دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Indexایندکس14576FAJournalIndex0000-0003-0874-1906Journal Article20151004Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_14576_7ce7fe98a64dd1ef509fedb677fcea5a.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Producing Vesicular Stomatitis Virus G (VSVG) Protein and Assessment of its Cytotoxic Activity against Breast Cancer Cellsتولید پروتئین G ویروس وزیکولار استوماتیتیس (VSVG) و بررسی اثرات سایتوتوکسیک آن بر سلولهای سرطانی سینه22123014577FAفرشتهقندهاریدانشجوی دکتری، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایرانماندانابهبهانیاستادیار، گروه بیوتکنولوژی، دانشکدهی علوم و فنآوریهای نوین، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانعباسعلیپورآذراستاد، گروه ایمنیشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانزهرانورمحمدیاستادیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایرانJournal Article20141129Background: The vesicular stomatitis virus G (VSVG) protein is a transmembran glycoprotein, which is involved in virus attachment to the specific receptor at the cell surface. This protein has been widely used to study therapeutic gene delivery. However, the major limitation of its usage in gene therapy is toxicity of protein for host cells in high concentrations.Methods: The vesicular stomatitis virus G protein was produced via transfection of HEK-293T cells with using polyfection kit. The cytotoxic activity was examined against MCF-7 and MDA-MB-231 breast cancer cell lines and human embryonic kidney normal cell line (HEK293) using MTT [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide] and morphology changes assay.Findings: The cytotoxic activity of vesicular stomatitis virus G protein against MCF-7 and MDA-MB-231 cells was significantly more than that of the normal cells (P < 0.05). In addition, cancer cells treated with vesicular stomatitis virus G protein showed morphology changes.Conclusion: The results indicated that cytotoxic activity of vesicular stomatitis virus G protein against MCF-7 and MDA-MB-231 cells was more than that of the normal cells and it could be an appropriate candidate for in-vivo testing as cytotoxic agent.مقدمه: پروتئین G ویروس وزیکولار استوماتیتیس (Vesicular stomatitis virus G یا VSVG) یک گلیکوپروتئین غشایی است که در اتصال ویروس به گیرندههای اختصاصی در سطح سلول دخالت دارد. این پروتئین به طور وسیع در مطالعات ژن درمانی استفاده میشود. با این حال، یکی از محدودیتهای عمدهی استفاده از آن در ژن درمانی، توکسیک بودن در غلظتهای بالا برای سلولهای انسانی است.روشها: با انجام ترانسفکشن، پروتئین VSVG تولید و سپس فعالیت سایتوتوکسیک پروتئین با استفاده از روش MTT [3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide] و بررسی تغییرات مرفولوژیک بر روی سلولهای سرطانی سینه (MCF-7 و MDA-MB-231) و سلول طبیعی کلیهی انسانی (HEK-293) بررسی گردید.یافتهها: با افزایش غلظت سمیت سلولی، پروتئین VSVG بر روی سلولهای سرطانی افزایش یافت و بین اثر سمیت این پروتئین بر روی سلولهای سرطانی MCF-7و MDA-MB-231 تفاوت آماری معنیدار وجود نداشت (05/0 < P). در حالی که بین اثر آن بر روی سلولهای سرطانی و طبیعی HEK تفاوت آماری معنیداری وجود داشت (05/0 > P). همچنین، نتایج حاصل از بررسی تغییرات مرفولوژیک، چروکیدگی و تغییر شکل در غشای سلولهای سرطانی را نشان داد.نتیجهگیری: از آن جایی که پروتئین VSVG فقط در غلظتهای بالا برای سلولهای طبیعی دارای خاصیت سمی است، به نظر میرسد که با مطالعات بیشتر بر روی این پروتئین بتوان از آن به عنوان یک پروتئین سایتوتوکسیک جهت کشتن سلولهای سرطانی استفاده نمود.https://jims.mui.ac.ir/article_14577_6d33e49c5edc96e52dd08df90af5cb7e.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Specific Identification of Candida Glabrata via Colorimetric Assay Based on Gold Nanoparticlesشناسایی اختصاصی کاندیدا گلابراتا با استفاده از روش رنگسنجی بر پایهی نانوذرات طلا23124114578FAعلیعینلودانشجوی کارشناسی ارشد، گروه انگلشناسی و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانپرویندهقاناستادیار، گروه انگلشناسی و قارچشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان،ایران0000-0002-0000-6643مجتبیصلوتیدانشیار، مرکز تحقیقات بیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایرانسینامیرزااحمدیاستادیار، گروه ژنتیک، دانشکدهی علوم، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، زنجان، ایرانJournal Article20150201Background: Candida glabrata is one of the most common Candida species which is able to get resistant to antifungals. So, the rapid identification of it, seems to be necessary for early treatment of infections. The conventional methods for detection of Candida species are time-consuming and difficult. Today, using of nanoparticles with unique properties has been expanded. The purpose of this study was rapid identification of Candida glabrata using colorimetric assay based on gold nanoparticles.Methods: Candida glabrata was cultured in yeast extract peptone dextrose broth medium and DNA was extracted. The gene specific sequence (CAGL0M05005g) was determined from the Candida genetic information bank. For polymerase chain reaction (PCR), the primers and probe were designed via Oligo 7 software. The PCR product and probe was affected by denaturation and optimized binding temperatures. The gold nanoparticles were added and changed the color to be visual; by using ultraviolet-visible (UV-vis) spectrophotometer and transmission electron microscopy (TEM), they were confirmed. To evaluate the sensitivity of new method, different concentrations of PCR product were used and the results were analyzed using gel electrophoresis.Findings: The optimum temperatures of the primer binding to the DNA template and hybridization the probe was determined. After adding gold nanoparticles, the mixture solution color was changed from red to purple. The results were confirmed via spectroscopy and electron microscopy.Conclusion: The results indicated that in detection of Candida glabrata, the new method is faster than conventional methods and more sensitive than gel electrophoresis. مقدمه: کاندیدا گلابراتا یکی از شایعترین گونههای جنس کاندیدا است که به دلیل توانایی کسب مقاومت دارویی، شناسایی سریع آن جهت درمان عفونتها ضروری به نظر میرسد. روشهای شناسایی متداول گونههای کاندیدا اغلب وقتگیر و پر دردسر هستند. امروزه، استفاده از نانوذرات، به دلیل خصوصیات منحصر به فردشان، گسترش زیادی یافته است. هدف از تحقیق حاضر، تشخیص سریع آزمایشگاهی کاندیدا گلابراتا با استفاده از روش رنگسنجی بر پایهی نانوذرات طلا بود.روشها: کاندیدا گلابراتا در محیط مایع Yeasts Extract Peptone Dextrose (YEPD) کشت داده شد و DNA آن استخراج گردید. سپس توالی ژن اختصاصی آن (CAGL0M05005g) از بانک اطلاعات ژنتیک کاندیدا به دست آمد. جهت انجام Polymerase chain reaction (PCR)، پرایمرها و پروب مربوط توسط نرمافزار Oligo 7 طراحی گردید. محصول PCR و پروب تحت دناتوراسیون و دمای اتصال بهینه قرار گرفت. سپس نانوذرات طلا به آن افزوده شد و تغییر رنگ محلول به صورت چشمی و با استفاده از اسپکتروفتومتر Ultraviolet-visible (UV-vis) و Transmission electron microscopy (TEM) بررسی گردید. جهت بررسی حساسیت روش جدید، از محصول PCR با رقتهای مختلف استفاده شد و نتایج با روش ژل الکتروفورز مقایسه گردید.یافتهها: دماهای بهینهی اتصال پرایمر به DNA الگو و هیبریداسیون پروب تعیین گردید. پس از افزودن نانوذرات طلا، رنگ محلول از قرمز به بنفش تغییر یافت و نتایج حاصل با استفاده از اسپکتروسکوپی و TEM تأیید شد.نتیجهگیری: نتایج نشان داد که روش جدید یک روش سریع نسبت به روشهای متداول و حساس نسبت به روش ژل الکتروفورز جهت شناسایی کاندیدا گلابراتا میباشد.https://jims.mui.ac.ir/article_14578_ab305a160d87aa0b6b452d0f894c2621.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Evaluation of Physicians’ Attitude about Medical Ethicsبررسی نگرش پزشکان جامعه دربارهی اخلاق پزشکی24225114579FAقدرت الهمومنیاستادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان ایران پزشک عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانندایاوریپزشک عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2722-0815مریمقاسمیدانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20150416Background: One of the most important fields in medicine is medical ethics. This study aimed to evaluate the attitude to medical ethics among physicians to determine weak and strength points in this statement and to improve it. Methods: In a cross-sectional study, 103 physicians were selected from Isfahan areas, Iran, and their attitude about medical ethics was evaluated via a special questionnaire. Finally, the data were analyzed using SPSS software.Findings: The mean ± SD of attitude score in studied population was 48.4 ± 8.9 (rang: 28-96) from the maximum score of 100. 1 physician (1%) had weak attitude, 62 (61.2%) had moderate attitude and 40 (38.8%) had good attitude about medical ethics.Conclusion: According to our findings, physicians’ attitude about medical ethics is not acceptable and some strategies must be done for improvement of this attitude, especially among medical students. مقدمه: اخلاق پزشکی از موضوعات مهم در حیطهی پزشکی است. این مطالعه انجام گرفت تا گامی در جهت ارزیابی نگرش جامعهی پزشکی اصفهان به مباحث اخلاق پزشکی برداشته شود؛ در مراحل بعدی، با توجه به ارزیابیهای صورت گرفته، میتوان نقاط ضعف و قوت را شناسایی کرد و گامهای مؤثرتری در جهت تحقق اصول اخلاقی در جامعه پزشکی برداشت.روشها: طی یک مطالعهی توصیفی- تحلیلی در سال 1392، 103 نفر از پزشکان شاغل در شهر اصفهان مورد مطالعه قرار گرفتند و سطح نگرش آنان راجع به اخلاق پزشکی، با استفاده از پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. دادهها به وسیلهی نرمافزار SPSS مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.یافتهها: میانگین نمرهی نگرش این افراد در زمینهی اخلاق پزشکی 9/8 ± 8/48 با دامنهی 96-28 (از حداکثر نمرهی قابل اکتساب 100) بود. بر این اساس، 1 نفر (0/1 درصد) دارای سطح نگرش ضعیف، 62 نفر (2/60) دارای سطح نگرش متوسط و 40 نفر (8/38 درصد) دارای سطح نگرش مطلوب بودند. نتیجهگیری: پزشکان شاغل به چگونگی و محتوای اصول اخلاق پزشکی، نگرش قابل قبولی داشتند؛ ولی سطح نگرش آنان در مقایسه با مطالعههای دیگر در حد مطلوب نیست. یکی از مهمترین راهکارهای ارتقای نگرش پزشکان، اهمیت دادن به درس اخلاق پزشکی در زمان دانشجویی است. https://jims.mui.ac.ir/article_14579_e236f67a14fe84b74513d61b80da5953.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Expression of miR-148a in Human Meningioma Tumorsبیان miR-148a در تومورهای مننژیومای انسانی25225714580FAمهدیهمودیکارشناس ارشد، مرکز تحقیقات بیماریهای ارثی کودکان و پژوهشکدهی پیشگیری اولیه از بیماریهای غیرواگیر و گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمجیدخیراللهیاستادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای ارثی کودکان، پژوهشکدهی پیشگیری اولیه از بیماریهای غیرواگیر و گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20150404Background: Meningioma is one of the most prevalent brain tumors and is derived from meninges. Although, the tumor is usually benign and has limited numbers of genetic aberrations, but intracranial location often cause serious and lethal outcomes. Following role of phosphatase and tensin homolog (PTEN) protein, a tumor suppressor gene that is one of miR-148a targets in meningioma and as the microRNA has showed up regulation in brain tumor samples in microarray data, we assessed miR-148a expression pattern in meningioma.Methods: We evaluated miR-148a expression among 25 meningioma and 4 normal tissues using real-time polymerase chain reaction method.Findings: The expression level of miR-148a showed significant difference between meningioma and normal tissues (P < 0.05).Conclusion: As a result, since there is a significance difference in the miR-148a expression in meningioma tumors compared to normal tissues, the microRNA might be considered as a marker in meningiomas tumors, with further investigations.مقدمه: تومورهای مننژیوما از شایعترین تومورهای مغزی هستند که از لایهی مننژ منشأ میگیرند. اگرچه درصد زیادی از انواع مننژیوما خوش خیم هستند و شمار معدودی از تغییرات ژنتیک دارند، با این حال موقعیت داخل جمجمهای آنها اغلب منجر به پیامدهای جدی و مرگبار میشود. به دنبال کشف نقش پروتئین Phosphatase and tensin homolog (PTEN)، به عنوان یک مهارکنندهی تومور در مننژیوما که یکی از اهداف miR-148a میباشد و از آن جایی که این میکروRNA در بررسی نمونههای تومور مغزی با تکنیک Microarray افزایش بیان نشان داده بود، در این مطالعه به ارزیابی الگوی بیان این میکروRNA در مننژیوما پرداختیم.روشها: ما الگوی بیان miR-148a را بین 25 نمونهی بافتی مننژیوما و چهار نمونهی طبیعی با استفاده از تکنیک Real-time polymerase chain reaction بررسی کردیم.یافتهها: سطح بیان miR-148a بین نمونههای بافتی مننژیوما و نمونهی طبیعی تفاوت معنیداری نشان داد (05/0 > P).نتیجهگیری: از آن جایی که تفاوت معنیداری در بیان miR-148a با بافت طبیعی وجود دارد، با انجام بررسیهای بیشتر شاید بتوان miR-148a را به عنوان یک نشانگر در تومورهای مننژیوما مطرح نمود. https://jims.mui.ac.ir/article_14580_231eb5a29f502174b938f4bd140e19c6.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953332520150421Measurement with High-Performance Liquid Chromatography (HPLC)مقایسهی سه روش مختلف اندازهگیری HbA1c با روش مرجع کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC)25826614581FAآذربرادراندانشیار، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7058-6367آزادهکرمیدستیار، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7058-6367Journal Article20130713Background: The global prevalence of diabetes mellitus is increasing rapidly. Measurement of glycated hemoglobin, predominantly HbA1c, is fundamental to the management of patients with diabetes. HbA1c is used to monitor long-term glycemic control, adjust therapy, assess the quality of diabetes care and predict the risk for the development of complications. While HbA1c is the standard indicator for long-term glycemic control in diabetes, there are different methods for measurement of HbA1c and all laboratories do not use the reference method of high-performance liquid chromatography (HPLC). This study aimed to compare three different methods of measuring HbA1c with HPLC to find out which method have acceptable concordance and correlation with the reference method.Methods: 58 patients with diabetes mellitus were assessed. Blood sample of each patient was checked via Diazyme (enzymatic assay), Nycocard (boronate-affinity binding) and Biosystem (microcalumn chromatography). The values of HbA1c in each method were compared with the Knauer-HPLC results.Findings: The mean (SD) of differential values between each method and HPLC in ANOVA test was 1.8 (1.1) for Nycocard-HPLC, 1.5 (1.1) for Biosystem-HPLC, and 1.3 (1.2) for Diazyme-HPLC. Pearson's correlation coefficient was 0.76 between Nycocard and HPLC, 0.75 between Diazyme and HPLC and 0.68 between Biosystem and HPLC. With HPLC linear regression parameters were also determined for each method.Conclusion: Diazyme had a better performance and showed a greater concordance with HPLC among others; although it was not an ideal alternative for HPLC.مقدمه: شیوع جهانی دیابت شیرین به سرعت در حال افزایش است. اندازهگیری هموگلوبین گلیکوزیله، بیشتر HbA1c، اساس ارزیابی بیماران مبتلا به دیابت است. HbA1c برای پایش طولانی مدت کنترل قند خون، تنظیم درمان، ارزیابی کیفیت مراقبت از بیمار و پیشگویی خطر ایجاد عوارض به کار میرود. از آن جایی که HbA1c روش استاندارد برای کنترل طولانی مدت قند خون در مبتلایان به دیابت است، روشهای متعددی برای اندازهگیری آن وجود دارد و همهی آزمایشگاهها از روش مرجع کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC یا High-performance liquid chromatography) استفاده نمیکنند. هدف این مطالعه، مقایسهی سه روش متفاوت با روش HPLC بود تا ببینیم کدام روش، همخوانی و همبستگی قابل قبولی با روش مرجع دارد.روشها: در این مطالعه، 58 بیمار مبتلا به دیابت مورد بررسی قرار گرفتند. نمونهی خون هر بیمار با دستگاههای Diazyme (روش انزیماتیک)، Nycocard (Boronate-affinity binding) و Biosystem (کروماتوگرافی ستونی) برای اندازه گیری مقدار HbA1c چک شد و مقدار HbA1c هر دستگاه با جواب Knauer-HPLC مقایسه شد.یافتهها: میانگین فاصله مقادیر در آزمون ANOVA برای Nycocard-HPLC برابر 8/1 با انحراف معیار 09/1، برای Biosystem-HPLC مساوی 5/1 با انحراف معیار 08/1 و برای Diazyme-HPLC برابر 3/1 با انحراف معیار 2/1 به دست آمد. ضریب همبستگی Pearson بین HPLC و Nycocard مساوی 76/0، بین Diazymeو HPLCبرابر 75/0 و بین Biosystem و HPLC مساوی 68/0 به دست آمد. معادلهی خط Regression برای هر روش با HPLC نیز به دست آمد.نتیجهگیری: از بین این روشها، Diazyma عملکرد بهتری نسبت به دو روش دیگر داشت و همبستگی بیشتری نشان داد؛ هر چند، جایگزین مطلوبی برای HPLC نیست.https://jims.mui.ac.ir/article_14581_72cc4c5e6cbde70aa374bf94076ad722.pdf