دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 Effects of Long-Term Antipsychotic Therapy on White Blood Cell Counts in Patients with Schizophrenia ارزیابی تأثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتی‌سایکوتیک بر تعداد گلبول‌های سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی 1096 1102 33504 10.48305/jims.v44.i868.1096 FA محمد شفیع مجددی استاد ایمونولوژی، گروه ایمونولوژی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0002-8013-2059 غزاله باقری دانشجو پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران حسین فهیمی استادیار روانپزشکی، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0001-7519-8048 مهسا اصغری کارشناس ارشد هماتولوژی، واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان واسعی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران محمدامین ابراهیمی دانشجو پزشکی، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0001-7074-613X سعیده سادات شبیری استادیار ایمونولوژی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران 0000-0001-6642-7400 Journal Article 2025 06 17 Background: Schizophrenia is a chronic mental disorder that impairs cognitive function, emotions, and behavior. Antipsychotic drugs, a cornerstone of treatment, may affect blood cell counts during long-term use, potentially increasing the risk of complications such as infection or anemia, though evidence remains controversial. This study aimed to evaluate the effects of long-term antipsychotic therapy on white blood cell counts in patients with schizophrenia, categorized by the type of antipsychotic medication used. Methods: This cross-sectional study included 119 patients with schizophrenia at Vasei Hospital in Sabzevar, Iran, in 2022 . After obtaining informed consent, data on long-term antipsychotic medication use were extracted from medical records. Patients were then categorized into seven groups based on the type of antipsychotic medication: clozapine, risperidone, olanzapine, quetiapine, clozapine and risperidone, risperidone and olanzapine, and risperidone and quetiapine. Venous blood samples (5 mL) were collected for complete blood cell count (CBC) analysis. The mean values of WBCs, neutrophils, monocytes, lymphocytes, and platelets were compared across the seven groups using the Kruskal Wallis test. Findings: No statistically significant differences were observed in the counts of WBCs, neutrophils, monocytes, lymphocytes, and platelets across the seven antipsychotic groups (P > 0.05). Conclusion: The findings suggest that long-term use of the studied antipsychotic medications does not significantly affect blood cell counts, regardless of the specific type or combination of antipsychotics used. Further research is needed to confirm these results and explore potential hematological effects in diverse patient populations undergoing prolonged antipsychotic therapy. مقدمه: اسکیزوفرنی، یک اختلال روانی مزمن است که عملکرد شناختی، احساسات و رفتار را مختل می‌کند. داروهای آنتی‌سایکوتیک، که سنگ بنای درمان هستند، ممکن است در طول استفاده‌ی طولانی‌مدت بر تعداد سلول‌های خون تأثیر بگذارند و بطور بالقوه خطر عوارضی مانند عفونت یا کم‌خونی را افزایش دهند، اگرچه شواهد همچنان بحث‌برانگیز است. این مطالعه با هدف ارزیابی تاثیر درمان طولانی مدت با داروهای آنتی‌سایکوتیک بر تعداد گلبول‌های سفید خون در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، بر اساس نوع داروی آنتی‌سایکوتیک مورد استفاده، انجام‌ شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی در سال 1401، در ۱۱۹ بیمار اسکیزوفرنی تحت درمان در بیمارستان واسعی سبزوار انجام شد. پس ‌از اخذ رضایت ‌آگاهانه، داده‌های مربوط به مصرف طولانی‌مدت داروهای آنتی‌سایکوتیک از پرونده‌های پزشکی استخراج شد. بیماران بر اساس نوع داروی آنتی‌سایکوتیک به هفت گروه تقسیم شدند: کلوزاپین، ریسپریدون، اولانزاپین، کوئتیاپین، کلوزاپین و ریسپریدون، ریسپریدون و اولانزاپین و ریسپریدون و کوئتیاپین. 5 میلی‌لیتر خون وریدی برای آنالیز شمارش کامل سلول‌های خون جمع‌آوری شد. مقادیر میانگین گلبول‌های سفید، نوتروفیل‌ها، مونوسیت‌ها، لنفوسیت‌ها و پلاکت‌ها در 7 گروه با استفاده از آزمون Kruskal–Wallis مقایسه شدند. یافته‌ها: تفاوت آماری معنی‌داری در تعداد گلبول‌های سفید، نوتروفیل‌ها، مونوسیت‌ها، لنفوسیت‌ها و پلاکت‌ها در 7 گروه آنتی‌سایکوتیک مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که استفاده‌ی طولانی‌مدت از داروهای آنتی‌سایکوتیک مورد مطالعه، صرف نظر از نوع یا ترکیب خاص داروهای آنتی‌سایکوتیک مورد استفاده، تأثیر قابل توجهی بر تعداد سلول‌های خون ندارد. تحقیقات بیشتری برای تأیید این نتایج و بررسی اثرات بالقوه هماتولوژیک در جمعیت‌های مختلف بیمار تحت درمان طولانی‌مدت با داروهای آنتی‌سایکوتیک مورد نیاز است.

https://jims.mui.ac.ir/article_33504_17987b65d867645b75e0218b503e2377.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 Evaluation of the Antibiofilm Activity of Cathelicidin LL-37 on Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus Strains Isolated from Patients with Urinary Infections بررسی فعالیت ضدبیوفیلمی کاتلیسیدین LL-37 بر سویه های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین جدا شده از بیماران مبتلا به عفونت ادراری 1103 1115 33493 10.48305/jims.v44.i868.1103 FA ساناز خاشعی دکتری تخصصی باکتری شناسی پزشکی، آزمایشگاه کنترل غذا و دارو، معاونت غذا و دارو، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-8076-9896 فاتح رحیمی دکتری تخصصی باکتری‌شناسی، دانشیار بخش میکروبیولوژی، دانشکده‌ی علوم و فناوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-2098-2502 Journal Article 2025 09 09 Background: LL-37 peptide as a human Cathelicin is secreted in urinary tract and plays an important role in eradication of urinary infections with its antibiofilm activity. This study aimed to evaluate the antibiofilm activity of the human Cathelicidin LL-37 against biofilm-producing methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) isolates. Methods: During 2023-2025, 173 non-duplicate urinary isolates were collected from patients in a Tehran clinical laboratory and screened for MRSA using phenotypic methods and PCR targeting nucA, mecA, and mecC. Biofilm formation was first assessed on Congo red agar and then quantified by microtiter plate assay. Antimicrobial susceptibility was determined by disk diffusion per CLSI guidelines, while vancomycin MICs were measured using broth microdilution. Biofilm-associated genes, SCCmec and ccr types, and prophage patterns were identified by multiplex PCR. MICs of LL-37 were determined by broth microdilution, and sub-MIC levels were tested for inhibitory and disruptive effects on biofilm formation. Findings: Among all 173 MRSA isolates, 61 (35%) were biofilm-positive. Genes icaA and icaD were detected in >80% of isolates. Prophage SGF and its subtypes were universal. SCCmec typing revealed that 79% of isolates (types I–III) were hospital-acquired (HA-MRSA) and 72% were multidrug-resistant. LL-37 demonstrated MIC values ranging from 32 to 512 μg/mL depending on biofilm strength. Sub-MIC concentrations significantly reduced biofilm formation (46-56%) and disrupted pre-formed biofilms (48–67%). Conclusion: LL-37 demonstrated robust antibiofilm activity against MRSA isolates and may represent a promising adjunct or alternative therapeutic option for biofilm-associated UTIs. مقدمه: پپتید LL-37 به‌عنوان یک کاتلیسیدین انسانی در دستگاه ادراری ترشح می‌شود و با فعالیت ضدبیوفیلمی خود نقش مهمی در حذف عفونت‌های ادراری ایفا می‌کند. هدف این مطالعه، ارزیابی فعالیت ضدبیوفیلمی کاتلیسیدین LL-37بر ایزوله‌های استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) مولد بیوفیلم بود. روش‌ها: طی سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳، تعداد ۱۷۳ ایزوله غیرتکراری از نمونه‌های ادراری بیماران از آزمایشگاه پاتوبیولوژی در تهران جمع‌آوری و سویه‌های MRSA با روش‌های فنوتیپی و PCR ژن‌های nucA، mecAوmecC ، شناسایی شدند. تشکیل بیوفیلم با ژلوز قرمز کنگو و میکروتیتر پلیت بررسی شد. مقاومت آنتی‌بیوتیکی با روش انتشار دیسک طبق دستورالعمل CLSI تعیین و MIC ونکومایسین با روش broth microdilution سنجیده شد. ژن‌های مرتبط با بیوفیلم، تایپ‌های SCCmec و ccr و الگوهای پروفاژی با multiplex-PCRشناسایی گردیدند MIC. کاتلیسیدین LL-37 با روش broth microdilution تعیین و اثر غلظت‌های sub-MIC بر مهار و تخریب بیوفیلم بررسی شد. یافته‌ها: از مجموع 173 ایزولهMRSA ، ۶۱ سویه (۳۵ درصد) مولد بیوفیلم بودند. ژن‌های icaA و icaD در بیش از ۸۰ درصد ایزوله‌ها شناسایی شد. پروفاژ SGF و زیرگروه‌های آن در همه سویه‌ها حضور داشتند. ۷۹ درصد سویه‌ها واجد SCCmec تایپ‌های I-III و اکتسابی از بیمارستان بودند و ۷۲ درصد سویه‌ها دارای مقاومت چنددارویی بودند. مقادیر MIC برای LL-37 بسته به شدت بیوفیلم بین ۳۲ تا ۵۱۲ میکروگرم/میلی‌لیتر متغیر بود. غلظت‌هایsub-MIC به طور معناداری موجب کاهش تشکیل بیوفیلم (۵۶-۴۶ درصد) و تخریب بیوفیلم‌های تشکیل‌شده (۶۷- ۴۸ درصد) شدند. نتیجه‌گیری: LL-37 فعالیت ضدبیوفیلمی قوی در برابر سویه‌های MRSA نشان داد و می‌تواند یک گزینه‌ی درمانی نویدبخش مکمل یا جایگزین در عفونت‌های ادراری مرتبط با بیوفیلم باشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33493_a950ec01c097f117ca776b46d2edc43a.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 The Relationship between Stressful Life Events and Gastrointestinal Symptoms among Students: The Mediating role of Generalized Anxiety Disorder Symptoms رابطه‌ی بین رویدادهای استرس‌زای زندگی و علائم گوارشی دانشجویان: نقش میانجی علائم اختلال اضطراب فراگیر 1116 1123 33498 10.48305/jims.v44.i868.1116 FA مهدی نجفی گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران 0009-0009-6782-9853 احمد منصوری گروه روان‌شناسی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران 0000-0003-3944-4082 Journal Article 2025 09 22 Background: A range of psychosocial factors plays an important role in the experience of gastrointestinal symptoms. Although the association between life stressful events and gastrointestinal problems is well established, the mediating role of psychological variables—particularly symptoms of generalized anxiety disorder—has received less attention. The present study aimed to examine the mediating role of generalized anxiety disorder symptoms in the relationship between life stressful events and gastrointestinal symptoms among university students. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted on undergraduate and graduate students at the Islamic Azad University of Neyshabur during the 2024–2025 academic year. The sample consisted of 338 students selected through convenience sampling from the faculties of Humanities, Medical Sciences, and Engineering. Data were collected using the Spitzer et al. Generalized Anxiety Disorder (GAD) scale, the Green et al. Life Stressful Events Screening Questionnaire (SLESQ), and the Revicki et al. Gastrointestinal Symptom Rating Scale (GSRS). Structural equation modeling (SEM) was performed using LISREL and SPSS software. Findings: The findings revealed significant positive correlations among life stressful events, generalized anxiety disorder symptoms, and gastrointestinal symptoms. Moreover, generalized anxiety disorder symptoms significantly mediated the relationship between life stressful events and gastrointestinal symptoms, and the structural model demonstrated good fit indices. Conclusion: The results highlight the influential role of life stressful events and generalized anxiety disorder symptoms in the development and persistence of gastrointestinal symptoms among students. Future studies should explore educational and therapeutic interventions targeting generalized anxiety disorder symptoms to help reduce gastrointestinal complaints in student populations. مقدمه: عوامل متعددی ازجمله عوامل روانی اجتماعی نقش مهمی در تجربه‌ی علائم گوارشی دارند. اگرچه رابطه بین رویدادهای استرس‌زای زندگی و علائم گوارشی به‌خوبی تائید شده است، اما توجه کمتری به نقش میانجی برخی از عوامل ازجمله علائم اختلال اضطراب فراگیر شده است؛ ازاین‌رو هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی علائم اختلال اضطراب فراگیر در رابطه بین رویدادهای استرس‌زای زندگی و علائم گوارشی دانشجویان بود. روش‌ها: این پژوهش مقطعی- توصیفی بود. جامعه‌ی آماری آن شامل تمامی دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور در سال 1403-1404 بود. نمونه‌ی پژوهش شامل 338 نفر از دانشجویان بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس از بین دانشجویان دانشکده علوم انسانی، علوم پزشکی و فنی مهندسی انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس اختلال اضطراب فراگیر اسپیتزر و همکاران، پرسشنامه غربالگری رویدادهای استرس‌زای زندگی گرین و همکاران و مقیاس درجه‌بندی علائم گوارشی ریویکی و همکاران استفاده شد. داده‌های پژوهش با استفاده از روش مدل‌یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش نشان داد که بین رویدادهای استرس‌زای زندگی، علائم اختلال اضطراب فراگیر و علائم گوارشی همبستگی مثبت وجود دارد (0/05 > P). همچنین علائم اختلال اضطراب فراگیر در رابطه بین رویدادهای استرس‌زای زندگی و علائم گوارشی نقش میانجی دارد (0/96 = CFI، 0/95 = NFI، 0/97 = IFI، 92/0 = GFI، 0/07 = RMSEA). نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان‌دهنده‌ی نقش رویدادهای استرس‌زای زندگی و علائم اختلال اضطراب فراگیر در ایجاد و تداوم علائم گوارشی دانشجویان است. پژوهش‌های آتی می‌توانند با طراحی و استفاده از مداخله‌های آموزشی و درمانی مبتنی بر علائم اختلال اضطراب فراگیر نقش مهمی در کاهش علائم گوارشی دانشجویان داشته باشد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33498_a237b92992583b53799e534ee1e915fc.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 Design of a Multi-Epitope Peptide Vaccine Against Glioblastoma Multiforme Targeting IL13Rα2 and EPHA2: An Immuno-Informatics Approach طراحی یک واکسن پپتیدی چنداپی‌توپی علیه گلیوبلاستومای چندشکلی با هدف‌گیری گیرنده زیرواحد آلفا۲ اینترلوکین-۱۳ و گیرنده افرین نوع A2: رویکرد ایمنی-‌ ‌محاسباتی 1124 1135 33499 10.48305/jims.v44.i868.1124 FA شهرزاد آهنگرزاده مرکز تحقیقات پزشکی بازساختی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-2377-3319 ایلناز رحیم منش مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، پژوهشکده قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-3438-1959 Journal Article 2025 10 08 Introduction:Glioblastoma multiforme (GBM) is the most aggressive primary brain tumor and is highly resistant to conventional therapies. Designing multi-epitope peptide vaccines represents a promising strategy to elicit tumor antigen-specific immune responses. Methods:Using immunoinformatics tools, cytotoxic T lymphocyte (CTL) and B-cell epitopes were identified from the IL13Rα2 and EPHA2 tumor-associated antigens and filtered based on antigenicity, non-allergenicity, and non-toxicity. The final vaccine construct comprised 16 CTL epitopes and 6 B-cell epitopes. Physicochemical properties, structural features, and interactions of the vaccine with Toll-like receptors (TLRs) were evaluated. Results: The final vaccine consisted of 281 amino acids, with a molecular weight of 31,579.57 Da, pI = 8.98, and an instability index of 26.10, indicating high stability. A GRAVY value of −0.463 and a QuerySol score of 0.539 suggested favorable hydrophilicity and solubility. The refined 3D structure showed 93.6% of residues in favored regions of the Ramachandran plot, and a Z-score of −1.63 confirmed good structural quality. Molecular docking analyses revealed the strongest binding affinity toward TLR3 (ΔG = −11.1 kcal/mol; Kd ≈ 1.6×10⁻⁸ M). Immune simulation demonstrated robust induction of both humoral and cellular immune responses: rapid IgM production after the first immunization followed by isotype switching to IgG1/IgG2 in subsequent doses. In silico immune simulation with C-ImmSim suggested a potential for robust induction of both humoral and cellular immune responses. Conclusion: The designed multi-epitope vaccine exhibits favorable immunogenicity, stability, and strong interaction with TLR3, positioning it as a promising candidate for further preclinical development as a therapeutic vaccine against glioblastoma. مقدمه: گلیوبلاستومای چندشکلی، (Glioblastoma multiforme) GBM تهاجمی‌ترین تومور اولیه مغزی است و به درمان‌های متداول مقاوم می‌باشد. طراحی واکسن‌های پپتیدی چنداپی‌توپی می‌تواند رویکردی نوین برای تحریک پاسخ ایمنی اختصاصی علیه آنتی‌ژن‌های توموری باشد. روش‌ها: با استفاده از ابزارهای ایمنی‌ـ ‌محاسباتی، اپی‌توپ‌های مرتبط با سلول‌های لنفوسیت‌کشنده (CTLs) و B از آنتی ژن‌های IL13Rα2 و EPHA2 شناسایی و بر اساس آنتی‌ژن‌زایی، غیرآلرژن ‌بودن و غیرسمی‌بودن غربال شدند. توالی نهایی با ۱۶ اپی‌توپ لنفوسیت‌های کشنده و ۶ اپی‌توپ از سلول‌های لنفوسیت B طراحی شد. ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی، ساختاری و برهم‌کنش واکسن با گیرنده‌های شبه Toll (TLR) مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: واکسن نهایی با طول ۲۸۱ اسیدآمینه، وزن مولکولی 31,579.57 دالتون، 98/8 = pI و شاخص ناپایداری 26/10، پایدار ارزیابی شد. مقدار 0/463 - = GRAVY و 0/539 = QuerySolنشان‌دهنده‌ی آب‌دوستی و حلالیت مطلوب بودند. ساختار سه‌بعدی پالایش‌شده 6/93 درصد باقی‌مانده‌ها را در نواحی مطلوب رامچاندران نشان داد و 1/63- = Z-score کیفیت ساختاری را تأیید کرد. آنالیزهای داکینگ نشان داد واکسن بالاترین میل پیوندی را به TLR3 دارد (kcal/mol 11/1- = ΔG، M 8- 10×1/6 Kd ≈). شبیه‌سازی ایمنی، القای قوی پاسخ‌های ایمنی هومورال و سلولی رابا تولید سریع IgM پس از اولین ایمن‌سازی و به دنبال آن تغییر ایزوتایپ به IgG1/IgG2 در دوزهای بعدی نشان داد. شبیه‌سازی ایمنی محاسباتی با C-ImmSim پتانسیل القای پاسخ‌های ایمنی هومورال و سلولی را نشان داد. نتیجه‌گیری: واکسن چنداپی‌توپی طراحی‌شده دارای ویژگی‌های ایمنی‌زایی، پایداری و تعامل مطلوب با TLR3 است و می‌تواند به‌عنوان نامزد بالقوه برای توسعه واکسن‌های ضد گلیوبلاستوما در مطالعات پیش‌بالینی آینده مطرح شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_33499_5b9e3317e97a8e48fd98477d8d0f22e4.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 Quality of Nursing Care and Its Related Factors in Stroke Patients Hospitalized in Khorramabad Teaching Hospitals from the Perspective of Nurses Working in Intensive Care Units کیفیت مراقبت‌های پرستاری و عوامل مرتبط با آن در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان‌های آموزشی خرم‌آباد از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش مراقبت‌ های ویژه 1136 1143 33497 10.48305/jims.v44.i868.1136 FA مهدی بداق مربی پرستاری داخلی- جراحی، گروه اتاق عمل و فوریت‌های پزشکی، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران 0000-0001-8793-6175 مهناز شمسه مربی پرستاری مراقبت‌های ویژه، گروه اتاق عمل و فوریت‌های پزشکی، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران 0009-0007-3413-1091 شمس الدین محمدی مربی اتاق عمل، گروه اتاق عمل و فوریت‌های پزشکی، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران 0009-0001-7715-6295 مریم خسروزاده مربی اتاق عمل، گروه اتاق عمل، دانشکده‌ی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران 0000-0002-7914-2831 رسول محمدی استادیار اپیدمیولوژی، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی بهداشت و تغذیه، مرکز تحقیقات بهداشت تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران 0000-0002-4507-5079 Journal Article 2026 07 22 Background: Stroke is a leading cause of mortality and disability worldwide, and the quality of nursing care plays a pivotal role in patient outcomes. Given the lack of sufficient data regarding the quality of nursing care for stroke patients in Iran, this study aimed to assess the quality of nursing care—and the factors associated with it—for stroke patients admitted to teaching hospitals in Khorramabad, from the perspective of nurses working in intensive care units. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted in 2024 on 205 nurses working in the intensive care and neurology units of teaching hospitals in Khorramabad. A census sampling method was employed. The data collection tool was the Jayad Nursing Care Quality Assessment Scale, the psychometric properties of which—including face, content, and construct validity, as well as reliability—had been confirmed. Data were analyzed using descriptive and inferential statistics. Findings: The mean age of the nurses was 32.72 years with a standard deviation of 42.7. Most of them were female (67.8%) and had a bachelor's degree (86.3%). The mean score of quality of nursing care based on the final version of the questionnaire (19 items) was 946.51 from the range of 40 to 57, which was at a good level. There was a significant relationship between quality of nursing care and completion of a stroke training course (P < 0.001), such that nurses who had completed the training course had a higher quality score. However, there was no significant relationship between quality of care and the variables of gender, age, work experience, level of education, and hospital of service (P > 0.05). Conclusion: The quality of nursing care for stroke patients, as perceived by nurses working in intensive care units at teaching hospitals in Khorramabad, is at a good level. Conducting continuous training courses for nurses in intensive care units is recommended as a factor that enhances the quality of care. مقدمه: سکته مغزی یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر و ناتوانی در جهان است و کیفیت مراقبت‌های پرستاری نقش اساسی در پیامدهای درمانی این بیماران دارد. با توجه به فقدان اطلاعات کافی در مورد کیفیت مراقبت پرستاری در بیماران سکته مغزی در ایران، این مطالعه با هدف تعیین کیفیت مراقبت‌های پرستاری و عوامل مرتبط با آن در بیماران سکته مغزی بستری در بیمارستان‌های آموزشی خرم‌آباد از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش مراقبت های ویژه انجام شد. روش‌ها: این مطالعه‌ی مقطعی- توصیفی بر روی ۲۰۵ پرستار شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه و نورولوژی بیمارستان‌های آموزشی خرم‌آباد در سال ۱۴۰۳ انجام شد. نمونه‌گیری به روش تمام‌شماری انجام گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها، مقیاس ارزیابی کیفیت مراقبت‌های پرستاری جی‌یاد بود که ویژگی‌های روانسنجی آن شامل روایی صوری، محتوا و سازه و پایایی مورد تأیید قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین سنی پرستاران 32/72 سال با انحراف معیار 7/42 بود. اکثر آنان زن (67/8 درصد) و دارای مدرک کارشناسی (86/3 درصد) بودند. میانگین نمره کیفیت مراقبت پرستاری بر اساس نسخه نهایی پرسشنامه (۱۹ گویه) 51/946 از دامنه ۴۰ تا ۵۷ بود که در سطح خوب قرار داشت. بین کیفیت مراقبت پرستاری و گذراندن دوره آموزشی سکته مغزی ارتباط معنی‌داری وجود داشت (0/001 > P)؛ به‌گونه‌ای که پرستارانی که دوره آموزشی را گذرانده بودند، نمره کیفیت بالاتری داشتند. اما بین کیفیت مراقبت و متغیرهای جنسیت، سن، سابقه‌ی کار، سطح تحصیلات و بیمارستان محل خدمت ارتباط معنی‌داری مشاهده نشد (0/05 < P). نتیجه‌گیری: کیفیت مراقبت‌های پرستاری در بیماران سکته مغزی از دیدگاه پرستاران شاغل در بخش مراقبت‌های ویژه در بیمارستان‌های آموزشی خرم‌آباد در سطح خوب قرار دارد. برگزاری دوره‌های آموزشی مداوم برای پرستاران شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه، به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر بر ارتقای کیفیت مراقبت، توصیه می‌شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_33497_3ab8ead9635bb05d63b15c8ce9623d9e.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 The effect of different concentrations of chlorhexidine mouthwash on color change of lithium disilicate-based all-ceramic crowns and indirect composite restorations تأثیر غلظت‌های مختلف دهانشویه‌ی کلرهگزیدین بر تغییر رنگ روکش‌های تمام سرامیک با پایه لیتیوم دی‌سیلیکات و رستوریشن‌های کامپوزیتی غیرمستقیم 1144 1153 33505 10.48305/jims.v44.i868.1144 FA طاهره ایمانی فولادی استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران 0000-0002-0190-2845 علی فهیم دندانپزشک عمومی، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران Journal Article 2026 08 01 Background: Chlorhexidine mouthwash is very effective in the prevention and treatment of periodontal diseases and caries and is widely used. However, it causes discoloration of restorations, and these changes in them can disrupt the aesthetics of restorations; therefore, this study was conducted with the aim of investigating the effect of different concentrations of chlorhexidine mouthwash on discoloration of all-ceramic crowns with lithium disilicate base and indirect composite restorations. Methods: In this in vitro study, 36 indirect composite samples and 36 lithium disilicate ceramic discs were prepared in two groups A and B. After preparation, samples from groups A and B were randomly divided into three subgroups of 12: Subgroup 1 - Control group (distilled water), 2 - In the presence of 2/10ths of a percent chlorhexidine mouthwash, 3 - In the presence of 1/12ths of a percent chlorhexidine mouthwash; The color of the samples was measured and compared in 3 stages. Initially, the samples were placed in artificial saliva for 24 hours. Then, they were dried with blotting paper, placed against a white background, and their color was initially measured using the CIELab system and a spectrophotometer and measuring the 3 parameters L, a, b; in the second stage, the samples were placed in solutions and their color was measured in three time intervals of 30 minutes, 6 hours, and 12 hours. Findings: All ΔE values were in a range that is not clinically understandable, that is, less than 3.3. There was no significant difference in the color change caused by the two concentrations in either group. There was also no significant difference in the color change between the two groups overall. Comparison of the color change of the samples at different time intervals showed that increasing the time did not lead to a significant color change in the samples that was clinically understandable. Conclusion: The results of the study showed that chlorhexidine mouthwash at different concentrations did not lead to a color change in the samples that was clinically understandable. مقدمه: دهانشویه‌ی کلرهگزیدین در پیشگیری و درمان بیماری‌های پریودنتال و پوسیدگی‌ها بسیار مؤثر بوده و کاربرد فراوانی دارد. با این وجود باعث تغییر رنگ رستوریشن‌ها می‌گردد و این تغییرات در آنها می‌تواند زیبایی رستوریشن‌ها را مختل کند؛ لذا این مطالعه با هدف بررسی تأثیر غلظت‌های مختلف دهانشویه‌ی کلرهگزیدین بر تغییر رنگ روکش‌های تمام سرامیک با پایه لیتیوم دی‌سیلیکات و رستوریشن‌های کامپوزیتی غیرمستقیم انجام شد. روش‌ها: در این مطالعه‌ی آزمایشگاهی 36 نمونه کامپوزیت غیرمستقیم و 36 دیسک سرامیکی لیتیوم دی سیلیکات در دو گروه A و B آماده گردید. بعد از آماده‌سازی، نمونه‌های گروه A و Bبه صورت تصادفی به سه زیر‌گروه 12تایی تقسیم شدند: زیرگروه ۱- گروه کنترل (آب مقطر)، ۲- در حضور دهانشویه کلرهگزیدین دو دهم درصد ۳- در حضور دهانشویه‌ی کلرهگزیدین 12/0 درصد؛ رنگ نمونه‌ها در کل در ۳ مقطع اندازه‌گیری و مقایسه شد. در ابتدا نمونه‌ها به مدت ۲۴ ساعت در بزاق مصنوعی قرار داده شدند. سپس توسط کاغذ خشک کن خشک شدند، درمقابل زمینه سفیدرنگ قرار گرفته و با استفاده از سیستم CIELab و دستگاه اسپکتروفتومتر و اندازه‌گیری ۳ پارامتر L a, b, رنگ آن‌ها به صورت اولیه اندازه‌گیری شد؛ در مرحله‌ی دوم نمونه‌ها داخل محلول‌ها قرار داده شده و در سه بازه زمانی ۳۰ دقیقه‌ای، ۶ ساعته و ۱۲ ساعته رنگ آن‌ها اندازه‌گیری گردید. یافته‌ها: تمام مقادیر ΔE در بازه‌ای بودند که از نظر کلینیکی قابل‌درک نمی‌باشد، یعنی کمتر از ۳/۳ در هر دو گروه بین تغییر رنگ ایجاد شده در اثر دو غلظت تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. همچنین به طور کلی بین دو گروه تفاوت معنی‌داری از نظر تغییر رنگ وجود نداشت. مقایسه‌ی تغییر رنگ نمونه‌ها در بازه‌های زمانی مختلف نشان داد که افزایش زمان منجر به تغییر رنگ معنی‌داری در نمونه‌ها که از نظر کلینیکی قابل‌درک باشد نشد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان داد که دهانشویه‌ی کلرهگزیدین در غلظت‌های مختلف منجر به تغییر رنگ در نمونه‌هایی که از نظر کلینیکی قابل درک باشند، نمی‌شود.

https://jims.mui.ac.ir/article_33505_72982428d01535343fdf507be3dabb02.pdf

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 44 868 2026 07 23 The Relationship between Ego-Strength and Positive Psychological States with Marital Forgiveness among Married Students of the Faculty of Medical Sciences, Islamic Azad University, Babol Branch نقش پیش‌بینی‌کننده‌ی استحکام من و حالات روان‌شناختی مثبت بر بخشش زناشویی در دانشجویان متأهل علوم پزشکی 1154 1160 33502 10.48305/jims.v44.i868.1154 FA ماجده نبویان گروه پرستاری مامایی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 0000-0002-6978-5606 نرگس رحمانی گروه پرستاری مامایی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 0000-0003-2226-1431 بیتا جمالی گروه پرستاری مامایی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران 0000-0002-7014-9885 Journal Article 2026 08 09 Introduction: Marriage, as the most fundamental social institution, plays a key role in mental, emotional, and social well-being, yet it consistently faces challenges. Marital forgiveness is a critical factor in maintaining and enhancing relationship quality. The present study aimed to investigate the predictive role of ego strength and positive psychological states on marital forgiveness among married students of the Faculty of Medical Sciences. Methods: This applied study employed a descriptive-correlational design and was conducted on 288 married students selected through simple random sampling from a population of 1,150 students at Islamic Azad University, Babol Branch. Instruments included demographic questionnaires, as well as measures of marital forgiveness, positive psychological states, and ego strength. Data were analyzed using SPSS version 24, with Pearson correlation and multiple regression tests. Results: The results indicated a significant positive relationship between ego strength and positive psychological states with marital forgiveness (P < 0.05). In the regression model, both variables were able to explain a significant proportion of the variance in forgiveness (P < 0.05), and the model's coefficient of determination was highly significant (P < 0.001). Overall, the main hypothesis of the study was confirmed (P < 0.05). Conclusion: Strengthening ego strength and positive psychological capacities in couples increases the level of forgiveness and improves the quality of marital relationships and family stability. مقدمه: ازدواج به عنوان نهاد محوری در سلامت و رفاه اجتماعی، با چالش‌ همراه است. توانایی زوجین برای بخشیدن یکدیگر، عاملی حیاتی در کیفیت رابطه محسوب می‌شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش پیش‌بینی‌ کننده‌ی استحکام من و حالات روان‌شناختی مثبت بر بخشودگی زناشویی در دانشجویان متأهل دانشکده علوم پزشکی انجام شد. روش‌ها: پژوهش حاضر کاربردی از نوع توصیفی- همبستگی می‌باشد. جامعه‌ی آماری ۱۱۵۰ دانشجوی متأهل دانشکده‌ی علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی بابل که با فرمول کوکران، حجم نمونه ۲۸۸ نفر بود. نمونه‌گیری به روش در دسترس صورت گرفت. ابزارهای اندازه‌گیری پرسشنامه‌های دموگرافیک، مقیاس بخشودگی زناشویی، حالات روان‌شناختی مثبت و استحکام من بود. داده‌ها با آزمون‌های همبستگی و رگرسیون تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که بین هر یک از متغیرهای مستقل (استحکام من و حالات روان‌شناختی مثبت) با متغیر وابسته (بخشودگی زناشویی) رابطه‌ی معناداری وجود دارد (0/05 > P). همچنین، در مدل رگرسیون چندگانه، هر دو متغیر پیش‌بین توانستند واریانس قابل‌توجهی از بخشودگی زناشویی را تبیین کنند (0/05 > P برای هر دو متغیر) و ضریب تعیین مدل در سطح بالایی معنادار بود (0/001 > P). به‌طور کلی، نتایج حاکی از معناداری رابطه‌ی اصلی پژوهش است (0/05 > P). نتیجه‌گیری: این یافته‌ها تأیید می‌کنند که هم انسجام خانوادگی و هم ظرفیت‌های روان‌شناختی مثبت، فرایند بخشودگی در روابط زناشویی را به‌طور معناداری تسهیل می‌کنند و تقویت هم‌زمان این سازه‌ها می‌تواند کیفیت روابط زوجین را بهبود بخشد از این‌رو نتایج نشان می‌دهد که تقویت ابعاد شخصیتی و توسعه ظرفیت‌های مثبت روان‌شناختی زوجین، بخشودگی و در نتیجه کیفیت روابط زناشویی آن‌ها را ارتقا می‌دهد. لذا، پیشنهاد می‌شود برنامه‌های آموزشی زوجین و مشاوره‌های پیش از ازدواج، بر تقویت این مؤلفه‌ها متمرکز شوند تا مدیریت تعارضات بهبود یابد.

https://jims.mui.ac.ir/article_33502_786bb5e43995b615a831bdb225bc15fb.pdf