دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Why Are Attention Deficit and Fatigue Serious in the Management of Multiple Sclerosis? چرا اختلال توجه و خستگی در مدیریت مولتیپل اسکلروز جدی است؟ 1653 1655 33243 10.48305/jims.v43.i842.1653 FA مهدی صنایعی پژوهشکده علوم شناختی، پژوهشگاه دانش‌های بنیادی (IPM)، تهران، ایران 0000-0002-8439-1445 فریناز طبیبیان مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران ایمان ادیبی مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-4409-9404 Journal Article 2025 08 19 Multiple sclerosis (MS) presents profound challenges beyond motor impairments, with cognitive deficits specifically attention dysfunction and chronic fatigue severely impacting patient quality of life. Recent psychophysical findings reveal that attentional impairments are phenotype-specific: patients with relapsing-remitting MS (RRMS) primarily exhibit exogenous (environmental) attentional deficits, whereas those with secondary progressive MS (SPMS) suffer from endogenous (voluntary) attentional impairments. This distinction suggests divergent underlying neurobiological mechanisms linked to active inflammation in RRMS and neurodegeneration in SPMS. Crucially, cognitive fatigue acts as a potent predictor of attentional performance, particularly in long-standing disease, rather than being a mere secondary symptom. These findings underscore the necessity of integrating regular cognitive screening and multi-target therapeutic protocols into standard MS management. Addressing the complex interplay between fatigue and attention is essential to mitigate functional decline and improve psychosocial outcomes in this vulnerable population مقدمه: اختلالات شناختی در مولتیپل اسکلروز (Multiple Sclerosis) MS، به‌ویژه نقص در توجه و خستگی مزمن، فراتر از آسیب‌های حرکتی، کیفیت زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار می‌دهند. یافته‌های روان‌فیزیکی نشان می‌دهد نقص‌های توجه، وابسته به فنوتیپ بیماری هستند: بیماران مبتلا به نوع عودکننده- بهبودیابنده (RRMS) عموما دچار اختلال در توجه محیطی (اگزوژن) هستند، در حالی که مبتلایان به نوع پیشرونده ثانویه (SPMS) از آسیب در توجه ارادی (اندوژن) رنج می‌برند. این تمایز نشان‌دهنده‌ی مکانیسم‌های عصبی متفاوت است که در RRMS با التهاب فعال و در SPMS با تحلیل رفتن عصبی مرتبط هستند. نکته‌ی مهم این است که خستگی شناختی، به‌ویژه در بیماری‌های مزمن، به جای علامت ثانویه، به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌ی قوی برای عملکرد توجه عمل می‌کند. این یافته‌ها بر ضرورت تعریف غربالگری منظم شناختی و پروتکل‌های درمانی در مدیریت استاندارد MS تأکید دارد. پرداختن به تعامل پیچیده بین خستگی و توجه برای کاهش زوال عملکردی و بهبود پیامدهای اجتماعی- روانی در این جمعیت آسیب‌پذیر ضروری است.

https://jims.mui.ac.ir/article_33243_593b67e33629da61d6b95433e2db89a1.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Comparison of ANFIS, MLP, and PCA-ANFIS Methods in Modeling and Spatial Prediction of Cutaneous Leishmaniasis in Sabzevar County, Iran مقایسه‌ی روش‌های ANFIS، MLP و PCA-ANFIS در مدلسازی و پیش‌بینی فضایی لیشمانیوز جلدی در شهرستان سبزوار، ایران 1656 1665 33246 10.48305/jims.v43.i842.1656 FA ایوب رستگار دانشیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران 0000-0002-6721-7509 علی اوغازیان گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده‌ی بهداشت و ایمنی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-7142-9803 علیرضا محمدی دانشجوی پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران علی پوریوسف استادیار انگل‌شناسی، مرکز تحقیقات لیشمانیوز، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0003-2373-4923 محمدشفیع مجددی استاد ایمونولوژی، مرکز تحقیقات لیشمانیوز، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0002-8013-2059 Journal Article 2025 04 20 Background: Cutaneous leishmaniasis (CL) is a parasitic and zoonotic disease. This study compares three methods: Adaptive Neuro-Fuzzy Inference System (ANFIS), Multi-Layer Perceptron (MLP), and Principal Component Analysis (PCA-ANFIS) for modeling and predicting this disease in Sabzevar, Iran. Methods: Data consisted of reported CL cases (2014–2021) and influencing factors such as population, climate, vegetation cover, and topographic variables. Geographic Information Systems (GIS) along with ANFIS, MLP, and PCA–ANFIS models were employed for spatial prediction. Findings: Most cases were reported in autumn and winter, while spring had the lowest incidence. The Normalized Difference Vegetation Index (NDVI) had the most significant impact on disease prediction. The ANFIS model predicted the highest number of cases in the Beyhaq district. The MLP model showed similar results but predicted fewer cases in the Zarrin, Foroughan, and Rob'e Shammat areas. The PCA-ANFIS model indicated higher incidence rates in areas such as Hokmabad, Karraab, and Robat compared to the other two models. The predicted risk of disease was similar across all three models. Conclusion: The PCA-ANFIS model performed better in predicting cutaneous leishmaniasis in Sabzevar. This study can contribute to the preparation of disease prediction and vulnerability maps and provide valuable information for health planning and reducing the prevalence of leishmaniasis. مقدمه: بیماری لیشمانیوز جلدی (سالک)، یک بیماری انگلی و زئونوز است. این مطالعه به مقایسه‌ی سه روش سیستم استنتاج عصبی فازی تطبیقی (Adaptive Neuro-Fuzzy Inference System)، پرسپترون چند لایه (Multi-Layer Perceptron) و تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA – ANFIS) برای مدل‌سازی و پیش‌بینی این بیماری در شهرستان سبزوار پرداخت. روش‌ها: داده‌های مورد استفاده شامل موارد ابتلا به لیشمانیوز جلدی (۱۳۹۳–۱۴۰۰) و عوامل مؤثر مانند جمعیت، اقلیم، پوشش گیاهی و توپوگرافی بودند. از GIS (Geographic Information System) و مدل‌های ANFIS، MLP و PCA-ANFIS برای پیش‌بینی فضایی بیماری استفاده شد. یافته‌ها: بیشترین موارد ابتلا در پاییز و زمستان رخ داده بود، در حالیکه بهار، کم‌ترین میزان را داشت. ارتفاع و شاخص پوشش گیاهی (Normalized Difference Vegetation Index) بیشترین تأثیر را در پیش‌بینی بیماری داشتند. مدل ANFIS: بیشترین موارد ابتلا را در بخش بیهق پیش‌بینی کرد. مدل MLP: نتایج مشابهی داشت، اما در مناطق زرین، فروغن و ربع شامات موارد کمتری پیش‌بینی شد. مدل PCA-ANFIS: در مناطقی مانند حکم‌آباد، کراب و رباط، موارد ابتلای بالاتری نسبت به دو مدل دیگر نشان داد. پیش‌بینی ریسک خطر بیماری در هر سه مدل مشابه بود. نتیجه‌گیری: مدل PCA-ANFIS عملکرد بهتری در پیش‌بینی لیشمانیوز جلدی در سبزوار داشت. این مطالعه می‌تواند به تهیه‌ی نقشه‌های پیش‌بینی و آسیب‌پذیری بیماری کمک کند و اطلاعات ارزشمندی برای برنامه‌ریزی بهداشتی و کاهش شیوع سالک ارائه دهد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33246_92df9a438175ad64dbd06312acf13ade.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Prevalence of different subtypes of Hodgkin's lymphoma according to the lymph nodal site of involvement شیوع زیرگروه‌های مختلف لنفوم هوچکین بر اساس محل درگیری غدد لنفاوی 1666 1672 33262 10.48305/jims.v43.i842.1666 FA بهنوش محمدی جزی گروه پاتولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-5028-5126 آذر برادران استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی و گرمسیری، گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-7058-6367 راضیه لونی دانشکده‌ی‌ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-0590-6410 Journal Article 2025 04 22 Background: Hodgkin's lymphoma is a malignant neoplasm of B lymphocytes. The current study aimed to investigate the relationship between the site of involved lymph nodes and different subtypes of Hodgkin's lymphoma. Methods: This is a cross-sectional study that was performed in Isfahan on medical documents of 249 patients with Hodgkin's lymphoma who underwent lymph node biopsy. The following information was gathered: subtypes of Hodgkin's lymphoma, site of lymph node involvement, types of procedures (core needle biopsy (CNB) or resection), and presence of CD15, CD20, or CD30 on IHC staining. Data were reported in the form of frequency and percentage, mean and standard deviati. Findings: The most common subtype of Hodgkin's lymphoma was nodular sclerosis (46.2%), cervical lymph nodes were the most common involved sites (55.8%). Cervical, mediastinal, and supraclavicular lymph nodes were involved mostly by nodular sclerosis while axillary and inguinal lymph nodes and spleen were involved mostly by mixed cellularity. CD15, CD20, and CD30 were positive in 71.6%, 57.8% and 92.2% of patients respectively. Conclusion: NSCHL and mixed cellularity were the most frequent subtypes that were more frequent among patients aged 18-34 years with cervical and mediastinal lymph nodes. مقدمه: لنفوم هوچکین نئوپلاسم بدخیم لنفوسیت‌های B است. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین ارتباط بین محل غدد لنفاوی درگیر با انواع مختلف لنفوم هوچکین انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی در شهر اصفهان بر روی 249 بیمار مبتلا به لنفوم هوچکین که تحت بیوپسی غدد لنفاوی قرار گرفتند، انجام شد. اطلاعاتی از جمله انواع زیر لنفوم هوچکین، محل درگیری غدد لنفاوی، انواع روش‌ها (بیوپسی سوزنی هسته‌ای (CNB) یا برداشتن IHC) و وجود CD15، CD20، یا CD30 در رنگ‌آمیزی جمع‌آوری شد. داده‌ها در قالب فراوانی و درصد، میانگین و انحراف معیار گزارش گردید. یافته‌ها: شایع‌ترین زیرگروه لنفوم هوچکین، اسکلروز ندولار (2/46 درصد)، غدد لنفاوی گردنی (8/55 درصد) شایع‌ترین محل درگیر بودند. غدد لنفاوی دهانه رحم، مدیاستن و فوق ترقوه عمدتاً توسط اسکلروز ندولر درگیر شدند در حالی که غدد لنفاوی زیر بغل و اینگوینال و طحال عمدتاً با سلولاریته مخلوط درگیر شدند. CD 15، CD20 و CD30 به ترتیب در 6/71، 8/57 و 2/92 درصد از بیماران مثبت بودند. نتیجه‌گیری: NSCHL و سلولاریته مختلط، شایع‌ترین زیرگروه‌ها در بیماران 34-18 ساله با غدد لنفاوی گردنی و مدیاستن بودند.

https://jims.mui.ac.ir/article_33262_4eabe528a09da1820d18efcd9160dbd4.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Investigating the Relationship Between Urinary Tract Infections in the First and Second Trimesters of Pregnancy and the Incidence of Preeclampsia: A Case-Control Study بررسی ارتباط عفونت دستگاه ادراری در سه ‌ماهه‌ی اول و دوم بارداری با بروز پره‌اکلامپسی: یک مطالعه‌ی مورد- شاهدی 1673 1679 33225 10.48305/jims.v43.i842.1673 FA سکینه نظری استادیار گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی ، بجنورد، ایران 0000-0003-2290-0643 زکیه کشاورزی استاد، گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیفات فرآورده‌های طبیعی و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران 0000-0001-5992-1291 محترم عبدی پزشکی عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، بجنورد، ایران 0009-0007-7822-4126 Journal Article 2025 06 29 Background: Preeclampsia is one of the most common and serious complications of pregnancy and is a significant contributor to maternal mortality. Urinary tract infections (UTIs) are also among the most frequent infections during pregnancy and may contribute to the development of preeclampsia. This study aimed to investigate the relationship between urinary tract infections in the first and second trimesters of pregnancy and the occurrence of preeclampsia. Methods: This case-control study was conducted in 2024 at Bent-ol-Hadi Hospital in Bojnourd. A total of 102 pregnant women diagnosed with preeclampsia (defined as blood pressure above 140/90 mmHg and positive proteinuria after the twentieth week of pregnancy) comprised the case group, while 102 pregnant women without preeclampsia formed the control group. Participants were selected using convenience sampling. Data were collected through a review of medical records and a demographic and clinical questionnaire. The chi-square test and independent t-test were used for data analysis. Findings: The study showed that the prevalence of urinary tract infection (UTI) in the first trimester of pregnancy was significantly higher in the preeclampsia group than in the control group (P = 0.041). However, no significant difference in UTI prevalence was observed between the two groups during the second trimester. Additionally, when UTI was present in both the first and second trimesters, the likelihood of developing preeclampsia increased significantly (P = 0.046). Comparison of laboratory indicators also revealed that the white blood cell count at the time of hospitalization was significantly higher in the preeclampsia group than in the control group (P = 0.003). Conclusion: The results of the present study indicate a significant association between urinary tract infections in early pregnancy and the occurrence of preeclampsia. Therefore, timely screening, diagnosis, treatment of urinary tract infections during pregnancy can be considered an effective strategy for preventing preeclampsia. مقدمه: پره‌اکلامپسی، از شایع‌ترین و جدی‌ترین عوارض بارداری محسوب می‌شود که نقش مهمی در مرگ و میر مادران دارد. عفونت‌های دستگاه ادراری نیز از جمله شایع‌ترین عفونت‌ها در دوران بارداری هستند که ممکن است در بروز پره‌اکلامپسی نقش داشته باشند. هدف این مطالعه، تعیین رابطه بین عفونت‌های دستگاه ادراری در سه‌ ماهه‌ی اول و دوم بارداری با بروز پره‌اکلامپسی می‌باشد. روش‌ها: این مطالعه از نوع مورد- شاهدی بود که در سال1403 در بیمارستان بنت‌الهدی شهر بجنورد انجام شد. 102 زن باردار با تشخیص پره‌اکلامپسی (فشارخون بالای 90/140و پروتئین آوری مثبت بعد از هفته‌ی 20 بارداری) (گروه مورد) و 102 زن باردار بدون پره‌اکلامپسی (گروه شاهد) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. داده‌ها از طریق بررسی پرونده‌ی مادران و پرسشنامه‌ی دموگرافیک و بالینی جمع‌آوری شد. آزمون‌های آماری Chi-square، Independent Sample T-test جهت تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: بررسی‌ها نشان داد که شیوع عفونت دستگاه ادراری (Urinary tract infections) UTI در سه‌ ماهه‌ی اول بارداری در گروه پره‌اکلامپسی به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه شاهد بود (041/0 = P). با این حال، در سه‌ ماهه‌ی دوم بارداری، اختلاف معنی‌داری از نظر شیوع UTI بین دو گروه مشاهده نشد. همچنین در مواردی که عفونت دستگاه ادراری در هردو سه ‌ماهه‌ی اول و دوم وجود داشت، احتمال ابتلا به پره‌اکلامپسی به‌طور معناداری افزایش یافت (046/0 = P). مقایسه شاخص‌های آزمایشگاهی نیز نشان داد که سطح گلبول‌های سفید خون در زمان بستری در گروه پره‌اکلامپسی به‌طور معناداری بالاتر از گروه شاهد بود (003/0 = P). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان‌دهنده‌ی ارتباط معنادار بین عفونت دستگاه ادراری در اوایل بارداری با بروز پره‌اکلامپسی است. لذا غربالگری،تشخیص و درمان به‌موقع عفونت‌های ادراری در دوران بارداری می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر در پیشگیری از پره‌اکلامپسی مدنظر قرار گیرد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33225_5cc8dfeade12d0c5cd741edb9ae24d81.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Comparison of Ground Reaction Forces During Single-Leg Landing in Individuals with Reconstructed Anterior Cruciate Ligament and Foot Pronation and Healthy Individuals تغییرات نیروهای عکس‌العمل زمین حین فرود تک پا در افراد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی با پرونیشن پا 1680 1687 33235 10.48305/jims.v43.i842.1680 FA فرهاد رضازاده استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکد‌ه‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0003-4190-935X شیرین عالی استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-8148-1883 حامد شیخعلی‌زاده دکتری تخصصی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-5788-4447 پریا شریفی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0007-5270-3751 پارسا فرقانی دانشجوی رشته کینزیولوژی، دانشکده‌ی سلامت، دانشگاه یورک، تورنتو، انتاریو، کانادا 0009-0006-0522-2755 نسیم عشقی دانشجوی کارشناسی ارشد علوم ورزشی و تربیت تکنسین‌های ورزشی، دانشگاه جنوا، جنوا، ایتالیا 0009-0001-3604-1969 Journal Article 2025 11 08 Background: Both Anterior Cruciate Ligament (ACL) injury and foot pronation are factors that alter lower extremity biomechanics. However, the combined effect of these two conditions on ground reaction forces during single-leg landing is not well understood. Methods: In this cross-sectional study, 15 men with ACL reconstruction and foot pronation and 15 matched healthy men participated. Participants performed a single-leg landing task from a 30 cm height onto a force plate. Peak ground reaction forces and free moment were compared using an independent samples t-test (P < 0.05). Findings: The group with ACL reconstruction and foot pronation showed a significantly greater first peak vertical ground reaction force (19.08% increase; P = 0.048) compared to the healthy group. Additionally, negative free moment (3.50% decrease; P=0.007) and positive free moment (40.95% decrease; P = 0.017) were significantly lower in this group. No significant differences were observed in other components (P > 0.05). Conclusion: The combination of ACL reconstruction and foot pronation results in a different landing strategy, characterized by greater vertical impact force and lower rotational torque. These findings suggest that shock-absorbing compensatory mechanisms may be impaired in this group, highlighting the importance of foot posture assessment in rehabilitation following ACL reconstruction. مقدمه: آسیب رباط صلیبی قدامی و پرونیشن پا، عواملی هستند که بیومکانیک اندام تحتانی را تغییر می‌دهند. با این‌حال، اثر ترکیبی این دو عارضه بر نیروهای عکس‌العمل زمین حین فرود تک پا به‌خوبی درک نشده است روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی- مقایسه‌ای، ۱۵ مرد دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پرونیشن پا و ۱۵ مرد سالم همسان‌سازی شده شرکت کردند. آزمودنی‌ها تسک فرود تک پا از ارتفاع ۳۰ سانتی‌متری را بر روی صفحه نیرو انجام دادند. اوج نیروهای عکس‌العمل زمین و گشتاور آزاد با آزمون Independent sample T-test مقایسه شدند (P < 0/05). یافته‌ها: گروه دارای بازسازی رباط صلیبی قدامی و پرونیشن پا، اوج اول نیروی عمودی عکس‌العمل زمین را به طور معنی‌داری بیشتر (08/19 درصد افزایش؛ P = 0/048) و مقادیر گشتاور آزاد منفی (3/50 درصد کاهش؛ P = 0/007) و مثبت (95/40 درصد کاهش؛ P = 0/017) را به طور معنی‌داری کمتر از گروه سالم نشان دادند. در سایر مؤلفه‌های نیرو تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (P > 0/05). نتیجه‌گیری: ترکیب بازسازی رباط صلیبی قدامی و پرونیشن پا منجر به یک استراتژی فرود با نیروی ضربه عمودی بیشتر و گشتاور چرخشی کمتر می‌شود. این یافته نشان می‌دهد که مکانیسم‌های جبرانی جذب شوک در این گروه مختل شده و بر اهمیت ارزیابی وضعیت پا در توان‌بخشی پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی تأکید می‌کند.

https://jims.mui.ac.ir/article_33235_c5b432382d5978b94676426a32725dff.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 Unanticipated Cutting Maneuver Effects on Ground Reaction Force Amplitude Alterations in Athletes with Concurrent Hamstring-Lumbar Injury and Healthy Individuals اثرات کاتینگ مانور پیش‌بینی ‌نشده بر تغییرات دامنه‌ی نیروی عکس‌العمل زمین در ورزشکاران دارای آسیب هم‌زمان همسترینگ- ناحیه‌ی کمری و افراد سالم 1688 1694 33234 10.48305/jims.v43.i842.1688 FA فرهاد رضازاده استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0003-4190-935X شیرین عالی استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-8148-1883 پریا شریفی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0007-5270-3751 مرجان زارعیان دکترای علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-7353-6418 پارسا فرقانی دانشجوی رشته کینزیولوژی، دانشکده‌ی سلامت، دانشگاه یورک، تورنتو، انتاریو، کانادا 0009-0006-0522-2755 Journal Article 2026 01 26 Background: Hamstring Strain Injuries (HSI) and Low Back Pain (LBP) are prevalent musculoskeletal disorders in athletes with high recurrence rates. However, the biomechanical interaction of concurrent HSI and LBP on lower-limb loading under unpredictable conditions remains insufficiently understood. The objective of this study was to compare ground reaction force (GRF) components—vertical, shear, and free moment—between athletes with concurrent hamstring–lumbar injury and healthy controls during an unanticipated side-step cutting maneuver. Methods: In this cross-sectional comparative study, 40 male athletes (20 with concurrent HSI and non-specific chronic LBP and 20 healthy matched controls) performed unanticipated cutting maneuvers on a force plate at a controlled speed of ~4 m/s. Peak medial-lateral shear force (Fx), vertical impact force (Fz-Impact), active vertical force, and free moment (Tz) were extracted and normalized. Independent t-tests and Hedges’ g effect sizes were calculated. Findings: The injured group demonstrated significantly greater Fx at heel contact (P=0.001; g=1.53) and vertical impact force (P = 0.004; g = 0.98) in the involved limb. Significant differences with medium-to-large effect sizes were also observed for active vertical force (P = 0.030; g = 0.71) and minimum free moment (P=0.038; g=0.68). No significant between-group differences were found for the healthy limb. Conclusion: Athletes with concurrent HSI and NCLBP exhibit impaired attenuation of shear and vertical forces during unanticipated tasks. The large effect sizes suggest a stiff landing strategy associated with deficient proximal neuromuscular control within the kinetic chain. Rehabilitation programs should emphasize force absorption strategies under neurocognitive demand to reduce re-injury risk. مقدمه: آسیب‌های همسترینگ و دردهای ناحیه‌ی کمری، از شایع‌ترین اختلالات اسکلتی‌ـ‌ عضلانی ورزشکاران با نرخ عود بالا هستند. با این‌حال، تعامل بیومکانیکی این آسیب‌های هم‌زمان بر الگوهای بارگذاری اندام تحتانی در شرایط غیرقابل ‌پیش‌بینی کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش، مقایسه‌ی دامنه‌ی نیروهای عکس‌العمل زمین در مؤلفه‌های عمودی، برشی و گشتاور آزاد بین ورزشکاران دارای آسیب هم‌زمان و افراد سالم طی مانور تغییر مسیر ناگهانی بود. روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی‌-‌ مقایسه‌ای، ۴۰ ورزشکار مرد (۲۰ نفر با سابقه آسیب هم‌زمان همسترینگ و کمردرد و ۲۰ نفر سالم همسان‌سازی شده) شرکت کردند. آزمودنی‌ها مانور تغییر مسیر ناگهانی را با سرعت کنترل‌شده حدود ۴ متر بر ثانیه روی صفحه نیرو اجرا کردند. اوج نیروهای برشی، عمودی و گشتاور آزاد استخراج، نسبت به وزن بدن نرمال‌سازی و با آزمون t مستقل و اندازه اثر Hedges’ g تحلیل شد. یافته‌ها: در پای آسیب‌دیده، نیروی برشی داخلی- ‌خارجی در لحظه برخورد پاشنه در گروه آسیب‌دیده به طور معناداری بیشتر از گروه سالم بود (P = 0/001 ،g = 1/53). همچنین نیروی عمودی برخورد (P = 0/004 ،g = 0/98)، نیروی عمودی فعال (P = 0/030 ،g = 0/71) و حداقل گشتاور آزاد (P = 0/038 ،g = 0/68) افزایش معنادار نشان دادند. در پای سالم، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (P> 0/05). نتیجه‌گیری: ورزشکاران دارای آسیب هم‌زمان همسترینگ–ناحیه‌ی کمری در تکالیف ناگهانی، کنترل ضعیف‌تری در جذب شوک‌های عمودی و نیروهای برشی نشان می‌دهند. اندازه اثرهای بزرگ حاکی از اهمیت بالینی این یافته‌ها و احتمال به‌کارگیری راهبرد حرکتی سفت ناشی از نقص کنترل عصبی‌- عضلانی زنجیره کینتیک است؛ بنابراین، برنامه‌های بازتوانی باید بر بهبود جذب نیرو در شرایط غیرقابل‌پیش‌بینی تمرکز کنند.

https://jims.mui.ac.ir/article_33234_1211f0aa22b0518fcf1694d875ff259e.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 842 2027 01 21 A Review of the Ethical Characteristics of Faculty Members in Medical Universities مروری بر ویژگی‌های اخلاقی اعضای هیأت علمی در دانشگاه‌های علوم پزشکی 1695 1705 33242 10.48305/jims.v43.i842.1695 FA محمد رضا کیانمهر دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0001-5794-8028 نرگس سعیدیان دانشیار، گروه علمی مدیریت آموزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0002-7389-3300 نصراله قشقائی زاده استادیار، گروه علمی مدیریت آموزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0002-0411-5046 Journal Article 2025 06 02 Background: The aim of this research was to examine the professional ethics characteristics of faculty members in the health education system in published articles. Methods: The research utilized a scoping review method and the five-step strategy of the University of York to investigate studies related to the components of professional ethics that faculty members of medical universities must adhere to. Keywords used for the search included: Codes of ethics, faculty members, Conduct of ethics, medical professional ethics. The electronic databases searched were: PubMed, Scopus, SID, Magiran, Iranmedex, Civilica. Findings: The search was conducted for the period from 2014 to 2024 by reviewing titles. Out of 1,414 initial titles, 1,304 unrelated ones were removed, leaving 110 remaining. In the next stage, the abstracts of the articles were studied, and related articles were selected for full-text review, which included 46 articles. Then, the Glenn critical appraisal tool was used, and finally, 12 articles that scored above 30 out of 50 in content quality were selected, from which 137 ethical themes were extracted, although they lacked sufficient comprehensiveness. Conclusion: The number of articles specifically addressing the ethical responsibilities of faculty members in medical universities is very limited. The ethical themes obtained do not cover all the areas in which faculty members are active. Given the need for universities to have an ethical framework for faculty members to reduce the gap between the current and desired states, a comprehensive study should present all relevant ethical themes in an academic, transparent, logically categorized, and universally acceptable manner, thereby contributing to the elevation of such standards. مقدمه: هدف این پژوهش، بررسی ویژگی‌های اخلاق‌ حرفه‌ای اعضای هیأت ‌علمی در نظام آموزش سلامت در مقالات منتشر شده بود. روش‌ها: پژوهش با روش گستره‌پژوهی و راهبرد پنج مرحله‌ای دانشگاه یورک به بررسی تحقیقات در رابطه با مؤلفه‌های اخلاق‌حرفه‌ای که اعضای هیأت علمی دانشگاه‌های علوم‌پزشکی باید به رعایت آنان التزام داشته‌باشند پرداخته است. کلید واژه‌های فارسی شامل: کدهای اخلاقی، استاد دانشگاه علوم‌پزشکی، اخلاق در آموزش عالی، الزامات اخلاق‌پزشکی، مسئولیت اخلاقی و کلید واژه‌های انگلیسی شامل: Codes of ethics, Faculty members, Conduct of ethics, Medical professional ethics در پایگاه‌های اطلاعاتی الکترونیکی PubMed, Scopus, SID, Magiran, Iranmedex, Civilica مورد جستجو قرار گرفت. یافته‌ها: جستجو در بازه‌ی زمانی 2024-2014 با مرور عناوین انجام شد. از 1414 عنوان اولیه 1304 مورد غیرمرتبط حذف و 110 مورد باقیماند. در مرحله‌ی بعد، خلاصه مقالات مطالعه و مقالات مرتبط برای مطالعه متن کامل انتخاب گردید که 46 مقاله را شامل شد. سپس از ابزار ارزیابی حیاتی گلین استفاده شد، در نهایت، 12 مقاله که از لحاظ کیفیت محتوا نمره‌ی بالاتر از 30 از 50 امتیاز را کسب کردند انتخاب گردید و 137 مضمون اخلاقی از آنها استخراج شد ولی جامعیت لازم را نداشت. نتیجه‌گیری: تعداد مقالاتی که ویژه‌ی تبیین وظایف اخلاقی اعضای هیأت ‌علمی دانشگاه‌های علوم‌پزشکی باشد انگشت‌شمار می‌باشند. مضامین اخلاقی به دست آمده تمام حیطه‌هایی که اعضای هیات‌علمی در آن فعالیت دارند را پوشش نمی‌دهد. با توجه به نیاز دانشگاه‌ها به نظام‌نامه اخلاقی برای اعضای هیات‌علمی جهت کاهش شکاف بین وضع‌موجود و‌مطلوب در تحقیقی جامع تمام مضامین اخلاقی مربوطه به صورتی آکادمیک، شفاف، دارای دسته‌بندی منطقی و همه‌پذیر ارائه و به اوج رسیدن وضعیت چنین استانداردهایی کمک نماید.

https://jims.mui.ac.ir/article_33242_8654dcb584db9ca8715397c5e0aa9407.pdf