دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823Indexایندکس14684FAJournalIndex0000-0003-0874-1906Journal Article20151012Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_14684_5f7c755fd883d5c3c343d9b06ca9db05.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823Optimization of Diphtheria Toxoid Absorption on Aluminum Phosphates and its Relationship with Potencyبهینهسازی شرایط جذب توکسوئید دیفتری بر روی ژل فسفات آلومینیوم و ارتباط آن با توانمندی آنتیژن1128113614685FAمیناپهلوانیکارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایرانحسینذوالفقاریاندانشیار، بخش واکسن و آنتیسرم انسانی، مؤسسهی تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، کرج، ایرانمجیدتبیانیاناستادیار، بخش واکسن و آنتیسرم انسانی، مؤسسهی تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، کرج، ایرانحسینراثیاستادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایرانJournal Article20150406Background: In the mid-1940s, the diphtheria toxoid (inactivated toxin) vaccine was developed via combination with tetanus and pertussis vaccines (DTP vaccine) and successfully conducted to eradication of diphtheria disease throughout the world. Optimization of diphtheria toxoid absorption on aluminum phosphates to improve the rate of absorption and increase the efficacy of vaccine was our aim.Methods: In this study, the effect of different parameters, such as initial pH, temperature and final pH, on the adsorption rate of diphtheria toxoid on aluminum phosphate gel waz studied in vitro and vivo. Purified diphtheria toxoid was used for vaccine preparation. It was adsorbed to aluminum hydroxide with different pH values (5.0, 5.2, 5.4, 5.6, 5.8 and 6.0) and exposed to various temperatures (4, 24 and 37°C) and adjusted to the final pH values of 6.4, 6.6 and 6.8.Findings: The effective formulation was the pH of 5.8 at the temperature of 4°C with the final pH of 6.6.Conclusion: The level of antibody in the immunized animals significantly was high. It is suggested that with new formulated vaccine with the optimized conditions, can significantly make the rate of toxoid and level of antibody high in the immunized animals.مقدمه: در اواسط دههی 1940، ریشهکن کردن بیماری دیفتری توسط ترکیب واکسن توکسوئید دیفتری (سم غیر فعال) با واکسن کزاز و سیاه سرفه (واکسن DTP یا Diphtheria, Tetanus, Pertussis)، با موفقیت در سراسر جهان انجام شده است. هدف از این مطالعه، بهینهسازی شرایط جذب توکسوئید دیفتری در ژل فسفات آلومینیوم برای بهبود میزان جذب و افزایش اثربخشی واکسن بود.روشها: در این مطالعه، پارامترهای مختلف از جمله pH اولیه، دما و pH نهایی، که در میزان جذب توکسوئید دیفتری در ژل فسفات آلومینیوم مؤثر هستند، در مقیاس آزمایشگاهی و داخل بدن مورد مطالعه قرار گرفتند. به این منظور، توکسوئید دیفتری خالص شده برای تهیه و ساخت واکسن مورد استفاده قرار گرفت. توکسوئید دیفتری در هیدروکسید آلومینیوم با pH مختلف جذب اعم از 0/6، 8/5، 6/5، 4/5، 2/5 و 0/5، در معرض درجه حرارتهای مختلف (شامل 37، 24 و 4 درجهی سانتیگراد) تنظیم شد و به pH نهایی 8/6، 6/6 و 4/6 رسید.یافتهها: فرمولاسیون مؤثر در جذب، pH برابر 8/5، در دمای 4 درجهی سانتیگراد با pH نهایی 6/6 بود.نتیجهگیری: سطح آنتیبادی در حیوانات ایمن شده توسط واکسن، به طور قابل توجهی بالا رفت. به نظر میرسد که با واکسن جدید فرموله شده و با بهینهسازی شرایط، میزان توکسوئید و سطح آنتیبادی در حیوانات واکسینه شده به طور قابل توجهی افزایش یافت.https://jims.mui.ac.ir/article_14685_b8262a23052612c56595a230615f2250.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823Detecting Metallo-Beta-Lactamase (MBL) Genes of blaSPM1, blaIMP1, blaIMP2, blaVIM 1, and blaVIM in Isolated Pseudomonas aeruginosa from Clinical Samples and its Antibiotic Resistanceردیابی ژنهای متالوبتالاکتامازی 1blaSPM، 1blaIMP، 2blaIMP، 1blaVIM و 2blaVIM در Pseudomonas aeruginosa جداسازی شده از نمونههای بالینی مراکز درمانی جنوب تهران و بررسی مقاومت آنتیبیوتیکی1137114614686FAمهدیروحی بیرونکارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانکیومرثامینیاستادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانمهدیپرویزمربی، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم پایه، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایرانJournal Article20150429Background: Pseudomonas aeruginosa is one of the important factors for nosocomial infections, particularly in patients with impaired immune systems and children. Carbapenems resistance, due to the presence of metallo-beta-lactamase (MBL) genes encoding enzymes, is considered as a serious threat. This study aimed to detect metallo-beta-lactamase genes encoding enzymes in Pseudomonas aeruginosa strains isolated from non-hospitalized patients and to assess its antibiotic resistance.Methods: Fifty strains of Pseudomonas aeruginosa were isolated and antibiogram test was investigated with 7 different antibiotics. For 8 imipenem-resistant strains, phenotypic testing was performed via double disk synergy test (DDST) and combine disk methods. Finally, to confirm phenotypic methods, multiplex polymerase chain reaction (PCR) test was performed for detection of target genes.Findings: According to the results of the antibiogram test, 16% of the samples were resistant to imipenem and 8% to meropenem or ceftizoxime. DDST and Combine disk methods did not found any beta-lactamase positive strain. Results of phenotypic methods were confirmed via multiplex PCR and no metallo-beta-lactamase specimen was identified.Conclusion: According to the study, meropenem and ceftizoxime are good alternative medicines for imipenem. As appropriate phenotypic and molecular methods showed, the metallo-beta-lactamase genes were not prevalent in non-hospitalized patients.مقدمه: Pseudomonas aeruginosa، یکی از عوامل مهم عفونتهای بیمارستانی به ویژه در بیماران مبتلا به نقص سیستم ایمنی و کودکان است. مقاومت به کارباپنمها، به دلیل وجود ژنهای کد کنندهی آنزیمهای متالوبتالاکتاماز تهدیدی جدی به شمار میآید. هدف از انجام این مطالعه، جداسازی ژنهای کد کنندهی آنزیمهای متالوبتالاکتاماز از سویههای Pseudomonas aeruginosa جدا شده از بیماران غیر بستری به روش Multiplex PCR (Multiplex polymerase chain reaction) و مقایسه با روشهای فنوتیپی بود.روشها: 50 سویهی Pseudomonas aeruginosa جداسازی شد و سپس، آزمون آنتیبیوگرام با 7 آنتیبیوتیک مختلف انجام گرفت. برای 8 سویهی مقاوم به ایمیپنم، آزمایشهای فنوتیپی DDST (Double disk synergy test) و Combine disk انجام گرفت. در نهایت، برای تأیید روشهای فنوتیپی انجام گرفته، Multiplex PCR برای ردیابی ژنهای مورد نظر انجام شد.یافتهها: مطابق نتایج آنتیبیوگرام، الگوی مقاومت سویههای جدا شده نسبت به ایمیپنم 16 درصد و نسبت به سفتیزوکسیم و مروپنم 8 درصد بود و در روش DDST و Combine disk، هیچ سویهی متالوبتالاکتاماز مثبتی یافت نشد. نتایج PCR تأیید کنندهی روشهای فنوتیپی بودند و هیچ نمونهی متالوبتالاکتاماز مثبتی شناسایی نشد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج این بررسی، مروپنم و سفتیزوکسیم داروهای جایگزین مناسب برای ایمیپنم میباشند و با توجه به روشهای فنوتیپی و مولکولی، ژنهای متالوبتالاکتامازی مورد نظر در بیماران غیر بستری شیوع بالایی ندارند.https://jims.mui.ac.ir/article_14686_b49732e7c77fbc9badd37b4f49960698.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823The Epidemiologic and Demographic Characteristics and Clinical Findings in Patients with Acute Disseminated Encephalomyelitis (ADEM) Referred to Alzahra Hospital, Isfahan, Iran, During 10 Years (2003-2013)بررسی ویژگیهای اپیدمیولوژیک، دموگرافیک و یافتههای کلینیکی و پاراکلینیکی بیماران مبتلا به بیماری انسفالومیلیت حاد منتشر (ADEM) بستری شده در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان طی یک دورهی ده ساله (1392-1382)1147115614687FAمسعوداعتمادیفراستاد، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0066-3782فرزانهکدخداییدانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمحمدرضانجفیاستاد، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7913-7031Journal Article20150613Background: Acute disseminated encephalomyelitis (ADEM) is an uncommon monophasic disease often with good prognosis. It is a differential diagnosis of multiple sclerosis (MS). Accurate distinction between acute disseminated encephalomyelitis and multiple sclerosis is important for prognosis and treatment; as many patients with multiple sclerosis may benefit from early disease-modifying therapy to suppress ongoing and future relapses.Methods: In a retrograde study, all the patients presented to Alzahra hospital (Isfahan, Iran) with definite diagnosis of acute disseminated encephalomyelitis during a 10-year period were included. Demographic data, clinical signs and symptoms, and laboratory and imaging findings were collected and analyzed using t and chi-square tests via SPSS software.Findings: Forty-two patients with mean age of 20.05 ± 10.04 years and a female-predominance of 64.3% participated in the study. Thirty-three patients (78.6%) had a recent history of infectious disease. A seasonal pattern of distribution in spring (31%) and autumn (31%) was seen. The cerebrospinal fluid (CSF) analysis findings showed pleocytosis and increased protein in 26 (61.9%) and 25 (59.6%) cases, respectively. First magnetic resonance imaging (MRI) findings revealed that most of the lesions were in the periventricular (83%) and re-imaging in 25 cases showed completely or partially resolution of previous lesions with no new lesion in 18 (72%) and 7 (28%) patients, respectively.Conclusion: We found some controversies to previous studies in epidemiological and imaging studies which could be of a significant role in detecting and accurate diagnosis of acute disseminated encephalomyelitis which can significantly impact on physicians’ view of the disease.مقدمه: انسفالومیلیت حاد منتشر (ADEM یا Acute disseminated encephalomyelitis) یک بیماری منوفازیک با پیشآگهی به طور معمول خوب و یکی از تشخیصهای افتراقی مولتیپل اسکلروزیس (MS یا Multiple sclerosis) میباشد. از آن جایی که بیماری MS سیر پیشرونده و عود کننده دارد، افتراق ADEM از MS، از اهمیت بالایی برخوردار است.روشها: این مطالعه، یک مطالعهی مقطعی بود که در سال 1393 در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان انجام شد. با مراجعهی پژوهشگر به واحد مدارک پزشکی، پروندههای بیماران ADEM در سالهای 92-1382 از نظر اطلاعات دموگرافیک، اپیدمیولوژیک، بالینی و پاراکلینیک بررسی شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری 2χ و t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: 42 بیمار با متوسط سنی 04/10 ± 05/20 سال که اغلب (3/64 درصد) آنها زن بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. 6/78 درصد سابقهی بیماری عفونی اخیر داشتند. الگوی فصلی بیماری در مجموع 62 درصد در بهار و پاییز بود. در آنالیز CSF (Cerebrospinal fluid)، به ترتیب 9/61 و 6/59 درصد، دارای پلئوسیتوز و افزایش سطح پروتئین بودند. در MRI (Magnetic resonance imaging) اولیه، بیشترین ضایعات در پریونتریکولار (2/76 درصد) بود. MRI مجدد در 25 بیمار انجام شد که در 72 درصد بهبودی کامل ضایعات دیده شد. بهبودی کامل و عود، به ترتیب در 7/66 درصد و 8/23 درصد از بیماران مشاهده شد.نتیجهگیری: در بعضی نتایج اپیدمیولوژیک و تصویربرداری این مطالعه، با سایر مطالعات اختلاف وجود داشت. در واقع، انجام مطالعات بیشتر در زمینهی تشخیص بیماری ADEM ضروری به نظر میشود.https://jims.mui.ac.ir/article_14687_99e5a6ae292728f981127b71861de113.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823Comparing the Effects of Memantine and Sodium Valproate in Prevention of Chronic and Episodic Migraineمقایسهی تأثیر ممانتین و سدیم والپروات در پیشگیری از میگرن مزمن و دورهای1157116714688FAعباسقربانیدانشیار، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانوحیدشایگاننژاداستاد، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانیوسفعارفیدانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانبهنازانصاریاستادیار، گروه داخلی اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20150506Background: Considering high prevalence of treatment failure in migraine and resistance to common drugs and their side effects, trying to find new treatments in chronic and relapsing migraine is important. The aim of this study was comparing the effect on memantine and sodium valpruate in treatment of chronic and episodic migraine headaches.Methods: In a cross-over clinical trial study, 70 patients with chronic or relapsing migraine were selected and randomly divided in two equal groups. The groups were treated using memantine or sodim valruate for 3 months and after 4 weeks of wash-out, the method of treatment was replaced and continued for 3 months. The number of headache attacks, pain intensity, analgesia consumption and duration of headache were compared between the two groups.Findings: Time, intensity and duration of headaches were decreased in both groups significantly; but the number of attacks and duration of headache was not significantly different. The decrease of headache intensity in the memantine groups was significantly higher than the sodium valpruate groups (P = 0.021).Conclusion: Both memantine and sodium valpruate had positive effects for prevention of relapsing migraine attack, headache intensity and duration of headache; but the side effects of memantine in lower and it is a better selection for prevention of migraine headache.مقدمه: با توجه به شیوع بالای شکست درمان میگرن و مقاومت به داروهای موجود و اثرات جانبی داروها، پیدا کردن درمانی جایگزین برای بیماران مقاوم به درمان یا میگرن مزمن ضروری میباشد. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی تأثیر ممانتین و سدیم والپروات در مبتلایان به سردرد میگرنی مزمن یا دورهای انجام شد.روشها: طی یک مطالعهی کارآزمایی بالینی با طرح متقاطع، 70 بیمار مبتلا به میگرن مزمن و یا دورهای، انتخاب شدند و به روش تصادفیسازی بلوکی در دو گروه 35 نفره توزیع گردیدند. گروه اول، به مدت 3 ماه تحت درمان با سدیم والپروات و گروه دوم تحت درمان با ممانتین قرار گرفتند و پس از 4 هفته Wash-out، درمان دو گروه جابهجا شد و به مدت 3 ماه ادامه یافت. در انتها، اثربخشی داروها بر روی شدت سردرد، تعداد حملات، میزان مصرف مسکن و مدت حملات بررسی و مقایسه شد.یافتهها: بررسی تغییرات ویژگیهای سردرد در هر دو مرحله، در دو گروه دریافت کنندهی سدیم والپروات و ممانتین نشان داد که دفعات، شدت و مدت حملات سردرد در هر دو گروه سدیم والپروات و ممانتین، کاهش معنیدار داشت؛ اما در دفعات حمله و طول زمان سردرد، تفاوت معنی داری بین دو گروه وجود نداشت. کاهش شدت سردرد در گروههای ممانتین به طور معنیداری، بیشتر از گروههای سدیم والپروات بود (021/0 = P).نتیجهگیری: هر دو داروی سدیم والپروات و ممانتین در پیشگیری از عود حملات میگرن و کاهش دفعات، شدت و مدت سردرد در بیماران مبتلا به میگرن مزمن و دورهای مؤثر هستند؛ اما ممانتین به علت عوارض دارویی کمتر، گزینهی مناسبتری نسبت به سدیم والپروات میباشد.https://jims.mui.ac.ir/article_14688_757334847f188c6304b84ec6b018a965.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953334320150823Platelet-Rich Plasma (PRP) Therapy in Skin Rejuvenation: Benefits and Adverse Influencesاثر درمانی پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) در جوانسازی پوست: مزایا و معایب1168118514689FAنیوشانکویی مارنانیمرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانفریباجعفریاستاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان و مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانمحمدعلینیلفروشزادهدانشیار، مرکزتحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانJournal Article20150202A safe and effective rejuvenation method with few side effects is one of the main purposes of most of the aesthetic procedures. As wound healing process is similar to rejuvenation mechanisms, diverse methods such as ablative and non-ablative laser have been applied to meet this target. A recent method that has remarkably taken experts' and technicians’ attention is platelet-rich plasma (PRP) injection. This article reviews molecular mechanisms of aging and rejuvenation. It also evaluates clinical documents regarding the effects of platelet-rich plasma in rejuvenation beside its possible side effects. Because of high concentration of growth factors in platelet-rich plasma, it potentially can accelerate wound healing. However, there is a concern about the relation between the high level of growth factors and induction of signaling cascades of tumors. Long-term platelet-rich plasma outcomes need to be more investigated in cohort studies.هدف اصلی اغلب روشهای زیبایی، یافتن روشی مطمئن با کمترین عوارض جانبی برای رفع پیری و جوانسازی پوست میباشد. به دلیل شباهت مسیر بهبود زخم و جوانسازی پوست، روشهای متنوعی مانند لیزر Ablative وNon-ablative در همین راستا برای جوانسازی پوست به کار رفتهاند. یکی از روشهایی که در سالهای اخیر مورد توجه عموم و متخصصین قرار گرفته است، تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP یا Platelet-rich plasma) میباشد. در این مطالعه، با مروری بر مکانیسمهای مولکولی فرایند پیری و جوانسازی پوست، شواهد و مستندات اثربخشی پلاسمای غنی از پلاکت بر این فرایند، به همراه عوارض جانبی و خطرهای احتمالی آن مورد بررسی قرار میگیرد. از آنجایی که پلاسمای غنی از پلاکت، حاوی غلظت بالایی از عوامل رشد میباشد، میتواند فرایند بهبود زخم را تسریع کند. با این وجود، غلظت بالای عوامل رشد، میتواند مسیرهای سیگنالی ایجاد تومورهای پوستی را القا نماید. از این نظر، تزریق پلاسمای غنی از پلاکت میتواند با خطر احتمالی ایجاد تومورهای پوستی همراه باشد و لازم است، آثار و عوارض دراز مدت آن در مطالعات آیندهنگر گسترده مورد ارزیابی قرار گیرد.https://jims.mui.ac.ir/article_14689_09d0326952871a6f35d61a82415468d7.pdf