دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75952913220110421Malaria Situation in Isfahan in the Last Five Yearsوضعیت مالاریا در اصفهان در پنج سال گذشته27328013396FAسیمیندختسلیمانی فرددانشجوی PhD انگل شناسی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، گروه انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمجتبیاکبریکارشناس ارشد آمار، معاونت پژوهشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-5777-9612مرتضیثابت قدمکارشناس پرستاری، دانشکدهی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانصدیقهصابریدانشجوی PhD انگل شناسی، گروه انگلشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20110209Background: Malaria is the most important parasitological disease which infected annually 300-500 millions people and caused more than one million people. Eradication process has began since 1950 and Isfahan province was under protection too. In 2003 WHO, put Isfahan in sixth rank after Sistan & Balochestan, Hormozgan, Kerman, Fars and Tehran. Therefore epidemiological study of regional malaria has a special importance.Methods: This study was a cross-sectional study. The study population was all of the patients with malaria who refers to health centers since 2004 to 2009. Sampling method has been unaccidental simple assay.Finding: Totally 726 patients were investigated, 679 patients (93.5%) are male and 47 patients (6.5%) are female. The mean age of studied population was 25.9 ± 9.9 years. Plasmodium vivax was the high prevalent parasite (94.6%). The most prevalence of Malaria was seen in 2005 with 243 patients (23.5%) and during june (11.8%). Afgan immigrants are 91% and Iranian patients were only 2.8% of all patints. After the treatment, 348 patients (47.9%) are fully recovered, 39 patients (5.4%) were remained under treatment and we didn’t have any information from 339 patients (46.7%).Conclusion: Isfahan climate, existence of species of anophel masquito (macolypenis, superpictues and sakharovi) and uncontrolled immigration of Afghans, can lead Isfahan to be a new center for growing malaria epidemics. Therefore we can prevent the distribution of malaria by controlling of entrance, prevent of immigration and effective treatmentمقدمه: مالاریا مهمترین بیماری انگلی در جهان است. سالیانه 300 تا 500 میلیون نفر به این بیماری مبتلا میشوند و از این تعداد 1 میلیون کشته بر جای میماند. در برنامهی کنترل مالاریا در سال 1950، استان اصفهان نیز تحت پوشش قرار گرفت و در سال 2003، سازمان بهداشت جهانی اصفهان را در رتبهی ششم بعد از سیستان و بلوچستان، هرمزگان، کرمان، فارس و تهران قرار داد. لذا بررسی اپیدمیولوژیک مالاریای منطقه از اهمیت ویژهای برخوردار است.روشها: این مطالعه یک مطالعهی مقطعی بود. جامعهی مورد بررسی، کلیهی مراجعهکنندگان به مراکز بهداشتی-درمانی در سالهای 1383 تا 1388 بودند که از نظر مالاریا مثبت تشخیص داده شده بودند و روش نمونهگیری غیر تصادفی آسان بود.یافتهها: از مجموع 726 بیمار 5/93 درصد را مردان و 5/6 درصد را زنان تشکیل میدادند. میانگین سنی بیماران 9/9 ± 9/25 سال بود. در 6/94 درصد گونهی غالب انگل پلاسمودیوم ویواکس بود. بیشترین موارد بیماری مربوط به سال 1384 با 5/33 درصد و کمترین آن مربوط به سال 1388 با 8/5 درصد بود. همچنین بیشترین موارد ابتلا مربوط به خرداد ماه بود. مهاجرین افغانی 91 درصد بیماران را به خود اختصاص داده، بیماران ایرانی 8/2 درصد و بیماران تبعهی سایر کشورها 6/5 درصد بودند. 9/47 درصد پس از درمان بهبود یافته، 4/5 درصد تحت درمان بودند و از پیشآگهی بیماری در 339 نفر (7/46 درصد) اطلاعی در دست نبود.نتیجهگیری: با توجه به شرایط آب و هوایی، وجود گونههای پشهی آنوفل از نوع ماکولیپنیس، سوپرپیکتوس و ساکارووی و مهاجرت کنترل نشدهی افاغنه، امکان به وجود آمدن کانونهای جدید مالاریا و بروز اپیدمی در اصفهان وجود دارد. لذا میتوان با کنترل ورود و ممانعت از مهاجرت بیرویه، بیماریابی فعال و درمان به موقع و کامل بیماران از ایجاد کانونهای جدید بیماری در منطقه جلوگیری کرد.https://jims.mui.ac.ir/article_13396_7ba5e3d6037b3d9c096399fbd3426023.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75952913220110421Obsessive – Compulsive Disorder in Eczematous Patients Referred to a Public Dermatology Clinic in Isfahan, Iranاختلال وسواس در بیماران اگزمائی مراجعه کننده به یک درمانگاه دولتی پوست در اصفهان28128813397FAغلامرضاخیرآبادیاستادیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2360-3459النازسلماسیپزشک عمومی، دانشگاه آزاد اسلامینجف آباد، اصفهان، ایرانسحراکبری پورکارشناس ارشد روانشناسی، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانماه رخسارهنادریانمتخصص پوست، بیمارستان شریعتی، سازمان تأمین اجتماعی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20110523Background: Dermatologic manifestation along the obsessive -Compulsive disorder (OCD) has been reported in some studies. The Present study is done in order to determine the prevalence and severity of OCD and to investigate the relation between OCD and some demographic and dermatologic variables in eczematous patients.
Methods: This study is a cross-sectional and descriptive–analytic study in which 150 eczematous patients diagnosed by a dermatologist in Shariati Hospital of Isfahan were tested by the Yale-Brown Obsessive-Compulsive Scale. Considering the scores, the patients were divided into two groups of OCD and non-OCD. Two groups were compared regarding the demographic variables and dermatologic symptoms.
Finding: Mean age of studied people was 39.1 ± 15.9 years of which 59.3% were women. The average time of having eczema was 21.1 ± 48.9 months. 38 patients (25.3%) were afflicted with OCD. All the OCD patients were female and considerably younger than the non-OCD patients (P < 0.05). The duration and severity of eczema was not different between the OCD and non OCD patients (P < 0.05). Severity of OCD was related reversely to the number of involved areas and directly to the duration of eczema (P < 0.05). There was no relation between the severity of OCD and eczema (Pمقدمه: همراهی تظاهرات پوستی با اختلال وسواسی– جبری (Oobsessive -compulsive disorder یا OCD) در برخی مطالعات گزارش شده است. بررسی حاضر با هدف تعیین شیوع و شدت OCD و ارتباط احتمالی بین این اختلال و برخی از متغیرهای دموگرافیک در بیماران مبتلا به اگزما انجام گرفت.
روشها: این بررسی از نوع توصیفی– تحلیلی است که به صورت مقطعی انجام گرفت و در آن 150 بیمار مبتلا به اگزما مراجعه کنندهی به درمانگاه پوست بیمارستان شریعتی اصفهان به وسیله پرسشنامهی یلبراون از نظر علایم اختلال وسواسی–جبری مورد بررسی قرار گرفتند. با توجه به نمرات، بیماران در دو دستهی مبتلا و غیرمبتلا به OCD قرار گرفتند. دو گروه از نظر متغیرهای دموگرافیک و مشخصات بیماری پوستی با یکدیگر مقایسه گردیدند.
یافتهها: میانگین سنی افراد مورد مطالعه 9/15 ± 1/39 سال بود و 3/59 درصد آنها زن بودند. میانگین مدت ابتلا به اگزما در آنها 9/48 ± 1/21 ماه بود. 38 نفر (3/25 درصد) مبتلا به OCD بودند. تمام بیماران مبتلا به OCD زن بودند و به صورت معنیداری از افراد غیرمبتلا به این اختلال جوانتر بودند (05/0 >P ). مدت زمان ابتلا به اگزما و شدت اگزما بین مبتلایان و غیر مبتلایان به OCD تفاوتی نداشت (05/0 P) همراه بود.
نتیجهگیری: شیوع OCD در بیماران مبتلا به اگزما که به درمانگاههای پوست مراجعه میکنند از جمعیت عمومی به بیشتر است. جهت درمان مؤثر و به موقع بیماری اگزما تشخیص و درمان به موقع OCD همراه آن حایز اهمیت است.
واژگان کلیدی: اختلال وسواسی– جبری، اگزما، بیماریهای پوستی.https://jims.mui.ac.ir/article_13397_4cc574cdc8da2b49b46e9bed5255cece.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75952913220110421Role of Apoptosis in Separation of Eyelid in Newborn Rat with Method of Hemathoxylin and Eosinنقش آپوپتوزیس در جدا شدن شیار پلک نوزاد رت با روش هماتوکسیلین– ائوزین28930313398FAبهمنرشیدیاستادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-1133-9571جعفرسلیمانی راداستاد، گروه علوم تشریحی و مرکز تحقیقات کاربردی دارویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20110523Background: Apoptosis or programmed cell death is a process in which the unwanted cells die after a coordinated and planned activities of an accurate collection of genes. Apoptosis are considered in embryo development, cancer pathogenesis and humoral immune responses. Considering the role of apoptosis in fetal development, this study was done to investigate its role in separating eyelids in neonatal rats. Methods: For this purpose the unopened eyelids of 6-16 days old Wister newborn rats were removed after anesthesia and fixed in 10% formolin. After preparation and paraffin embedding, 5 micron thick sections stained with hemathoxylin and eosin, and studied with light microscope. Finding: Microscopic assessment of opening place of eyelids showed that the eyelid groove formation starts with external and internal surface troughs. After reaching the troughs together, the eyelids are separated.The main changes that occurred during eyelid formation are appearance of vesicular cells with morphologic characteristics of apoptotic cells includes: nuclear pyknosis, cell shrinkage, deeply eosinophilic cytoplasm surrounded by, and clear halo. These cells were abundant form 6th to 16th day. After 12th day these cells were seen among the cells of spinosum layer. The other change that we could see during eyelid formation was development of keratinized epidermis of external surface and nonkeratinized stratified squamous epithelium of the internal surface of eyelid. Conclusion: Role of apoptosis in developing embryo, before and after implantation, is well known. Presence of cells with characteristics of apoptotic cells in the site of eyelid development in rat Showed the role of apoptosis in eyelid formation. Easy to access of apoptotic cells in eyelid formation in newborn rats can serve rat as a very suitable model for evaluating the inhibitors and inductors of apoptosis.مقدمه: آپوپتوز یا مرگ برنامهریزى شدهی سلول فرایندى است که طى آن سلولهاى ناخواسته به دنبال فعالیت هماهنگ و برنامهریزى شدهی مجموعهی دقیقى از ژنها از بین مىروند. آپوپتوز در تکامل رویان، پاتوژنز سرطان و پاسخهاى ایمنى هومورال نیز مورد توجه است. با توجه به نقش آپوپتوز در تکامل جنین در این مطالعه نقش آن در جدا شدن پلکهاى رت نوزاد مورد بررسى قرار گرفت. روشها: آپوپتوز یا مرگ برنامهریزى شدهی سلول فرایندى است که طى آن سلولهاى ناخواسته به دنبال فعالیت هماهنگ و برنامهریزى شدهی مجموعهی دقیقى از ژنها از بین مىروند. آپوپتوز در تکامل رویان، پاتوژنز سرطان و پاسخهاى ایمنى هومورال نیز مورد توجه است. با توجه به نقش آپوپتوز در تکامل جنین در این مطالعه نقش آن در جدا شدن پلکهاى رت نوزاد مورد بررسى قرار گرفت. یافتهها: بررسى میکروسکوپیک محل باز شدن پلکها نشان داد که پیدایش شیار پلکى به صورت فرورفتگى از سطح خارجى و داخلى شروع و پس از به هم رسیدن این فرورفتگىها، پلکها از هم جدا مىگردند. تغییراتى که ضمن پیشرفت فرورفتگىها ملاحظه مىگردند عبارتند از ظهور سلولهاى وزیکوله با مشخصات مورفولوژیک سلولهاى آپوپتوتیک شامل پیکنوز هسته، چروکیدگى سلول، ائوزینوفیلى سیتوپلاسم و پیدایش حلقهی روشن و خالى در اطراف سلولها. این سلولها به تعداد فراوان و به صورت گروهى از روز ششم تا دوازدهم در عمل پیدایش شیار و از روز دوازدهم به بعد به صورت پراکنده در بین سلولهاى خاردار طبقهی اپیدرم پلکهاى در حال تشکیل مشاهده شدند. تغییر دیگرى که ضمن پیدایش شیار پلکى ملاحظه مىگردد، گسترش اپیدرم شاخى سطح خارجى و سنگفرشى مطبق غیرشاخى سطح داخلى پلک در محل فرورفتگىها است که با پیدایش لایههاى مختلف اپیدرم شامل طبقات بازال، خاردار، گرانولر و شاخى همراه مىباشد. نتیجهگیری: نقش آپوپتوز در پدیدهی تکامل چه قبل از Implantation و چه بعد از آن و نیز در تنظیم جمعیت سلولى ارگانهاى افراد بالغ مشخص شده است. مشاهدهی سلولهایى با مشخصات مورفولوژیک سلولهاى آپوپتوتیک در محل جدا شدن پلک چشم نوزادان رت بیانگر نقش آپوپتوز در پیدایش شیار پلک چشم نوزادان رت مىباشد. با توجه به سهولت دستیابى به سلولهاى آپوپتوتیک در محل پیدایش شیار پلکى، محل جدا شدن پلک چشم رت مىتواند به عنوان مدل بسیار مناسبى براى بررسى مهار کنندهها و القاء کنندههاى آپوپتوز مورد استفاده قرار گیرد.https://jims.mui.ac.ir/article_13398_757deb22acbb6b1e217fc378ac78b2a4.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75952913220110421Role of Anemia and Related Factors in Intentional Suicidal Attemptsکمخونی و عوامل مؤثر بر آن در خودکشی با مسمومیت عمدی30431113399FAنسترنایزدی موددانشیار، گروه بیهوشی و مرکز پژوهشهای توکسیکولوژی بالینی، بخش مسمومین بیمارستان نور و حضرت علی اصغر، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکیعلی محمدسبزقبائیدانشیار فارماکوتراپی، مرکز پژوهشهای توکسیکولوژی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-8115-4615محمدرضاپورنیاپزشک عمومی، بخش مسمومین بیمارستان نور و حضرت علی اصغر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20110523Background: One of the most common methods of suicide is acute poisoning. The association of anemia with psychiatric disorders and psychiatric disorders with suicidal behavior has been know previously. Due to the lack of study on relationship of anemia with suicide, anemia and related factors in intentional suicidal attempts were performed. Methods: A cross-sectional descriptive-analytic study was performed in Noor general hospital. 601 patients with attempted suicide self poisoning were evaluated. χ2 and logistic regression analysis was performed for data analysis. Finding: Prevalence of anemia was 33.8%. Frequency of anemia in patients according to age, sex and bipolar disorder showed significant differences. Logistic regression analysis showed the probability of suicide in women anemic patients was more than men (P = 0.022). Risk of suicide in anemic patients with bipolar disorder was 2.32 times the patients without bipolar disorder (P = 0.01). With increasing age of patients by age 60 relationship of anemia associated intentional poisoning would be increased. Conclusion: Gender, age and bipolar disorders are the related factor in patients with anemia and suicide.مقدمه: یکی از شایعترین روشهای خودکشی مسمومیت عمدی میباشد. ارتباط کمخونی با بعضی از بیماریهای روانی و نیز ارتباط بیماریهای روانی با خودکشی پیش از این مشخص شده است، اما با توجه به عدم در دسترس بودن مطالعهای در خصوص اثر کمخونی بر خودکشی (مسمومیت عمدی)، این مطالعه جهت بررسی این اثر انجام گرفت. روشها: این مطالعه یک مطالعهی مقطعی به صورت توصیفی– تحلیلی بود که در بخش مسمومین مرکز آموزشی درمانی نور و حضرت علی اصغر (س) انجام گرفت. در این مطالعه 601 بیمار با تشخیص مسمومیت عمدی (خود کشی) بررسی شدند. دادههای حاصل با استفاده از آزمون 2χ و رگرسیون لوجستیک مورد بررسی قرار گرفتند. یافتهها: شیوع کمخونی در بیماران مورد بررسی 8/33 درصد بود. کمخونی در بیماران با توجه به سن، جنس و وجود اختلال دو قطبی اختلاف معنیداری را نشان داد. آزمون رگرسیون لوجستیک نشان داد که شانس خودکشی در بیماران خانم با کمخونی بیشتر از آقایان با کمخونی بود (022/0 = P). ریسک مسومیت عمدی در بیماران با کمخونی و اختلال دو قطبی 32/2 برابر بیماران با کمخونی و بدون اختلال دو قطبی بود (01/0 = P). با افزایش سن بیماران تا سن 60 سالگی کمخونی سبب افزایش مسمومیت عمدی میشد. نتیجهگیری: جنسیت، سن و وجود اختلال دو قطبی از فاکتورهای مؤثر و در ارتباط با کمخونی در بیماران با مسمومیت عمدی (خودکشی) میباشند.https://jims.mui.ac.ir/article_13399_8f94eafb14366ce488946e40d8b4694e.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75952913220110421Angiogenesis in Health and Disease: Role of Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF)آنژیوژنز در سلامت و بیماری: نقش فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی31232613400FAانسیهصالحیدانشجوی کارشناسی ارشد، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانفاطمه الساداتامجدیدانشجوی دکتری، گروه آناتومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانمجیدخزاعیدانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20110501Background: Angiogenesis is the formation of new blood vessels from pre-existing ones. It contributes to physiological and pathophysiological conditions. Pathophysiological angiogenesis is associated with several long-term complications of disease such as diabetic retinopathy and nephropathy, endometriosis, hypertension and tumor development while physiological angiogenesis is involved in wound healing, ovulation and menstrual cycles. The process of angiogenesis depends on the balance of many stimulating or inhibiting factors. The key factor that regulates proliferation and migration of endothelial cells is the Vascular Endothelial Growth Factor (VEGF). Angiogenic therapy includes inhibition of abnormal angiogenesis in some conditions such as tumors or diabetes and stimulation of angiogenesis in conditions of ischemia, such as in ischemic heart disease or peripheral vascular disease. In this review, the mechanism of angiogenesis and role of VEGF during physiological and pathological conditions will be reviewed.Keywords:مقدمه: آنژیوژنز به تشکیل عروق خونی جدید از عروق موجود اطلاق میشود. این پدیده در شرایط پاتوفیزیولوژیکی مثل رتینوپاتی و نفروپاتی دیابتی، آترواسکلروز، اندومتریوز، هیپرتانسیون و رشد تومور دیده میشود. در حالی که آنژیوژنز در شرایط فیزیولوژیک در ترمیم زخم، تخمکگذاری و سیکلهای قاعدگی روی میدهد. فرایند آنژیوژنز به تعادل بین فاکتورهای تحریککننده و مهارکنندهی آنژیوژنز بستگی دارد. فاکتور کلیدی مؤثر در تکثیر و مهاجرت سلولهای اندوتلیال که اساس تشکیل هر رگ جدیدی است فاکتور رشد اندوتلیوم عروقی (Vascular Endothelial Growth Factor یا VEGF) است. استراتژی آنژیوژنز درمانی شامل مهار آنژیوژنز غیرطبیعی در مواردی همچون دیابت و تومور و تحریک آنژیوژنز در بیماریهای ایسکمیک قلبی یا بیماریهای عروق محیطی یک روش جدید درمانی محسوب میگردد. در این مقالهی مروری ابتدا به آنژیوژنز در شرایط فیزیولوژیک و عوامل مؤثر بر آن به خصوص VEGF و سپس نقش آن در برخی بیماریها پرداخته شده استhttps://jims.mui.ac.ir/article_13400_bb01f00daaeac676313d2031dfd1e419.pdf