دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923Indexایندکس14405FAJournalIndex0000-0003-0874-1906Journal Article20150813Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_14405_630d790d0716246ca1aa250a6f86f755.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923Left Ventricular Echocardiographic Variables in Occupational Exposure to Leadتأثیر سطح سرب روی یافتههای استاندارد اکوکاردیوگرافی بطنی1269127714406FAمعصومهصادقیدانشیار قلب و عروق، مرکز تحقیقات بازتوانی قلبی، پژوهشکدهی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7179-5558لادنطاهریمتخصص قلب و عروق، گروه قلب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانجعفرگلشاهیدانشیار قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-3684-2328کتایونربیعیدانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایراننضالصرافزادگاناستاد، مرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20140724Background: Lead contamination affects various body organs such as heart. This study was designed to assess the effects of lead on cardiac function in terms of echocardiographic indices among battery factory workers who are in constant exposure to lead.Methods: In a cross-sectional study, 142 male battery factory workers who had been exposed to lead for at least 1 year were evaluated. The subjects aged 25-55 years and were excluded if they had hypertension, diabetes, or cardiovascular diseases. Demographic characteristics, professional profile, lead exposure, history of respiratory diseases, drugs intake, height, weight and blood pressure and lifestyle information of the participants were recorded. Blood lead levels were measured through blood tests. M-mode and doppler echocardiography was finally performed over each subject. Linear regression analysis was used to analyze the data.Findings: The mean age of the subjects was 41.78 ± 13.58 years and the mean duration of lead exposure was 23.54 ± 14.44 years. The mean blood lead level was 7.59 ± 2.75 µg/dl. Left ventricular hypertrophy was detected in 12% of the participants. Blood lead levels were not significantly related with echocardiographic indices in the crude model or after adjustments for age alone or for age and other risk factors.Conclusion: Blood lead levels of our subjects were below standard values. Accordingly, no significant relation was found between left ventricular function indices and blood lead levels. However, lack of such relations could be caused by exclusion of individuals with hypertension or cardiovascular diseases. Structural modifications in battery factories following legislations in Iran might have been responsible for low blood lead levels among the subjects.مقدمه: آلودگی با سرب روی ارگانهای بدن از جمله قلب اثر میگذارد. این مطالعه بر روی کارگران شاغل در کارخانهی باتریسازی که در مواجهه با سرب بودند، جهت بررسی اثرات سرب روی اندکسهای قلبی ایشان انجام شد.روشها: در یک مطالعهی مقطعی، 142 مرد کارگر کارخانهی باتریسازی که حداقل یک سال در معرض سرب بودند، بررسی شدند. سن آنها بین 55-25 سال بود و در صورت ابتلا به دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی- عروقی از مطالعه خارج میشدند. اطلاعات دموگرافیک و شغلی، مواجهه با سرب، سابقهی بیماری تنفسی، مصرف دارو و اطلاعات سبک زندگی هر یک از شرکت کنندگان ثبت شد و سپس قد، وزن و فشار خون اندازهگیری شد. اندازهگیری سطح سرب سرم نیز انجام شد و در نهایت، افراد تحت اکوکاردیوگرافی داپلر و M-Mode قرار گرفتند. آنالیز رگرسیون خطی جهت بررسی اثرات سرب روی اندکسهای قلبی به کار رفت. دادهها در نرمافزار SPSS وارد و تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: متوسط سن بیماران 58/13 ± 78/41 سال و متوسط مواجهه با سرب 44/14 ± 54/23 سال بود. متوسط سطح سرب خون µg/dl 75/2 ± 59/7 بود. هیپرتروفی بطن چپ در 12 درصد شرکت کنندگان مشاهده شد. سطح سرب خون با اندکسهای اکوکاردیوگرافی پس از تنظیم برای سن و عوامل خطر دیگر ارتباط معنیداری نداشت.نتیجهگیری: سطح سرب شرکت کنندگان مطالعهی حاضر، زیر مقادیر استاندارد بود. ارتباطی بین سطح سرب خون و اندکسهای عملکرد بطن چپ دیده نشد که علت آن میتواند حذف افراد مبتلا به فشار خون بالا و مشکل قلبی- عروقی باشد. تغییرات ساختاری در کارخانجات باتریسازی به دنبال موارد قانونی در ایران، میتواند عامل سطح پایین سرب خون در شرکت کنندگان این مطالعه باشد.https://jims.mui.ac.ir/article_14406_793aaa24e931c05d077f434e33485574.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923Association of Sociodemographic Characteristic with Factors Related to Cigarette Abstinence in Isfahanian Smokers, Iranرابطهی بین ویژگیهای اجتماعی- دموگرافیک با عوامل مؤثر در ترک سیگار در جامعهی مصرف کنندگان سیگار اصفهان1278129014407FAرخسارهمعماراستادیار، گروه فارماکولوژی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-4536-5113محمدمراثیدانشیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایراناحمدباهنرمرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانفرشاداعتدالیپزشک عمومی، مرکز بهداشت شمارهی 2، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-7246-3456غزالهنوذریدانشجوی پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، اصفهان، ایرانمرضیهدهقانی سامانیمرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانرضاروزبهانیاستادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20140512Background: Previous researches has identified sociodemographic factor as an anticipating for cigarette abstinence. The present study aimed to examine the association of sociodemographic factors including failed cessation, duration of cessation and dependency to nicotine with cigarette abstinence.Methods: This cross-sectional study performed with 673 participants who attended clinic for cessation during 2009-2011. Participants filled some questionnaires about sociodemographic factors including age, marital status, education, income, job and Fagerström questionnaire for nicotine dependency.Findings: Duration of cessation for more than 6 month was related to more cigarette consumption per day also more than 30 cigarette per day. Marital status, lower cigarette per day, more years of consumption and foreigner brand were associated with failed cessation. Lower educational level, more cigarettes per day, more years of consumption, more nicotine concentration, any quit attempt and loss of any entertainment and enjoy in life were related to sever Fagerström condition.Conclusion: More cigarette consumption, older age, lower years of consumption, and moderate dependency to nicotine were related to successful cigarette abstinence.مقدمه: مطالعات متعددی جهت بررسی ارتباط بین عوامل مرتبط با عوامل اجتماعی- دموگرافیک ترک سیگار انجام شده است. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین عوامل اجتماعی- دموگرافیک از جمله وجود ترک ناموفق، طول مدت ترک و میزان وابستگی به نیکوتین در ترک سیگار بود.روشها: این مطالعهی مقطعی در سالهای 90-1388 بر روی نمونهی 673 نفری از افراد مراجعه کننده جهت ترک سیگار انجام شد. بیماران پرسشنامهای شامل اطلاعات اجتماعی- دموگرافیک مثل سن، وضعیت تأهل، تحصیلات، درآمد، شغل و نیز پرسشنامهی Fagerstrom جهت بررسی وضعیت وابستگی به نیکوتین را تکمیل کردند.یافتهها: طول مدت ترک بیش از 6 ماه با میزان بالاتر مصرف سیگار در روز مرتبط بود. همچنین مصرف بیش از 30 سیگار در روز با طول مدت ترک روند مرتبطی داشت. در مطالعهی حاضر وضعیت تأهل، تعداد کمتر سیگار در روز، سالهای بیشتر مصرف سیگار و نشان خارجی سیگار، عوامل مرتبط با ترک ناموفق سیگار بودند. همچنین سطح تحصیلات کمتر، تعداد سیگار مصرفی روزانهی بالاتر، سالهای مصرف بیشتر، غلظت نیکوتین بالاتر، سابقهی تلاش در جهت ترک و نبود تفریح و خوشی در زندگی روزمره، عوامل دخیل در وضعیت شدید وابستگی در آزمون Fagerstrom بودند.نتیجهگیری: مصرف میزان بالاتر سیگار، سن بالاتر، سالهای کمتر مصرف سیگار، تحصیلات و وابستگی متوسط بر اساس آزمون فانگستروم با ترک موفقتر سیگار مرتبط هستند..مشخصات اجتماعی ،دموگرافی،https://jims.mui.ac.ir/article_14407_76379ed89eafe43c8f6bd64fd09e3852.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923Investigation of Cadmium Chloride Cytotoxic Effect in MCF-7 Breast Cancer Cell Lineبررسی اثر سیتوتوکسیک کلرید کادمیم در ردهی سلولی 7–MCF سرطان سینه1291129814408FAعلیخجستهفردانشجوی کارشناسی ارشد، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمجتبیپنجهپوردانشیار، گروه بیوشمی بالینی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمحمودآقاییاستادیار، گروه بیوشمی بالینی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات بیوانفورماتیک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20140807Background: Cadmium is a heavy metal widely used in industry and a major environmental pollutant which cytotoxic effects in different cell lines were investigated. MCF-7 cell line is one of breast cancer cell lines which cadmium effects have not been studied on it, so far. The aim of the present study was to investigate the cytotoxic effects of cadmium chloride in MCF-7 breast cancer cell line.Methods: First, the MCF-7 cells were cultured in RPMI-1640 (Roswell Park Memorial Institute) medium, at 37◦C in a 5% CO2, 95% air-humidified incubator. Then, the cells were transferred to a 96-well plate with various concentrations of cadmium chloride (0.1-1000 μM) and treated for 48 hours. Percentage of cell viability was measured via MTT assay [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide]. Also, microscopic studies of cadmium chloride-treated cells apoptosis were performed using Hoechst 33342 fluorescent dye and were observed via fluorescence microscopy.Findings: Increasing cadmium chloride concentration significantly decreased the percentage of living cells compared to the control groups (P < 0.05). The viability reducing started in concentration of 25 μM and reached to its maximum in concentrations of 1000 μM.Conclusion: The results of this study showed that cadmium have cytotoxic effects on MCF-7 cell line in concentrations higher than 25 μM. In addition, the study showed that cell death induced mechanism by cadmium is apoptosis.مقدمه: کادمیم یکی از فلزات سنگین با کاربرد وسیع در صنعت و از آلایندههای مهم زیستی است که اثرات سیتوتوکسیک آن در ردههای سلولی مختلف بررسی گردیده است. ردهی سلولی 7MCF- یکی از ردههای سلولی سرطان سینه است که اثرات کادمیم در آن بررسی نشده است. هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثرات سیتوتوکسیک کلرید کادمیم، در ردهی سلولی 7MCF- سرطان سینه بود.روشها: ابتدا سلولهای ردهی 7-MCF در محیط 1640-RPMI (Roswell Park Memorial Institute) در شرایط 2CO 5 درصد و دمای °C37 کشت داده شدند. سپس سلولها به پلیت 96 تایی منتقل و با غلظتهای مختلف کلریدکادمیم (Mµ 1000-1/0) تیمار و به مدت 48 ساعت انکوبه شدند. میزان درصد زنده ماندن سلولها با روش MTT [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide] بررسی و محاسبه گردید. همچنین مطالعات میکروسکوپی آپوپتوز با استفاده از رنگآمیزی سلولهای تیمار شده با کلرید کادمیم توسط رنگ فلورسانت 33342Hoechst و مشاهده با میکروسکوپ فلورسانس انجام گرفت.یافتهها: با افزایش غلظت کلرید کادمیم، میزان درصد سلولهای زنده در مقایسه با گروه شاهد به صورت معنیداری کاهش یافت (050/0 > P)؛ به این ترتیب که کاهش درصد سلولهای زنده از غلظت Mµ 25 آغاز و در غلظت Mµ 1000 به حداکثر خود رسید.نتیجهگیری: کادمیم در غلظت بیشتر از Mµ 25 دارای اثرات سیتوتوکسیک در ردهی سلولی 7-MCF میباشد. https://jims.mui.ac.ir/article_14408_79bb27cfac1ddee3267dcd929f6703ac.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923Comparing the Effects of Low Doses of Propofol, Ketamine and Combination of Propofol-Ketamine in Prevention of Post-Extubation Coughing and Laryngospasmبررسی اثر مقایسهای دوز کم پروپوفول، کتامین و ترکیب این دو در پیشگیری از سرفه و لارنگو اسپاسم بعد از اکستوباسیون1299130914409FAعظیمهنرمنددانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمهدیخزاییدانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمحمدرضاصفوی همامیدانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-8975-7661Journal Article20140811Background: One of the most common complications in patients awakening from general anesthesia is post-extubation coughing. Laryngospasm, as a complication too, can result in severe outcomes. This study was conducted to compare the effect of small doses of propofol, ketamine and their combination on incidence and severity of post-extubation coughing and laryngospasm.Methods: Patients, who were scheduled to undergo operations under general anesthesia, were randomly divided in 4 groups of 40. Routine anesthesia was performed. Patients received 0.25 mg/kg propofol, 0.25 mg/kg ketamine, 0.25 mg/kg propofol, and 0.25 mg/kg ketamine and 0.1 ml/kg normal saline in propofol, ketamine, propofol-ketamine and control groups, respectively. Drugs were administered before extubation. Coughing and laryngospasm was recorded and graded at previously defined times during emergence from anesthesia.Findings: The incidence of coughing was 23 cases (57.5%) in propofol, 28 cases (70%) in ketamin, 11 cases (27.5%) in propofol-ketamine, and 33 cases (82.5%) in control group. The differences between the propofol-ketamine and other 3 groups and between the propofol and control groups were significant (P < 0.050). But, no significant differences were noted between the propofol and ketamine groups (P = 0.356) and between the ketamine and control groups (P = 0.121). Comparing the incidence of sever coughing (grade 3), the differences between the propofol-ketamine (no patients) and propofol (4 patients) (P = 0.040) and control (7 patients) (P = 0.006) groups were significant. No significant difference was noted between the groups in frequency of laryngospasm (P < 0.050).Conclusion: It could be concluded that the combination of low-dose propofol and ketamine could decrease the incidence and the severity of post-extubation coughing. Propofol could decrease this incidence, too (although less than combination).مقدمه: یکی از شایعترین عوارض بیمارانی که در حال خروج از بیهوشی عمومی هستند، سرفهی بعد از اکستوباسیون میباشد. لارنگو اسپاسم نیز طی این مرحله به عنوان یک عارضه میتواند نتایج خطر ناکی به دنبال داشته باشد. این مطالعه جهت بررسی اثر دوز کم پروپوفول، کتامین و ترکیب این دو در پیشگیری از سرفه و لارنگو اسپاسم بعد از اکستوباسیون در بیمارانی که در حال برخاستن از بیهوشی عمومی هستند، طراحی و انجام شد.روشها: بیمارانی که جهت عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی برنامهریزی شده بودند وارد این مطالعه شدند. بیهوشی عمومی طبق فرایند معمول انجام شد و بیماران در 4 گروه، هر گروه 40 نفر قرار گرفتند. بیماران در گروه پروپوفول mg/kg 25/0 پروپوفول، در گروه کتامین mg/kg 25/0 کتامین و در گروه ترکیبی پروپوفول و کتامین، مجموع این دوزها را دریافت کردند. در گروه شاهد نیز بیماران mg/kg 1/0 نرمال سالین دریافت کردند. داروها قبل از اکستوباسیون تزریق شدند و سرفه و لارنگو اسپاسم در زمان از پیش تعیین شده طی مرحلهی Emergence مشاهده و ثبت میشد.یافتهها: میزان بروز سرفه در گروههای مختلف به شرح زیر بود: گروه پروپوفول 23 مورد (5/57 درصد)، کتامین 28 مورد (0/70 درصد)، گروه ترکیبی 11 (5/27 درصد) و شاهد 33 مورد (5/82 درصد) بود. اختلاف بین گروه ترکیبی و سایر گروهها و نیز اختلاف بین گروه پروپوفول و کتامین از نظر آماری معنیدار بود (050/0 > P). تفاوتی بین گروههای پروپوفول و کتامین و نیز بین کتامین و گروه شاهد مشاهده نشد (به ترتیب 121/0 = P، 356/0 = P). زمانی که بروز موارد شدید سرفه (درجهی 3) در گروههای مختلف با همدیگر مقایسه شد، تفاوت بین گروه ترکیبی (بدون مورد شدید) و پروپوفول (4 مورد)، همچنین بین گروه ترکیبی و نیز گروه شاهد (7 مورد) معنیدار بود (به ترتیب 006/0 = P، 040/0 = P). هیچ تفاوت معنیداری از نظر بروز لارنگو اسپاسم بین گروهها مشاهده نشد.نتیجهگیری: ترکیب دوز کم پروپوفول و کتامین میتواند بروز و شدت سرفهی بعد از اکستوباسیون را کاهش دهد. پروپوفول به تنهایی هم میتواند میزان بروز سرفه را کاهش دهد (اگرچه کمتر از ترکیب دو دارو). https://jims.mui.ac.ir/article_14409_746206d63610c80c08bdf440226b462a.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953229720140923A Suitably Designed Lip Applicator for Radiation Therapy of Lips Carcinomaطراحی و ارزیابی یک اپلیکاتور مخصوص برای پرتودرمانی کارسینومای لب1310131814410FAپروانهشکرانیدانشیار، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمیلادبرادران قهفرخیدانشجوی دکتری، کمیتهی پژوهشهای دانشجویان، گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0482-3560مریمخرمیزادهدانشجوی دکتری، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20140626Background: The aim of this study was to evaluate a novel boosting technique in radiation therapy of lip carcinoma using a suitably designed lip applicator, called (in this study) internal dose enhancer tool.Methods: The internal dose enhancer tool was designed with proper thickness of lead for reducing transmission to tissues located beyond the lips. A 0.5 cm thickness of polystyrene was used to cover the lead and reduce the backscattered electron dose, while an opening in the polystyrene layer allowed electrons to reach the target. Monte-Carlo models of 6 and 8 MeV electron beams were developed using BEAMnrc code and were validated against experimental measurements. Using the developed models, dose distributions in a lip phantom were calculated and the effect of an internal dose enhancer tool on target dose enhancement was evaluated.Findings: Using the internal dose enhancer tool, the maximum dose enhancement as a percentage of dose at dmax of the unshielded field were 57.6% and 36.1% for 6 and 8 MeV beams, respectively. The best outcome was achieved for lip thickness of less than 1.5 cm and target thickness of less than 1 cm. For lateral dose coverage of planning target volume (PTV), the 80% isodose curve at the lip-internal dose enhancer tool interface showed a 12 mm expansion, compared to the unshielded field.Conclusion: This study showed that a conformal external beam radiation therapy (EBRT) of lip is possible by using an internal dose enhancer tool. This boosting method is especially applicable to cases in which other treatment modalities, such as brachytherapy, faces limitations.مقدمه: هدف از تحقیق حاضر ارایه و ارزیابی یک روش جدید و کاربردی در پرتودرمانی کارسینومای لب با استفاده از پرتو الکترون بود. در این روش، برای اولین بار یک اپلیکاتور مخصوص افزایش دهندهی دوز اشعه (Internal dose enhancer tool) برای تومور لب طراحی و استفاده شد.روشها: برای طرح اولیهی اپلیکاتور مخصوص افزایش دهندهی دوز، ابتدا قطعهای سرب با لایهای از پلی استایرن به ضخامت cm 5/0 پوشیده شد. شکل هندسی قطعهی سربی بر اساس هندسهی لب و دهان بیمار طراحی شد. پوشش پلی استایرن در تماس با لب قرار گرفت تا الکترونهایی را که پس از برخورد به سرب، به عقب پراکنده میشدند، جذب کند. سپس ناحیهای از پلی استایرن در مجاورت توموری که قرار است دوز آن افزایش یابد، برداشته شد. ابعاد این ناحیه، تابع وسعت تومور بر روی لب بود. این اپلیکاتور، به طور دقیق در پشت لب قرار میگرفت تا تومورهای ناحیهی پشت لب را درمان کند. برای ارزیابی اپلیکاتور، از پرتوهای الکترون MeV 6 و 8 شتاب دهندهی خطی PC10Neptun در بیمارستان سیدالشهدا (ع) اصفهان استفاده شد. کلیهی اندازهگیریها با استفاده از دوزیمتر صفحات موازی NACP و نیز آشکارساز نیمه هادی p-type سیلیکونی انجام شد. در این تحقیق، علاوه بر اندازهگیری تجربی، از شبیهسازی مونت کارلو با کد محاسباتی BEAMnrc نیز استفاده شد.یافتهها: استفاده از اپلیکاتور مخصوص با طراحی بهینه، دوز اشعهی ناشی از پرتوهای الکترونی در ناحیهی تومورال لب را تا حدود 160 درصد افزایش داد. همچنین با استفاده از اپلیکاتور مخصوص افزایش دهندهی دوز، حجم درمان تومور در ناحیهی سطح مشترک میان اپلیکاتور و تومور تا mm 12 از هر طرف افزایش یافت.نتیجهگیری: اپلیکاتور مخصوص افزایش دهندهی دوز، میتواند تأثیری قابل مقایسه و حتی بهتر نسبت به روش براکی تراپی ایجاد کند. بنابراین استفاده از روش ارایه شده همراه با اپلیکاتور مخصوص افزایش دهندهی دوز به منظور درمان کارسینومای لب در کلینیکهای پرتودرمانی توصیه میشود. https://jims.mui.ac.ir/article_14410_a1d41c14c1d0aa9b9cc1e228d962fe42.pdf