene expression, hs-CRP, and systemic immune-inflammatory marker SII on female bodybuilders. Methods: In this semi-experimental study, 12 healthy female athletes (aged 30 ± 5) volunteered. The samples performed weekly resistance training at 70% and 85% of 1RM in two recovery times of one and two minutes. Thirty-six hours after training, sampling was done following a ten-hour fasting period. The samples were centrifuged at 3000 rpm and kept at -20 ℃. Ultimately, all levels of TNF-α and interleukin-6, hs-CRP, and systemic immune-inflammatory markers SII were checked in the medical laboratory. A consent form was obtained from the participants. Findings: The results of resistance training using the HLRT method compared to moderate-intensity resistance training showed an increase in training intensity of up to 85% 1RM and a one-minute recovery. There was a significant decrease in the level of interleukin-6, TNF-α (P < 0.001), and hs-CRP (P < 0.025) and a significant increase in the level of SII systemic immune-inflammatory markers (P < 0.001). Conclusion: It seems that increasing the intensity of resistance training - with increasing load - HLRT does not hurt the immune system, and it reduces pro-inflammatory factors interleukin-6, TNF-α and hs-CRP, as well as increases SII in female bodybuilders. مقاله پژوهشی مقدمه: تمرینات مقاومتی با بار زیاد (High-load resistance training) HLRT، موجب تغییرات فیزیولوژیکی در سیستم‌های بدن از جمله در سیستم ایمنی شود. از سوی دیگر تحقیقات کمی بر روی اثر تمرینات بدنسازی با شدت بالا بر سیستم ایمنی زنان انجام شده است. پژوهش حاضر اثر یک وهله فعالیت مقاومتی با دو شدت و ریکاوری متفاوت بر بیان ژن TNF-α و اینترلوکین-6، hs-CRP و نشانگر ایمنی- التهابی سیستمیک (Systemic Immune-Inflammation Index=P × N/L) SII بر زنان بدنساز مورد بررسی قرار داد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 12 زن ورزشکار بدنساز سالم (سن 5 ± 30) داوطلب شرکت در این مطالعه شدند. شرکت‌کنندگان پس از پر کردن فرم رضایت‌نامه‌ی عمل در 4 جلسه تمرینی، دو وهله‌ی تمرینی با شدت 70 و 85 درصد یک تکرار بیشینه (Repitition Maximum 1RM) را یکبار با زمان ریکاوری یک دقیقه و بار بعدی با دو دقیقه ریکاوری انجام دادند. 36 ساعت بعد از اتمام هر جلسه تمرین، پس از 10 ساعت ناشتا نمونه‌گیری انجام شد. نمونه‌ها با 3000 دور در دقیقه سانتریفیوژ و در دمای منفی ℃20- نگهداری شدند. در پایان، همه مقادیر TNF-αو اینترلوکین-6، hs-CRP و نشانگرهای ایمنی- التهابی سیستمیکSII چهار مرحله با یکدیگر مقایسه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها در سطح معنی‌داری 0/05 α ≤ استفاده شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج تمرین مقاومتی به روش HLRT در مقایسه با تمرینات مقاومتی با شدت متوسط، با افزایش شدت تمرین تا 1RM 85 درصد و ریکاوری یک دقیقه کاهش معنی‌داری در سطح اینترلوکین-6، TNF-α (با 0/001 > P) و hs-CRP(با 0/025 > P) و افزایش معنی‌دار میزان نشانگرهای التهابی- ایمنی سسیستماتیک (Systemic Immune-Inflammation Index=P × N/L) SIIi (0/001 > P) همراه بود. نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد افزایش شدت وهله تمرین مقاومتی- با افزایش بار- HLRTدر سیستم ایمنی اثر منفی نداشته و موجب کاهش فاکتورهای پیش‌التهابی اینترلوکین-6 و TNF-α و hs-CRP و همچنین افزایش SII که نشانه‌ی کاهش احتمال التهاب در زنان بدنساز می‌باشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_31303_2fd888270070d2f794ec95b2075f8a29.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 780 2024 09 22 Investigating the Expression of HMGA-1 and HMGA-2 Genes in Tumor and Normal Samples (Tumor Margin) of Gastric Cancer in Khuzestan بررسی بیان ژن‌های 1 HMGA- و 2 HMGA- در نمونه‌های تومور و طبیعی (حاشیه‌ی تومور) سرطان معده در خوزستان 735 741 31306 10.48305/jims.v42.i780.0735 FA محمدامین ندافی کارشناسی ارشد، گروه علوم تجربی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران 0009-0003-3960-4522 آتوسا مرادزادگان استادیار، گروه علوم تجربی، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایران 0000-0002-9838-3964 Journal Article 2024 08 02 Background: Stomach cancer is one of the most common malignancies worldwide, which leads to high mortality. The HMGA (high mobility group) family consists of chromatin structures that regulate proteins and play an meaningful role in tumorigenesis. This study was conducted to investigate the expression changes of these proteins in the patient population of Khuzestan, Iran. Methods: In this survey, 60 tissue samples, including 30 gastric cancer tumor samples and 30 non-tumor samples (tumor margins), were prepared from the tumor tissue bank of Imam Khomeini Hospital (RA) in Ahvaz. After extracting RNA and evaluating its quantity and quality using a nanodrop device and agarose gel electrophoresis, the expression of HMGA-1 and HMGA-2 genes was assessed with a Real-time PCR technique. Statistical analysis was performed using t-test and ANOVA statistical methods. Findings: The results showed that the relative expression of the HMGA-1 gene in tumor samples compared to non-tumor samples increased significantly by 17 times (P = 0.0001). Similarly, HMGA-2 gene expression in tumor samples significantly increased 15 times compared to ordinary samples (P = 0.0038). Conclusion: This study points to the potential role of HMGA-1 and HMGA-2 in the development of gastric cancer in medical tumor samples in Khuzestan province, Iran. These findings align with previous research highlighting the roles of HMGA in various cancers, consistent with their potential role in tumorigenesis. مقاله پژوهشی مقدمه: سرطان معده، یکی از شایع‌ترین بدخیمی‌ها در سراسر جهان است که منجر به مرگ و میر بالایی می‏شود. خانواده HMGA (گروه با تحرک بالا) از پروتئین‌های تنظیم‌کننده‌ی ساختار کروماتین تشکیل شده است و نقش مهمی در تومورزایی دارد. این مطالعه با هدف بررسی تغییرات بیان این پروتئین‌ها در جمعیت بیمار خوزستان، ایران انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه، در مجموع 60 نمونه بافت شامل 30 نمونه‌ی تومور سرطان معده و 30 نمونه‌ی غیر توموری (حاشیه تومور) از بانک بافت تومور بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز تهیه شد. پس از استخراج RNA و ارزیابی کمیت و کیفیت آن با استفاده از دستگاه نانودراپ و الکتروفورز ژل آگارز، ارزیابی بیان از بیان ژن‌های HMGA-1 و HMGA-2 با تکنیک Real-time PCR انجام شد. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار GraphPad Prism 9.2.0.332 به همراه روش‌های آماری T-test و ANOVA انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بیان نسبی ژن HMGA-1 در نمونه‌های تومور نسبت به نمونه‌های غیر توموری به طور معنی‌داری 17 برابر افزایش یافت (0/0001 = P). به طور مشابه، بیان ژن HMGA-2 در نمونه‌های تومور به میزان قابل توجهی 15 برابر نسبت به نمونه‌های طبیعی افزایش یافت (0/0038 = P). نتیجه‌گیری: این مطالعه به نقش بالقوه‌ی HMGA-1 و HMGA-2 در توسعه‌ی سرطان معده در نمونه‌های تومور بیماران در استان خوزستان، ایران اشاره دارد. این یافته با تحقیقات قبلی که نقش پروتئین‌های HMGA را در سرطان‌های مختلف برجسته می‌کرد، مطابقت داشت و نقش بالقوه آنها را در تومورزایی نشان داد.

https://jims.mui.ac.ir/article_31306_5f4d36824abbbe0b96729728d035a7ae.pdf