دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Index ایندکس 14856 FA Journal Index Journal Article 2016 06 07 Click to download the index of this issue. لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید. https://jims.mui.ac.ir/article_14856_b050b09d2d80bdc271a775f5b4639258.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Flour and Bread Aflatoxin Contamination and Risk Assessment of Aflatoxin Intake through Bread Consumption in Iran آلودگی آرد و انواع نان به آفلاتوکسین و ارزیابی خطر دریافت آفلاتوکسین از طریق مصرف نان در ایران 2420 2428 14857 FA سمیرا شکری جوکاری دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه بهداشت و ایمنی مواد غذایی، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مریم میرلوحی استادیار، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه صنایع غذایی، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران لاله مشرف استادیار، بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 10 14 Background: In recent years, limited information has been provided regarding the occurrence of aflatoxins in flour samples and in traditional flat breads in comparison to the leavened breads in Iran. In this study, aflatoxin contamination in some bakery products and assessment of risk of aflatoxin intake were investigated.Methods: In this experimental cross-sectional study, 66 samples including 29 different flour samples, 14 traditional flat bread samples, 10 leavened bread samples, and 13 samples of sesame and seeds used for dressing breads were randomly collected from different factories and bakeries in Isfahan, Iran, and examined for aflatoxin residue using the enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) specific kit. The risk of aflatoxin intake for consumers was assessed using hazard quotient and mean and data analysis was conducted using one-way ANOVA and Fisher’s least significant difference (LSD).Findings: Aflatoxin residue was found in all of the studied samples in the range of 0.5 to 6.54 pbb and did not exceed the national standard level (15 pbb). Traditional flat breads contained two times more aflatoxin than leavened breads. Hazard quotient ranged from 5.4 to 101 and the relative carcinogenic risk was higher than 10-4.Conclusion: Despite the low aflatoxin contamination levels in bread in this study, the hazard index of higher than the tolerable limit for humans showed that reduction of daily bread consumption in Iran is critical. مقدمه: در سال‌های اخیر، اطلاعات کمی از شیوع آفلاتوکسین در آرد و مقایسه‌ی آن در نان‌های سنتی و حجیم موجود در بازار منتشر شده است. در پژوهش حاضر، حدود آلودگی به آفلاتوکسین در برخی از محصولات نانوایی و ارزیابی خطر دریافت آن مورد بررسی قرار گرفت.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی- تجربی، 66 نمونه شامل 29 نمونه‌ی مختلف آرد ستاره، 14 نمونه‌ی نان سنتی، 10 نمونه‌ی نان حجیم و 13 نمونه‌ی مغز برای تزیین نان به صورت تصادفی از کارخانه‌ها و نانوایی‌های مختلف استان اصفهان جمع‌آوری و از نظر حضور باقی‌مانده‌ی آفلاتوکسین به روش کیت اختصاصی Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) بررسی شد. ارزیابی خطر دریافت آفلاتوکسین برای مصرف کنندگان با استفاده از شاخص خطر محاسبه و داده‌ها به کمک آزمون‌های آماری One-way ANOVA و آزمون Fishers least significant difference (Fisher's LSD) تجزیه و تحلیل شدند.یافته‌ها: کلیه‌ی نمونه‌های مورد مطالعه، حاوی آفلاتوکسین در محدوده‌ی 54/6-5/0 قسمت در بیلیون (Parts per billion یا ppb) و کمتر از حد استاندارد ملی ایران (ppb 15) تشخیص داده شدند. محدوده‌ی آلودگی در نان‌های سنتی دو برابر نان‌های حجیم محاسبه گردید. ضریب خطر بین 101-4/5 و عامل خطر اضافی بروز سرطان در طول عمر بالاتر از 4-10 به دست آمد.نتیجه‌گیری: اگر چه نتایج بررسی میزان باقی‌مانده‌ی آفلاتوکسین در نمونه‌های آرد و نان، نشان دهنده‌ی نمای ایمنی از نظر آلودگی نان به آفلاتوکسین است، اما بالاتر بودن ضریب خطر برآورد شده از دریافت آفلاتوکسین در نان، نسبت به حدود قابل تحمل برای بدن نشان دهنده‌ی لزوم کاهش سرانه‌ی مصرف نان در رژیم غذایی است. آرد آفلاتوکسین ارزیابی خطر Enzyme-linked immunosorbent assay نان https://jims.mui.ac.ir/article_14857_17440cbf2d556ce0c945559586426aaa.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 The Association between Obesity, Constipation, and Functional Constipation in Iranian Adults ارتباط میان چاقی با یبوست و یبوست عملکردی در بزرگسالان ایرانی 2429 2439 14858 FA نجمه سالک دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران عادله دادخواه دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران پروانه صانعی دانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی و گروه علوم تغذیه، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران عمار حسن‌‌زاده کشتلی پزشک عمومی، مرکز تحقیقات کاربردی گوارش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران احمد اسماعیل‌زاده استاد، مرکز تحقیقات امنیت غذایی و گروه تغذیه‌ی جامعه، دانشکده‌ی تغذیه و علوم غذایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران پیمان ادیبی استاد، مرکز تحقیقات کاربردی گوارش، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0001-6411-5235 Journal Article 2015 10 14 Background: Constipation is a common disorder of the gastrointestinal tract which affects the quality of life (QOL) of patients. However, findings of studies on the relationship between obesity and constipation are conflicting. The aim of the present study was to assess the relationship of general and central obesity with constipation and functional constipation in a large group of Iranian adults.Methods: This cross-sectional study was conducted on 4457 adults, through obtaining anthropometric measures using a validated self-report questionnaire. The subjects were classified into three categories of normal weight, overweight, and obese based on their body mass index (BMI) and normal, central overweight, and central obesity based on their waist circumference. The prevalence of constipation, functional constipation, and its components was investigated according to Rome III criteria.Findings: The prevalence of constipation and functional constipation among the study population was 33.6% and 15.3%, respectively. After adjustment for potentially confounding factors, obese individuals were at a 32% greater risk of constipation compared to those with normal BMI (OR: 1.32; 95% CI: 1.03-1.71). There was no significant association between general obesity and functional constipation. Gender-stratified analysis revealed a significant association between overweight and obesity, and constipation among women in the crude model; overweight women (OR: 1.21; 95% CI: 1.02-1.45) and obese women compared to women with normal BMI (OR: 1.65; 95% CI: 1.26-2.15) were 21% and 65% more likely to have constipation. Although significant associations were found between abdominal obesity, and constipation and functional constipation in the crude model, these associations disappeared with adjustment for confounding factors. Gender-stratified analysis revealed no significant associations between abdominal obesity, and risk of constipation or functional constipation in men or women.Conclusion: General obesity was associated with a significant increase in the risk of constipation, while abdominal obesity was not associated with constipation and functional constipation. General obesity was related to increased risk of constipation in women. However, no significant association was found between constipation and functional constipation, and obesity or abdominal obesity in men. مقدمه: یبوست، یک اختلال شایع در دستگاه گوارش است که بر کیفیت زندگی بیمار اثر می‌گذارد. یافته‌های حاصل از مطالعات انجام شده در رابطه با چاقی و یبوست، ضد و نقیض هستند. هدف از انجام این مطالعه، شناسایی ارتباط میان چاقی عمومی و چاقی شکمی با یبوست و یبوست عملکردی در گروه بزرگی از جمعیت بزرگ‌سال ایرانی بود.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مقطعی انجام شده روی 4457 بزرگ‌سال، با استفاده از اندازه‌های تن‌سنجی برگرفته از پرسش‌نامه‌ی خود- اجرا، افراد بر اساس شاخص توده‌ی بدنی به سه دسته افراد با وزن طبیعی، افراد با اضافه وزن و افراد چاق و بر اساس دور کمر به سه دسته‌ی طبیعی، دارای اضافه وزن شکمی و افراد با چاقی شکمی، طبقه‌بندی شدند. شیوع یبوست و یبوست عملکردی و اجزای آن با توجه به معیارهای III ROME مورد بررسی قرار گرفت.یافته‌ها: شیوع یبوست و یبوست عملکردی در بین افراد مورد مطالعه به ترتیب 6/33 و 3/15 درصد بود. پس از تعدیل عوامل مخدوش‌گر، افراد چاق نسبت به افراد با شاخص توده‌ی بدنی طبیعی، 32 درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به یبوست بودند (71/1-03/1: CI 95 درصد؛ 32/1 = OR یا Odd ratio). ارتباط معنی‌داری بین چاقی با خطر ابتلا به یبوست عملکردی یافت نشد. زمانی که آنالیزها به تفکیک جنس صورت گرفت، ارتباط معنی‌داری بین اضافه وزن و چاقی در مدل خام با خطر ابتلا به یبوست در زنان مشاهده شد؛ به طوری که زنان دارای اضافه وزن، نسبت به زنان با شاخص توده‌ی بدنی طبیعی، 21 درصد (45/1-02/1 :CI 95 درصد؛ 21/1 = OR) و زنان چاق نسبت به زنان با شاخص توده‌ی بدنی طبیعی 65 درصد (15/2-26/1 :CI 95 درصد ؛65/1 = OR) خطر بیشتری برای ابتلا به یبوست داشتند. بررسی ارتباط چاقی شکمی با یبوست و یبوست عملکردی در کل افراد مورد مطالعه، حاکی از وجود ارتباط‌های معنی‌دار بین چاقی شکمی با خطر ابتلا به یبوست و یبوست عملکردی در مدل خام بود، اما تعدیل برای عوامل مخدوش‌گر، باعث از بین رفتن این ارتباط‌ها گردید. آنالیزها به تفکیک جنس در مدل‌های تعدیل شده، هیچ گونه ارتباط معنی‌داری بین چاقی شکمی با خطر ابتلا به یبوست و یبوست عملکردی در مردان یا زنان نشان نداد.نتیجه‌گیری: چاقی عمومی با افزایش معنی‌دار خطر یبوست در این جمعیت مرتبط بود؛ در حالی که چاقی شکمی ارتباطی با یبوست و یبوست عملکردی نداشت. چاقی عمومی در زنان با افزایش معنی‌دار خطر یبوست همراه بود؛ در حالی که در مردان هیچ ارتباط معنی‌داری بین چاقی یا چاقی شکمی با یبوست و یبوست عملکردی مشاهده نشد. یبوست یبوست عملکردی شاخص توده‌ی بدنی چاقی عمومی چاقی شکمی https://jims.mui.ac.ir/article_14858_ffdc7fa7222f38cac5455d928f2b021b.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Determination of Frequency of Diabetes and Pre-Diabetes in Patients with Nonalcoholic Fatty Liver Disease and Comparison with a Control Group بررسی فراوانی نسبی دیابت و پره‌دیابت در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی و مقایسه با گروه شاهد 2440 2447 14859 FA بهرام پاکزاد استادیار، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران نیما عباسی ولدانی دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مجتبی اکبری کارشناس ارشد، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-5777-9612 Journal Article 2015 10 14 Background: Nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) is the most common chronic liver disease in Western industrialized countries. The pathogenesis of NAFLD has not been clearly determined, but the most widely supported theory is the mechanism of insulin resistance. Therefore, the aim of this study was to evaluate the frequency of diabetes and pre-diabetes in patients with NAFLD.Methods: The present study was performed on 80 patients and 26 healthy controls matched for age and sex. Patients were diagnosed with NAFLD through ultrasound and were selected. From each participant, a 5 cc sample of blood was obtained and sent to a pathology laboratory for analysis. Quantitative data and qualitative data were analyzed using t-test and chi-square test, respectively. Moreover, multivariate tests, such as regression tests, were used where necessary.Findings: Among the participants, 64 (60.3%) were women and 42 (39.7%) were men. The average age of the subjects in the case group was 48.8 ± 10.8 years and in the control group was 42.3 ± 13.4 years. Of the 106 participants, 44 patients (41.5%) had pre-diabetes and 11 (10.4%) had diabetes; all were in the case group. In the control group, no subjects had pre-diabetes (P < 0.001) or diabetes (P = 0.046). After removing age as a confounder, the only variables that differed significantly between the two groups and were higher in the case group were hemoglobin A1c (HbA1c), fasting plasma glucose, insulin, cholesterol, aspartate transaminase (AST), alanine transaminase (ALT), two-hour blood glucose. Moreover, with the removal of BMI as a confounder, only hemoglobin A1C, fasting blood glucose, insulin, and ALT showed significant differences between the two groups.Conclusion: This study showed that the prevalence of diabetes in patients with NAFLD was high. Even with the removal of confounding factors, factors associated with diabetes, such as hemoglobin A1c, fasting plasma glucose, and insulin, had significant association with this disease, indicating a strong relationship between the two diseases. مقدمه: کبد چرب غیر الکلی، شایع‌ترین بیماری مزمن کبدی در کشورهای صنعتی غربی است. پاتوﮊنز کبد چرب غیر الکلی به طور قطعی مشخص نشده است، اما بیشترین و گسترده‌ترین تئوری که حمایت می‌شود، مکانیسم مقاومت به انسولین است. از این رو، هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، بررسی فراوانی نسبی دیابت و پره‌دیابت در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکلی بود.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر بر روی 80 فرد بیمار و 26 فرد سالم که از لحاظ سن و جنس با بیماران همسان‌سازی شده بودند، انجام گرفت. کبد چرب غیر الکلی در بیماران با استفاده از سونوگرافی به اثبات رسید و بیماران انتخاب شدند. از هر فرد، 5 سی‌سی خون دریافت و به آزمایشگاه پاتولوژی ارسال شد و مورد آنالیز قرار گرفت. داده‌های کمی با استفاده از آزمون t و داده‌های کیفی با استفاده از آزمون 2χ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در صورت نیاز، از آزمون‌های Multivariate نظیر انواع رگرسیون استفاده شد.یافته‌ها: از کل شرکت کنندگان، 64 نفر (3/60 درصد) زن و 42 نفر (7/39 درصد) مرد بودند. میانگین سنی افراد در گروه مورد، برابر با 8/10 ± 8/48 سال و در گروه شاهد، برابر با 4/13 ± 3/42 سال بود. از کل افراد مورد مطالعه، 44 نفر (5/41 درصد) مبتلا به پره‌دیابت و 11 نفر (4/10 درصد) مبتلا به دیابت بودند که همگی در گروه مورد بودند و در گروه شاهد، هیچ فردی مبتلا به پره‌دیابت (001/0 > P) یا دیابت (046/0 = P)نبود. پس از حذف سن به عنوان یک عامل مخدوش‌گر، هموگلوبین A1c (Glycated hemoglobin)، قند خون ناشتا، انسولین، کلسترول، Aspartate transaminase (AST)، Alanine transaminase (ALT) و قند خون دو ساعته، تنها متغیرهایی بودند هنوز تفاوت معنی‌داری میان دو گروه داشتند و در گروه مورد بیشتر بودند. همچنین، با حذف Body mass index (BMI) به عنوان یک عامل مخدوش‌گر، تنها هموگلوبین A1c، قند خون ناشتا، انسولین و ALT تفاوت معنی‌داری میان دو گروه نشان دادند.نتیجه‌گیری: شیوع دیابت در بیماران مبتلا به کبد چرب غیر الکی بالا می‌باشد که حتی با حذف عوامل مخدوش‌گر، عوامل مرتبط با دیابت مانند هموگلوبین A1c، قند خون ناشتا و انسولین، با این بیماری ارتباط معنی‌داری دارد. این امر، نشان دهنده‌ی ارتباط محکم میان این دو بیماری می‌باشد. کبد چرب غیر الکلی دیابت پره‌دیابت https://jims.mui.ac.ir/article_14859_c064251d2c99adbee465c50f05bda944.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 The Effect of Probiotics on the Treatment of Functional Constipation in Children of 4–12 Years of Age تأثیر پروبیوتیک در درمان یبوست عملکردی کودکان 12-4 سال 2448 2454 14860 FA معصومه عابدینی استادیار، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران پدرام عطایی استادیار، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران عبدالرحیم افخم‌زاده استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران مریم سیف ‌منش دستیار، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران بنفشه صداقت دستیار، گروه کودکان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران Journal Article 2015 10 14 Background: Functional constipation in childhood is a common and frustrating problem and probiotics are increasingly used in the treatment of functional gastrointestinal disorders. This study investigated the effect of probiotics on the treatment of functional constipation in children of 4 to 12 years of age.Methods: This clinical trial was conducted on 4 to 12-year-old children with functional constipation, according to Rome III, who referred to the clinic of Besat Hospital in Sanandaj, Iran, in 2013. The exclusion criteria included receiving any kind of laxative during the previous 4 weeks, mental retardation, hypothyroidism, cystic fibrosis, and intestinal surgery. The sample consisted of 90 children who were randomly assigned to either the intervention or the control group. The control group received routine treatment of constipation (0.7-1.5 gr/kg Pidrolax powder daily) for 4 weeks and the intervention group received routine treatment of constipation in addition to probiotics. Patients were examined 2 and 4 weeks after the intervention. Initial assessment included the frequency of bowel movements per week, stool consistency, number of fecal incontinence per week, and abdominal pain and painful defecation. The secondary assessment consisted of successful treatment, and side effects such as diarrhea and vomiting.Findings: The results showed no statistically significant difference between the two groups before and 2 and 4 weeks after the intervention in terms of the frequency of painful and difficult defecation in (P > 0.05). Nevertheless, there was a statistically significant difference between the two groups in terms of abdominal pain in 2 and 4 weeks after the intervention (P < 0.05).Conclusion: The results show that probiotics have no side effects; thus, their addition to standard therapy can be useful in children with functional constipation. مقدمه: یبوست عملکردی، یک مشکل شایع و آزار دهنده در دوران کودکی است و پروبیوتیک به طور فزاینده ای در درمان اختلالات عملکردی دستگاه گوارش استفاده می شود. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر پروبیوتیک در درمان یبوست عملکردی کودکان 4 تا 12 سال انجام شد.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر یک کارآزمایی بالینی بود که بر روی کودکان 12-4 ساله‌ی مبتلا به یبوست عملکردی بر اساس معیارهای Rome III، مراجعه کننده به کلینیک بیمارستان بعثت سنندج در سال 1392 انجام شد. معیارهای خروج شامل دریافت هر نوع مسهل زیر 4 هفته، عقب ماندگی ذهنی، بیماری هیپوتیروئیدی، فیبروز کیستیک و جراحی روده‌ای بود. نمونه شامل 90 کودک بود که به روش تصادفی ساده در یکی از دو گروه مورد یا شاهد قرار می‌گرفتند. به گروه شاهد درمان معمول یبوست 5/1-7/0 گرم بر کیلوگرم پودر پیدرولاکس به مدت 4 هفته به صورت روزانه و به گروه مورد، درمان معمول یبوست و پروبیوتیک داده شد. بیماران 2 هفته و 4 هفته بعد از شروع مداخله، مورد بررسی قرار گرفتند. ارزیابی اولیه شامل بررسی تعداد دفعات اجابت مزاج در هفته، قوام مدفوع، تعداد موارد بی‌اختیاری دفع در هفته، وجود درد شکم و دفع دردناک بود. ارزیابی ثانویه، بررسی درمان موفق و ایجاد عوارض جانبی مانند اسهال و استفراغ بود.یافته‌ها: فراوانی دفع دردناک و دفع سخت در کودکان گروه مورد با گروه شاهد در قبل، 2 و 4 هفته بعد از مداخله تفاوت معنی‌دار آماری نداشت (05/0 < P)، اما دو گروه از نظر درد شکم در 2 و 4 هفته بعد از مداخله تفاوت معنی‌دار آماری داشتند (05/0 > P).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده و بدون عارضه بودن پروبیوتیک‌ها، اضافه کردن آن به درمان استاندارد یبوست عملکردی در کودکان مبتلا، می‌تواند مفید باشد. یبوست عملکردی پروبیوتیک کودکان https://jims.mui.ac.ir/article_14860_2d6f064d4b257e01d5595f970ed714fc.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Comparative Expression of Breast Cancer 1 Tumor Suppressor Protein in Cancerous and Healthy Colorectal Specimens بروز مقایسه‌ای پروتئین مهار کننده‌ی تومور Breast Cancer1 (BRCA1) در نمونه‌های سرطانی و سالم کولورکتال 2455 2460 14861 FA مهدی نیکبخت دستجردی دانشیار، گروه علوم تشریحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران وحید کاشانیان دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی و کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 10 19 Background: Various tumor suppressor genes play a role in colorectal cancer; the role of breast cancer 1 (BRCA1) tumor suppressor gene is of the most importance among them. The biological performance of breast cancer 1 (BRCA1) in cancer has been recognized and its prognostic significance has been verified in colorectal cancer; decrease in the expression of this protein in cancer indicates a poor prognosis for patients. The aim of the current study was to evaluate BRCA1 protein expression in cancerous colorectal specimens compared to healthy tissue surrounding the tumor using immunohistochemistry method.Methods: A total of 50 cancerous colorectal and 50 healthy specimens were collected. The expression of BRCA1 protein was evaluated upon paraffin sections through immunohistochemistry method.Findings: The findings of the current study showed that the level of BRCA1 protein expression significantly decreased in cancerous specimens compared to healthy tissue surrounding the tumor (P = 0.026).Conclusion: The expression of BRCA1 could be used as an appropriate biological marker in the diagnosis and prognosis of colorectal cancer. مقدمه: ژن‌های مهار کننده‌ی تومور متفاوتی در سرطان کولورکتال نقش دارند که از این بین، نقش ژن مهار کننده‌ی تومور Breast cancer1 (BRCA1) از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. عملکرد بیولوﮊیکال BRCA1 در سرطان شناخته شده است و اهمیت پروگنوستیک آن درسرطان کولورکتال تصدیق شده است؛ به طوری که کاهش بیان این پروتئین درسرطان، نشانگر پیش‌آگهی ضعیف برای بیماران می‌باشد. مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی بیان پروتئین BRCA1 در نمونه‌های سرطانی کولورکتال در مقایسه با بافت طبیعی مجاور تومور به روش ایمونوهسیتوشیمی انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه، تعداد 50 نمونه‌ی سرطانی کولورکتال و 50 نمونه‌ی بافت سالم مجاور تومور جمع‌آوری شد. بیان پروتئین BRCA1 با روش ایمونوهیستوشیمی بر روی مقاطع پارافینی بررسی گردید.یافته‌ها: میزان بروز پروتئین BRCA1 در نمونه‌های سرطانی نسبت به بافت سالم مجاور آن‌ها به طور معنی‌داری کاهش یافت (026/0 = P).نتیجه‌گیری: روتئین BRCA1 می‌تواند به عنوان یک نشانگر بیولوژیک مناسب در تشخیص و به عنوان یک عامل پیش‌آگهی دهنده در سرطان کولورکتال استفاده گردد. سرطان کولورکتال ایمونوهیستوشیمی Breast cancer1 ژن مهار کننده‌ی تومور https://jims.mui.ac.ir/article_14861_7274f01abe1fc0622bd2ff06724950c1.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Comparison of the Apoptosis Induction Effect of Pomegranate Peel Extract on Human Umbilical Vein Endothelial Cells and Melanoma بررسی القای آپوپتوزیس ناشی از تیمار با عصاره‌ی پوست انار سیاه در رده‌ی سلولی ملانوما در مقایسه با سلول‌های اندوتلیال بند ناف انسان 2461 2468 14862 FA نسیم دانا دانشجوی دکتری تخصصی پژوهشی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و پژوهشکده‌ی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران شقایق حق‌جوی جوانمرد دانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکده‌ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و پژوهشکده‌ی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران لاله رفیعی دانشجوی دکتری تخصصی پژوهشی، مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی و پژوهشکده‌ی قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 10 19 Background: Apoptosis defect plays an important role in the formation of tumors and its disruption causes resistance to treatment. The effects of pomegranate on the inhibition of apoptosis and cell proliferation of some cancer types have been demonstrated. The aim of this study was to investigate the effect of black pomegranate peel extract on cell survival, morphology, and apoptosis of melanoma cells and human umbilical vein endothelial cells (HUVECs).Methods: The hydroalcoholic extract of black pomegranate pericarp was prepared. Toxicity of melanoma and HUVEC was evaluated through MTT assay (3-(4,5-Dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) in the experimental group at different concentrations of the extract (10, 100, 200, 300 μg/ml) and dimethyl sulfoxide (DMSO) 0.1% in the control group. In addition, apoptosis was studied using Annexin-V test and flow cytometry. The morphology of the cells was examined under a microscope.Findings: After 48 hours, melanoma cell survival significantly decreased in a concentration-dependent manner (P < 0.05), but it had no effect on HUVEC proliferation. Exposure of cells to half maximal inhibitory concentration (IC50) at a dose of 77.5 μg/ml led to the induction of early apoptosis (43.05%) and late apoptosis (0.05%) in melanoma cells that was significantly increased compared to the control group (P < 0.05). In addition, 56.9% of cells were healthy. Apoptosis induction was not observed in HUVECs. Pomegranate peel extract only induced morphological changes such as cell shrinkage and rounding of cell membrane in melanoma cells.Conclusion: Pomegranate peel extract induces apoptosis, death, and morphological changes in melanoma cells. However, it has no effect on HUVECs. It seems that this extract can be a good candidate for apoptosis induction in melanoma cells as complementary therapy. مقدمه: نقص در آپوپتوزیس (Apoptosis) نقش مهمی در تشکیل تومورها بازی می‌کند و به هم خوردن تنظیم آن، باعث مقاومت به درمان می‌شود. تأثیرات انار در مهار آپوپتوزیس و تکثیر سلولى برخی از سرطان‌ها به اثبات رسیده است. در این مطالعه، به بررسی تأثیر عصاره‌ی پوست انار سیاه بر بقای سلولی، مورفولوژی و آپوپتوزیس سلول‌های ملانوما و اندوتلیال پرداخته شد.روش‌ها: عصاره‌ی هیدروالکلی انار پوست سیاه تهیه شد. آزمون سنجش سمیت MTT (3-(4,5-Dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide) با دزهای (10، 100، 200 و 300 میکروگرم بر میلی‌لیتر) عصاره و گروه شاهد با دی‌متیل سولفوکساید 1/0 درصد، بر روی رده‌های ملانوما و اندوتلیال انجام شد. آپوپتوزیس با استفاده از کیت Annexin-V و دستگاه فلوسیتومتر و مورفولوژی سلول‌ها با میکروسکوپ بررسی گردید.یافته‌ها: عصاره‌ی انار در مدت زمان 48 ساعت به طور وابسته به دز، موجب کاهش معنی‌دار درصد بقای سلول‌های ملانوما شد (05/0 > P)، اما بر سلول‌های اندوتلیال اثر سمی نداشت. تیمار با دز (5/77 میکروگرم بر میلی‌لیتر) IC50 (Half maximal inhibitory concentration) منجر به القای آپوپتوزیس اولیه (05/43 درصد) و ثانویه‌ی (05/0 درصد) ملانوما گردیدکه نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌دار داشت (05/0 > P) و 9/56 درصد سلول‌های زنده سالم بودند. القای آپوپتوزیس در سلول‌های اندوتلیال مشاهده نشد؛ تنها سلول‌های ملانوما پس از تیمار، دچار تغییرات مورفولوژیک از جمله چروکیدگی و گرد شدن غشا شدند.نتیجه‌گیری: عصاره‌ی پوست انار سیاه، باعث القای آپوپتوزیس، مرگ و تغییر مورفولوژی سلول‌های ملانوما می‌شود، اما بر روی سلول‌های اندوتلیال اثر ندارد. به نظر می‌رسد که این عصاره، می‌تواند با آزمایش‌های بیشتر به عنوان گزینه‌ی مناسبی برای القای آپوپتوزیس سلول‌های سرطانی ملانوما به عنوان درمان کمکی استفاده شود. ملانوما عصاره‌ی پوست انار سیاه آپوپتوزیس https://jims.mui.ac.ir/article_14862_524e30e771dba8110c0241a0882023d0.pdf
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهان مجله دانشکده پزشکی اصفهان 1027-7595 33 368 2016 02 20 Next-Generation Sequencing and its Applications نسل جدید روش‌های توالی‌یابی و کاربردهای آن 2469 2480 14863 FA میثم مصلایی دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات بیماری‌های ارثی کودکان، پژوهشکده‌ی پیش‌گیری اولیه از بیماری‌های غیر واگیر و گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران حامد میرزایی دانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران میگانوش سیمونیان دانشجوی کارشناسی ارشد، مرکز تحقیقات بیماری‌های ارثی کودکان، پژوهشکده‌ی پیش‌گیری اولیه از بیماری‌های غیر واگیر و گروه ژنتیک و بیولوژی مولکولی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2015 09 04 DNA sequencing is an approach exploited to determine the sequence of a DNA molecule. It includes any method or technology used to identify and determine the order of the four bases of adenine, guanine, cytosine, and thymine in a strand of DNA. DNA sequencing might be used to determine the sequence of individual genes, larger genetic regions, full chromosomes, or entire genomes. Traditional sequencing methods are mainly based on the original Sanger sequencing technique which makes them very expensive and low-throughput; thus, they do not meet the needs of researchers. Consequently, with the considerable advances in molecular biology and the high demand for low-cost sequencing has encouraged the development of high-throughput sequencing (or next-generation sequencing) technologies that parallelize the sequencing process, producing thousands or millions of sequences concurrently. Next-generation sequencing enable us to rapidly sequence a large piece of DNA which could span the whole genome with the latest instruments capable of producing gigabases of data in one isolated sequencing run. Next-generation sequencing platforms have a wide variety of applications, such as whole-genome sequencing, de novo sequencing, RNA sequencing (for applications such as transcriptomics and small RNA analysis), methylation analysis, and protein-nucleic acid interaction analysis. توالی‌یابی DNA یک روش آزمایشگاهی است که برای تعیین توالی یک مولکول DNA استفاده می‌شود و خود شامل هر روش یا تکنولوژی می‌باشد که برای تعیین ترتیب چهار باز آدنین، گوانین، سیتوزین و تیمین در یک رشته‌ی DNA به کار برده می‌شود. توالی‌یابی DNA، ممکن است برای تعیین توالی ژن‌های ویژه، مناطق بزرگ ژنومی، کل کروموزوم و کل ژنوم به کار برده شود. امروزه، با پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای که در بیولوژی مولکولی به وجود آمده است، روش‌های سنتی توالی‌یابی (به طور عمده تکنیک Sanger) که زمان‌بر و گران می‌باشند، دیگر پاسخگوی نیاز محققان نیستند. در نتیجه، افزایش تقاضا برای کاهش هزینه‌ی توالی‌یابی، به توسعه‌ی تکنولوژی‌های توالی‌یابی با توان عملکردی بالا (نسل جدید توالی‌یابی) منجر شد که قادر به توالی‌یابی هزاران و یا میلیون‌ها توالی به صورت هم‌زمان می‌باشد. نسل جدید توالی‌یابی، قادر به توالی‌یابی سریع قطعات بزرگ DNA در طول ژنوم است و با حداقل ابزارها، قادر به تولید گیگا باز داده در هر مرحله‌ی توالی‌یابی می‌باشد. روش‌های نسل جدید توالی‌یابی، طیف وسیعی از کاربردها نظیر توالی‌یابی کل ژنوم، توالی‌یابی از نو، توالی‌یابی RNA برای کاربردهایی مثل بررسی ترانسکریپتوم و RNAهای کوچک، بررسی متیلاسیون و بررسی برهم‌کنش نوکلئیک اسید و پروتئین را شامل می‌شوند. توالی‌یابی نسل جدید توالی‌یابی تکنولوژی 454 تکنولوژی Solex Sequencing by oligonucleotide ligation and detection https://jims.mui.ac.ir/article_14863_abe6f17ee7a1e4775951399035e00841.pdf