دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
Evaluation of Fat Cell’s Size, Number and Their Mediators in Ischemic Heart Disease Patients
بررسی ارتباط بین اندازه و تعداد و واسطه های شیمیایی سرمی سلولهای چربی در بیماران مبتلا به بیماریهای ایسکمیک قلب
13277
FA
مهرداد
رشدی بنام
دستیار بیماریهای قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
معصومه
صادقی
دانشیار قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
0000-0001-7179-5558
حمید
صانعی
دانشیار قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
رضا
مشایخی
پاتولوژیست، مرکز قلب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
شهرام
طاهری
استادیار نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
امیر
عطاپور
Assistant Professor, Department of Nephrology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan
نضال
صراف زادگان
استاد قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
محمد آرش
رمضانی
متخصص پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
محمد رضا
اخباری
دستیار بیماریهای قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
ایرج
جعفری پور
دستیار بیماریهای قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
فریبا
ملکی
پزشک عمومی، اصفهان، ایران
رضا
مددی
دستیار بیماریهای قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
Journal Article
2011
02
17
Background: Excessive body fat is associated with increasing risk of ischemic heart disease (IHD). Some fat cell mediators such as adiponectin and leptin have been recognized as possible new IHD risk factors. We assessed the association of fat cell’s size and number, serum leptin and adiponectin with IHD. Methods: The study was designed as a “case control” study in 40 to 60 years old patients with ischemic heart disease symptoms underwent coronary angiography. The cases had significant stenosis in coronary angiography. The control subjects had normal angiography. Serum lipid levels, adiponectin, leptin, and insulin were examined in all cases and controls by Enzymayic method. The biopsies from abdominal and gluteal fat tissue regions were fixed and stained using the Hematoxilin-eosin method. Slides were photographed with a microscopic digital camera. Fat cell’s size and number were assessed using Image tool V3 software. Data were analyzed with SPSS software. Findings: There were no significant difference between cases and controls in fat cell’s size and number, serum leptin and adiponectin. However, serum leptin was correlated not only to waist circumference (r = 0.31, P = 0.036), but also to body mass index (r = 0.32, P = 0.033). Conclusion: Although Leptin and adiponectin are correlated with obesity and are introduced as IHD risk factors; they showed no association with ischemic heart disease in our study. More investigation is required to confirm this relationship in the Iranian population.
مقدمه: چربی اضافی در بدن با افزایش ابتلا به بیماریهای ایسکمیک قلبی همراه است. واسطه های سلولهای چربی مانند لپتین و آدیپونکتین به عنوان عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی شناخته شده اند. در این مطالعه ارتباط بین اندازه و تعداد سلولهای چربی ، سطح لپتین و آدیپونکتین سرم را با ابتلا به بیماریهای ایسکمیک قلب مورد بررسی قرار دادیم. روش کار: در یک مطالعه مورد شاهدی موارد از بین بیمارانی که تحت آنژیوگرافی عروق کرونر قرار گرفتند و علایم انسداد عروق و ایسکمی داشتند انتخاب شدند. شاهدها نیز از بین بیمارانی که آنژیوگرافی شده اما علایمی دال بر ایسکمی نداشتند انتخاب شدند. سطح سرمی لپتین، آدیپونکتین و انسولین در آزمایشگاه مرکز تحقیقات قلب و عروق اصفهان انجام شد. اندازه و تعداد سلولها چربی پس از بیوپسی در آزمایشگاه پاتولوژی به کمک تکنیکهای خاص و نرم افزار Image trial ارزیابی شد. سپس داده ها به کمک نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. نتایج: دو گروه مورد مطالعه از نظر سن و جنس و تحصیلات و شغل با هم همسان بودند. هیچ اختلاف آماری معنی داری بین تعداد و اندازه سلولهای چربی بین دو گروه وجود نداشت. سطح سرمی لپتین و آدیپونکتین و انسولین نیز بین دو گروه اختلاف معنی داری نشان نداد. اما لپتین با چاقی شکمی(0.036=Pو 0.31=r) و شاخص توده بدنی (0.033=Pو 0.32=r) همبستگی معنی داری داشتند. بحث: لپتین و آدیپونکتین با چاقی و بروز بیماریهای ایسکمیک قلبی ارتباط دارند و بعنوان عوامل خطر این بیماریها معرفی شده اند، اما برای اثبات این موضوع در جمعیت ایرانی نیاز به مطالعات بیشتری است. کلمات کلیدی: بیماریهای ایسکمیک قلبی، سلول چربی، لپتین، آدیپونکتین
https://jims.mui.ac.ir/article_13277_1dbb1c25df6942683e7b1317f0e13db6.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
Anthropometric Indices and Dietary Intake in HIV-Infected Patients
ارزیابی وضعیت شاخصهای تنسنجی و دریافتهای غذایی در بیماران مبتلا به عفونت HIV
13278
FA
ایرج
کریمی
استادیار، مرکز تحقیقات عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
نازیلا
کساییان
کارشناس پژوهشی، مرکز تحقیقات عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
بهروز
عطایی
استادیار، مرکز تحقیقات عفونی و گرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
0000-0003-4528-1718
کتایون
طایری
متخصص بیماریهای عفونی، مرکز بیماریهای رفتاری، مرکز بهداشت استان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
مریم
زارع
کارشناس تغذیه، مرکز تحقیقات غدد و دیابت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
لیلا
آزادبخت
استادیار، گروه تغذیه، دانشکدهی بهداشت، مرکز تحقیقات تغذیه و امنیت غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
Journal Article
2011
02
17
Background: Malnutrition is one of the most important complication in Human Immonodeficiency Virus (HIV)-infected patients. So, it is better to consider the nutrition status and food intake of these patients. There are not numerous studies in this field in Iran. Therefore, this study was conducted to assess the anthropometric indice and nutritional intake of HIV-infected patients in Isfahan.
Methods: This was a cross-sectional study on 48 HIV-infected patients in Isfahan. Anthropometric measurments were done according to the standard method and food intake was assessed using a validated food-frequency questionnaire. Nutrients intakes of the patients was compared with the recommended dietary allowances (RDA), and the dietary intakes of sociodemographic matched group of healthy Isfahanian population.
Findings: Mean of body mass index in men and women was 24 and 22 kg/m2, respectively. Mid arm circumference in men and women was 28 and 29 cm and the body fat percent was 21 and 31% respectively. Low nutrient intake was not seen in men however, women had low intake of vitamin B12, folate and vitamin E compared to RDA. However, the amount of vitamin B12 among infected men and energy intake among infected women were lower than Isfahanian healthy population’s intake.
Conclusion: Although the body mass index of the patients was in the normal range but their body fat percentage was higher than standard and their lean body mass was lower than standard. Low intake of some nutrients shows the nessecity of the nutrition intervention.
مقدمه: سوء تغذیه یکی از عوارض مهم و پیچیدهی عفونت Human Immonodeficiency Virus (HIV) میباشد؛ از این رو، توجه به دریافتهای غذایی و وضعیت تغذیهای مبتلایان به ایدز اهمیت مییابد. با توجه به کمبود اطلاعات در این زمینه در مبتلایان به ایدز در ایران، هدف از مطالعهی حاضر ارزیابی وضعیت دریافتهای غذایی و شاخصهای تنسنجی در بیماران مبتلا به عفونت HIV در اصفهان بود.
روشها: این مطالعهی مقطعی بر روی 48 بیمار مبتلا به عفونت HIV انجام شد. شاخصهای تنسنجی با استفاده از روشهای استاندارد اندازهگیری شد و بررسی دریافتهای غذایی بیماران با استفاده از پرسشنامهی بسامد خوراک اعتبارسنجی شده ارزیابی گردید. دریافتهای غذایی افراد با مقادیر توصیه شدهی روزانه (RDA)، مقادیر مصرفی روزانهی گزارش شده از استان اصفهان و نیز یک گروه افراد سالم اصفهانی که از نظر شرایط دموگرافیک با بیماران مطابقت داشتند، مقایسه شد.
یافتهها: در این مطالعه، میانگین شاخص تودهی بدنی در مردان 22 و در زنان 24 کیلوگرم بر متر مربع بود. میانگین دور بازو در زنان و مردان به ترتیب 29 و 28 سانتیمتر و چربی بدن در زنان 31 و در مردان 21 درصد بود. در مورد ریزمغذیهای دریافتی در گروه مردان مبتلا، کمبودی دیده نشد اما در گروه زنان مبتلا، در مورد فولات، ویتامین B12 (کوبالامین) و ویتامین E نسبت به مقادیر استاندارد Recommended Dietary Allowances (RDA) کمبود دیده شد. مقادیر دریافتی ویتامین B12 در مردان مبتلا و مقادیر انرژی دریافتی در زنان بیمار در مقایسه با مقادیر دریافتی گزارش شده از گروه افراد سالم اصفهانی کمتر بود.
نتیجهگیری: زنان و مردان مبتلا به عفونت HIV گرچه در محدودهی وزن طبیعی قرار داشتند و شاخص تودهی بدنی آنها طبیعی بود، ولی درصد چربی بدنشان زیادتر از مقادیر استاندارد و در عوض میزان تودهی بدون چربی کمتر از مقادیر استاندارد بود. کمبود دریافت برخی از ریزمغذیها ضرورت اجرای مداخلات تغذیهای در این گروه هدف را نشان میدهد.
واژگان کلیدی: ایدز، تغذیه، تنسنجی، وزن، دریافت غذایی
https://jims.mui.ac.ir/article_13278_edbdd777879cbb165a94951e6a425b3f.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
The Assessment of Establishment and Maintenance of the Health Man-agement System in Schools and Grading for Awarding Stars (H.S.E-ms)
بررسی ارزشیابی استقرار و نگهداری سیستم مدیریت سلامت (HSE) در مدارس و رتبه بندی و اعطای ستاره به مدارس کشور
13279
FA
میر مسیح
مسلمی عقیلی
کارشناس مسؤول بهداشت حرفهای و مشاور و کارشناس خبرهی دفتر وزارتی، حوزهی وزارتی، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران
سید محمود
حسینی
گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد
احمد
جنیدی جعفری
دانشیار، گروه بهداشت محیط، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران
رضا
کرمی
دانشکده پزشکی، دانشجوی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد
حسن
ضیاء الدینی
پزشک، مدیر کل دفتر بهداشت، درمان و پیشگیری از مشکلات اجتماعی، معاونت آموزش و تربیت بدنی، وزارت آموزش و پرورش، تهران
زهرا
غلام نژاد
گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد
عفت
خوشنود
گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد
Journal Article
2011
02
17
Background: Addressing school health and safety is an important public health issue. The aim of this study was to identify the status of safety and health (HSE) in Iranian schools, and to provide a monitoring and evaluation scoring system to produce a management system to handle health and safety issues in schools systematically.
Methods: An 81-item checklist was applied to obtain data regarding the performance of HSE in 60 schools in five Iranian provinces to award health stars (15-level stars). In all provinces, inadequacies and limitations were documented in safety measures.
Findings: Health and safety in Iranian schools need more attention; for example only 48.2% of surveyed schools have suitable space (4 m3 per capita) for studying and only 21.4% of piloted schools have suitable and ergonomic tables; additionally 69.6% of schools have no emergency exits or access to them.
Conclusion: By passing this pilot phase, now an agreement is signed between the Ministry of Health and Medical Education and the Ministry of Education, and this plan is implemented as a national program in Iran for improvement of the safety and health in schools. We suggest that establishment and maintenance of the health management system in schools and ranking and granting stars to them is one of the most appropriate plans in this regard to be implemented in the region.
مقدمه: منابع محدود سبب عدم تعادل منابع بین جنبههای آموزشی و سلامتی در مدارس ایران گردیده است؛ استفاده از ابزاری مؤثر، سبب بهره گیری مناسب از منابع محدود موجود به منظور ارتقای سطح سلامت در کنار سطح آموزش در مدارس خواهد شد. یک سیستم مدیریت طراحی شده در زمینهی سلامت در مدارس میتواند دارای یک ابزار مناسب ارزیابی با رویکرد رتبهبندی به منظور ایجاد انگیزهی فزاینده در مدیران مدارس جهت ارتقای سطح سلامت در داخل مدارس باشد؛ بدیهی است این سیستم، که زیرساخت ابزار مورد نظر خواهد بود زمانی کارآمد و مؤثر میباشد که همکاریهای درون و بین بخشی به طور مناسبی برقرار گردد.
روشها: این پژوهش توسط یک چک لیست 81 پرسشی در 60 مدرسه در محدودهی دانشگاههای علوم پزشکی در پنج استان ایران با همکاری مشترک وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت آموزش و پرورش انجام شد.
یافتهها: فقط 2/48 درصد از مدارس پایلوت دارای کلاسهایی با فضای مناسب حدود 4 متر مکعب به ازای هر دانش آموز در کلاس بودند. از طرفی تنها در 4/21 درصد مدارس از میز و صندلیهای مناسب استفاده میشد. نیز 6/69 درصد از مدارس فاقد راه خروج اضطراری مناسب جهت استفاده در مواقع اضطراری بودند. پس از استقرار سیستم مدیریت سلامت (HSE) در مدارس پایلوت، ارتقای رتبه و ستارههای سلامت مشاهده گردید.
نتیجهگیری: با توجه به محدودیتها و مشکلات ایمنی و بهداشت در داخل مدارس، میتوان با استقرار و نگهداری صحیح و اثربخش سیستم مدیریت سلامت (HSE) و رتبه بندی و اعطای ستاره به مدارس کشور، به یک زیرساخت مناسب و ابزار ارزیابی و کنترل دائمی مدارس از نظر مسائل مرتبط با ایمنی و بهداشت دست یافت. امید است با اجرای این طرح که با همکاری مشترک وزارتخانههای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و آموزش و پرورش در سطح ملی در حال اجراست، شاهد ارتقای مناسبی در سلامت مدارس (HSR) در کنار ایجاد عدالت اجتماعی و جلب مشارکت تمامی گروههای مرتبط، به خصوص دانش آموزان و اولیای آنها باشیم.
واژگان کلیدی: HSE، ایمنی، بهداشت، مدیریت، سیستم، مدارس.
https://jims.mui.ac.ir/article_13279_2808e33b0ef26bac248b17936f0f1938.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
Allopourinol Effect on Reducing Proteinuria in Diabetic Retinopathy
بررسی اثر آلوپورینول در کاهش پروتئینوری در بیماران مبتلا به نفروپاتی دیابتی
13280
FA
علی
مومنی
مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، استادیار، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد
شهرزاد
شهیدی
مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، دانشیار، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
0000-0002-5442-6424
شیوا
صیرفیان
مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، دانشیار، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
0000-0002-2149-8819
شهرام
طاهری
مرکز تحقیقات بیماریهای کلیهی اصفهان، دانشیار، گروه نفرولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
سلیمان
خیری
دانشیار، گروه آمار، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد
Journal Article
2011
02
17
Background: Diabetic nephropathy is the most prevalent cause of end stage renal disease (ESRD). Besides, factors such as angiotensin-II, cytokines, and vascular endothelial growth factor (VEGF), uric acid may play a role as the underlying cause of diabetic nephropathy. Therefore, decreasing serum level of uric acid can be effective in treatment of diabetic nephropathy. Methods: This was a double-blinded, randomized, clinical trial in which 40 patients with type 2 diabetes mellitus (DM) and diabetic nephropathy with proteinuria (at least 500 mg/24h) and serum creatinine (Cr) level < 3 mg/dl were divided into two groups of 20. Case group received allopurinol (100 mg/day) and control group received placebo for four months. Administration of antihypertensive and renoprotective drugs (angiotensin converting enzyme inhibitors (ACE inhibitors) and angiotensin receptor blockers (ARBs)) continued for both groups, without changes in dosage. Findings: Each group consisted of 9 men and 11 women. There were no difference between two groups, regarding age, body mass index (BMI), duration of diabetes, systolic and diastolic blood pressure, fasting blood sugar, serum blood urine nitrogen (BUN), serum creatinine (Cr), serum potassium, and urine volume (P > 0.05). Serum level of uric acid and 24 hour urine protein were significantly lower in control group, after four months of receiving allopurinol, compared with control group (P < 0.05). Conclusion: Low dose allopurinol (100mg/day) reduces severity of proteinuria after four months of taking, which is probably due to decreasing the serum level of uric acid. So, allopurinol can be administered as an adjuvant, cheap, and low side-effect therapy for patients with diabetic nephropathy.
مقدمه: نفروپاتی دیابتی شایعترین علت نارسایی انتهایی کلیه (ESRD) است. در ایجاد نفروپاتی دیابتی علاوه بر عواملی چون آنژیوتانسین II، سیتوکینها و فاکتورهای رشد عروقی (VEGF)، اسید اوریک نیز ممکن است نقش داشته باشد. بنابراین، عوامل کاهش دهندهی اسید اوریک سرم ممکن است در درمان نفروپاتی دیابتی مؤثر باشد.
روشها: در یک مطالعهی مورد-شاهد و دوسوکور، 40 بیمار مبتلا به دیابت تیپ دو و نفروپاتی به دو گروه 20 تایی تقسیم شدند. به شرط آن که حداقل mg 500 پروتئین در ادرار 24 ساعته داشته باشند و کراتینین سرم آنان کمتر از mg/dl 3 باشد. در بیماران گروه مورد، روزانه mg 100 آلوپورینول و گروه شاهد دارونما تجویز شد. در هر دو گروه، داروهای ضد فشار خون بالا و داروهای محافظت کنندهی کلیه (مهار کنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین و مهار کنندههای گیرندهی آنژیوتانسین) با دوز قبل ادامه یافت و در طول مطالعه تغییر نکرد.
یافتهها: در هر گروه، 9 مرد و 11 زن وجود داشت. تفاوت قابل توجهی بین سن، شاخص تودهی بدنی (BMI)، مدت دیابت، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، FBS، BUN، Cr، K سرم و حجم ادرار بیماران 2 گروه وجود نداشت ( 05/0 < P). پروتئین ادرار 24 ساعته در گروه مورد در ابندای مطالعه 1047 ± 1756و پس از چهار ماه 767 ± 1011 بود و اسید اوریک سرم در ابتدای مطالعه 21/1 ± 91/5 و پس از 4 ماه 79/0 ± 3/5 بود که به طور قابل ملاحظهای نسبت به گروه شاهد کمتر بود (05/0 > P).
نتیجهگیری: آلوپورینول با دوز پایین (mg 100 روزانه) باعث کاهش پروتئینوری بیماران پس از 4 ماه مصرف شد که احتمال میرود با مکانیسم کاهش اسید اوریک سرم بوده است. بنابراین آلوپورینول ممکن است به عنوان یک درمان کمکی، ارزان و کم عارضه در بیماران با نفروپاتی دیابتی مفید باشد.
واژگان کلیدی: نفروپاتی دیابتی، اسید اوریک، آلوپورینول، پروتئینوری
Results: Each group consisted of 9 men and 11 women. There were no difference between two groups, regarding age, body-mass index (BMI), duration of diabetes, systolic and diastolic blood pressure, fasting blood sugar, serum Blood-urine nitrogen (BUN), serum creatinine (Cr), serum potassium, and urine volume (p>0.05). Serum level of uric acid and 24 hour urine protein were significantly lower in control group, after four months of receiving allopurinol, compared with control group (p
https://jims.mui.ac.ir/article_13280_ea87de84e18a339d4efa00144c5b0fe3.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
Implantation of small intestinal mucosa in colonic submucosal bed in cat
کاشت گرافت مخاطی رودهی باریک روی بستر زیر مخاط رودهی بزرگ در گربه
13281
FA
غلامرضا
مهاجری
فوق تخصص جراحی توراکس، استادیار، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
0000-0001-5012-5782
منصور
صفایی
فوق تخصص جراحی عروق، دانشیار، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
رضا
اشراقی سامانی
متخصص جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
روح اله
سبحانی
متخصص جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
Journal Article
2011
02
17
Background: Short bowel syndrome is arbitrarily defined as the presence of less than 200 cm of residual small bowel in adults. Most of the patients are dependent to total parenteral nutrition (TPN), rather than high cost, it has many complications such as sepsis. The surgical procedures are associated with intestinal obstruction and their efficacy needs to be defined. This study was performed to implant small intestinal mucosa in colonic submucosal bed in order to find a new treatment for the patients suffering from short bowel syndrome and dependent to TPN.
Methods: This study was experimental and performed in Torabinejad Research Center in Isfahan University of Medical Sciences in 2008. Eight Persian male cats was studied and during laparotomy a 1 × 1 cm mucosal patch of terminal ileum was implanted in submucosa of the colon. After 14 days, second laparotomy was done and the colon was examined hystologically.
Findings: In 7 cats, colonic mucosal structure was seen in the site of the patch (87.5%) and in 1 cat, ileal mucosal structure was seen (12.5%).
Conclusion: According to the results, implantation of small intestinal mucosa in colonic submucosal bed was unsuccessful but possibly it may be a new alternative treatment for short bowel syndrome.
مقدمه: سندرم رودهی کوتاه (Short Bowel Syndrome) به باقی ماندن کمتر از 200 سانتیمتر از رودهی باریک در یک فرد بالغ اطلاق میشود. تغذیهی کامل وریدی (TPN)، به عنوان تنها درمان رایج، هزینه و عوارض زیادی مثل Sepsis ناشی از کاتتر دارد. تا کنون درمان قطعی این بیماری مشخص نشده است و روشهای جراحی به کار رفته با عوارض زیادی از قبیل انسداد روده همراه بوده و کارایی آنها نیز مشخص نشده است. با کاشت سلولهای مخاطی ایلئوم در محیط کولون و رشد آن شاید بتوان سطح جزئی روده باریک را افزایش داده، به عنوان یک روش درمانی جدید علاوه بر نجات جان این بیماران، وابستگی به TPN را مرتفع ساخت.
روشها: در یک مطالعهی تجربی که در مرکز تحقیقات دندانپزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1387 انجام شد، 8 گربه انتخاب شدند و تحت لاپاراتومی قرار گرفتند؛ قسمتی از مخاط ایلئوم به صورت وصلهی مخاطی (Mucosal patch) جدا و قسمتی از مخاط کولون (صعودی) برداشته شد و وصلهی مخاطی ایلئوم به جای آن در بستر زیر مخاط قرار گرفت. پس از 14 روز، گربه بار دیگر لاپاراتومی شده، همان قسمت از کولون برداشته شد و جهت بررسی رشد سلولهای مخاطی ایلئوم به آزمایشگاه بیمارستان الزهرا (س) ارسال گردید و در بررسی میکروسکوپی ساختار طبیعی مخاط ایلئوم کاشته شده در مخاط کولون مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافتهها: در بررسی 8 نمونهی کولون گربه در همهی نمونهها وصلهی مخاطی در کولون سالم رؤیت شد (100 درصد). در بررسی میکروسکوپی، در 7 مورد ساختار مخاطی کولون دیده شد (5/87 درصد) و در 1 نمونه ساختار مخاطی ایلئوم رؤیت شد (5/12 درصد).
نتیجهگیری: با توجه به حفظ ساختار مخاطی طبیعی رودهی باریک در 5/12 درصد موارد، احتمال رشد سلولهای مخاطی رودهی باریک در بستر کولون وجود دارد و شاید بتوان با انجام مطالعات حیوانی با حجم نمونهی بیشتر به این هدف دست یافت و از آن به عنوان یک روش جدید در درمان بیماران مبتلا به سندرم رودهی کوتاه بهره گرفت.
واژگان کلیدی: سندرم رودهی کوتاه، تغذیه کامل وریدی، پیوند سلولی، بافت مخاطی، ایلئوم، کولون.
Methods and Materials: This study was experimental and performed in Torabinejad research center in Isfahan University of medical science in 1387. Eight persian male cats was studied and during laparotomy a 1×1Cm mucosal patch of terminal ileum was implanted in submucosa of the colon. After 14 days second laparotomy was done the colon was examined hystologically.
Results: In 7 cats colonic mucosal structure was seen in the site of the patch (87.5%) and in 1 cat ileal mucosal structure was seen (12.5 %).
Conclusion: According to the results, Implantation of small intestinal mucosa in colonic submucosal bed was unsuccessful but may be possible as a new alternative treatment for short bowel syndrome.
Key words: Short bowel syndrome, Total Parenteral Nutrition, Cell Transplantation, Mucosal Tissue, Ileum, Colon
-------------------------------------------
1-Department of surgery, Alzahra Hospital, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
https://jims.mui.ac.ir/article_13281_44680b5f7cefd57a0e580cfc11a9308f.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
Determination of Streptococcus Sanguis in Gingivitis Disease and Effect of β-lactam Antibiotics on It
شناسایی و تعیین درصد سنگوئیس در بیماری ژنژویت و اثر آنتیبیوتیکهای بتالاکتام بر روی این باکتریها
13282
FA
منصوره
آزاده
کارشناس ارشد میکروبیولوژی، گروه علوم پایه- زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فلاورجان، اصفهان
روحی
کسری کرمانشاهی
استاد، گروه علوم پایه- زیست شناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه الزهرا (س)، تهران
پریچهر
غلیانی
دانشیار، گروه بیماریهای دهان و دندان، دانشکدهی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
محمد رضا
زرگر زاده
دکترای تخصصی فارموسیوتیکس، داروسازی فارابی، اصفهان
Journal Article
2011
02
17
Background: Gingivitis is a destructive inflammatory disease. The results of some studies show that bacteria of plaques are different in diseased and healthy areas; so the identification and sensitivity to β-lactam antibiotics was the most important aim of this study. Methods: This study was performed on 361 strains of bacteria identified by biochemical tests; the number of streptococcus and its percentage were 204 and 55.9 respectively. The antimicrobial susceptibility of strains of streptococcus was determined by Disk plate or Kerby–Bauer. The difference between the mean zones of inhibition of gingivitis strains were studied by t-test. Findings: The percentages of streptococcus sanguis was 26.4% and of streptococcus sanguis more than 70%. These bacteria were sensitive to amoxicillin, co-amoxiclave, and erythromycin and also sensitive to tetracycline, penicillin, and cephalexin. 1% of these bacteria were sensitive to clindamyc. Conclusion: These bacteria were sensitive to β-lactam antibiotics, and we can use β-lactam antibiotics for treatment.
مقدمه: پلاک میکروبی عمدهترین عامل ایجاد کنندهی بیماریهای شایع دهان مانند پوسیدگی دندان و بیماریهای لثه و بافتهای پریودنتال میباشد که یکی از شایعترین آنها ژنژویت است؛ ژنژویت یک بیماری التهابی مخرب میباشد که حذف پلاک میکروبی هدف اصلی درمان آن است. در این مطالعه شناسایی باکتریهای ناحیهی بیمار و درصد هر یک و تأثیر انواع آنتیبیوتیکهای بتا لاکتام بر روی باکتریهای شناسایی شده مورد نظر بود.
روشها: در مطالعهی توصیفی- تحلیلی و تجربی، 100 بیمار مراجعه کننده به بخش بیماریهای دهان دانشکدهی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1383-1382 مورد مطالعه قرار گرفتند. با استفاده از پروب پریودنتال از پلاک موجود در ناحیهی سرویکال دندانهای قدامی مبتلا به ژنژویت نمونهبرداری و نمونهها به محیط کشت بلاد آگار و شوکولات آگار انتقال داده شد. در کل 361 باکتری مورد مطالعه قرار گرفت که با آزمونهای بیوشیمیایی شناسایی شدند و با روش کربی بایر سویهی استرپتوکوکوس سنگوئیس نسبت به یازده نوع آنتیبیوتیک تعیین حساسیت شد و وجود اختلاف بین میانگین قطر هالهی عدم رشد نمونههای مورد آزمایش با سویههای استاندارد معین گردید.
یافتهها: از تعداد کل 361 باکتری، گونهی استرپتوکوکوس شناسایی شده 204 عدد و درصد آن 98/55 درصد بود؛ از این درصد، استرپتوکوکوس سنگوئیس 4/26 درصد را به خود اختصاص داد. بیش از 70 درصد سویههای استرپتوکوکوس سنگوئیس به آموکسیسیلین و کوآموکسیکلاو، سفالکسین، تتراسیکلین، آمپیسیلین، کلوکساسیلین، وانکومایسین، پنیسیلین، تتراسیکلین و اریترومایسین حساس بودند ولی بهکلیندامایسین 1 درصد سویهها حساسیت نشان دادند.
نتیجهگیری: پلاک میکروبی عامل ایجاد بسیاری از بیماریهای شایع دهان مانند ژنژویت میباشد. حذف ژنژویت با روشهای دندانپزشکی و استفاده از آنتیبیوتیکها در کنار این روشها، درمان موفقتری را باعث میشود. پیشنهاد میشود از آنتیبیوتیکهای بتالاکتام (کوآموکسی کلاو و آموکسیسیلین)، به خاطر حساسیت بالای باکتری استرپتوکوکوس سنگوئیس به آنها، در دهانشویههای استاندارد استفاده شود.
واژگان کلیدی: ژنژیویت استرپتوکوکوس سنگوئیس، آنتیبیوتیکهای بتالاکتام
https://jims.mui.ac.ir/article_13282_ad1aee42344e7f7432abd116da321569.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان
مجله دانشکده پزشکی اصفهان
1027-7595
28
107
2010
06
22
The Role of Psychoneuroimmunological Processes in Pathogenesis of Coronary Artery Disease
نقش فرایندهای سایکونوروایمونولوژیکی در پاتوفیزیولوژی بیماری عروق کرونر
13276
FA
رضا
باقریان سرارودی
استادیار روانشناس بالینی و سلامت، گروه روانپزشکی و مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
0000-0002-4656-4747
علیرضا
عندلیب
دانشیار ایمونولوژیست، گروه ایمونولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران.
0000-0002-2032-6281
Journal Article
2010
11
07
Abstract It has been well-established that psychological factors can act as risk factors for acute coronary syndromes. While evidences indicate effects of psychological factors on immune system, the role of this system in progression of coronary artery disease (CAD) and its clinical manifestations was confirmed. Thus it seems that the association between psychological factors and CAD is mediated in part by immune system parameters. The purpose of this review is to explain the role of psychoneuroimmunological processes which may contribute to progression of established CAD and show that established CAD is a clinical manifestation of pathophysiological mechanisms accounting for the link between psychological risk factors, immune system factors, and acute coronary syndromes. Psychological risk factors for coronary artery disease can be classified into three categories. Chronic psychological risk factors … may be involved in early disease stages, episodic factors … are considerable for the transition from stable to unstable atherosclerotic plaques, and acute psychological factors may promote myocardial ischemia and plaque rupture. This review describes the role of the psychoneuroimmunological mechanisms for each of three categories of psychological risk factors for acute coronary syndromes. Keywords: Psychoneuroimmunology, Coronary artery disease, Psychological risk factors, Pathogenesis, Mediator.
نقش عوامل روانشناختی به عنوان ریسک فاکتورهای سندرمهای کرونری حاد به خوبی تأیید شده است. همچنین در حالی که شواهد پژوهشی تأثیر عوامل روانشناختی بر سیستم ایمنی را نشان میدهد، نقش این سیستم در سیر بیماری عروق کرونر و تظاهرات بالینی آن تأیید شده است. به نظر میرسد بخشی از رابطهی عوامل روانشناختی و سندرمهای عروق کرونر به نقش میانجی سیستم ایمنی مربوط میشود. هدف این مطالعهی مروری، توصیف فرایندهای سایکونوروایمونولوژیکی است که در پیشرفت بیماری کرونری دخالت دارد؛ همین طور نشان داده خواهد شد که استقرار بیماری کرونری تظاهرات بالینی مکانیسمهای پاتوفیزیولوژیک دخیل در رابطهی بین ریسک فاکتورهای روانشناختی، پارامترهای سیستم ایمنی و سندرمهای کرونری حاد میباشد. ریسک فاکتورهای روانشناختی بیماری عروق کرونر را میتوان در سه طبقهی اصلی در نظر گرفت. ریسک فاکتورهای مزمن روانشناختی که میتواند در مراحل اولیهی بیماری دخالت داشته باشد، عوامل دورهای که نقش آنها در انتقال پلاک آترواسکروتیک پایدار به ناپایدار قابل توجه است و عوامل آشکار سازندهی حاد روانشناختی که میتواند به ایجاد ایسکمی میوکاردیال و پارگی پلاک کمک نماید. در این مطالعه راههای سایکونوروایمونولوژیکی تأثیر هر سه نوع ریسک فاکتورهای روانشناختی در سندرمهای حاد قلبی توصیف شده است. واژگان کلیدی: سایکونوروایمونولوژی، بیماری عروق کرونر، ریسک فاکتور روانشناختی، پاتوفیزیولوژی، میانجی.
https://jims.mui.ac.ir/article_13276_cca437dfff11995edc035566eabec9a7.pdf