دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 787 2024 11 21 Effect of Continuous and Intermittent Aerobic Training on Serum Spexin and Insulin Sensitivity in Wistar Rats with Gestational Diabetes Mellitus: An Experimental Study تأثیر تمرین هوازی تداومی و تناوبی بر سطوح سرمی اسپکسین و حساسیت به انسولین در رت‌های صحرایی نژاد ویستار مبتلا به دیابت بارداری: یک مطالعه‌ی تجربی 892 902 31332 10.48305/jims.v42.i787.0892 FA احمد اربابی دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران مهدی مقرنسی استاد، گروه علوم ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0002-9351-5948 حامد فنایی دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران 0000-0002-1345-2052 جواد نخ زری خداخیر استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکده‌ی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0000-0002-9628-2676 Journal Article 2024 10 01 Background: Gestational Diabetes Mellitus (GDM) is any degree of glucose intolerance with onset or first recognition during pregnancy. Regular exercise is important for a healthy pregnancy and can lower the risk of developing GDM. On the other hand, the crux of the matter is to find a bio predictor capable of signaling out women at risk of developing GDM as early as the very start of pregnancy. This study aimed to present the potential and significance of Spexin (SPX) in the pathogenesis of GDM. Methods: Sixty female Wistar rats (weighting 220 ± 10g) were randomly assigned into six groups: control (Ctr) group, control+continuous aerobic training (Ctr+CON) group, control+intermittent aerobic training (Ctr+INT) group, gestational diabetes mellitus (GDM) group, GDM+continuous aerobic training (GDM+CON) group, GDM+intermittent aerobic training (GDM+INT) group. Exercise groups underwent treadmill exercise during pregnancy. Levels of insulin sensitivity and spexin were measured. A one-way ANOVA statistical test was used for statistical analysis. Findings: Serum spexin concentration in the GDM group was significantly higher than Ctr; on the other hand, the spexin level in the GDM+CON and GDM+INT groups was considerably lower than in the GDM group. On the 20th day of gestation, the weight of the GDM group was significantly higher than that of the Ctr and training groups. The birth weight of offspring in the GDM group was significantly higher than that of the Ctr and Exc groups. Insulin sensitivity levels in the GDM+CON and GDM+INT groups were significantly lower than in the GDM group. Conclusion: The results of this study demonstrate that both continuous and intermittent training were effective in improving GDM, but there was no statistically significant difference between the two training models. In addition, Changes in SPX levels seem to be influenced by the presence of GDM in pregnant women, with increased levels in those with GDM. It may be used as a potential factor to predict the development of GDM. مقاله پژوهشی مقدمه: دیابت بارداری (Gestational Diabetes Mellitus) GDM، به عنوان عدم تحمل گلوکز در دوران بارداری تعریف می‌شود. ورزش منظم برای بارداری سالم مهم است و می‌تواند خطر ابتلا به GDM را کاهش دهد. از سوی دیگر موضوع اصلی یافتن یک پیش‌بینی‌کننده‌ی زیستی است که بتواند به زنانی که در همان ابتدای بارداری در معرض خطر ابتلا به GDM هستند، هشدار دهد. هدف از این مطالعه، ارائه‌ی پتانسیل و اهمیت اسپکسین (Spexin) SPX در پاتوژنز GDM بود. روش‌ها: تعداد 60 سر رت صحرایی ماده ویستار (با وزن 10 ± 220 گرم) به طور تصادفی در 6 گروه شاهد (Ctr)، گروه شاهد+تمرین هوازی تداومی (Ctr+CON)، گروه شاهد+تمرین هوازی تناوبی (Ctr+INT)، گروه دیابت بارداری (GDM)، گروه دیابت بارداری+تمرین هوازی تداومی (GDM+CON)، گروه دیابت بارداری+تمرین هوازی تناوبی (GDM+INT) قرار گرفتند. گروه‌های تمرین در دوران بارداری تحت تمرینات با تردمیل قرار گرفتند. سطوح حساسیت به انسولین و SPX اندازه‌گیری شد. از آزمون آماری ANOVA یک راهه برای تجزیه و تحلیل آماری استفاده شد. یافته‌ها: غلظت SPX سرم در گروه GDM به طور معنی‌داری بیشتر از گروه Ctr بود، از طرفی سطح SPX در گروه‌های GDM+CON و GDM+INT به طور معنی‌داری کمتر از گروه GDM بود. وزن گروه GDM بطور معنی‌داری بیشتر از گروه Ctr و گروه‌های تمرین در روز بیستم بارداری بود. وزن تولد فرزندان در گروه GDM به طور قابل توجهی بیشتر از گروه Ctr و گروه‌های تمرینی بود. سطوح حساسیت به انسولین در گروه‌های GDM+CON و GDM+INT بطور معنی‌داری کمتر از گروه GDM بود. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که هر دو نوع تمرین هوازی تداومی و تناوبی در بهبود دیابت بارداری مؤثر بودند، اما تفاوت معنی‌داری بین دو مدل تمرین وجود نداشت. علاوه بر این، به نظر می‌رسد تغییرات در سطوح SPX تحت تأثیر وجود GDM در زنان باردار قرار می‌گیرد به طوری که در افراد مبتلا به GDM افزایش می‌یابد. این ممکن است به عنوان یک عامل بالقوه برای پیش‌بینی پیشرفت GDM استفاده شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_31332_65903d6bc9979bfb4817643c0e12b11e.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 787 2024 11 21 Comparison of the Silver Nanocrystalline Dressing and Paraffin Gauze on the outcomes of Split-thickness Skin Graft Donor Site مقایسه‌ی پیامدهای متعاقب پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره با پوشش گاز وازلین بر روی زخم محل دهنده‌ی پیوند پوست (Donor graft) 903 911 31326 10.48305/jims.v42.i787.0903 FA نادیا عمرانی فرد دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-2626-8868 دانیال عمرانی فرد رزیدنت جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران 0000-0003-3236-1970 محمود عمرانی فرد استاد، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-9312-6101 Journal Article 2024 07 06 Background: This study was conducted to compare the outcomes of silicone dressing containing silver nanocrystals (Ag coat) in comparison with Vaseline gas coating on donor graft wound healing in patients undergoing skin transplantation. Methods: In a time-series study, 49 patients who underwent skin grafting were examined. The wound of the graft site of these patients was divided into two parts: one part of the wound was dressed with a silicone coating containing silver nanocrystals, and the other part was dressed with a coating containing petroleum jelly. Patients were followed up and compared for 6 months regarding recovery status, duration of dressing, postoperative complications, and comfort of the patient and the treatment staff. Findings: The duration of wound dressing in two dressing sites with silver nanocrystal and Vaseline was 10.49 ± 2.2.8 and 13.90 ± 2.04 days, respectively, which were significantly different (P < 0.001). The area of the wound that was dressed with silicon dressing containing silver nanocrystals had a better wound scar score (P < 0.0001). The frequency of ideal wound healing at the end of the first month was 93.9 % and 75.5 % in the place of silver nanocrystal dressing and Vaseline dressings respectively. Conclusion: The use of nanocrystalline silver dressing compared to Vaseline gas dressing led to better therapeutic results and faster healing of the wound, more comfort for the patient and the treatment staff, a smaller scar, less pain and itching, and also a quicker return to normal. مقاله پژوهشی مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی پیامدهای متعاقب پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره (Ag coat) با پوشش گاز وازلین بر بهبودی زخم محل دهنده‌ی پوست (Donor graft) در بیماران تحت عمل پیوند پوست انجام گرفت. روش‌ها: در یک مطالعه بصورت Time series، 49 بیمار که تحت عمل پیوند پوست قرار گرفته بودند، بررسی شدند. زخم محل گرافت این بیماران به دو قسمت تقسیم شد: یک قسمت زخم با پوشش سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره و قسمت دیگر بوسیله‌ی پوشش حاوی گاز وازلین، پانسمان شدند. بیماران به مدت 6 ماه از نظر: وضعیت بهبودی، مدت پانسمان، عوارض بعد عمل و راحتی بیمار و کادر درمان، تحت پیگیری و مقایسه قرار گرفتند. یافته‌ها: مدت زمان پانسمان زخم در دو محل پانسمان بوسیله‌ی نانوکریستال نقره و وازلین، به ترتیب: 2/28 ± 10/49 و 2/04 ± 13/90 روز بود و اختلاف دو نوع پانسمان معنی‌دار بود (0/001 > P). از نظر نمره‌ی اسکار زخم، محلی از زخم که با پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره پانسمان شده بود وضعیت مطلوب‌تری داشت (0/0001 > P). ترمیم ایده‌آل زخم در پایان ماه اول به ترتیب : در 93/3 درصد محل پانسمان‌های نانوکریستال نقره و 75/5 درصد پانسمان‌های وازلین، مشاهده شد. نتیجه‌گیری: استفاده از پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره، نسبت به پانسمان گاز وازلین با نتایج درمانی و بهبود سریع‌تر زخم، راحتی بیشتر بیمار و کادر درمان، اسکار کوچک‌تر، درد و خارش کمتر و همچنین بازگشت سریع‌تر به حالت طبیعی همراه بود.

https://jims.mui.ac.ir/article_31326_13019fc8997b04326425e0c525115724.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 42 787 2024 11 21 Examining the prevalence of major malformation at birth and some related factors in Fereidan district in 2015-2016 بررسی شیوع ناهنجاری عمده‌ی بدو تولد و برخی عوامل مرتبط با آن در شهرستان فریدن در سال 1395-1397 912 919 31337 10.48305/jims.v42.i787.0912 FA مهناز احمدی بنی کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران محسن نادری بنی شبکه بهداشت و درمان معاونت بهداشتیشهرستان چادگان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-2372-2482 محمد رضا مرآثی استاد، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-3695-0863 Journal Article 2024 05 15 Background: Low sleep quality is associated with a decrease in the body's immunity level and an increase in inflammatory markers. This study aimed to investigate the relationship between periodontal diseases and sleep quality. Methods: In this analytical-cross-sectional study, two groups of 40 individuals (with and without periodontal disease) were selected from patients referred to the Faculty of Dentistry of Isfahan Azad University. After obtaining consent, the periodontal condition of the patients was checked. People's evaluation criteria include a gingival index, pocket probing depth, and loss of clinical adhesion level. Indicators were performed by an examiner using a periodontal probe in four areas of each tooth (mesiobuccal, buccal, distobuccal, and lingual). Sleep quality questionnaire (The Pittsburgh Quality Index) and depression, anxiety, and stress assessment questionnaire (Depression, Anxiety, Stress Scale: DASS) were completed by two groups. Data were analyzed using chi-square, Independent T, Mann-Whitney, and Fisher’s exact test (α = 0.05). Findings: Independent T-test did not show a significant difference in the average age of the two groups (P = 0.787). According to the Mann-Whitney test, the sleep quality score of patients with periodontal disease was significantly higher than that of people without the disease (P < 0.001), and this score was observed more in people with the disease based on gender, different age groups, and employed and unemployed people. Conclusion: Therefore, the treatment of one can be effective in the treatment of another and ultimately improve the individual's life. مقاله پژوهشی مقدمه: ناهنجاری‎های عمده‌ی بدو تولد، نقص‎های ساختمانی قابل تشـخیص که در زمان لقاح و یا طی دوران تکامل داخل رحمی رخ داده و هنگام تولد ظاهر می‎شوند و موجب افزایش شاخص‎های سقط، مرده‌زایی و مرگ و میر نوزادان و شـیرخواران می‎شوند. لذا مطالعه با هدف تعیین شیوع و برخی عوامل مرتبط با ناهنجاری عمده‌ی بدو تولد در شهرستان فریدن در سال‎های 1397-1395 انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی، تمامی نوزادان شهرستان فریدن از نظر وجود ناهنجاری مادرزادی عمده‌ی بدو تولد مورد بررسی قرار گرفتند. استخراج داده‎های مورد نیاز شامل اطلاعات ثبت شده در پرونده‌ی بیمارستانی مادران زایمان کرده و اطلاعات (سامانه سیب) شهرستان و بررسی متغیرهای بالقوه‌ی مرتبط در پرونده‌ی مادران و نوزدان، سپس تعیین ارتباط متغیرهای در نظر گرفته با ناهنجاری بدو تولد با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک تجزیه و تحلیل گردید. یافته‌ها: از 1941 نوزاد مورد مطالعه، 15نوزاد (7/7 در هزار) دچار ناهنجاری مادرزادی عمده در بدو تولد بودند. ارتباط 12 متغیر با ناهنجاری عمده بدو تولد بررسی شد. در مدل هیچ کدام از متغیرهای مورد مطالعه با شیوع ناهنجاری عمده‌ی بدو تولد رابطه‌ی معنی‌دار نداشت. نتیجه‌گیری: نظر به این که بعضی از ناهنجاری‎های مادرزادی عمده بدو تولد تشخیص داده نمی‎شوند و در سنین بالاتر خود را نشان می‎دهند، لذا شیوع ذکر شده احتمالاً کمتر از مقدار واقعی آن است.

https://jims.mui.ac.ir/article_31337_6f3249aa304055d63828af3bfab778f6.pdf