دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 The effect of chromium administration on mean serum levels of HbA1C, FBS and 2hpp in diabetic patients: A double-blind randomized controlled clinical trial بررسی اثر تجویز داروی کروم بر روی میانگین سطح سرمی HbA1C، FBS و BS 2hpp بیماران دیابتی: یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی دو سوکور 1877 1884 33302 10.48305/jims.v43.i846.1877 FA آناهیتا آرین استادیار گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0001-9109-2526 راضیه آیتی استادیار غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0001-7992-2304 شیما حیدری استادیار، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران 0000-0002-7682-3084 عرفان زراعت کار دستیار تخصصی رشته‌ی بیماری‌های داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران 0009-0003-7889-3814 Journal Article 2024 07 29 Introduction: According to the results of conflicting studies regarding the role of chromium in diabetes, the purpose of this study was to investigate the effect of chromium drug administration on the mean serum levels of HbA1C, FBS and 2hpp in diabetic patients. Methods: In this clinical trial study, 50 diabetic patients referred to the diabetes clinic and specialized clinic of Valiasr Hospital in Birjand in 1402 were included in the study. Patients were randomly divided into two groups: 1. receiving routine medication and chromium medication (A) and 2. control (B) receiving routine medication. Selection and placement of patients in two groups was simple random and block method. At the beginning and end of the study, 5 cc of blood samples were taken from the patients and parameters of FBS, 2hpp, HbA1C and lipid profile were evaluated. Findings: At the end of the study, the mean serum level of FBS (P=0.002) and 2hpp (P=0.043) in the intervention group was significantly lower than the control group. The mean serum levels of triglycerides and HDL at the beginning and end of the study, LDL and cholesterol at the beginning of the study were not significantly different between the two studied groups (P>0.05). At the end of the study, the mean serum level of cholesterol (P<0.001) and LDL (P=0.007) in the intervention group was significantly reduced compared to the control group. Discussion: Chromium supplementation led to a significant decrease in the serum levels of FBS, 2hpp, cholesterol and LDL in diabetic patients. مقدمه: دیابت از مهم‌ترین و شایع‌ترین اختلالات متابولیکی در سرتاسردنیا است که ارگان‌های مختلفی را درگیر می‌نماید. کروم نقش متنوعی در فعالیت‌های کاتالیتیکی از جمله مسیر متابولیک کربوهیدرات‌ها دارند. با توجه به نتایج مطالعات ضد و نقیض در خصوص نقش کروم در دیابت، هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثر تجویز داروی کروم بر روی میانگین سطح سرمی HbA1C، FBS و BS 2hpp بیماران مبتلا به دبابت بود. روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی تعداد 50 بیمار مبتلا به دبابت مراجعه‌کننده به کلینیک دیابت بیمارستان ولیعصر بیرجند در سال 1402 وارد مطالعه شدند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه 1. دریافت کننده داروی روتین و داروی کروم (A) و 2. کنترل (B) دریافت‌کننده‌ی داروی روتین تقسیم شدند. انتخاب و قرارگیری بیماران در دو گروه به طور تصادفی ساده و به روش بلوک شده بود. در ابتدا و انتهای مطالعه از بیماران به میزان 5 سی‌سی نمونه خون اخذ شده و پارامترهای FBS، BS 2hpp و HbA1C و پروفایل لیپیدی ارزیابی شد. یافته‌ها: در انتهای مطالعه میانگین سطح سرمی FBS (0/002 = P) و BS 2hpp (0/043 = P) در گروه مداخله بطور معنی‌داری کمتر از گروه کنترل بود. میانگین سطح سرمی تری‌‌گلیسرید و HDL ابتدا و انتهای مطالعه، LDL و کلسترول در ابتدای مطالعه بین دو گروه مورد بررسی با یکدیگر تفاوت معناداری نداشت (05/0 < P). در انتهای مطالعه میانگین سطح سرمی کلسترول (0/001 > P) و LDL (0/007 = P) در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل کاهش معناداری داشت. نتیجه‌گیری: مصرف مکمل کروم منجر به کاهش معنی‌دار سطح سرمی FBS، BS 2hpp، کلسترول و LDL در بیماران مبتلا به دبابت شد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33302_ee1c481777677e45c72cba48b091cbd9.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 Protective effects of ellagic acid against cadmium-induced neurotoxicity in PC12 cells اثرات محافظتی الاژیک اسید بر سمیت عصبی ناشی از کادمیوم در سلول‌های PC12 1885 1891 33301 10.48305/jims.v43.i846.1885 FA آزاده امین‌زاده دانشیار، مرکز تحقیقات فارماسیوتیکس، پژوهشکده‌ی نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران 0000-0001-8293-1180 محسن عربی علی‌آباد داروساز، گروه فارماکولوژی و سم‌شناسی، دانشکده‌ی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Journal Article 2024 10 03 Background: Cadmium is a heavy metal with significant toxicity. Cadmium is widely used in industry and has destructive effects on most body systems. Oxidative stress plays an important role in the pathogenesis of neurotoxicity caused by cadmium. Ellagic acid is a phenolic compound that has anti-inflammatory and antioxidant properties. The aim of this study was to investigate protective effect of ellagic acid on cadmium-induced neurotoxicity in PC12 cells. Methods: Neuronal PC12 cells were pretreated with various concentrations of ellagic acid (5, 10, and 20 μM) and then exposed to cadmium at a concentration of 10 μM for 24 h. Cell viability was measured by the MTT assay. Lipid peroxidation and total antioxidant capacity (TAC) were also investigated. Findings: The results showed that ellagic acid at concentrations of 10 (67.8 ± 7.44, P = 0.046) and 20 μM (89.2 ± 7.54, P < 0.001) could increase the viability of PC12 cells exposed to cadmium by 16 and 37.4%, respectively. Ellagic acid effectively reduced lipid peroxidation compared to cadmium group (10 μM: 123.33 ± 12.47, P = 0.02; 20 μM: 115 ± 12.24, P = 0.005). Furthermore, ellagic acid prevented the decrease in TAC caused by cadmium toxicity (10 μM: 0.79 ± 0.10, P = 0.044; 20 μM: 0.82 ± 0.13, P = 0.025). Conclusion: The present study showed that ellagic acid has a protective effect against cadmium-induced neurotoxicity by reducing oxidative stress. Therefore, these results indicated the importance of using ellagic acid as a promising therapeutic agent to prevent cadmium-induced neurotoxicity. مقدمه: کادمیوم یک فلز سنگین با سمیت قابل‌ملاحظه است. کادمیوم به‌طور گسترده در صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرد و تأثیر مخربی در اکثر سیستم‌های بدن دارد. استرس اکسیداتیو نقش مهمی در پاتوژنز سمیت عصبی ناشی از کادمیوم دارد. الاژیک اسید یک ترکیب فنولی است که خواص ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی دارد. هدف از این مطالعه بررسی اثر محافظتی الاژیک اسید بر سمیت عصبی ناشی از کادمیوم در سلول‌های PC12 بود. روش‌ها: سلول‌های عصبی PC12 با غلظت‌های مختلف الاژیک اسید (5، 10 و 20 میکرومولار) پیش‌درمان شدند و سپس به مدت 24 ساعت در معرض کادمیوم با غلظت 10 میکرومولار قرار گرفتند. زنده‌مانی سلولی با استفاده از روش MTT اندازه‌گیری شد. پراکسیداسیون لیپیدی و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام (TAC) نیز مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که الاژیک اسید در غلظت‌های 10 (0/046 =P ، 7/44 ± 67/8) و 20 میکرومولار (0/001P < ، 7/54 ± 89/2) توانست به ترتیب 16 و 4/37 درصد میزان زنده‌مانی سلول‌های PC12 را که در معرض کادمیوم قرار داشتند، افزایش دهد. الاژیک اسید به‌طور مؤثری پراکسیداسیون لیپیدی را در مقایسه با گروه کادمیوم کاهش داد (10 میکرومولار: 0/02 = P، 12/47 ± 123/33؛ 20 میکرومولار: 0/005 = P، 12/24± 115). علاوه بر این، الاژیک اسید از کاهش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی تام ناشی از سمیت کادمیوم جلوگیری کرد (10 میکرومولار: 0/044 =P ، 0/10 ± 0/79؛ 20 میکرومولار: 0/025 =P ، 0/013 ± 0/82). نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که الاژیک اسید با کاهش استرس اکسیداتیو اثر محافظتی در برابر سمیت عصبی ناشی از کادمیوم دارد. بنابراین، این نتایج اهمیت استفاده از الاژیک اسید را به عنوان یک عامل درمانی امیدوارکننده برای جلوگیری از سمیت عصبی ناشی از کادمیوم نشان داد

https://jims.mui.ac.ir/article_33301_15577bd89f95fbe74ff708dd9d3c49a8.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 Validity, reliability and factor structure of the Persian version of the Modified Autism Checklist in Toddlers (M-CHAT) روایی، پایایی و ساختار عاملی نسخه‌ی فارسی چک‌لیست بازنگری شده اوتیسم در نوپایان (M-CHAT) 1892 1901 33300 10.48305/jims.v43.i846.1892 FA فرشته شکیبایی دانشیار، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان، کارگروه پژوهشی اوتیسم، مرکز تحقیقات علوم رفتاری،گروه روانپزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-9004-815X مولود علیمیرزایی دکتری سنجش و اندازه‌گیری، دانشکده‌ی روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-3258-603X امراله ابراهیمی دانشیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، گروه روانشناسی سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-0267-3407 معصومه یزدانی پور دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-1588-4123 حمید نصیری ده سرخی مرکز تحقیقات گوارش و کبد اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران و گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، 0000-0001-7286-6039 Journal Article 2024 10 04 Introduction: Autism spectrum disorder (ASD) is one of the neurodevelopmental disorders of childhood, but small percentage of children with ASD are diagnosed before the age of three. The aim of this study was to investigate the psychometric properties of the Persian version of the Modified Autism Checklist in Infants. Methods: This study was conducted on a population of toddlers from specialized centers and hospitals in Isfahan. Inclusion criteria included a diagnosis of autism, age between 18-36 months, Persian language proficiency, and parental consent. Exclusion criteria included unwillingness to participate, incomplete checklist, neurological disorders, and severe disabilities. The Persian version of the checklist was initially translated by expert translators, then reviewed, and the final version was administered to 318 toddlers. Results: Construct validity analysis identified three underlying factors explaining 43% of the variance. Convergent validity was assessed using CHAT, PDDS, and the CHAT versions completed by doctors and parents. Diagnostic validity demonstrated the tool's ability to differentiate between typical and ASD toddlers. The omega coefficients for the reliability of the three factors were 0.920, 0.773, and 0.680, respectively. The sensitivity and specificity of the tool were higher in identifying boys with autism. The area under the ROC curve was 0.85 for girls and 0.90 for boys. Cut-off points were determined to be 6 for girls and 4 for boys. Conclusion: The M-CHAT-R/F has desirable psychometric properties, although some items require revision. The tool performs well across different gender groups and can be effectively used for early diagnosis of autism in toddlers. مقدمه: اختلال طیف اوتیسم (Autism spectrum disorder) ASD یکی از اختلالات عصبی رشدی دوران کودکی است؛ با این حال، تنها درصد اندکی از نوپایان مبتلا ASD تا قبل از سه سالگی شناسایی می‌شوند. هدف این مطالعه، بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه‌ی فارسی چک‌لیست بازنگری شده اوتیسم در نوپایان (M-CHAT) بود. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی- روانسنجی در جامعه‌ی آماری شامل نوپایان مراکز تخصصی و بیمارستان‌های اصفهان انجام شد. معیارهای ورود شامل تشخیص اوتیسم، سن 18-36 ماه، زبان فارسی و رضایت والدین بود. معیارهای خروج شامل عدم تمایل، عدم تکمیل چک‌لیست، اختلالات عصب‌شناختی و معلولیت‌های شدید بود. نسخه‌ی فارسی چک‌لیست ابتدا توسط مترجمان متخصص ترجمه و سپس بازبینی شد و نسخه‌ی نهایی بر 318 نوپا انجام گرفت. یافته‌ها: بررسی روایی سازه ابزار سه عامل زیربنایی را شناسایی کرد که 43 درصد از واریانس را تبیین می‌کنند. روایی همگرا با مقیاس‌های CHAT، PDDS و CHAT نسخه‌ی پزشک و والدین محاسبه شد. روایی تشخیصی توانایی ابزار را در تمایز بین نوپایان نرمال و ASD نشان داد. شاخص امگا برای پایایی سه عامل به ترتیب 0/920، 0/773 و 0/680 بود. حساسیت و ویژگی ابزار در شناسایی پسران مبتلا به اوتیسم بالاتر بود. سطح زیر نمودار ROC برابر 85/0 برای دختران و 90/0 برای پسران بود. نقطه برش 6 برای دختران و 4 برای پسران به دست آمد نتیجه‌گیری: چک‌لیست بازنگری شده اوتیسم در نوپایان ویژگی‌های روانسنجی مطلوبی دارد، اما برخی سؤال‌ها نیازمند بازنگری هستند. ابزار در گروه‌های جنسیتی مختلف عملکرد مناسبی دارد و می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر در تشخیص اولیه اوتیسم در نوپایان استفاده شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_33300_f4967b7a3d977a1f0f4997e1aa838516.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 Development of Guidelines for Diagnostic Procedures in Identifying Latent Liver Failure and Asymptomatic Gastrointestinal Malignancies before Bariatric Surgery بررسی و دستیابی به گایدلاین اقدامات تشخیصی در خصوص شناسایی نارسایی کبد نهفته و بدخیمی گوارشی بدون علامت قبل از جراحی باریاتریک 1902 1912 33166 10.48305/jims.v43.i846.1902 FA الهام تابش دانشیار بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-8533-7945 مسعود صیادی شهرکی دانشیار جراحی عمومی درون بین (لاپاراسکوپی)، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران 0000-0001-6681-5403 مریم سهیلی پور دانشیار بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6382-9543 عباس احمدی فر گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0004-5425-6164 پیمان ادیبی استاد بیماری‌های گوارش و کبد بالغین، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، مرکز تحقیقات گوارش و کبد، مرکز آموزشی درمانی الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6411-5235 Journal Article 2024 12 01 Background: Recent advances in bariatric surgery have necessitated the need for careful preoperative assessment of comorbidities. Occult liver failure and gastrointestinal malignancies can cause serious complications in this group of patients. The aim of this study was to investigate and obtain diagnostic guidelines for the identification, diagnosis, and management of asymptomatic occult liver failure and gastrointestinal malignancies in patients who are candidates for bariatric surgery. Methods: This study was conducted qualitatively and by collecting the opinions of experts in the field of diagnosis and treatment of gastrointestinal and liver diseases through telephone and face-to-face interviews. Experts active in this field were identified and their opinions on the diagnosis and management of diseases were collected. The data were analyzed to identify patterns and extract key points. Findings: The findings showed that most experts emphasize the need for comprehensive tests, including liver tests and imaging scans, before surgery. Also, the need for specific protocols in the identification of gastrointestinal malignancies and for patients with a history of inflammatory bowel disease was identified. Finally, a localized guideline for the diagnosis and management of these conditions was proposed. Conclusion: Developing appropriate guidelines for the identification of latent liver failure and gastrointestinal malignancies in patients undergoing bariatric surgery can help reduce surgical complications and improve patient outcomes. It is recommended that specialists and medical centers pay attention to this guideline and be diligent in implementing it in order to improve the quality of services. مقدمه: پیشرفت‌های اخیر در جراحی باریاتریک نیاز به ارزیابی دقیق بیماری‌های همراه پیش از عمل را ضروری ساخته است. نارسایی کبد نهفته و بدخیمی‌های گوارشی، می‌توانند عوارض جدی در این گروه از بیماران ایجاد کنند. هدف از این مطالعه، بررسی و دستیابی به گایدلاین‌های تشخیصی برای شناسایی و تشخیص و مدیریت نارسایی کبد نهفته و بدخیمی‌های گوارشی بدون علامت در بیماران کاندید جراحی باریاتریک بود. روش‌ها: این مطالعه به‌صورت کیفی و از روش گردآوری نظرات متخصصین در زمینه تشخیص و درمان بیماری‌های گوارشی و کبدی از طریق مصاحبه‌های تلفنی و حضوری انجام شد. متخصصین فعال در این حوزه شناسایی و نظرات آن‌ها درباره‌ی نحوه‌ی تشخیص و مدیریت بیماری‌ها جمع‌آوری شد. داده‌ها به‌منظور شناسایی الگوها و استخراج نکات کلیدی تحلیل گردید. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که اکثر متخصصین بر لزوم انجام آزمایشات جامع، از جمله آزمون‌های کبدی و اسکن‌های تصویربرداری قبل از جراحی تأکید دارند. همچنین، نیاز به پروتکل‌های مشخص در شناسایی بدخیمی‌های گوارشی و برای بیماران با سابقه‌ی بیماری التهابی روده مشخص شد. در نهایت، یک گایدلاین بومی‌سازی شده برای تشخیص و مدیریت این شرایط پیشنهاد گردید. نتیجه‌گیری: تدوین گایدلاین مناسب برای شناسایی نارسایی کبد نهفته و بدخیمی گوارشی در بیماران کاندید جراحی باریاتریک می‌تواند به کاهش عوارض جراحی و بهبود نتیجه بیماران کمک کند. پیشنهاد می‌شود که متخصصین و مراکز درمانی به‌منظور بهبود کیفیت خدمات، به این گایدلاین توجه کنند و در اجرای آن کوشا باشند.

https://jims.mui.ac.ir/article_33166_b9c72b87254f0b30ae977c99e10b729e.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 Core Stability Exercises and EMDS Improve Insulin Resistance and Inflammatory Markers in Desk-Based Adults اثر تمرینات میان تنه و تحریک الکتریکی چند جهته عضلانی (EMDS) بر بهبود شاخص‌های متابولیک-التهابی در مراحل پیش‌بالینی: یک مداخله غیردارویی 1913 1922 33299 10.48305/jims.v43.i846.1913 FA شکوفه سموعی دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران‌ 0009-0004-4032-6029 خسرو جلالی دهکردی گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0003-0210-5984 فرزانه تقیان گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده‌ی علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران 0000-0001-9531-2952 Journal Article 2025 07 15 With the onset of middle age and increased prevalence of insulin resistance and chronic low-grade inflammation in sedentary men, there is growing need for non-pharmacological and innovative interventions during the subclinical stage. Improving markers such as insulin resistance, CRP, and the Cardiometabolic Triage Index (CTI) may help slow or even reverse the progression toward chronic disease. This study aimed to examine the effects of core muscle training, Electrical Multidirectional Stimulation (EMDS), and their combination on the TyG and CTI indices. Methods: This quasi-experimental study employed a pretest–posttest design with four groups: control, core training, EMDS, and combined intervention. A total of 48 sedentary middle-aged men were recruited and randomly assigned to one of the groups. Interventions included 8 weeks of core training or 6 sessions of EMDS using the TruSculpt Flex device. Fasting venous blood samples were collected before and after the intervention. Metabolic and inflammatory variables including FBS, insulin, HOMA-IR, triglycerides, CRP, as well as composite indices TyG and CTI were measured. Data were analyzed using paired t-tests, ANOVA, and Bonferroni post hoc tests. Findings: Significant reductions in FBS, insulin, HOMA-IR, and triglycerides were observed in the intervention groups (P<0.001). The TyG index decreased in all intervention groups with significant between-group differences (P=0.02). CTI showed a significant reduction in the combined and training groups. CRP decreased slightly in the EMDS group but was not statistically significant. مقدمه: با ورود به میانسالی و افزایش شیوع مقاومت به انسولین و التهاب مزمن در مردان کم‌تحرک، ضرورت استفاده از مداخلات غیردارویی و نوین برای مراحل پیش بالینی می تواند از طریق بهبود شاخص هایی مانند مقاومت به انسولین، (C-Reactive Protein) CRP یا (Cardiometabolic Triage Index) CTI روند پیشرفت به سمت بیماری‌های مزمن را کند یا معکوس کنند. هدف این مطالعه، تعیین اثرات تمرینات عضلات مرکزی، تحریک الکتریکی چند جهته (Electromagnetic Muscle Directional Stimulation) EMDS و ترکیب آن‌ها بر شاخص‌های TyG) Triglyceride- Glucose Index) وCTI به عنوان بک نشانگر زیستی برای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت نوع دو در مردان میانسال پشت میزنشین بود. روش‌ها: این پژوهش نیمه‌تجربی، به‌صورت پیش‌آزمون- پس‌آزمون با چهار گروه شامل کنترل، تمرین، تحریک الکتریکی چند جهته (EMDS)، و گروه ترکیبی بر روی ۴۸ مرد میانسال پشت‌میزنشین و کم تحرک انجام شد. مداخلات شامل ۸ هفته برنامه تمرینی اختصاصی عضلات مرکزی به صورت ساختاریافته و پیشرونده و بر اساس سطح آمادگی، آستانه تحمل درد و بار درک‌شده (VAS) Visual Analogue Scale هر شرکت‌کننده، به‌صورت فردی تنظیم و تعدیل می‌شد، گروه تحریک 7 جلسه تحریک با دستگاه TruSculpt Flex و گروه ترکیبی شامل هر دو مداخله بود. نمونه‌های خون وریدی ناشتا قبل و بعد از مداخله گرفته شد. شاخص‌های FBS، انسولین، HOMA-IR، TG، CRP و شاخص‌های ترکیبی TyG و CTI اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با آزمون‌های t زوجی، ANOVA و آزمون تعقیبی Bonferroni با سطح معنی داری 0/05 > P تحلیل شدند یافته‌ها: آماره های توصیفی گروه نمونه عبارت بود از میانگین سن: 44/94 ± 6/28 سال، میانگین نمایه توده‌ی بدنی: 60/25 ± 71/1 کیلوگرم بر متر مربع و میانگین درصد چربی بدن: 26/16 ± 2/29 درصد. طبق یافته‌های تحلیلی، کاهش معنادار در FBS، انسولین، HOMA-IR و TG در گروه‌های مداخله مشاهده شد (0/001 > P). شاخص TyG در سه گروه مداخله کاهش یافت و تفاوت بین‌گروهی معنی‌داری نشان داد (0/02 = P). کاهش معنادار CTI در گروه ترکیبی و تمرین مشاهده شد. شاخص CRP در گروه‌ تحریک کاهش غیر معنی‌داری داشت (0/18 = P). نتیجه‌گیری: مداخله‌ی ترکیبی تمرینات عضلات مرکزی و تحریک الکتریکی (EMDS)، می‌تواند به‌طور مؤثر مقاومت به انسولین و بار التهابی را کاهش داده و شاخص‌های متابولیکی را در مردان کم‌تحرک بهبود بخشد. همچنین شاخص CTI در این مطالعه نسبت به مداخلات تمرینی و ترکیبی تغییرپذیر بود و می تواند در پژوهش‌های آینده به عنوان ابزار پایش سلامت‌محور مورد توجه قرار گیرد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33299_1036079c5db0f08d55c7d6edf05eafe7.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 Antibacterial Activity of Aqueous, Ethanolic, and Glycolic Propolis Extracts and Honey against Antibiotic-Resistant Bacteria: A Potential Therapeutic Approach بررسی فعالیت ضدباکتریایی عصاره‌های آبی، اتانولی و گلیکولی پروپولیس و عسل برضد باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک: رویکردی با کاربردهای درمانی بالقوه 1923 1932 33303 10.48305/jims.v43.i846.1923 FA شهرام دادگستر پژوهشکده زنبورعسل و گیاهان دارویی پردیس خوانسار، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0009-0003-8278-9577 محمد ربانی خوراسگانی گروه زیست‌شناسی سلولی- مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران سعید احمدی مجد گروه زیست‌شناسی سلولی- مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 12 27 Background: This study aimed to evaluate the antibacterial effects of aqueous (PWE), ethanolic (PEE), and propylene glycol-based (PPE) propolis extracts and honey against antibiotic-resistant bacteria and to correlate these effects with their phenolic and fatty acid content. Methods: Clinical isolates of Staphylococcus aureus, Escherichia coli, and Pseudomonas aeruginosa with confirmed multidrug resistance profiles were tested using agar well diffusion and broth microdilution. Propolis extracts were prepared by maceration, freeze-dried, and reconstituted at defined concentrations. Phenolic and flavonoid contents were quantified using Folin–Ciocalteu and HPLC methods, respectively, with commercial gallic acid, catechin, and quercetin standards. Fatty acids were analyzed as methyl esters using gas chromatography with appropriate standards. Findings: PPE exhibited the strongest antibacterial activity, with the largest inhibition zones (up to 6.3 mm) and lowest MICs (0.041–0.328 mg/mL) across all strains. S. aureus was the most sensitive, while E. coli was the most resistant. PEE and PPE had higher total phenolic and flavonoid contents than PWE and honey. Fatty acid analysis revealed higher linoleic and oleic acid levels in PPE and PEE. Conclusion: PPE and PEE demonstrate potent antibacterial activity against multidrug-resistant bacteria, correlating with their phenolic and fatty acid content. مقدمه: هدف این مطالعه، ارزیابی اثرات ضدباکتریایی عصاره‌های آبی (PWE)، اتانولی (PEE) و پروپیلن‌گلیکولی (PPE) بره موم (پروپولیس) و همچنین عسل، علیه باکتری‌های مقاوم به آنتی‌بیوتیک و بررسی ارتباط این اثرات با میزان ترکیبات فنلی و اسیدهای چرب آن‌ها می‌باشد.. روش‌ها: سویه‌های باکتریایی Staphylococcus aureus، Escherichia coli و Pseudomonas aeruginosa با الگوهای مقاومت چند آنتی‌بیوتیکی تأیید شده، با استفاده از آزمایش هاله در آگار و رقیق‌سازی در محیط مایع مورد آزمایش قرار گرفتند. عصاره‌های پروپولیس با روش خیساندن تهیه، لیوفیلیزه شده و در غلظت‌های مشخص بازسازی شدند. میزان ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی به‌ترتیب با روش فولین- سیوکالتیو و HPLC و با استفاده از استانداردهای تجاری اسید گالیک، کاتچین و کوئرستین اندازه‌گیری شد. تجزیه اسیدهای چرب نیز پس از تبدیل به متیل‌استر، با کروماتوگرافی گازی و با بهره‌گیری از استانداردهای مناسب انجام گرفت. یافته‌ها: PPE قوی‌ترین فعالیت ضدباکتریایی را نشان داد؛ به‌طوری‌که بیشترین قطر نواحی مهار شده (تا 3/6 میلی‌متر) و کمترین مقادیر MIC(0/041 تا 0/328 میلی‌گرم بر میلی‌لیتر) را در تمام سویه‌ها داشت. همچنین S. aureus بیشترین حساسیت و E. coli بیشترین مقاومت را نشان داد. از طرف دیگر میزان کل فنل‌ها و فلاونوئیدها در PEEو PPEبیشتر از PWEو عسل بود. بررسی اسیدهای چرب نیز نشان داد که عصاره‌های PPE و PEE حاوی سطوح بالاتری از اسید لینولئیک و اولئیک هستند. نتیجه‌گیری: عصاره‌های PPEو PEE فعالیت ضدباکتریایی قدرتمندی علیه باکتری‌های مقاوم به چند آنتی‌بیوتیک نشان می‌دهند که این امر با میزان ترکیبات فنلی و اسیدهای چرب آن‌ها مرتبط است. این نتایج، ضرورت بررسی‌های بیشتر جهت استفاده از عصاره‌های پروپولیس به‌عنوان جایگزین‌های طبیعی در مقابله با مقاومت آنتی‌بیوتیکی را تأیید می‌کند.

https://jims.mui.ac.ir/article_33303_3cf05261987750d4bc066c5026dc7437.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 43 846 2026 02 20 The effect of neuromuscular training on the frequency spectrum of lower limb muscles in individuals with foot pronation movement disorder syndrome accompanied by low back pain during running تأثیرتمرینات نوروماسکولار بر طیف فرکانسی عضلات اندام تحتانی در افراد دارای سندرم اختلال حرکتی پرونیشن پا به همراه کمردرد حین دویدن 1933 1942 33269 10.48305/jims.v43.i846.1933 FA فرهاد رضازاده استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0003-4190-935X شیرین عالی استادیار، گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران 0000-0002-8148-1883 پریناز فهیمی دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0009-0004-9405-9595 حامد شیخ علیزاده دکتری تخصصی بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده‌ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0002-5788-4447 مرجان زارعیان دکترای علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-7353-6418 پارسا فرقانی دانشجوی رشته کینزیولوژی، دانشکده سلامت، دانشگاه یورک، تورنتو، انتاریو، کانادا 0009-0006-0522-2755 Journal Article 2026 02 21 Background: Chronic low back pain accompanied by foot pronation is often associated with inefficient neuromuscular patterns during running. This trial aimed to investigate the effects of eight weeks of Dynamic Neuromuscular Stabilization exercises on the frequency spectrum indices of selected lower limb muscles during running. Methods: 28 men with chronic low back pain (aged 22–25 years) were randomly assigned to an exercise group (n=14) or a control group (n=14). The exercise group performed an eight-week DNS training program, three sessions per week. Surface electromyography was used to record muscle electrical activity, and frequency spectrum indices were analyzed during the loading response, mid-stance, and push-off phases of running. Findings: A significant effect of time was observed in the loading response phase for the vastus lateralis, vastus medialis, rectus femoris, adductor, semitendinosus, and gluteus medius muscles (p<0.05). In the mid-stance phase, the frequency of the vastus medialis increased (p=0.004), and in the push-off phase, the frequency of the vastus lateralis increased (p=0.020). A significant time*group interaction was reported for the hamstring and vastus medialis muscles (p<0.05), with post-test results showing higher frequency values in the control group compared to the experimental group. Conclusion: After an eight-week period, significant time-dependent changes were observed in the frequency spectrum indices of several key muscles, especially the latissimus dorsi (mid-stance) and latissimus dorsi (push-off). Also, the between-group difference in the push-off phase favored the control group, indicating the variability of muscle frequency spectrum indices during running. مقدمه: کمردرد مزمن همراه با پرونیشن پا، اغلب با الگوهای ناکارآمد عصبی- عضلانی در دویدن همراه است. این کارآزمایی با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تثبیت عصبی- عضلانی پویا بر شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات منتخب اندام تحتانی طی دویدن انجام شد. روش‌ها: ۲۸ مرد مبتلا به کمردرد مزمن (۲۲ تا ۲۵ سال) به‌صورت تصادفی در دو گروه تمرین (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) برنامه تمرینی تثبیت عصبی-عضلانی پویا را اجرا کرد. فعالیت الکتریکی عضلات با الکترومایوگرافی سطحی ثبت و شاخص‌های طیف فرکانسی در فازهای پاسخ بارگذاری، میانه اتکا و هل‌دادن طی دویدن تحلیل شد. یافته‌ها: اثر زمان در فاز پاسخ بارگذاری بر فرکانس عضلات پهن‌خارجی، پهن‌داخلی، راست‌رانی، نزدیک‌کننده، نیم‌وتری و سرینی‌میانی معنادار بود (0/05 > P). در فاز میانه اتکا، فرکانس پهن‌داخلی (0/004 = P) و در فاز هل‌دادن، فرکانس پهن‌خارجی (0/020 = P) افزایش یافت. اثر تعاملی زمان*گروه در عضلات نعلی و پهن‌داخلی معنادار گزارش شد (0/05 > P)؛ به‌طوری‌که در پس‌آزمون، فرکانس این عضلات در گروه کنترل به‌طور معناداری بالاتر از گروه تجربی بود. نتیجه‌گیری: پس از یک دوره هشت ‌هفته‌ای، تغییرات معنادار وابسته به زمان در شاخص‌های طیف فرکانسی چند عضله کلیدی، به ویژه پهن داخلی (میانه اتکا) و پهن خارجی ران (هل ‌دادن) مشاهده شد. همچنین، تفاوت بین‌گروهی در فاز هل‌دادن به نفع گروه کنترل بود، که نشان‌دهنده تغییرپذیری شاخص‌های طیف فرکانسی عضلات طی دویدن است.

https://jims.mui.ac.ir/article_33269_1441b775217b1c146325d7dfb664c09d.pdf