دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Indexایندکس15086FAایندکسمجله--0000-0003-0874-1906Journal Article20170502Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15086_882137f311c5728f8e257e56820af92c.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Frequency Analysis of rs4646994 Polymorphism in Angiotensin Converting Enzyme (ACE) Gene in Professional Karateka Athletes Compared to the Amateur Athletes and Non-athlete Individualsبررسی فراوانی نیمرخ ژنتیکی پلیمورفیسم rs4646994 ژن آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) در ورزشکاران کاراتهکار حرفهای و مقایسهی آن با غیر ورزشکاران و آماتورها1323132915087FAمحمدرضاباتوانیدانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2609-5808سید محمدمرندیاستاد، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانکامرانقائدیدانشیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانفهیمهاسفرجانیدانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکدهی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160625Background: Angiotensin converting enzyme (ACE) is an exopeptidase, which converts angiotensin I to angiotensin II results in vasoconstriction and aldosterone secretion. Previous studies have indicated that the presence of DD polymorphism in ACE gene is associated with the upregulation in the activity of ACE and incidence of arteriovascular diseases. Based on the previous studies, during 1980-2006 in the United States, among 1866 athletes who died suddenly, 56% were predominantly due to cardiovascular diseases. Thus, the aim of the present study was assessment of the frequency rate of I/D polymorphism in Iranian professional and amateur Karateka and non-athlete individuals as a prognostic factor in prevention of such diseases.Methods: In this survey, 258 athletes including 129 professional Karateka (65 men and 64 women) and 129 amateur Karateka (75 men and 54 women) and 129 non-athlete individuals (71 men and 58 women) took part voluntarily. Blood samples were taken and polymerase chain reaction-restriction fragment length polymorphism (RFLP-PCR) performed on the isolated genomes. Statistical analyses carried out using SPSS software and those data with P < 0.050 were considered to be significant.Findings: Genotyping analyses indicated that allele frequency for DD was 45.5%, ID was 40.8% and II was 13.7% in our studied population (P > 0.050). In professional Karateka, significant increase in DD frequency was observed (63.0%) compared to non-athletes (41.0%) (P = 0.004) and amateur Karateka (14.7%) (P = 0.011).Conclusion: The greater value for allele frequency of DD polymorphism in professional Karateka suggests the incidence of cardiovascular diseases in this group. This implies the necessity of medical health care for professional athletes.مقدمه: آنزیم مبدل آنژیوتانسین (Angiotensin converting enzyme یا ACE)، اگزوپپتیدازی است که باعث تبدیل آنژیوتانسین Ι به آنژیوتانسین ΙΙ، انقباض عروق و ترشح آلدسترون میگردد. ژنوتیپ DD در پلیمورفیسم rs4646994 ژن (I/D) ACE باعث فعالیت بیشتر این آنزیم میگردد و با افزایش احتمال بیماری عروق کرونری (Coronary artery disease یا CAD) همراه است. از سوی دیگر و در طی سالهای 2006-1980، تعداد 1866 ورزشکار مسابقهای 6 ± 19 ساله در ایالات متحدهی امریکا، دچار مرگ ناگهانی شدند که 56 درصد (1049 مورد) آن وابسته به بیماریهای قلبی- عروقی بودند. به اقتضای نقش کلیدی ژن ACE در تنظیم فیزیولوژی قلبی- عروقی، به عنوان یک عامل خطر مرتبط با CAD، مطالعهی حاضر با هدف بررسی شیوع پلیمورفیسم D/D ژن ACE در ورزشکاران کاراتهکار گروه حرفهای انجام شد.روشها: 129 کاراتهکار نخبه، 129 کاراتهکار آماتور و 129 نفر گروه شاهد غیر ورزشکار از استان اصفهان به طور داوطلبانه مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونههای خونی از شرکت کنندگان جمعآوری گردید. شیوع پلیمورفیسمهای (I/D) توسط تکنیک واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR-RFLP یا Polymerase chain reaction-Restriction fragment length polymorphism) بررسی شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از نرمافزار SPSS و از روش رگرسیون استفاده شد. 050/0 > P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.یافتهها: شیوع پلیمورفیسم DD (5/45 درصد)، ID (8/40 درصد) و II (7/13 درصد) در مجموع افراد شرکت کننده بیشتر بود، اما این تفاوت معنیدار نبود (005/0 < P). در بررسی گروهها با یکدیگر، گروه حرفهای در ژنوتیپ DD (0/63 درصد) به طور معنیداری بیشتر از گروه غیر ورزشکار (0/41 درصد) (004/0 = P) و گروه آماتور (7/14 درصد) (011/0 = P) بود.نتیجهگیری: ژنوتیپ DD ژن ACE به طور معنیداری در کاراتهکاران نخبه بیشتر از کاراتهکاران آماتور و غیر ورزشکاران است که علاوه بر مزیت بهرهمندی ورزشکاران حرفهای از این نوع پلیمورفیسم (در ارتباط با قدرت بدنی)، احتمال ابتلای آنها به بیماریهای قلبی- عروقی را تشدید مینماید و نیاز به برنامههای الزامی و نظارتی بالاتر (همچون Electrocardiography و ...) در ورزشکاران حرفهای رشتههای توانی را بیان میکند.https://jims.mui.ac.ir/article_15087_3dba880b99f7157c9f362be445a56493.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Postural Assessment and the Prevalence of Musculoskeletal Disorders during Routine Clinical Examinations among Otolaryngologists in Isfahan City, Iranارزیابی وضعیت حین معاینه و شیوع اختلالات عضلانی- اسکلتی در متخصصین گوش و حلق و بینی شهر اصفهان1330133715088FAبابکوحدتپوردانشیار، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسعیدصادقیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160903Background: Otolaryngologists are susceptible to various musculoskeletal disorders in the absence of proper position, because of working in various positions in offices and hospitals. The present study aimed to assess the risk of their positions whilst either standing or sitting during routine examinations, estimating the prevalence of musculoskeletal disorders, and determining the relationship between these disorders and their postures among otolaryngologists in Isfahan City, Iran.Methods: In this study, photos were taken of the postures of 39 otolaryngologists in Isfahan City, during patient examination and were analyzed using Quick Exposure Check (QEC) and Load on Upper Body Assessment (LUBA) tools. Based on the risk of their postures, they were categorized into three groups of low-, medium-, and high-risk. They also completed Nordic questionnaire for the assessment of prevalence of musculoskeletal disorders.Findings: Based on the LUBA tool, otolaryngologists encountered medium risk while examining patients' throats, and high risk during examination of ears and nasal; this risk was shown low when using QEC tool. Data resulted from Nordic questionnaire revealed that 31 people (79.4%) dealt with at least one musculoskeletal problem which was a remarkable number. On the basis of data analysis, the relation between LUBA posture scores and prevalence of musculoskeletal disorders was not statistically significant.Conclusion: The prevalence of musculoskeletal disorders was remarkably high in some body regions, which might be due to unacceptable posture whilst sitting or standing during common examinations. This can be prevented by educating practitioners about the suitable postures.مقدمه: متخصصین گوش و حلق و بینی، به علت کار در وضعیتهای گوناگون در درمانگاه و بیمارستان، در صورت عدم وضعیتگیری صحیح، میتوانند مستعد مشکلات عضلانی- اسکلتی مختلف باشند. هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی و تعیین میزان خطر وضعیت نشستن یا ایستادن آنها، شیوع مشکلات عضلانی- اسکلتی و تعیین ارتباط بین وضعیت و شیوع اختلالات عضلانی- اسکلتی بود.روشها: با مراجعه به محل کار 39 متخصص گوش و حلق و بینی و عکسبرداری، وضعیت آنها با استفاده از ابزارهای Quick exposure check و Loading on upper body assessment، مورد سنجش قرارگرفت و خطر آن در سه گروه کم، متوسط و بالا طبقهبندی شد. سپس، با استفاده از پرسشنامهی اختلالات عضلانی- اسکلتی Nordic (NMQ یا Nordic musculoskeletal questionnaire)، شیوع این اختلالات بررسی شد.یافتهها: طبق نتایج روش ارزیابی فشار بالاتنه (LUBA یا Loading postural upper body assessment)، خطر ابتلا به مشکلات عضلانی- اسکلتی هنگام معاینهی حلق متوسط و حین معاینهی گوش و بینی در بیشتر پزشکان بالا میباشد. این خطر، طبق روش ارزیابی Quick exposure check، پایین بود. نتایج حاصل از پرسشنامهی Nordic که توسط پزشکان مورد مطالعه پر شده بود، نشان داد که در 31 نفر (4/79 درصد)، حداقل یک مورد مشکل عضلانی- اسکلتی مشاهده میشود که رقم قابل توجهی است. طبق آنالیز، ارتباط معنیداری میان وضعیت پزشکان حین معاینات بامشکلات عضلانی- اسکلتی وجود ندارد.نتیجهگیری: شیوع اختلالات عضلانی- اسکلتی در برخی نواحی بالا میباشد و احتمال دارد به دلیل وضعیت نامطلوب نشستن در حین کار کردن آنها باشد. با آموزش این افراد، میتوان از بروز این اختلالات جلوگیری کرد.https://jims.mui.ac.ir/article_15088_6483a599028c6f20aa6f40c3b507420d.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Comparison of Respiratory Complications between Endotracheal Intubation and Laryngeal Mask Airway (LMA) in Neonates Undergoing Inguinal Herniorrhaphy under General Anesthesiaبررسی مقایسهای میزان بروز عوارض تنفسی در دو روش لولهگذاری داخل تراشه و گذاشتن Laryngeal Mask Airway در نوزادان کاندیدای جراحی فتق اینگوینال تحت بیهوشی عمومی1338134315089FAامیرشفااستادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-5281-3458گلناززارعکارورز، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160916Background: There is growing use of laryngeal mask airway (LMA) as an alternative for endotracheal intubation, in maintaining airway in patients undergoing general anesthesia. However, there are not sufficient studies to compare advantages and side effects between laryngeal mask airway and endotracheal intubation in neonates.Methods: A total of 88 neonates undergoing inguinal herniorrhaphy were allocated to two groups of 44. In one group, the airway was maintained through laryngeal mask airway, and through endotracheal intubation in the other. Peripheral capillary oxygen saturation (SpO2), end-tidal carbon dioxide (ETCO2), heart rate, mean arterial blood pressure and recovery time were recorded and compared between the two groups. Respiratory complications including decreased O2 saturation, laryngospasm, bronchospasm, tube displacement and removal were recorded and compared, too.Findings: Mean arterial blood pressure and heart rate were not significantly different between the two groups. SpO2 was significantly lower and ETCO2 was significantly higher in laryngeal mask airway group (P < 0.05). Recovery time and respiratory complications were significantly higher in laryngeal mask airway group, too (P < 0.05).Conclusion: Our findings support the use of endotracheal intubation versus laryngeal mask airway in neonates.مقدمه: ماسک حنجرهای (LMA یا Laryngeal mask airway) جایگزین مفیدی برای لولهی تراشه جهت نگهداری راه هوایی در بیماران تحت بیهوشی عمومی میباشد که استفاده از آن در حال افزایش میباشد. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف بررسی مقایسهای میزان بروز عوارض تنفسی در دو روش لولهگذاری داخل تراشه و گذاشتن LMA در نوزادان کاندیدای جراحی فتق اینگوینال تحت بیهوشی عمومی انجام شد.روشها: در این مطالعه، 88 نوزاد که تحت عمل هرنیورافی قرار میگرفتند، به دو گروه 44 تایی تقسیم شده، برای یک گروه لوله تراشه برای نگهداری راه هوایی و در گروه دیگر ماسک حنجرهای استفاده شد. میانگین اشباع اکسیژن خون شریانی (SpO2)، میانگین CO2 انتهای بازدمی (ETCO2) و تعداد ضربان قلب و فشار متوسط شریانی در طول عمل و در ریکاوری با یکدیگر مقایسه و مدت زمان اقامت در ریکاوری در دو گروه ثبت شد. عوارض تنفسی شامل افت اکسیژن خون و لارنگواسپاسم و برونکواسپاسم و یا جابهجا شدن و خارج شدن اتفاقی لوله تراشه و ماسک حنجرهای هم در دو گروه با یکدیگر مقایسه شد.یافتهها: میانگین فشار متوسط شریانی و ضربان قلب در دو گروه اختلاف معنیداری نداشت. میانگین اشباع اکسیژن خون شریانی در گروه ماسک حنجرهای کمتر و میانگین CO2 انتهای بازدمی در گروه ماسک حنجرهای به صورت معنیداری بیشتر بود (05/0 > P). مدت زمان اقامت در ریکاوری و عوارض تنفسی در گروه ماسک حنجرهای به شکل معنیداری بیشتر بود (05/0 > P).نتیجهگیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه و با بررسی سایر متون پیشنهاد میشود، برای نگهداری راه هوایی در نوزادان از لوله تراشه به جای ماسک حنجرهای استفاده شود.https://jims.mui.ac.ir/article_15089_af070abdf5156acd363fca2b6f391ace.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Identification of Histopathologic Criteria to Differentiate Autoimmune Hepatitis (AIH) from Chronic Viral Hepatitis (B, C) in Liver Biopsy Samplesبررسی معیارهای هیستوپاتولوژیک جهت افتراق هپاتیت خود ایمن از هپاتیتهای مزمن ویروسی (B و C) در نمونههای بیوپسی کبد1344135015090FAمحمدحسینصانعیدانشیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2886-7365آذرنعیمیاستادیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-7717-9112پردیسنعمتالهیاستادیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانیاسرمعیندستیار، گروه آسیبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160919Background: Chronic hepatitis is a common disease in the community. Differential diagnosis of hepatitis is very important in the treatment of this disease; as applying the wrong treatment method can lead to reinforcement and aggravate. This study aimed to determine the prevalence of histopathologic criteria for distinguishing between and for accurate differentiation of chronic viral hepatitis from autoimmune hepatitis.Methods: In a cross-sectional study, 45 patients with autoimmune hepatitis, 34 patients with hepatitis B and 33 patients with hepatitis C were investigated for presence of histopathological criteria. The data were analyzed using chi-square and diagnostic tests.Findings: Among the 12 indicators, 5 criteria including interface hepatitis, lymphoid follicle in port area, emperipolesis, hepatic rosette and ground glass hepatocyte had the ability to differentiate types of hepatitis. The predictive percent of above parameters for autoimmune hepatitis was 80%, for hepatitis B was 76.5% and for hepatitis C was 69.7%.Conclusion: Based on the results, histopathological parameters can differentiate between types of chronic hepatitis in patients at an acceptable level which among them, interface hepatitis is used to differentiate autoimmune hepatitis and chronic hepatitis C from chronic hepatitis B; lymphoid follicle in port area is used to differentiate chronic hepatitis C, emperipolesis and hepatic rosette to differentiate autoimmune hepatitis and ground glass hepatocyte to differentiate chronic hepatitis B from the other two types.مقدمه: هپاتیت مزمن، یک بیماری به نسبت شایع در جامعه محسوب میگردد. تشخیص افتراقی نوع هپاتیت در درمان این بیماری اهمیت زیادی دارد؛ چرا که به کارگیری متد درمانی اشتباه، میتواند منجر به تشدید بیماری گردد. مطالعهی حاضر با هدف تعیین توزیع فراوانی معیارهای هیستوپاتولوژیک به انجام رسید تا به وسیلهی آن راهنمایی جهت افتراق دقیقتر هپاتیت خود ایمن از هپاتیتهای ویروسی مزمن میسر گردد.روشها: طی یک مطالعهی توصیفی- تحلیلی، 45 بیمار مبتلا به هپاتیت خود ایمن، 34 بیمار مبتلا به هپاتیت B و 33 بیمار مبتلا به هپاتیت C از نظر وجود 12 معیار هیستوپاتولوژیک مورد بررسی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از آزمونهای 2χ و آنالیز تشخیصی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافتهها: از بین 12 شاخص مورد بررسی، 5 شاخص Interface hepatitis، فولیکولهای لنفاوی در فضای پورت، Emperipolesis، تشکیل روزت و هپاتوسیت Ground glass دارای توانایی افتراق نوع هپاتیت در بیماران مورد مطالعه بودند. درصد پیشگویی کنندگی این معیارها برای هپاتیت خود ایمن 80 درصد، برای هپاتیت B 5/76 درصد و برای هپاتیت C، 7/69 درصد بود.نتیجهگیری: پارامترهای هیستوپاتولوژیک در حد قابل قبولی میتوانند نوع هپاتیت را در بیماران تعیین کنند. از بین این پارامترها، Interface hepatitis برای افتراق هپاتیت خود ایمن و هپاتیت C از هپاتیت B، فولیکولهای لنفاوی در فضای پورت برای افتراق هپاتیت C، Emperipolesis و تشکیل روزت برای افتراق هپاتیت خود ایمن و هپاتوسیت Ground glass برای افتراق هپاتیت B از دو نوع دیگر مفید می باشند.https://jims.mui.ac.ir/article_15090_0f2cdab3b6cd72058596bab972897f61.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953440620161221Evaluation of the Effect of Smoke of Anbar Nasara (Donkey Dung) Extract on Staphilococcus Aureus and Bacilus Subtilisبررسی اثر دود حاصل از عصارهی مستقیم عنبرنسارا بر باکتریهای گرم مثبت Staphylococcus aureus و Bacillus subtilis1351135515091FAاردشیرطالبیدانشیار، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7313-5086ابراهیمحریقکارورز، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانالنازدهدشتیانکارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فلاورجان، اصفهان، ایرانفرزانهامینیکارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشکدهی علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین- پیشوا، ورامین، ایرانمرضیهمشکاتکارشناس ارشد، گروه بیولوژی، مؤسسه آموزش عالی نور دانش، میمه، ایرانJournal Article20160828Background: The use of medicinal smokes in treatment of many diseases, including infectious microbial diseases, has long been popular in Iran. This study aimed to compare the antimicrobial effects of smoke of Anbar Nasara (donkey dung) extract on Staphylococcus aureus and Bacillus subtilis with common antibiotics.Methods: In this experimental study, donkey dung smoke as medicine and antibiotics as a control group were considered. Standard strains of Staphylococcus aureus and Bacillus subtilis were cultured in suitable mediums. Anbar Nasara extract was prepared without use of solvent, in order to prevent the antibacterial effect of solvent on microbes. Dilution and disk diffusion test was performed 3 times for each of the bacteria.Findings: The mean of inhibition zone of Staphylococcus aureus by Anbar Nasara smoke was significantly greater than the inhibition zone induced by vancomycin; but there was no significant difference between the inhibition zone of Bacillus subtilis induced by Anbar Nasara smoke and ciprofloxacin. Least significant difference (LSD) post hoc test showed that the inhibition diameter of Staphylococcus aureus was significantly higher than the Bacillus subtilis. Bacillus subtilis induced higher minimum inhibitory concentration (MIC) values than Staphylococcus aureus; but, Bacillus subtilis induced higher minimum bactericidal concentration (MBC) values than Staphylococcus aureus.Conclusion: The smoke of Anbar Nasara extract has a significant inhibitory effect on Staphylococcus aureus growth; so it can be offered as a medicine.مقدمه: استفاده از دودهای طبی جایگزین در درمان بیماریها و از جمله بیماریهای میکروبی و عفونی در ایران از سالهای دور رواج داشته است. این مطالعه، با هدف مقایسهی خواص ضد میکروبی دود حاصل از عصارهی مستقیم عنبرنسارا با آنتیبیوتیکهای رایج بر روی Staphylococcus aureus و Bacillus subtilis بود.روشها: در این مطالعهی آزمایشگاهی، دود عنبرنسارا به عنوان مداخلهای بر سوشهای مورد و گروههای آنتیبیوتیک بر سوشهای مشابه به عنوان شاهد در نظر گرفته شدند. سوشهای استاندارد Staphylococcus aureus و Bacillus subtilis در محیط کشتهای مناسب کشت داده شدند. عصارهگیری عنبرنسارا بدون استفاده از حلال انجام شد تا احتمال تأثیر حلال بر میکروبها را از بین ببرد. سری رقت و آزمایش دیسک دیفیوژن برای هر کدام از باکتریها سه بار انجام شد.یافتهها: میانگین هالهی عدم رشد در Staphylococcus aureus به طور معنیداری بیشتر از ونکومایسین بود؛ اما میانگین هالهی عدم رشد در Bacillus subtilis با سیپروفلوکساسین تفاوت معنیدار نداشت. آزمون تعقیبی Least significant difference (LSD) نشان داد که قطر هالهی عدم رشد در Staphylococcus aureus به طور معنیداری بیشتر از Bacillus subtilis بود. در حالی که، Minimum inhibitory concentration (MIC) برای Bacillus subtilis بیشتر از Staphylococcus aureus و Minimum bactericidal concentration (MBC) برای Bacillus subtilis بیشتر از Staphylococcus aureus بود.نتیجهگیری: دود حاصل از عصارهی عنبرنسارا بر رشد Staphylococcus aureus تأثیر معنیداری داشت و میتوان آن را به عنوان دارو پیشنهاد نمود.https://jims.mui.ac.ir/article_15091_21f08cc6cfc56fdbeade7c9d8bd78aa1.pdf