دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421Indexایندکس15192FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20170622Click to download the index of this issue.Click to download the index of this issue.https://jims.mui.ac.ir/article_15192_182340c28a4350468fce307ff1bab29e.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421The Preventive Effect of Donepezil on Post-Operative Cognitive Disorder in Patients Undergoing Coronary Artery Bypass Graft (CABG) Surgeryبررسی تأثیر پیشگیرانهی تجویز داروی Donepezil بر میزان بروز اختلالات شناختی پس از عمل جراحی پیوند عروق کرونر22823415193FAمجتبیمنصوریدانشیار،گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسید غلامرضامعصومیدانشیار،گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانالنازایزدیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170101Background: This article aimed to study the effect of donepezil prescription on the incidence of post-operative cognitive disorder in patients undergoing coronary artery bypass graft (CABG) surgery.Methods: In this double-blind randomized clinical trial study, the statistical population consisted of all candidates for coronary artery bypass graft surgery visiting Chamran hospital, Isfahan, Iran. Convenience sampling was employed and the patients were enrolled according to the order of visiting and inclusion criteria. Data were collected using a questionnaire and psychiatric tests by filling up check lists and conducting interviews. The data were then analyzed using chi-square, t, and Mann-Whitney tests via SPSS software.Findings: The frequency of cognitive disorder development was greater in control group than donepezil group on the first and second days of hospitalization and the differences were significant (P < 0.050 for both). The average number of transfused blood units was not significantly difference between the two groups (P > 0.050). The average number of cryo blood products had a significant difference between two groups after cardiopulmonary bypass (CPB) (P = 0.004). No significant difference was found between the two groups concerning the average pump time, clamping time, duration of surgery, length of stay in intensive care unit (ICU), and length of stay in hospital (P > 0.050 for all).Conclusion: Donepezil significantly declines the cognitive disorder after coronary artery bypass graft surgery.مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیرتجویز داروی Donepezil برمیزان بروز اختلال شناختی پس از عمل جراحی عروق کرونر بود.روشها: این مطالعه، یک مطالعهی کارآزمایی بالینی دو سو کور تصادفی شده بود. کلیهی بیماران کاندیدای Coronary artery graft bypass (CABG) که به بیمارستان چمران مراجعه نمودند، جمعیت مورد مطالعه را تشکیل میدادند. نمونهگیری به شیوهی آسان بود و طی آن، بیماران به ترتیب ورود به بیمارستان و در صورت احراز شرایط ورود، وارد مطالعه شدند. روش جمعآوری اطلاعات به صورت تکمیل چک لیست و مصاحبهی حضوری و ابزار مورد استفاده، پرسشنامه و انجام آزمونهای روانپزشکی بود. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای 2χ، t و Mann-Whitney تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: در روز اول و دوم بستری، فراوانی بروز موارد مبتلا به اختلال شناختی در گروه شاهد بالاتر از گروه مورد (دریافت کنندهی Donepezil) بود و دو گروه، دارای تفاوت معنیداری بودند (050/0 > P). متوسط تعداد واحد خون دریافتی میان دو گروه تفاوت معنیداری نداشت (050/0 < P)، تنها پس از Cardiopulmonary bypass (CPB) متوسط تعداد واحد فراوردهی خونی دریافتی Cryo میان دو گروه تفاوت معنیداری داشت (004/0 = P). متوسط زمان پمپ، زمان کلامپ، زمان عمل جراحی، مدت زمان اقامت در Intensive care unit (ICU) و مدت زمان اقامت در بیمارستان میان گروههای مورد و شاهد تفاوت معنیداری نداشت (050/0 < P).نتیجهگیری: مصرف داروی Donepezil به طور معنیداری در کاهش اختلالات شناختی بعد از عمل CABG مؤثر میباشد.https://jims.mui.ac.ir/article_15193_25e646de1d14a0538e631e7f3605eb12.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421The Aloe Vera Gel Improves Structural Disorders in the Brain of Streptozotocin-Induced Diabetic Male Rats.ژل آلوئهورا موجب بهبود اختلالات ساختاری مغز موشهای صحرایی نر دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین میشود.23524215194FAمحمدبهرامی تپهبوردانشجوی دکتری، گروه آناتومی و جنینشناسی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0009-0001-8242-5701یزدانمظاهریدانشیار، گروه آناتومی و جنینشناسی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانمحمودخاکساری مهابادیدانشیار، گروه آناتومی و جنینشناسی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانسید رضافاطمی طباطباییدانشیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانمحمد رضاتابندهدانشیار، گروه بیوشیمی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایرانJournal Article20170101Background: Diabetes mellitus can lead to structural disorders in the brain. Aloe vera has antidiabetic, antioxidant, and neuroprotective effects. This study was designed to evaluate the effects of Aloe vera gel on the morphometric changes in the brain of streptozotocin-induced diabetic rats.Methods: 25 male Wistar rats were randomly divided into 5 groups including: control (normal saline), diabetic (normal saline), Aloe vera gel (400 mg/kg/day; gavage), diabetic + Aloe vera gel (400 mg/kg/day; gavage) and diabetic + Neutral Protamine Hagedorn (NPH) insulin (10 IU/kg/day; subcutaneous). Experimental diabetes was induced by streptozotocin injection (60 mg/kg; intraperitoneal). All groups treated for 8 weeks. At the end of treatment course, the rats' brains were removed intact immediately after sacrifice for morphometric measuring by caliper. Histological brain sections were also prepared to assess morphometry of cerebral cortex and hippocampus via ammonium iron (III) sulfate staining.Findings: Diabetes induction reduced weight and dimensions of brain, and diameters of the hippocampus, and white and gray matter of cerebral cortex compared to the control group after 8 weeks (P < 0.05); while treatment of diabetic rats with Aloe vera gel or insulin significantly decreased the structural alterations of the brain and improved the blood glucose level of diabetic rats (P < 0.05).Conclusion: The results showed that oral administration of Aloe vera gel in diabetic rats improves structural disorders of brain and ameliorates diabetes-induced hyperglycemia.مقدمه: دیابت ملیتوس، میتواند منجر به اختلالات ساختاری در مغز شود. آلوئهورا، دارای اثرات ضد دیابتی، آنتیاکسیدانی و محافظ عصبی میباشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثرات ژل آلوئهورا بر تغییرات ریختسنجی مغز موشهای صحرایی دیابتی شده با استفاده از استرپتوزوتوسین بود.روشها: 25 سر موش صحرایی ویستار به صورت تصادفی به 5 گروه شامل شاهد (سرم فیزیولوژی)، دیابتی (سرم فیزیولوژی)، ژل آلوئهورا (400 میلیگرم/کیلوگرم/روز؛ گاواژ)، دیابتی + ژل آلوئهورا (400 میلیگرم/کیلوگرم/روز؛ گاواژ) و دیابتی + انسولین NPH (10 واحد/کیلوگرم/روز؛ زیر جلدی) تقسیم شدند. دیابت تجربی با استفاده از تزریق استرپتوزوتوسین (60 میلیگرم/کیلوگرم؛ داخل صفاقی) القا شد. همهی گروهها به مدت 8 هفته مورد تیمار قرار گرفتند. در پایان دورهی تیمار، مغز موشهای صحرایی بلافاصله بعد از قربانی شدن برای اندازهگیری ریختسنجی با استفاده از کولیس به صورت سالم خارج شد. همچنین، به منظور بررسی ریختسنجی قشر مخ و هیپوکامپ از طریق رنگآمیزی سولفات آمونیوم آهن (III) مقاطع بافتی از مغز تهیه شد.یافتهها: القای دیابت پس از 8 هفته، موجب کاهش وزن مغز، ابعاد مغز، قطر هیپوکامپ، مادهی سفید و خاکستری مخ در مقایسه با گروه شاهد شد (050/0 > P). در حالی که درمان با ژل آلوئهورا و انسولین، موجب کاهش قابل توجه اختلالات ساختاری مغز و بهبود سطح گلوکز خون در موشهای صحرایی دیابتی شد (050/0 > P).نتیجهگیری: تجویز خوراکی ژل آلوئهورا در موشهای صحرایی دیابتی، موجب بهبود اختلالات ساختاری در مغز و همچنین، موجب اصلاح هایپرگلیسمی ناشی از دیابت میشود.https://jims.mui.ac.ir/article_15194_3b93d91c6ca4990fffd61e37d9235acb.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421Demographic and Clinical Characteristics of Children with Cutaneous Leishmaniasis in Isfahan Province, Iran, during 2011-2015بررسی خصوصیات دموگرافیک و بالینی کودکان مبتلا به Cutaneous leishmaniasis در سطح استان اصفهان طی سالهای 94-139124324815195FAمهدیمحمدیانگروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی دزفول، دزفول، ایران0000-0003-1062-0097علی اصغرولیپورکمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آبادان، آبادان، ایرانجوادرمضانپورپژوهشگر، معاونت درمان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسارااسلامی فارسانیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایرانپژمانباقریمرکز تحقیقات بیماریهای غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا، ایرانمحمدآریاییمرکز تحقیقات مدیریت سلامت و توسعه اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایرانسلماننوروزیمرکز تحقیقات عوامل اجتماعی تعیین کنندهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی یاسوج، یاسوج، ایرانعبدالهمحمدیان هفشجانیگروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران0000-0003-1062-0097Journal Article20170102Background: Leishmaniasis is a parasitic disease caused by protozoan called Leishmania that is transmitted by sand flies. The aim of this study was to determine the demographic and clinical characteristics of children with cutaneous leishmaniasis in Isfahan province, Iran.Methods: This was a cross-sectional study on all children patients with age of five years and younger in Isfahan province during 2011 to 2015. Demographic and clinical characters of patients were presented as the number and percentage. The mean age of patients according to sex was compared using t test via SPSS software.Findings: Of 1529 patients, 51.8% were boys, 56.0% were in rural areas, and 92.9% were Iranian. The mean age of patients (± SD) was 2.71 ± 1.5 years. The smallest patient was 2 months old. Most of the patients were in the age group of one year (20.4%) and the lowest were in the age group of less than one year (5.6%). Leishmania major was the most common (91.8%) cause of disease. Wound size at 63.37% of patients was more than 2 cm. In 11.2% of patients the number of wounds was equal or more than 4 wound. In children, face was the most common (33.7%) region of wound.Conclusion: Leishmaniasis is endemic in Isfahan province, and children are in high risk for incidence of disease. However, the process for combating the animal reservoirs and mosquito vector should be considered as a priority to control the disease. Furthermore, the facilities should be provided for accurate and timely diagnosis and treatment of patients.مقدمه: Leishmaniasis، یک بیماری انگلی است که توسط تک یاختهای از جنس Leishmania ایجاد و توسط پشهی خاکی منتقل میشود. هدف از انجام این مطالعه، بررسی خصوصیات دموگرافیک و بالینی کودکان مبتلا به Cutaneous leishmaniasis در سطح استان اصفهان بود.روشها: این مطالعه، یک مطالعهی مقطعی بود. جامعهی این مطالعه، کلیهی کودکان با سن 5 ≥ سال مبتلا به Cutaneous leishmaniasis طی سالهای 94-1391 در سطح استان اصفهان بودند. خصوصیات دموگرافیک و بالینی بیماران به صورت تعداد و درصد ارایه شد. میانگین سنی بیماران بر اساس جنس با استفاده از آزمون t مقایسه گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از نرمافزار آماری SPSS انجام شد.یافتهها: از مجموع 1529 بیمار، 8/51 درصد را پسران، 0/56 درصد را افراد روستایی و 9/92 درصد را افراد ایرانی تشکیل میدادند. میانگین ± انحراف سنی بیماران 50/1 ± 71/2 سال بود. کوچکترین بیمار 2 ماهه بود. بیشترین تعداد بیماران در گروه سنی یک سال (4/20 درصد) و کمترین تعداد در گروه سنی کمتر از یک سال (6/5 درصد) قرار داشتند. شایعترین (8/91 درصد) گونهی انگل ایجاد کنندهی بیماری، Leishmania major بود. قطر زخم در 37/63 درصد از بیماران بیش از 2 سانتیمتر بود. در 2/11 درصد از بیماران، تعداد زخمها 4 ≤ بود. در کودکان بیمار، ناحیهی صورت شایعترین (7/33 درصد) محل ایجاد زخم بود.نتیجهگیری: با توجه به آندمیک بودن بیماری در استان اصفهان، کودکان در این منطقه در معرض خطر بالایی جهت ابتلا به بیماری میباشند. بنابراین، باید عملیات مبارزه با مخازن حیوانی و پشهی ناقل بیماری به عنوان یک اولویت در جهت کنترل بیماری در نظر گرفته شود.https://jims.mui.ac.ir/article_15195_59b109c700b500daa9ef3a6769bc8c6f.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421Correlation of Hoarseness Fallowing Tracheal Intubation with Some of the Demographic and Clinical Characteristics of Patients Undergoing Surgeryارتباط خشونت صدای ناشی از لولهگذاری داخل تراشه با برخی از مشخصات فردی و بالینی بیماران تحت عمل جراحی24925515196FAسعیدعباسیدانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانریحانکطلاکوبدانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0212-3608مریمعلیمحمدیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانبیبیمالکیپرستار مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهانJournal Article20170104Background: Hoarseness is a common complication after tracheal intubation. The aim of this study was to investigate the correlation between hoarseness after tracheal intubation with some demographic and clinical characteristics of patients undergoing elective surgery in Alzahra hospital, Isfahan, Iran.Methods: This descriptive-prospective analytic study conducted on 98 patients (mean age: 38.7 ± 13.4 years, gender: 53.2% were women) undergoing elective surgery and had eligible criteria for the study. The correlations between intubation complication (hoarseness) and some demographic data [sex, age, weight, height, and body mass index (BMI)] and clinical characteristics (duration intubation, type of surgery, and tube size) were studied. Data were collected 72 hours after the surgery and analyzed using SPSS software.Findings: In this study, 98 patients with a mean intubation time of 165.5 minutes were studied. Straining during extubation (55.1%), hoarseness (25.5 %), cough (7.1%), and sore throat (7.1%) were prevalent intubation complications, respectively. The correlations between duration of intubation (P = 0.027), and type of surgery (P = 0.040) with hoarseness were statistically significant. But there was not significant correlation between age, height, weight, tracheal tube size, and body mass index with hoarseness (P ≥ 0.050).Conclusion: The results indicate significant correlation between hoarseness and duration of intubation and type of surgery.مقدمه: خشونت صدا، یکی از عوارض شایع ناشی از اینتوبه بودن است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط خشونت صدای ناشی از لولهگذاری داخل تراشه با برخی از مشخصات فردی و بالینی بیماران تحت عمل جراحی انتخابی در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان بود.روشها: این مطالعه، به صورت توصیفی- تحلیلی آیندهنگر بر روی 98 بیمار (با میانگین سنی 4/13 ± 7/38 سال) تحت جراحی انتخابی و واجد شرایط ورود به مطالعه انجام شد که در آن، ارتباط برخی از مشخصات دموگرافیک (جنس، سن، وزن، قد و شاخص تودهی بدنی) و برخی مشخصات بالینی (طول مدت زمان اینتوبه بودن و نوع عمل جراحی) با خشونت صدای ناشی از اینتوبه بودن بررسی گردید. دادهها 72 ساعت پس از اتمام جراحی، جمعآوری و تحت نرمافزار SPSS تجزیه و تحلیل شد.یافتهها: در این مطالعه، 98 بیمار با متوسط زمان اینتوبه بودن 5/165 دقیقه مورد مطالعه قرار گرفتند. فراوانی زور زدن موقع اکستوباسیون 1/55 درصد، خشونت صدا 5/25 درصد، و سرفه و گلودرد هر یک 1/7 درصد بود. همچنین، بین مدت زمان اینتوبه بودن (027/0 = P) و نوع عمل جراحی (040/0 = P) با خشونت صدا، ارتباط آماری معنیداری مشاهده گردید؛ اما ارتباط معنیداری بین خشونت صدا با سن، قد، وزن، شمارهی لولهی تراشه و شاخص تودهی بدنی مشاهده نشد (050/0 ≤ P).نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، ارتباط معنیداری بین خشونت صدا با مدت زمان اینتوبه بودن و نوع عمل جراحی بیماران وجود دارد.https://jims.mui.ac.ir/article_15196_973cf0f1e5cb6a86bcc5a188d698a7bc.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421Extraction, Comparison, and Evaluation of Electrocardiography and Vectorcardiography Signals Featuresاستخراج ویژگی از سیگنالهای الکتروکاردیوگرافی و وکتورکاردیوگرافی و مقایسه و ارزیابی آنها25626215197FAعلیرضامهری دهنویProfessor, Department of Bioelectrics, School of Advanced Technologies in Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, IranآسیهمیرکاظمیMSc Student, Department of Bioelectrics, School of Advanced Technologies in Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, IranمحدثهبهجتیCardiologist, Isfahan Cardiovascular Research Center, Cardiovascular Research Institute, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, IranJournal Article20150119Background: Cardiovascular disease is the most common disease of the century and is considered as a major cause of mortality and heart failure in industrial and semi-industrial societies. Using electrical signals produced by the heart muscle have an important role in the recognition and diagnosis of heart diseases.Methods: In this study, the signal recorded via vectorcardiography using an electrode arrangement called Frank, and electrocardiography were performed; a limited number of signals available in the database of the National Metrology Institute of Germany (Physikalisch-Technische Bundesanstalt or PTB) were also used. At the end, the data in each field vectorcardiography and electrocardiographic were assessed and compared. In order to make better use of time and optimize signal analysis, feature extraction operation was performed in the wavelet domain; and then, reducing the characteristics and classification were performed using support vector machine technique.Findings: There were the accuracy of 83.18% and the validity of 99.06% in vectorcardiography leads and the accuracy of 75.44% and the validity of 97.16% in electrocardiographic leads.Conclusion: Based on support vector machine classification system, the properties of the Frank system leads tended to better results than conventional 12-leads electrocardiogram (ECG).مقدمه: بیماریهای قلب و عروق، از شایعترین بیماریهای قرن حاضر محسوب میشوند و نارسایی قلبی، بزرگترین عامل مرگ و میر در جوامع صنعتی و نیمه صنعتی به حساب میآید. استفاده از سیگنالهای الکتریکی که به وسیلهی ماهیچههای قلبی تولید میشوند، نقش مهمی در شناخت و تشخیص بیماریهای قلبی دارند.روشها: در این مطالعه، ثبت سیگنال وکتورکاردیوگرافی با استفاده از چیدمان الکترودی موسوم به Frank و الکتروکاردیوگرافی انجام شد و همچنین، تعداد محدودی از سیگنالهای موجود در پایگاه دادهی Physikalisch-Technische Bundesanstalt (PTB) که توسط انستیتوی مترولوژی ملی آلمان ارایه شدهاند، استفاده شد. در ادامه، ضمن بررسی اطلاعات استخراجی در هر یک از دو حوزهی وکتورکاردیوگرافی و الکتروکاردیوگرافی، میزان اطلاعات هر دو ارزیابی شد. به منظور استفادهی بهتر و بهینه از زمان موجود در آنالیز سیگنالها، عملیات استخراج ویژگی در حوزهی Wavelet انجام شد و پس از آن، عملیات کاهش ویژگی و همچنین، طبقهبندی با استفاده از تکنیک ماشین بردار پشتیبان صورت گرفت.یافتهها: مقایسهی نتایج، حاکی از دقت 18/83 و صحت 06/99 درصدی در لیدهای وکتورکاردیوگرافی و دقت 44/75 و صحت 16/97 درصدی در لیدهای الکتروکاردیوگرافی در حوزهی Wavelet بود.نتیجهگیری: طبقهبندی با استفاده از تکنیک ماشین بردار پشتیبان نشان داد که ویژگیهای به دست آمده از لیدهای سیستم Frank به نتایج بهتری نسبت به لیدهای 12گانهی سیستم متعارف الکتروکاردیوگرام منجر شد.https://jims.mui.ac.ir/article_15197_cdeb62ca10f63c94f575fa8f7f7a2b1f.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421The Rate of Mental Disorders Case Finding after Implementing the Family Physician Program in Rural Areas of Isfahan Province, Iranمیزان بیماریابی اختلالات روانی- عصبی در مناطق روستایی استان اصفهان بعد از اجرای برنامهی پزشک خانواده26326915198FAرضاخدیویدانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-9468-3110پرستوگلشیریدانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-8446-8353زینب زینبمحمدیانیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانناهیدگرامیانپزشک عمومی، گروه بهداشت روان، مرکز بهداشت استان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20160703Background: Health Sector Reform (HSR) has been implemented in Islamic Republic of Iran since 2005 in rural, nomadic, and urban areas with population of less than 20 thousands, called Family Physician Program. One of the main objectives of this program is improvement of the accessibility and utilization rate of primary health cares. This study carried out to evaluate the case-finding rate of mental disorders after implementing this program.Methods: In a cross-sectional study in Isfahan province, Iran, the data of the patients received mental health services during the period 2008-2015 were collected. After summarizing and providing mental health indicators in accordance with the objectives of the program, the results of these indicators were compared with expected country indicators provided by the Iranian Ministry of Health and Medical Education.Findings: In that interval, the mean case finding rates of severe mental disorders, mild mental disorders, epilepsy, mental retardation, and behavioral disorders were 1.59, 6.37, 2.89, 2.87, and 0.6 per one-thousand population per year, respectively.Conclusion: The case finding rate of severe mental and behavioral disorders were declined after implementing Health Sector Reform in rural areas of Isfahan province compared to the expected country indicators and also before Health Sector Reform.قدمه: اصلاح نظام سلامت در ایران، با عنوان «برنامهی پزشک خانواده» از سال 1384 در مناطق عشایری، روستایی و شهری زیر 20000 نفر کشور به اجرا گذاشته شد. یکی از اهداف این برنامه، افزایش دسترسی و بهرهمندی شهروندان به خدمات سلامت اولیه میباشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی میزان بیماریابی بیماریهای مشمول برنامهی بهداشت روان در جمعیت تحت پوشش ساکن در مناطق روستایی استان اصفهان بعد از اجرای برنامهی پزشک خانواده بود.روشها: در یک پژوهش گذشتهنگر مقطعی، دادههای مربوط به بیمارانی که در برنامهی بهداشت روان از مراکز بهداشتی- درمانی روستایی تابعهی استان، در فاصلهی زمانی سالهای 93-1387، خدمات بهداشت روان را دریافت نموده بودند، جمعآوری گردید. دادههای مربوط به این دسته افراد، از واحد بهداشت روان مرکز بهداشت استان، اخذ شد و بعد از جمعبندی و تهیهی شاخصهای متناسب با اهداف برنامهی بهداشت روان، نتایج این شاخصها با شاخص کشوری ابلاغی از طرف ادارهی کل بهداشت روان وزارتخانهی متبوع، مقایسه گردید.یافتهها: در دورهی زمانی مطالعه، میزان متوسط بیماریابی بیماریهای شدید روانی حدود 59/1 مورد در 1000، بیماریهای خفیف روانی 37/6 مورد در 1000، صرع 89/2 مورد در 1000، عقبماندگی ذهنی 87/2 مورد در 1000 و اختلالات رفتاری 6/0 مورد در 1000 بود.نتیجهگیری: میزان بیماریابی بیماریهای شدید روانی و اختلالات رفتاری در مناطق روستایی استان اصفهان نسبت به شاخصهای مورد انتظار کشوری و همچنین، نسبت به قبل از اجرای برنامهی پزشک خانواده، کاهش یافته است.https://jims.mui.ac.ir/article_15198_d8e1d5073bde1c96433e0463f000bb35.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953542220170421The Effect of High-Intensity Resistance Exercise Period on the Levels of Interleukin-10 (IL-10), Tumor Necrosis Factor-Alpha (TNF-α), and Brain-Derived Neurotrophic Factor (BDNF) in the Brain of Lewis Rats with Experimental Autoimmune Encephalomyelitisتأثیر یک دوره تمرین ورزشی مقاومتی با شدت بالا بر سطوح اینترلوکین- 10، Tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) و Brain-derived neurotrophic factor (BDNF) در مغز رتهای Lewis مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمن تجربی27027715199FAسیدمجتبیحسینیدانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایرانضیاءفلاح محمدیدانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران0000-0002-9214-0195فریدهفیضیاستادیار، گروه بافتشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایرانJournal Article20161118Background: Multiple Sclerosis (MS) is a chronic inflammatory demyelinating disease of the central nervous system (CNS). There is a correlation between up-regulation of a variety of cytokines with inflammatory reactions in multiple sclerosis lesions. This study aimed to investigate the effects of high-intensity resistance exercise program on prevention of experimental autoimmune encephalomyelitis (EAE) (a model for studying multiple sclerosis).Methods: Resistance exercises were performed for 6 weeks, 5 days a week. Training program started with 50% of rats' body weight. In the first session, animals performed 8 to 10 repetitions (up the ladder) with 2-minute rest intervals. Rats were immunized with spinal cord and complete adjuvant of guinea pigs. Disease process and changes in rats' weights were measured every day. Experimental autoimmune encephalomyelitis model was induced at the end of the sixth week of training.Findings: Resistance training in Lewis female rats with experimental autoimmune encephalomyelitis resulted in a significant reduction in tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) (P = 0.001) and a significant increase in interleukin-10 (IL-10) (P = 0.001). However, it did not cause significant changes in Brain-Derived Neurotrophic Factor (BDNF) (P = 0.055). In addition, clinical symptoms in exercised rats were postponed.Conclusion: Regarding the results, it appears that resistance exercises with necessary duration and intensity delay the onset, reduce the severity of clinical symptoms, and decrease TNF-α, increase IL-10, with no change in BDNF, in Lewis rats with experimental autoimmune encephalomyelitis.مقدمه: Multiple sclerosis (MS)، بیماری التهابی دمیلینه کنندهی مزمن Central nervous system (CNS) است. واکنش التهابی با تنظیم افزایشی انواعی از سیتوکاینها در ضایعات MS همبستگی دارد. هدف از انجام این تحقیق، بررسی تأثیر برنامهی ورزشی مقاومتی با شدت بالا در پیشگیری از بیماری آنسفالومیلیت خود ایمنی (Experimental autoimmune encephalomyelitis یا EAE) (مدلی برای مطالعهی MS) بود.روشها: تمرینات مقاومتی به مدت 6 هفته و 5 روز در هفته انجام شد. شروع برنامهی تمرینی با بار معادل ۵۰ درصد وزن بدن رت بود. حیوانات در دو جلسهی اول، 10-۸ تکرار (بالا رفتن از نردبان) را با فواصل استراحت ۲ دقیقهای انجام دادند. رتها با نخاع خوکچهی هندی و Complete Freund's adjuvant ایمونیزه شدند. روند بیماری و تغییرات وزن رتها روزانه مورد ارزیابی قرار گرفت. مدل آنسفالومیلیت خود ایمنی در انتهای هفتهی ششم تمرینات القا شد.یافتهها: تمرین مقاومتی در رتهای مادهی نژاد Lewis مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمنی، منجر به کاهش معنیدار Tumor necrosis factor alpha (TNF-α) (001/0 = P) و افزایش معنیدار اینترلوکین- 10 (Interleukin-10 یا IL-10) (001/0 = P) شد، اما تغییر معنیداری در عامل مشتق شده از مغز (Brain-derived neurotrophic factor یا BDNF) ایجاد نکرد (055/0 = P). همچنین، علایم بالینی در رتهای تمرین کرده با تأخیر ظاهر شد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج، به نظر میرسد تمرینات مقاومتی با مدت و شدت لازم موجب تأخیر در بروز و کاهش شدت علایم بالینی، عدم تغییر BDNF، کاهش TNF-α و افزایش IL-10 در رتهای Lewis مبتلا به آنسفالومیلیت خود ایمنی میشود.https://jims.mui.ac.ir/article_15199_21928eda50b8057eb6708e3c4d52faed.pdf