دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219Indexایندکس15146FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20170502Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15146_ea9fb58caa31b811b3cd6166e4261c1c.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219The Recognition of Migraine Headache by Designing Fuzzy Expert System and Using Learning from Examples (LFE) Algorithmتشخیص سردرد میگرنی با طراحی یک سیستم خبرهی فازی و به کارگیری الگوریتم یادگیری Learning from Examples (LFE)1680168515147FAمنیرهخیامنیادانشجوی دکتری ریاضی کاربردی، دانشکدهی ریاضی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایرانمحمدرضایزدچیدانشیار، گروه مهندسی پزشکی، دانشکدهی فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانمحسنفروغیپوردانشیار، گروه مغز و اعصاب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20170203Background: The migraine headache is a kind of most populated headache which its prevalence rate is so high. The first step for starting the treatment is the recognition stage. In addition, the fuzzy logic has good power for describing enigmatic and imprecise aspects; so, this tool could be used for the system modeling. This research aimed to recognize the migraine via using fuzzy logic and systems.Methods: A fuzzy expert system for diagnosis of migraine via Learning from Examples (LFE) algorithm was presented. Mamdani model was used in fuzzy inference engine using Max-Min as Or-And operators and Centroid method was used as defuzzification technique.Findings: Using the data of 148 patients, the migraine diagnostic system was trained by LFE algorithm and in average, 80 pieces of If-Then rules were produced for fuzzy system. The accuracy, precision, sensitivity, and specificity of the system were 97%, 80%, 70%, and 94%, respectively. Using the migraine diagnostic system by human experts, it was proved that the system had the ability of correct recognition by the rate of 81%.Conclusion: As the linguistic rules may be incomplete when human expert express their knowledge and according to importance of early diagnosis and favorable results, the LFE training algorithm is more effective than human experts system for recognition of migraine headache.مقدمه: سردرد میگرنی یکی از انواع سردردها به شمار میرود که از شیوع به نسبت بالایی برخوردار است. اولین قدم برای شروع فرایند درمان، تشخیص آن میباشد. از آنجایی که منطق فازی توانایی بسیار بالایی در توصیف مفاهیم غیر دقیق و مبهم دارد، از این ابزار جهت مدلسازی استفاده میشود. هدف از انجام پژوهش حاضر، تشخیص سردرد میگرنی با استفاده از منطق و سیستمهای فازی بود.روشها: با استفاده از منطق فازی و الگوریتم Learning from Examples (LFE)، سیستم خبرهای جهت تشخیص میگرن ارایه شد که در آن از موتور استنتاج فازی، مدل استنتاج Mamdani با مشخصههای Max-Min به عنوان عملگرهای AND-OR و روش مرکز جرم (Centroid) برای غیر فازی سازی استفاده شد.یافتهها: با استفاده از اطلاعات 148 بیمار، سیستم تشخیص میگرن با الگوریتم LFE آموزش داده شد و به طور متوسط 80 قاعده اگر- آنگاه فازی برای سیستم به دست آمد. صحت سیستم آموزش دیده، 97 درصد و دقت، حساسیت و ویژگی سیستم به ترتیب 80، 70 و 94 درصد گزارش شد. در ارزیابی سیستم تشخیص میگرن با کمک شخص خبره مشخص گردید که سیستم تا ۸۱ درصد توانایی تشخیص درست را دارد.نتیجهگیری: با توجه به این که قواعد زبانی گرفته شده از شخص خبره ممکن است کامل نباشد و با توجه به اهمیت تشخیص به موقع و همچنین، نتایج مطلوب حاصل از به کارگیری الگوریتم یادگیری LFE و ارزیابی سیستم خبرهی پیشنهاد شده، این سیستم میتواند در تشخیص سردردهای میگرنی بسیار مفید عمل نماید.https://jims.mui.ac.ir/article_15147_62519b8f83ec10cacb56d46342ace8f1.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219The Effect of Intravitreal Injection of Erythropoietin in Treatment of Nonarteritic Anterior Ischemic Optic Neuropathyارزیابی تأثیر استفاده از تزریق داخل ویترهی اریتروپویتین در درمان ایسکمیک اپتیک نوروپاتی قدامی حاد غیر آرتریتی1686169215148FAعلیرضادهقانیدانشیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیماریهای چشم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-6313-0262حشمتالهقنبریدانشیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیماریهای چشم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-8781-5568مهدیکمانیدستیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمهدیراعیدانشجو، گروه آمار زیستی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160411Background: Nonarteritic anterior ischemic optic neuropathy (NA-AION) is a disease with serious complications that already does not have any standard treatment. Some studies and experiences had shown that intravitreal erythropoietin injection has a neuroprotective effect. But there are some different and inconsistent results in those studies. So, the aim of this study was determining the effect of intravitreal injection of erythropoietin in treatment of the disease.Methods: In a clinical trial study, 40 eyes (from 38 patients) were selected and randomly divided in two groups. In the first group, 2000 IU erythropoietin was injected in vitreous and the second group did not receive erythropoietin. Visual acuity and visual field were measured before and three months after the treatment and compared between the two groups.Findings: The mean visual acuity was improved in the treatment group (P < 0.001) but did not differed in the control group (P = 0.270). In addition, the pattern standard deviation was improved in the treatment group (P = 0.047) but did not statistically change in the control group (P = 0.130).Conclusion: Intravitreal injection of erythropoietin in patients with nonarteritic anterior ischemic optic neuropathy leads to remarkable and significant improvement of visual acuity and field 3 months after the injection. So, this treatment strategy is advised in patients with suitable condition and without any contraindication by ophthalmologists. To evaluate the long-term effects, further studies are recommended.مقدمه: ایسکمیک اپتیک نوروپاتی قدامی حاد غیر آرتریتی (NA-AION یا Nonarteritic anterior ischemic optic neuropathy)، یک بیماری پرعارضه است و درمان استانداردی برای آن ارایه نشده است. برخی پژوهشها نشان دهندهی تأثیر Neuroprotection تزریق داخل ویترهی اریتروپویتین در این بیماری است، اما یافتههای این مطالعات، متناقض و متفاوت است. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف ارزیابی تأثیر استفاده از تزریق داخل ویترهی اریتروپویتین در درمان این بیماری در سالهای 94-1393 در بیمارستان فیض اصفهان انجام شد.روشها: طی یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 40 چشم از 38 بیمار در دو گروه توزیع شد (20 = n). در گروه اول، 2000 واحد اریتروپویتین به صورت داخل ویتره تزریق شد و در گروه دوم دارویی تزریق نشد. بیماران سه ماه بعد از تزریق دارو پیگیری شدند و حدت بینایی و میدان دید در دو گروه تعیین و مقایسه گردید.یافتهها: میانگین حدت بینایی در گروه مورد، به طور معنیداری بهبود یافت (001/0 > P)، اما در گروه شاهد، تفاوت حدت بینایی در سه ماه بعد معنیدار نبود (270/0 = P). همچنین، شاخص Pattern standard deviation در گروه مورد به طور معنیداری بهتر شد (047/0 = P)، اما در گروه شاهد، تفاوت این شاخص در زمان مراجعه و سه ماه بعد، معنیدار نبود (130/0 = P).نتیجهگیری: تزریق داخل ویترهی اریتروپویتین، منجر به بهبود قابل توجه و معنیدار در حدت و فیلد بینایی در سه ماه پس از تزریق میگردد. از این رو، استفاده از این روش درمانی طبق شرایط بیمار و عدم وجود تداخل دارویی توصیه میگردد. جهت بررسی آثار دراز مدت این روش، انجام مطالعات بیشتر توصیه میگردد.https://jims.mui.ac.ir/article_15148_ca889fd9b844559dc1d47b4a52d5e40b.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219A Comparison of the Effects of Topical Injection of Glucantime Plus Glycolic Acid 70% and Salicylic Acid 20% with Topical Injection of Glucantime Alone in the Treatment of Acute Cutaneous Leishmaniasisمقایسهی تأثیر تزریق موضعی گلوکانتیم همراه با گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد با تزریق موضعی گلوکانتیم به تنهایی در درمان Leishmaniasis جلدی حاد1693169815149FAمحمدعلینیلفروشزادهدانشیار، مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانفریداغضنفرپورپزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانفاطمهسخنوریپزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-3423-3323نازلیانصاریپزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانآسیهحیدریکارشناس ارشد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمهردادمهامپزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20161225Background: Despite the increasing developments in treatment of skin diseases, leishmaniasis is still considered as one of the major health problems. Despite the spontaneously improving of the disease, its scars can highly create emotional and social problems for the patients. In this study, the effect of combination therapy of intralesional glucantime plus glycolic acid 70% and salicylic 20% was compared with intralesional glucantime alone in reducing scars of this disease.Methods: 75 patients with cutaneous leishmaniasis, which had 2 lesions at the same anatomical location, participated in the study (150 lesions). 75 lesions were treated with combination therapy and 75 with intralesional glucantime alone. For each patient a questionnaire was filled. All the data were analyzed using SPSS software.Findings: After 8 weeks of treatment, 37.3% of lesions cured completely with intralesional glucantime and 42.7% with combination therapy. There was no statistically significant difference between the improvements among the two groups (P > 0.05).Conclusion: Intralesional glucantime plus glycolic acid 70% and salicylic 20% was not more effective in cutaneous leishmaniasis compared to intralesional glucantime alone and did not reduce the mean time of improvement.مقدمه: با وجود پیشرفتهای روزافزون در درمان بیماریهای پوستی، هنوز بیماری Leishmaniasis یکی از معضلات بهداشتی محسوب میشود. بر خلاف بهبودی خود به خود این بیماری، اسکار به جا مانده از این بیماری میتواند مشکلات روحی و اجتماعی زیادی را برای بیماران ایجاد نماید. در مطالعهی حاضر، اثر درمان گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد همراه با تزریق موضعی گلوکانتیم با تزریق موضعی گلوکانتیم به تنهایی در این بیماری مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.روشها: 75 بیمار مبتلا به Leishmaniasis که دارای دو ضایعه در محل آناتومیکی یکسان بودند، در مطالعه شرکت داده شدند (150 ضایعهی Leishmaniasis). 75 بیمار تزریق گلوکانتیم داخل ضایعه و 75 بیمار دیگر تزریق گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد توأم داخل ضایعه دریافت نمودند. برای همهی بیماران پرسشنامه تهیه گردید. دادههای حاصل شده در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: پس از گذشت 8 هفته از درمان، 3/37 درصد ضایعات تحت درمان با گلوکانتیم داخل ضایعه و 7/42 درصد ضایعات تحت درمان توأم، بهبود کامل یافتند. بین میزان بهبودی در دو گروه تحت درمان ارتباط معنیداری مشاهده نشد (05/0 < P).نتیجهگیری: تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم همراه با محلول موضعی گلیکولیک اسید 70 درصد و سالیسیلیک اسید 20 درصد، روش درمانی مؤثرتری در مقایسه با روش تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم به تنهایی نیست و میانگین مدت زمان بهبودی را کاهش نمیدهد.https://jims.mui.ac.ir/article_15149_45847868f97554aaf56672aab3f644e9.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219Comparing the Improvement of Unstable Vitiligo in Patients Treated by Topical PUVA-Therapy Alone, Topical PUVA-Therapy and Oral Vitamin D, and Topical PUVA-Therapy and Oral Vitamin D and Vitamin B12مقایسهی بهبودی مبتلایان به Vitiligoی فعال در درمان با PUVA Therapy موضعی به تنهایی، PUVA Therapy موضعی به همراه مصرف ویتامین D خوراکی و PUVA Therapy موضعی به همراه مصرف ویتامینهای D و 12B خوراکی1699170515150FAفریباایرجیاستاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0206-0352الهههفت برادرانپزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسمیهدواشیدانشجوی پزشکی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانآزادهذوالفقاری باغبادرانیکارشناس ارشد میکروبیولوژی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانصفورابکایی جزیدانشجوی داروسازی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20161109Background: Vitiligo is an acquired multifactorial disorder. Different treatments are used for it and all of them have adverse side-effects. Vitiligo is an autoimmune disease associated with other autoimmune diseases such as hypothyroidism, hyperthyroidism, rheumatoid arthritis, diabetes mellitus, and so on. In these diseases, deficiency of vitamin D and B12 are proposed. So in this study, treatment response and remission in patients taking oral vitamin D and B12 was administered.Methods: 60 patients with active vitiligo were randomly divided into three groups. Group I received topical PUVA for 6 months; group II received topical PUVA and 1 cc oral drops of vitamin D3 daily for 2 months, and then topical PUVA alone for following 4 months; and group III received topical PUVA and 1 cc oral drops of vitamin D3 daily and sublingual tablets of vitamin B12 daily for 2 months, and then treated with topical PUVA for following 4months. Cure rate and side effects were evaluated using Vitiligo Area Scoring Index (VASI) at the third and sixth months.Findings: In each of the three treated groups at different times, the average changes in the area and extent of the lesion were not significantly different. Pruritus and erythema occurred in some patients.Conclusion: In this study, the reduction in the extent and area of lesions in the group receiving vitamin D compared to the control group were higher that indicated the role of vitamin D in preventing progression of active vitiligo.مقدمه: Vitiligo نوعی اختلال اکتسابی چند عاملی محسوب میشود که درمانهای متفاوتی برای آن مطرح شده است و این درمانها همگی عوارض ناخواسته و نامطلوبی را در پی دارند. Vitiligo یک بیماری خودایمن است و با بیماریهای خودایمنی دیگری مانند هیپوتیروئیدی، هیپرتیروئیدی، آرتریت روماتوئید، دیابت ملیتوس و ... همراهی دارد که در آنها کمبود ویتامین D و 12B مطرح میباشد. مطالعهی حاضر با هدف ارزیابی میزان پاسخ به درمان و بهبودی در بیماران دریافت کنندهی ویتامین D و 12B خوراکی انجام شد.روشها: 60 بیمار مبتلا به Vitiligoی فعال به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. گروه اول به مدت 6 ماه PUVA therapy موضعی دریافت کردند. گروه دوم در 2 ماه ابتدایی PUVA therapy همراه با قطرهی خوراکی ویتامین 3D روزی 1 سیسی و 4 ماه بعد فقط PUVA therapy دریافت نمودند. در گروه سوم در 2 ماه ابتدایی، PUVA therapy همراه با قطرهی ویتامین 3D و قرصهای زیرزبانی ویتامین 12B روزانه یک عدد و 4 ماه بعد فقط PUVA therapy انجام گرفت. میزان بهبودی و عوارض جانبی در ماه سوم و ششم درمان با استفاده از شاخص Vitiligo Area Scoring Index (VASI) ارزیابی شد.یافتهها: متوسط تغییرات مساحت ضایعه و وسعت در هر یک از سه گروه مورد بررسی در زمانهای مختلف مراجعهی بیماران تفاوت معنیداری با یکدیگر نداشت. خارش و اریتم در چند بیمار مشاهده گردید.نتیجهگیری: میزان کاهش وسعت و مساحت ضایعات درhttps://jims.mui.ac.ir/article_15150_ce3b5506fc4151c97d646dc6fce8b1f5.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953441620170219Thyroid Dysfunction in Very-Low-Birth-Weight Premature Neonates: A Systematic Review of Published Evidenceغربالگری هیپوتیروئیدی در نوزادان پرهترم با وزن تولد کم و بسیار کم: مرور منظم مقالات و شواهد موجود1706172215151FAآرمانانصاریدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمهینهاشمیپوراستاد، گروه بیماریهای کودکان، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات رشد و نمو کودکان، پژوهشکدهی پیشگیری اولیه از بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-6032-5523مجتبیکیخامرکز تحقیقات علوم رفتاری و اجتماعی در سلامت و گروه اپیدمیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایرانرضانجفیدستیار، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20140623Background: Congenital hypothyroidism is the most common preventable cause of mental retardation in children and should be diagnosed and treated at the earliest time. The prevalence of congenital hypothyroidism is high in preterm infants with low and very low birth weight.Methods: A systematic literature review was conducted using PubMed, Scopus and Google Scholar databases to 19 April 2014. We did not consider any time limitation; English-language papers were included. Irrelevant studies were set aside after studying their title, abstract, and full text. Two reviewers extracted the data; besides, the third reviewer checked their extracted data. In final, the data extracted from related studies.Findings: Normal serum thyroid-stimulating hormone (TSH) at third to sixth days of birth in low- and very-low-birth-weight preterm infants did not indicate normal thyroid function. In addition, TSH level of more than 10 mIu/l at the second week of the birth did not have a diagnostic value. A TSH level of 10-15 mIu/l, after a normal TSH value, posed the diagnosis of hypothyroidism with delayed TSH rise. Serum levels of free-T4 (FT4) and T4 would be normal at 2 to 8 weeks after the birth.Conclusion: It is recommended to repeat the screening of preterm newborns with low and very low birth weight by measuring TSH and FT4 levels simultaneously at two, six and ten weeks after the birth; the threshold of TSH = 10 mIu/l should be considered to select positive and suspected cases of the disease.مقدمه: هیپوتیروئیدی مادرزادی (Congenital hypothyroidism یا CH) شایعترین علت قابل پیشگیری کمکاری ذهنی در کودکان است و باید در سریعترین زمان تشخیص داده شود و برای آن درمان صورت گیرد. شیوع CH در نوزادان پرهترم و با وزن تولد کم، بسیار بیشتر است.روشها: جستجوی مقالات در پایگاههای علمی PubMed، Google Scholar و Scopus تا تاریخ 30 فروردین سال 1393 انجام گرفت. جهت جستجو محدودیت زمانی در نظر گرفته نشد و جستجو محدود به زبان انگلیسی بود. مقالات نامرتبط پس از مطالعهی عنوان، چکیده و متن کامل مقاله استخراج شد. دو پژوهشگر به صورت مجزا کار تفکیک دادهها را انجام دادند و نفر سوم در روند استخراج دادهها نظارت داشت. در نهایت، اطلاعات مورد نیاز از مقالات استخراج و گزارش گردید.یافتهها: میزان TSH (Thyroid-stimulating hormone) طبیعی در روزهای سوم تا ششم تولد، دلیل بر عملکرد طبیعی تیروئید نیست. همچنین، TSH بیشتر از mIu/l 10 در هفتهی دوم تولد ارزش تشخیصی دارد و TSH بیشتر از mIu/l 15-10 پس از یک TSH نرمال، تشخیص Hypothyroidism with delayed TSH rise را مطرح میکند. مقادیر 4FT (4Free T) و Thyroxine (4T) بین هفتهی دوم تا هشتم تولد، طبیعی میشود.نتیجهگیری: پیشنهاد میگردد که غربالگری نوزادان پرهترم اعم از دوقلویی یا چند قلویی با وزن کم و بسیار کم در هفتههای دوم، ششم و دهم پس از تولد از طریق اندازهگیری همزمان TSH و 4FT تکرار شود و حد آستانهی تشخیصی TSH (mIu/l 10) یا 4FT و 4T پایین پس از هفتهی سوم تا ششم تولد برای انتخاب موارد مشکوک و مثبت بیماری منظور گردد.https://jims.mui.ac.ir/article_15151_49d26be4d7b23b72bacd4db1cb00fa41.pdf