دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 812 2025 05 22 The Effect of Rehabilitation in Patients with A History of AMI in The Group with Metabolic Syndrome and the Group without Metabolic Syndrome تأثیر بازتوانی در بیماران با و بدون ابتلاء به سندرم متابولیک با سابقه‌ی انفارکتوس حاد میوکارد 385 392 32968 10.48305/jims.v43.i812.0385 FA محبوبه اسکندری دکترای پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران حسن شمیرانی شمیرانی دانشیار، مرکز تحقیقات بازتوانی قلب و عروق، پژوهشکده‌ی قلب و عروق، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-8977-6360 جعفر گلشاهی دانشیار، مرکز تحقیقات بازتوانی قلب و عروق، پژوهشکده‌ی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-3684-2328 Journal Article 2023 05 27 Background: Cardiovascular disease is the main cause of mortality and morbidity in most parts of the world. Different interventions in cardiac rehabilitation among cardiovascular patients have shown that a combination of exercise and nutritional consultation decreases the progression of the atherosclerotic process and subsequent coronary events and hospitalization. Also, patients with metabolic syndrome (MetS) and coronary heart disease have a higher probability of death compared with coronary heart disease patients without metabolic syndrome. Methods: The current study is a cross-sectional study of patients' files, conducted between 2020 and 2021. The files of 100 patients were examined. Each patient underwent comprehensive cardiac rehabilitation with two one-hour sessions per week over 12 weeks. CXR, fasting blood sugar(FBS), lipid profile, total cholesterol, LDL, HDL and TG tests were done before and after cardiac rehabilitation. Ejection fraction(EF), hospitalization, revascularization and death were recorded for patients with and without metabolic syndrome. Findings: Hospitalization, revascularization and EF were not different between patients with and without metabolic syndrome. Cardiac rehabilitation decreased FBS and TG levels and increased left ventricular ejection fraction in all patients. The decrease in Triglyceride levels was more significant in the MetS group compared with the non-MetS group. Conclusion: Cardiac rehabilitation is an effective intervention for controlling risk factors of cardiovascular disease and metabolic syndrome. مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعات مختلف در زمینه‌ی بازتوانی قلبی در بیماران قلبی- عروقی نشان می‌دهد که ترکیب ورزش و مشاوره تغذیه، سرعت فرایند آترواسکلروتیک و حوادث کرونری بعدی و بستری شدن در بیمارستان را کاهش می‌دهد. همچنین بیماران مبتلا به سندرم متابولیک (Metabolic Syndrome) MetS و بیماری عروق کرونر قلب احتمال مرگ بالاتری نسبت به بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر بدون سندرم متابولیک دارند. هدف از این مطالعه، تحلیل و بررسی تأثیر بازتوانی قلبی در بیماران با و بدون ابتلاء به سندرم متابولیک با سابقه انفارکتوس حاد میوکارد می‌باشد. روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر، یک مطالعه‌ی مقطعی بر اساس پرونده‌ی بیماران است که پرونده‌ی 100 بیمار که بین سال‌های 1399 تا 1401 حاضر به انجام بازتوانی قلبی شده بودند، مورد بررسی قرار داده است. هر بیمار هفته‌ای دو جلسه یک ساعته به مدت 12 هفته تحت بازتوانی جامع قلبی قرار گرفته بود. عکس قفسه سینه (Chest X-ray) CXR و آزمایشات قند خون ناشتا، کلسترول تام، کلسترول با دانسیته پایین (Low-density lipoprotein) LDL و کلسترول با دانسیته بالا (High-density lipoprotein) HDL تری‌گلیسرید (Triglycerides) TG و بعد از بازتوانی قلبی بررسی شد. همچنین پمپاژ قلبی (Ejection fraction) EF، بستری شدن در بیمارستان، بازسازی مجدد عروق و مرگ برای بیماران با و بدون سندرم متابولیک مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: اثربخشی مفید بازتوانی قلبی در بستری شدن، بازسازی مجدد عروق و پمپاژ قلبی (EF) بین بیماران با و بدون سندرم متابولیک تفاوتی نداشت. بازتوانی قلبی باعث کاهش سطح قند خون ناشتا FBS و افزایش پمپاژ قلبی (EF) بطن چپ در بین تمام بیماران با و بدون سندرم متابولیک شد. کاهش تری‌گلیسیرید در گروه بیماران با متابولیک سندرم بیشتر از گروه بدون متابولیک بود. نتیجه‌گیری: بازتوانی قلبی، یک مداخله‌ی مؤثر برای کنترل عوامل خطرساز بیماری‌های قلبی- عروقی و سندرم متابولیک است. باز توانی قلبی باعث کاهش سطح قند خون ناشتا، تری‌گلیسرید و افزایش پمپاژ قلب در بین هر دو گروه با و بدون سندرم متابولیک شد ولی کاهش تری‌گلیسرید در بیماران با سندرم متابولیک بیشتر بود.

https://jims.mui.ac.ir/article_32968_db485f43381fbbf46165926f98c9418c.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 812 2025 05 22 Determining Guidelines for Local Ambulatory Care During Flare-Ups of Mild to Moderate Ulcerative Colitis for Effective Control of the Disease at Home تعیین دستورالعمل‌های مراقبت سرپایی لوکال در زمان شعله‌وری بیماری کولیت اولسراتیو خفیف تا متوسط برای کنترل مؤثر بیماری در منزل 393 400 32973 10.48305/jims.v43.i812.0393 FA هادی عبدالهی استادیار، گروه داخلی (گوارش)، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1559-4273 امین باقری قلعه سلیمی فلوشیپ گوارش، گروه داخلی (گوارش)، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0005-5742-7085 محمد جعفری استادیار بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-3143-4832 اطهر کوچک دانشکده‌ی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان؛ اصفهان، ایران 0009-0008-2603-8740 پیمان ادیبی استاد بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6411-5235 Journal Article 2024 10 20 Background: Conventionally, the treatment of ulcerative colitis flares is done on an inpatient basis due to the need for treatment with injectable drugs, but mini flare-ups treatment is generally non-injectable, and mini flare-ups of ulcerative colitis can potentially be managed on an outpatient basis and at home. Given the lack of localized clinical guidelines for managing ulcerative colitis mini flares, this study collected and synthesized expert opinions on treating mini flare-ups in outpatients and at home. Methods: In this study, the opinions of Iranian experts were examined using a questionnaire and their opinions were summarized. The findings of the studies and the compilation of experts' opinions were used to design an outpatient care guideline for the treatment of ulcerative colitis mini-flares. Findings: Self-care training and the level of awareness of patients are effective in controlling mini flare-ups, and the use of 5-ASA and oral and rectal corticosteroids is recommended in the treatment of mini flare-ups. Also, modifying the diet in patients was considered beneficial. In this study, the administration of probiotics and biomolecular drugs on an outpatient basis in mini flare-ups was not recommended. Conclusion: Based on the findings of this study, the mini flare-ups treatment was recommended on an outpatient basis and at home. This recommendation requires consideration of the patient's access to medical centers and the awareness levels of both the patient and caregivers. مقاله پژوهشی مقدمه: به صورت متداول در بالین، درمان فلیر کولیت اولسراتیو (Ulcerative Colitis Flare) به دلیل نیاز به درمان با داروهای تزریقی به صورت بستری انجام می شود اما درمان مینی فلیر عموما غیرتزریقی است و مینی فلیر کولیت اولسراتیو به صورت بالقوه می‌تواند به صورت سرپایی و در منزل مدیریت شود. توجه به عدم وجود یک دستورالعمل مراقبتی لوکال برای مدیریت مینی فلیر کولیت اولسراتیو، در این مطالعه به بررسی و اجماع نظرات متخصصین گوارش برای درمان مینی فلیر در بیماران به صورت سرپایی و در منزل پرداختیم. روش‌ها: نظرات متخصصین ایرانی نیز در این مطالعه با استفاده از یک پرسشنامه بررسی شده و نظرات آنها تجمیع شد. از یافته‌های مطالعات و تجمیع نظرات متخصصین برای طراحی یک دستورالعمل مراقبت سرپایی در درمان مینی فلیر کولیت اولسراتیو استفاده شد. یافته‌ها: آموزش خودمراقبتی و سطح آگاهی بیماران در کنترل مینی فلیر موثر بوده و استفاده از 5-ASA و کورتیکواستروئید خوراکی و مقعدی در درمان مینی فلیر توصیه شد. همچنین اصلاح رژیم غذایی در بیماران سودمند دانسته شد. در این مطالعه، تجویز پروبیوتیک‌ها و داروهای بیومولکولار به صورت سرپایی در مینی فلیر توصیه نشد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، درمان مینی فلیر به صورت سرپایی و در منزل توصیه شد. در این توصیه باید میزان دسترسی بیمار به مراکز درمانی و سطح آگاهی او و اطرافیان در نظر گرفته شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_32973_f8c24c1d97f272c8b82b7d1ece3c07b6.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 812 2025 05 22 Evaluation of Anatomical and Dosimetric Changes in the Tumor and Organs at Risk During Radiotherapy with a Tomotherapy Device for Brain Tumors and Investigation of the Necessity of Adaptive Radiation Therapy ارزیابی تغییرات آناتومیک و دزیمتریک تومور و ارگان‌های در معرض خطر در طول پرتودرمانی با دستگاه توموتراپی برای تومورهای مغزی و بررسی ضرورت پرتودرمانی تطبیقی 401 410 32967 10.48305/jims.v43.i812.0401 FA علی چاپاریان استاد، مرکز تحقیقات پردازش تصویر و سیگنال پزشکی، دانشکده‌ی فن‌آوری‌های نوین علوم پزشکی، و گروه فیزیک پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران گروه فیزیک 0000-0003-2478-3014 مهسا کیانی نیا استادیار، گروه انکولوژی پرتوی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0266-3348 محمدرضا نوری زاد بخش فیزیک پزشکی، گروه انکولوژی پرتوی، دانشکده پزشکی سیدنی کیمل، دانشگاه توماس جفرسون، فیلادلفیا، ایالات متحده آمریکا 0000-0002-1686-4466 فرناز حاجی رحمان دانشجوی کارشناسی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0006-7536-1371 Journal Article 2025 03 25 Background: There are different opinions about anatomical and dosimetric changes during radiotherapy of brain tumors. The aim of this study was to evaluate anatomical and dosimetric changes of the tumor and organs at risk (OARs) during radiotherapy and to assess the necessity of adaptive radiotion therapy (ART). Methods: This cross-sectional descriptive-analytic study was conducted on 44 patients with brain tumors treated with helical tomotherapy. Differences in planning target volume (PTV) and OARs' volume and dose were obtained at the treatment planning stage, the first and last treatment fractions. The difference between the actual cumulative doses at the last fraction and the initial planned doses was used to evaluate ART necessity. Findings: Up to 9.09% of all patients with brain tumors received an overdose to some of their OARs (brainstem) due to anatomical changes during radiotherapy and required ART. About 20.45% of all patients received a dose above the tissue tolerance level due to the proximity of their OARs to the tumor at the treatment planning stage, and the volume and dose changes during radiotherapy did not cause this overdose. Conclusion: Considering how much anatomical changes lead to each organ receiving a dose that exceeds its tolerance, a small percentage of patients needed ART. On the other hand, reducing the time interval between simulation and the first treatment session could play a more significant role in reducing differences during radiotherapy stages. مقاله پژوهشی مقدمه: در مورد تغییرات آناتومیکی و دزیمتریک در طول پرتودرمانی تومورهای مغزی، نظرات متفاوتی وجود دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی تغییرات آناتومیک و دزیمتریک تومور و ارگان‌های در معرض خطر در طول پرتودرمانی و ارزیابی میزان ضرورت انجام پرتودرمانی تطبیقی (Adaptive radiotion therapy) ART بود. روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بود که بر روی 44 نفر از بیماران مبتلا به تومورهای مغزی که با توموتراپی مارپیچی درمان شده بودند انجام شد. تفاوت‌های بین حجم و دوز PTV و OARها در مرحله طراحی درمان، اولین و آخرین جلسه‌ی درمان بدست آمدند. تفاوت بین دوزهای واقعی تجمعی در آخرین جلسه و دوزهای طراحی شده جهت ارزیابی میزان ضرورت ART استفاده شد. یافته‌ها: حداکثر 09/9 درصد از کل بیماران مبتلا به تومورهای مغزی در اثر تغییرات آناتومیک حین پرتودرمانی، بعضی از OARهای آن‌ها (ساقه مغز) دوز بیش از حد تحمل دریافت نمودند و نیاز به ART داشتند. حدود 20/45 درصد از آنها به دلیل نزدیکی OARهای آن‌ها به تومور در همان مرحله طراحی درمان، بالاتر از حد تحمل بافت دوز دریافت می نمودند و تغییرات حجم و دوز در حین پرتودرمانی باعث این دریافت دوز بیش از حد تحمل نشده بود. نتیجه‌گیری: با در نظر گرفتن اینکه تغییرات آناتومیکی به چه میزان منجر به این شده که هر ارگان، دوز بیش از حد تحمل خود دریافت نماید، درصد کمی از بیماران به استفاده از ART نیاز داشتند. از طرفی کاهش بازه‌ی زمانی بین شبیه‌سازی و اولین جلسه‌ی درمان می‌تواند نقش مهم‌تری در کاهش تفاوت‌ها در مراحل پرتودرمانی داشته باشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_32967_0fd36ed341d965a7e3f6c413a30c3b31.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 812 2025 05 22 Circular RNA hsa_circ_0065972 Expression in Breast Cancer Patients بررسی بیان RNA حلقوی hsa_circ_0065972 در مبتلایان به سرطان پستان 411 417 32972 10.48305/jims.v43.i812.0411 FA علی حیدرپور دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکدهی پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0009-0000-3535-2709 محمدرضا صابریان مرکز تحقیقات سلولی مولکولی ، پژوهشکده علوم پایه سلامت ، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد ، شهرکرد و دانشجوی دکتری تخصصی ،گروه ژنتیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، بندرعباس، ایران 0000-0001-6343-8518 مریم طباطبائیان دکتری تخصصی، شهرک سلامت اصفهان - کلینیک ارتقاء سلامت آناهید، اصفهان، ایران 0000-0003-0468-2937 الهام امجدی دکتری تخصصی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، مرکز تحقیقات بیماری های گوارشی پورسینا حکیم، اصفهان، ایران 0000-0001-8739-8856 رضا میرفخرائی استاد، گروه ژنتیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0003-1709-8975 محمد موذنی دکتری تخصصی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکدهی پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-7664-8060 هادی رئیسی شهرکی استادیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0003-3071-5587 حسین تیموری استاد، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکدهی پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-5522-3290 Journal Article 2024 11 07 Background: Breast cancer is one of the most common types of cancer worldwide and is also recognized as the most prevalent cancer in Iran. Circular RNAs (circRNAs) play a significant role in regulating gene expression. These RNAs are involved in biological processes such as cell proliferation, metastasis, and tumorigenesis. The circular RNA hsa_circ_0065972 has been identified as a circRNA associated with the RPL29 gene in breast cancer. Recent studies have shown that circular RNAs can serve as potential biomarkers for the prognosis and treatment of breast cancer. Methods: In this study, 35 pairs of cancerous and healthy tissue samples were collected from patients referred to Kashani Hospital in Shahrekord, Anahid Clinic, and Poursina Hakim Laboratory in Isfahan. After RNA extraction, cDNA synthesis and Real-Time PCR reactions were performed. The results were analyzed using Prism software. Findings: The expression change of hsa_circ_0065972 showed a 1.4 fold increase in tumor tissue compared to healthy tissue. This change in circular RNA hsa_circ_0065972 was statistically significant (P = 0.0009). Conclusion: The results indicate that the expression level of the circular RNA hsa_circ_0065972 is upregulated in breast cancer tissue. Therefore, this circular RNA holds significant potential to be studied as a biomarker, highlighting the need for further research. مقاله پژوهشی مقدمه: کارسینوم پستان، یکی از شایع‌ترین انواع سرطان‌ها در جهان است و در ایران نیز به عنوان شایع‌ترین سرطان شناخته می‌شود RNA های حلقوی نقش مهمی در تنظیم بیان ژن‌ها دارند. این RNA ها در فرایندهای زیستی مانند تکثیر سلولی، متاستاز و تومورزایی مؤثر هستند. RNAحلقوی hsa_circ_0065972 به عنوان یکی از RNAهای حلقوی مرتبط با ژن RPL29 در کارسینوم پستان شناخته شده است. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که RNAهای حلقوی می‌توانند به عنوان نشانگرهای زیستی در پیش‌آگهی و درمان کارسینوم پستان کاربرد داشته باشند. روش‌ها: در این مطالعه، 35 جفت نمونه از بافت سرطانی و بافت سالم مجاور تومور بیماران مراجعه‌کننده به بیمارستان کاشانی شهرکرد و کلینیک آناهید و آزمایشگاه پورسینا حکیم اصفهان جمع‌آوری شد. بعد از استخراج RNA، سنتز cDNA و واکنش Real-Time PCR انجام شد. نتایج به‌دست‌آمده با نرم‌افزارهای Prism تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: تغییر بیان hsa_circ_0065972 در بافت توموری نسبت به بافت سالم مجاور تومور 1/4 برابر افزایش نشان داد. این تغییرات برای RNA‌های حلقوی hsa_circ_0065972 از لحاظ آماری معنی‌دار (0/0009 = P) بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که میزان بیان RNA‌ حلقوی hsa_circ_0065972 در بافت سرطانی پستان افزایش بیان پیدا می‌کند. از این‌رو این RNA حلقوی پتانسیل بالایی برای مطالعه به عنوان یک بیومارکر دارد که نیاز به تحقیقات بیشتر روی آن را اشکار می‌سازد.

https://jims.mui.ac.ir/article_32972_c8c0d8b6d813807721dddb3cf623ed90.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 812 2025 05 22 Design and Psychometrics of a Questionnaire on Factors Related to the Decision to Childbearing طراحی و روان‌سنجی پرسشنامه‌ی عوامل مرتبط با تصمیم برای فرزندآوری 418 425 32976 10.48305/jims.v43.i812.0418 FA فیروزه مصطفوی گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-5101-980X راحله سموعی - استادیار علوم بهداشتی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1904-0999 صدیقه کرمی مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران نرگس سعیدی معاونت بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-5028-5126 Journal Article 2025 01 20 Background: In this regard, a study was conducted with the aim of designing and psychometrically evaluating a questionnaire on factors related to the decision to Childbearing. Methods: The study was cross-sectional and was conducted on 200 married women of reproductive age and some of their husbands in Isfahan. The questionnaire items were extracted and developed through a review of sources and a focus group session. The initial format of 75 questions underwent face and content validity (CVR, CVI), and the shortened format underwent construct validity, exploratory factor analysis, and reliability calculation using the Cronbach's alpha method. Descriptive statistics and Pearson correlation coefficient were used to report the data. Findings: In the content validity determination stage 42 items were eliminated and 33 items remained (acceptable CVR > 0.42 and CVI > 0.79). In the internal consistency assessment stage, the scores of two items did not have a significant correlation with the total score of the questionnaire and they were eliminated. In the Varimax exploratory factor analysis stage, 7 factors had eigenvalues greater than one and, explaining 69.93% of the variance, were named as follows: personal health and marital life of the couples; economic status and well-being of the couples; benefits of childbearing and expectations of the couples; security and socio-economic facilities of the place of residence; attracting support and planning of the couples in child care; health and safety of pregnancy; and values, hope and readiness of the couples for childbearing. Reliability using the Cronbach's alpha coefficient was calculated as 0.869 for the entire questionnaire and ranged from 0.657 to 0.906 for the subscales. Conclusion: According to the findings of this study, the 31-item Factors Related to the Decision to Childbearing Questionnaire had favorable psychometric properties. The use of this tool is recommended to researchers and its findings are applicable for policymakers and planners in the population domain. مقاله پژوهشی مقدمه: امروزه کاهش نرخ باروری باعث شده بیشتر کشورها سیاست‌هایی در راستای جوانی جمعیت در پیش گیرند. ایران نیز در این امر پیشتاز است. حرکت در این مسیر نیازمند شناسایی تعیین‌گرها و متعاقباً استفاده از ابزاری روا پایا است. در این راستا، مطالعه با هدف طراحی و روان‌سنجی پرسشنامه‌ی عوامل مرتبط با تصمیم برای فرزندآوری انجام شد. روش‌ها: مطالعه از نوع مقطعی بود و بر روی 200 نفر از زنان متأهل در سن باروری و برخی همسرانشان در شهر اصفهان انجام شد. گویه‌های پرسشنامه از طریق مرور منابع و بحث متمرکز گروهی استخراج و تدوین شد. فرمت اولیه 75 سؤالی، تحت روایی صوری و محتوایی (Content Validity Index) CVI، (Content Validity Ratio) CVR و فرمت کوتاه شده تحت روایی سازه، تحلیل عامل اکتشافی و محاسبه پایایی به روش آلفای کرونباخ قرار گرفت. برای گزارش داده‌ها از آمار توصیفی و ضریب همبستگی Pearson استفاده شد. یافته‌ها: در مرحله‌ی تعیین روایی محتوایی (CVR بزرگ‌تر از 0/49 و CVI بیش از 0/79 قابل‌قبول بود.)، 42 گویه حذف شد و 33 گویه باقی ماند. در مرحله‌ی سنجش همسانی درونی، نمره دو گویه با نمره‌ی کل پرسشنامه همبستگی معنی‌دار نداشت و حذف شد. در مرحله‌ی تحلیل عاملی اکتشافی واریماکس، 7 عامل، مقدار ویژه بیشتر از یک داشتند و با تبیین 93/69 درصد از پراکندگی به این صورت نام‌گذاری شدند: سلامت فردی وزندگی زناشویی زوجین؛ وضعیت اقتصادی و رفاه زندگی زوجین؛ مزایای فرزندآوری و توقعات زوجین؛ امنیت و امکانات اجتماعی اقتصادی محل زندگی؛ جلب حمایت و برنامه‌ریزی زوجین در مراقبت از فرزند؛ سلامت و ایمنی بارداری؛ و ارزش‌ها، امیدواری و آمادگی زوجین برای فرزندآوری. پایایی به روش ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 0/869 و برای مقیاس‌های پرسشنامه در دامنه 0/906 تا 0/657 محاسبه شد. نتیجه‌گیری: پرسشنامه‌ی عوامل مرتبط با تصمیم برای فرزندآوری 31 گویه‌ای، طبق یافته‌های این مطالعه از ویژگی‌های روان‌سنجی مطلوب برخوردار بود. استفاده از این ابزار به پژوهشگران توصیه می‌شود و یافته‌های حاصل از آن برای سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان در حوزه‌ی جمعیت قابل‌استفاده است.

https://jims.mui.ac.ir/article_32976_e78c666d9e6c8aaf2cb2044b8960c4d2.pdf