دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723Indexایندکس15264FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20171126Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15264_ce738adf821b780cfcde4100e633e51a.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723A Novel and More Efficient Approach for Automatic Diagnosis of Acute Lymphoblastic Leukemic Cells based on Combining Geometrical and Statistical Features of Blood Cellsارایهی یک روش جدید و کارامد در تشخیص اتوماتیک سلولهای لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL) با استفاده از تلفیق شاخصهای آشوبگونه، هندسی و آماری64364715265FAمحمدرضاعباسیدانشجوی کارشناسی ارشد، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، گروه بیوالکتریک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی فنآوریهای نوین علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسعیدکرمانیدانشیار، گروه بیوالکتریک و مهندسی پزشکی، دانشکدهی فنآوریهای نوین علوم پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایراناردشیرطالبیدانشیار، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170215Background: Acute lymphoblastic leukemia (ALL) is one of the most common types of leukemia among children. Due to the large number of clinical laboratories, in those with no expert pathologist for diagnosis of leukemia, software can be a useful tool for diagnostic purposes. The aim of this study was to create an automatic detector to help diagnosis process.Methods: Using automatic segmentation algorithm, the nucleus of blast and lymphocyte cells were separated from existing images. As the chaotic characteristic caused significant difference in edges and string patterns, three geometrical, statistical, and chaotic features were derived from cells. In order to diagnosis and classification, support vector machine algorithm was used and the accuracy of classification was investigated using receiver characteristic operating curves (ROC).Findings: This study was conducted on 312 microscopic images including blast and lymphocyte cells. There was a specificity of more than 92% and an accuracy of more than 93% in six cell groups. In addition, checking out the area under the ROC curve represented more than 91% efficiency for suggested method.Conclusion: The findings indicate the effectiveness of these features in classification. Differentiation of blast and lymphocyte cells, that are different only in size of chromatin, and also uneven shape of lymphocyte cytoplasm, are of the advantages of using chaotic features.مقدمه: لوسمی حاد لنفوئیدی (Acute lymphocytic leukemia یا ALL) یکی از شایعترین انواع سرطان خون در میان کودکان میباشد. با توجه به تعداد زیاد آزمایشگاههای تشخیص طبی، به نظر میرسد در آزمایشگاههایی که فرد خبرهای به منظور تشخیص نهایی ALL حضور ندارد، نرمافزار میتواند ابزار مناسبی در جهت اهداف کمک تشخیصی باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، استفاده از خصوصیات هندسی و آماری هستهها در ایجاد یک سیستم تشخیص اتوماتیک دقیق بود.روشها: در این مطالعه با استفاده از الگوریتم تقطیع اتوماتیک، هستهی سلولهای سرطانی از تصاویر موجود جدا شد. با توجه به این که ویژگیهای آشوبگونه باعث تمایز معنیداری در الگوهای رشتهای و لبهها میگردد، در مرحلهی بعد سه دسته ویژگی هندسی، آماری و آشوبگونه از سلولها استخراج گردید. به منظور تشخیص و طبقهبندی، الگوریتم ماشین بردار پشتیبان (Support vector machines یا SVMs) برای طبقهبندی مورد استفاده قرار گرفت.یافتهها: روش پیشنهادی بر روی 312 تصویر میکروسکوپی شامل سلولهای سالم و سرطانی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها، صحت بالای ۹۲ درصد و دقت بالای ۹۳ درصد در شش گروه سلول را نشان داد. بررسی سطح زیر منحنی (Receiver operating characteristic یا ROC) نشان دهندهی کارایی بالای ۹۱ درصد در روش پیشنهادی بود.نتیجهگیری: نتایج نشان دهندهی کارامد بودن ویژگیهای مذکور در طبقهبندی سلولهای ALL است. از جمله امتیازات استفاده از ویژگیهای آشوبگونه میتوان به ایجاد تمایز در هستهی سلولهای سالم و سرطانی (که در اندازه و کروماتین تفاوت دارند) و استفاده از ویژگیهای شکل ناهمگون سیتوپلاسم سلولهای سالم اشاره نمود.https://jims.mui.ac.ir/article_15265_987ecf1824ae5e4648f2f65137abc8de.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723Comparison between the Effect of Bupivacaine-Pethidine and Bupivacaine-Ketamine as Preemptive in Bilateral Infraorbital Nerve Block on Postoperative Pain Relief in Infants Undergoing Clef Lip Repair, a Controlled Studyبررسی تأثیر پرهامتیو بلوک دو طرفهی عصب اینفرا اربیتال با استفاده از اینفیلتراسیون مارکائین و پتیدین یا مارکائین و کتامین بر تسکین درد بعد از عمل جراحی شکاف لب شیرخواران تحت بیهوشی عمومی و مقایسهی آن با گروه شاهد64865415266FAحمیدحاجی غلام سریزدیدانشیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانامیرشفااستادیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-5281-3458فرزانهناخداییدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170218Background: The aim of this study was to compare the effect of pethidine and ketamine, when added to bupivacaine, in infraorbital nerve block on postoperative pain relief in cleft lip repair surgery in infants.Methods: In this double-blind clinical trial study, sixty candidates of cleft lip repair surgery were randomly allocated in three groups: bupivacaine + ketamine (a), bupivacaine + pethidine (b), and bupivacaine (c). Hemodynamic parameters and pain score were measured and compared among the three groups.Findings: Mean pain score, heart rate, and mean arterial blood pressure were significantly higher in group c than the two other groups (P < 0.05); but, there was no significant difference between groups a and b (P > 0.05).Conclusion: Based on the results of the present study, using ketamine or pethidine can reduce severity of pain in infraorbital nerve block with no complication. There was no difference between ketamine and pethidine, when added to bupivacaine, on postoperative pain relief.مقدمه: این مطالعه، با هدف مقایسهی اثر اضافه کردن پتیدین و کتامین به مارکائین در بلوک اینفرا اوربیتال بر تسکین درد بعد از عمل جراحی شکاف لب شیرخواران انجام شد.روشها: طی یک مطالعهی کارآزمایی بالینی دو سو کور، 60 بیمار کاندیدای عمل جراحی ترمیم شکاف لب به صورت تصادفی در سه گروه دریافت کنندهی مارکائین و کتامین، مارکائین و پتیدین و مارکائین به تنهایی (گروه شاهد) تقسیم شدند و پارامترهای همودینامیک و نمرهی درد در سه گروه اندازهگیری و مقایسه شد.یافتهها: میانگین نمرهی درد و ضربان قلب و میانگین فشار خون شریانی در تمام زمانها در گروه شاهد بیشتر از دو گروه دیگر بود (05/0 > P)، اما بین دو گروه مارکائین و کتامین و نیز مارکائین و پتیدین تفاوت معنیداری وجود نداشت (05/0 < P).نتیجهگیری: بنابر نتایج به دست آمده، استفاده از کتامین یا پتیدین در بلوک عصب اینفرا اوربیتال، میتواند منجر به کاهش شدت درد بدون افزایش عوارض جانبی شود. از طرفی، بین اضافه کردن کتامین و یا پتیدین به مارکائین در کاهش درد بعد از عمل، تفاوت معنیداری وجود نداشت.https://jims.mui.ac.ir/article_15266_2f4e2fe0d640b5eca5eaa6de05759928.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723In-vivo Evaluation of DT386-BR2, A Promising Anticancer Fusion Protein, in Mice Modelارزیابی درونتن ایمنی فیوژن پروتئین DT386-BR2 به عنوان یک کاندیدای دارویی ضد سرطان در مدل موشی65566115267FAفاطمهشفیعیمتخصص بیوتکنولوژی دارویی، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-6484-1931راضیهانتشاریدانشجوی داروسازی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمحمدربانیاستاد، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکدهی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-5457-7185علیجهانیان نجف آبادیاستادیار، گروه بیوتکنولوژی دارویی، دانشکدهی داروسازی و مرکز تحقیقات بیوانفورماتیک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-9538-8260Journal Article20170628Background: Cancer is one of the greatest health-related problems and due to increasing drug resistance and severe side effects of chemotherapeutic agents, production of targeted anticancer agents with lower side effects is under consideration. Previously, we produced a fusion protein consisted of catalytic and translocation domains of diphtheria toxin (DT386) fused to BR2, a cancer specific cell penetrating peptide. First steps of this study showed selective antiproliferative effects of DT386-BR2 on cancer cells but not on normal cell lines. The aim of the present study was evaluation of its in-vivo non-specific toxicity in healthy mice.Methods: The fusion protein was produced and purified through recombinant DNA technology. Intraperitoneal injections with various concentrations of DT386-BR2 were done in healthy mice for five consecutive days and they observed for 14 days after the last injection inspecting their food consumption, body weight, body temperature, and finally being dead or alive. Negative controls were injected with normal saline solution.Findings: There was not any significant effect on temperature, body weight, and viability of mice received various concentrations of DT386-BR2 (P < 0.05), and increasing the protein concentration did not show any adverse effects on mice.Conclusion: DT386-BR2 can be used for further pre-clinical studies to determine its pharmacokinetics/pharmacodynamics profiles and evaluation of its anticancer efficacy in suitable xenograft animal models.مقدمه: سرطان یکی از بزرگترین مشکلات مرتبط با سلامتی میباشد و با توجه به گسترش روزافزون مقاومتهای دارویی و عوارض جانبی درمانهای شیمیایی فعلی، تولید داروهای هدفمند با عوارض جانبی محدود، موضوع تحقیقات بسیاری در علوم پزشکی میباشد. در مطالعات قبلی، فیوژن پروتئینی مرکب از بخش کاتالیتیک و داخل غشایی سم دیفتری، به عنوان عامل کشنده و پپتید ضد میکروبی BR2 به عنوان عامل هدفمند کننده (DT386-BR2) تولید شد. مطالعات اولیه برونتن، اثرات ضد سرطانی انتخابی بر روی ردههای سلولی سرطانی نشان داد. هدف از انجام مطالعهی حاضر، ارزیابی درونتن سمیت ناشی از پروتئین DT386-BR2 بر روی موشهای سفید سالم بود.روشها: در ابتدا، فیوژن پروتئین DT386-BR2 با استفاده از تکنولوژی DNA نوترکیب در باکتری Escherichia coli تولید و با استفاده از کروماتوگرافی بر پایهی ستون نیکل خالصسازی گردید و سپس، با غلظتهای مختلف (15، 30، 60، 75، 150 و 300 میکروگرم/روز) در موشهای سفید سالم به صورت داخل صفاقی و به مدت 5 روز متوالی تزریق گردید. هر گروه سه تایی از موشها، از نظر وضعیت زنده ماندن، دمای بدن، میزان تغییرات وزن و میزان مصرف غذا برای دو هفته بعد از آخرین تزریق مورد ارزیابی قرار گرفتند. به گروه شاهد منفی نیز نرمالسالین تزریق شد.یافتهها: هیچ تفاوت معنیداری بین میزان زنده ماندن، دمای بدن و میزان تغییرات وزن موشهای مواجه شده با فیوژن پروتئین در غلظتهای مختلف در مقایسه با شاهد منفی وجود نداشت (05/0 < P) و با افزایش غلظت پروتئین، هیچ گونه عوارض سویی در موشهای سالم مشاهده نگردید.نتیجهگیری: این فیوژن پروتئین، میتواند به عنوان یک کاندیدای دارویی مناسب در مطالعات درونتن پیش بالینی به منظور تعیین ویژگیهای فارماکوکینتیک و فارماکودینامیک آن در مدل موشی زنوگرافت مورد ارزیابی قرار گیرد.https://jims.mui.ac.ir/article_15267_ac411f98b72734d56053360159f88447.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723Comparison of Locked Volar Plating and Percutaneous Pinning without External Fixation in the Treatment of Unstable Extra-articular Distal Radius Fractures: A Single-Blind Randomized Controlled Trialمقایسهی دو روش جراحی پلاک لاکینگ ولار و پینگذاری از راه پوست بدون استفاده از اکسترنال فیکساتور در درمان شکستگی خارج مفصلی و ناپایدار دیستال رادیوس (UDRF): مطالعهی بالینی تصادفی و کنترل شدهی یک سوکور66267015268FAمحمد علیتحریریاناستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2122-1091سید حمیدموسویاستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-6361-6844علیدهقاندستیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسجادبدیعیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانعلیعندلیباستادیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170527Background: Distal radius fracture is one of the most common fractures with different treatment options. This study compared closed reduction and percutaneous pinning with cast immobilization to open reduction and locked volar plating in the treatment of adult patients aged 60 years or younger with isolated, unstable, closed extra-articular, distal radius fractures.Methods: In a single-blind controlled study, eighty eight patients were randomly divided into two groups; namely, the plating and pinning groups. Primary outcome was the severity of pain in the wrist joint which was measured via visual analog scale (VAS). The wrist range of movement, radiologic parameters, and ability in daily activities were also recorded as secondary outcomes and evaluated 3 and 12 months after the surgery.Findings: The severity of pain was significantly lower in plating group after 3 (P = 0.001) and 12 (P = 0.040) months. The range of movements was significantly better in the plating group after 3 (P = 0.001) and 12 (P = 0.001) months. No significant difference was observed in the ability to perform daily activities between the two groups 3 months after the treatment. Twelve months after the surgery, limitations in daily activities were significantly higher in the pinning group.Conclusion: Bone fixation, using locked volar plating, can be a better modality with regard to postsurgical pain and also the wrist range of motion than percutaneous pinning with cast immobilization in patients younger than 60 years sustaining unstable, closed extra-articular, distal radius fractures.مقدمه: یکی از شکستگیهای شایع، شکستگی دیستال رادیوس میباشد و درمانهای مختلفی برای آن پیشنهاد شده است. هدف از انجام مطالعهی حاضر، مقایسهی جااندازی باز و فیکساسیون داخلی (Open reduction and internal fixation یا ORIF) با استفاده از یک پلاک لاکینگ ولار در مقایسه با پینگذاری از راه پوست و گچگیری زیرآرنج در بیماران کمتر از 60 سال با تراکم استخوان خوب که شکستگی دیستال رادیوس ناپایدار (Unstable distal radius fracture یا UDRF) خارج مفصلی داشتند، بود.روشها: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی یک سوکور بود. 88 بیمار در طیف سنی 18 تا 60 سال، با شکستگی بسته و خارج مفصلی UDRF مورد بررسی قرار گرفتند. میزان درد [با استفاده از مقیاس آنالوگ دیداری (Visual analog scale یا VAS)] و نتایج عملکردی دو روش پینگذاری از راه پوست و پلاکگذاری، 3 و 12 ماه پس از عمل جراحی مقایسه گردید.یافتهها: شدت درد 3 و 12 ماه پس از درمان در گروه پینگذاری بیشتر بود (به ترتیب 001/0 = P و 390/ = P). دامنهی حرکات مفصل در گروه پلاکگذاری به طور قابل توجهی بهتر بود (001/0 > P). تفاوت معنیداری در توانایی انجام فعالیتهای روزانه 3 ماه پس از درمان بین دو گروه وجود داشت، اما محدودیت قابل توجهی در فعالیتهای روزانه، 12 ماه بعد از عمل جراحی در گروه پینگذاری مشاهده شد (004/0 = P).نتیجهگیری: ثابت کردن شکستگی با پلاک را میتوان روش مناسبتری برای درمان شکستگی دیستال رادیوس ناپایدار خارج مفصلی در مقایسه با پینگذاری از راه پوست از نظر میزان درد پس از عمل، دامنهی حرکات مفصلی و عملکرد در بیماران کمتر از 60 سال دانست.https://jims.mui.ac.ir/article_15268_5108e042ced536f8fa5eb057144e3bcd.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953543320170723Identifying Base Position for Women’s Thoracolumbar Fascia Ultrasoundشناسایی وضعیت مبنا برای مطالعات سونوگرافیک فاشیای توراکولمبار زنان67167615269FAامیرحسینبراتیدانشیار، گروه آسیبشناسی ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0001-6166-9187صدرالدینشجاعالدیندانشیار، گروه آسیبشناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانمهدیکرمیدانشیار، رادیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمحمدحسینپورغریبشاهیدانشیار، گروه پزشکی ورزشی، دانشکدهی توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانمیناحقیقیدانشجوی دکتری، گروه آسیبشناسی و بیومکانیک ورزشی، دانشکدهی تربیت بدنی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایرانJournal Article20170114Background: The role of noncontractile and wide elements of thoracolumbar fascia is miserable. Studies that examine the thoracolumbar fascia in living beings have often been used ultrasound techniques. Because of the variety of positions, we tried to identify base position to carry out these studies.Methods: Fifty three voluntaries entered the study. Then we did sonography in prone, sitting, and quadruped positions, after inspiration and respiration and at both sides at L3 level.Findings: Sonography findings showed that thoracolumbar fascia thickness at the end of inspiration was significantly more than thickness at the end of respiration at prone and sitting positions despite quadruped position at both sides. Therefore, breathing and position factors affected the fascia thickness. Lordosis angle in any of the studied states did not show significant and strong correlation with fascia thickness.Conclusion: The findings show that thoracolumbar fascia behavior is different in various positions; in addition, breathing determines different fascia behaviors. So, ultrasound studies should have particular attention to these two factors. Besides, we suggest that thoracolumbar fascia may have changes by breathing exercises and posture correction at long time. This study introduces the end of exhalation, sitting position, and right side as base position in thoracolumbar fascia ultrasonic evaluation.مقدمه: فاشیا، بافت فیبری کلاژنی است که قسمتی از سیستم گستردهی انتقال نیروی بدن را شکل میدهد. برای شناخت دقیق نقش این عامل غیر انقباضی و بسیار گسترده و تأمین کنندهی ثبات و غنی از گیرندههای عمقی، مطالعات زیادی مورد نیاز است. مطالعاتی که به بررسی فاشیای توراکولمبار موجود زنده پرداختهاند، به طور معمول از تکنیکهای سونوگرافی بهره بردهاند. با توجه به تنوع وضعیتهای مورد مطالعه، مطالعهی حاضر با هدف ارایهی وضعیتی مبنا برای انجام این مطالعات انجام شد.روشها: 53 آزمودنی سالم به صورت داوطلبانه با اعلام رضایت کتبی در این مطالعه شرکت داده شدند. سپس، با علامتگذاری 2 سانتیمتری مهرهی L2-L3 و در وضعیتهای دمر، نشسته و چهار دست و پا و در انتهای دم و بازدم در سمت راست و چپ ضخامت فاشیای توراکولمبار با استفاده از روش سونوگرافی ثبت شد.یافتهها: یافتههای سونوگرافی در دو وضعیت دمر و نشسته نشان داد که ضخامت فاشیا در انتهای دم به طور معنیداری بیشتر از انتهای بازدم بود و این رابطه در هر دو طرف راست و چپ برقرار بود، اما در وضعیت چهار دست و پا، این رابطه معکوس شد؛ به گونهای که ضخامت بافت فاشیا در انتهای بازدم، بیشتر از انتهای دم بود. از این رو، عامل تنفس بر ضخامت فاشیا و عامل وضعیت نیز بر تغییرات ضخامت فاشیا تأثیرگذار است.نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد که رفتار فاشیای توراکولمبار در وضعیتهای مختلف، متفاوت است. از طرفی تنفس نیز تعیین کنندهی رفتار فاشیا میباشد. از این رو، پیشنهاد میشود با اصلاح وضعیت و انجام تمرینات تنفسی، احتمال میرود در بلند مدت، تغییراتی در فاشیای توراکولمبار مشاهده گردد. همچنین، در انجام مطالعات سونوگرافیک، به طور حتمی باید به این دو عامل توجه ویژهای شود. این مطالعه، وضعیت نشستهی سمت راست و انتهای بازدم را به عنوان وضعیت مبنا در ارزیابی سونوگرافیک Thoracolumbar fascia (TLF) معرفی مینماید.https://jims.mui.ac.ir/article_15269_2fc02e925955d516a04e54a633f05608.pdf