دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923Indexایندکس1532810.22122/jims.v35i443.10004FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20180424Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15328_37007545a7abc397017002fc9a713ea2.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923Comparison of the Relationship between Preoperative Hemoglobin Level and Acute Renal Failure in Patients Undergoing Noncardiac Surgeryمقایسهی ارتباط بین سطح هموگلوبین قبل از عمل با ابتلا به نارسایی حاد کلیه بعد از عمل در بیماران تحت جراحی غیر قلبی1030103715329FAپروینساجدیاستاد، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2586-1822لیلیمهدیاندانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجوی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170723Background: Acute renal failure is one of the problems among hospitalized patients in different parts of the hospital, which, if not considered, will increase patient costs, length of hospitalization, and mortality rate; identification of factors affecting it will reduce these complications. Therefore, the aim of this study was to compare the relationship between preoperative hemoglobin level and acute renal failure in patients undergoing noncardiac surgery.Methods: This study was performed on 440 patients with noncardiac surgery. Patients were divided into four groups of 110 based on the level of hemoglobin and the need for blood transfusion. Then, the incidence of acute renal failure after the surgery and laboratory and demographic variables were determined and recorded in four groups. Chi-square and one-way ANOVA tests were used to compare studied variables.Findings: The lowest frequency of acute renal failure was found in the group of normal hemoglobin and no need for blood transfusion (3.6%); and the highest frequency was related to the group of abnormal hemoglobin and needing blood transfusion (54.5%) (P < 0.001). In addition, the group of abnormal hemoglobin and needing blood transfusion had the highest creatinine level (1.21 ± 0.29 mg/dl) at the second 24 hours after surgery (P < 0.001) and also had the lowest urinary output (3689.1 ± 452.7 cc) (P < 0.001).Conclusion: Our study revealed that patients with abnormal hemoglobin and needing blood transfusion have the highest risk for acute renal failure after the surgery. So that, the creatinine increased significantly in these patients and, on the other hand, urinary excretion reduced significantly.مقدمه: نارسایی حاد کلیه، یکی از معضلات بیماران بستری در بخشهای مختلف بیمارستانی است که چنانچه مورد توجه قرار نگیرد، موجب افزایش هزینههای بیمار، افزایش طول زمان بستری و افزایش میزان مرگ و میر بیماران خواهد شد. شناخت عوامل مؤثر بر نارسایی حاد کلیه، سبب کاهش بروز این عارضه میشود. از این رو، هدف از انجام مطالعهی حاضر، مقایسهی ارتباط بین سطح هموگلوبین قبل از عمل با ابتلا به نارسایی حاد کلیه بعد از عمل در بیماران تحت جراحی غیر قلبی بود.روشها: این مطالعه بر روی 440 بیمار کاندیدای جراحی غیر قلبی، انجام گرفت. بیماران بر اساس سطح هموگلوبین و نیاز به دریافت خون، به چهار گروه تقسیم شدند و در هر گروه، 110 بیمار جای گرفتند. سپس، بروز نارسایی حاد کلیه بعد از جراحی و متغیرهای آزمایشگاهی و دموگرافیک، در چهار گروه تعیین و ثبت شد. برای مقایسهی متغیرهای مورد مطالعه، از آزمونهای 2χ و One-way ANOVA استفاده گردید.یافتهها: کمترین فراوانی نارسایی حاد کلیه در گروه «هموگلوبین طبیعی و عدم نیاز به دریافت خون» (6/3 درصد) و بیشترین فراوانی مربوط به گروه «هموگلوبین غیر طبیعی و نیازمند به دریافت خون» (5/54 درصد) به دست آمد (001/0 > P). همچنین، گروه «هموگلوبین غیر طبیعی و نیازمند به دریافت خون» در 24 ساعت دوم بعد از جراحی دارای بیشترین سطح کراتینین (29/0 ± 21/1 میلیگرم/دسیلیتر) (001/0 > P) و کمترین برونده ادراری (7/452 ± 1/3689 سیسی) (001/0 > P) بودند.نتیجهگیری: بیماران نیازمند خون و از طرفی، بیماران با هموگلوبین غیر طبیعی، دارای بیشترین خطر برای بروز نارسایی حاد کلیه بعد از جراحی بودند؛ به گونهای که کراتینین در این بیماران افزایش و میزان برونده ادراری به صورت معنیداری کاهش یافت.https://jims.mui.ac.ir/article_15329_d3b0ccb6a1a32b2594084f0da668615d.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923Cyclooxygenase-2 Expression in Squamous Cell Carcinoma of the Head and Neckبررسی بیان سیکلواکسیژناز 2 در سرطان سلولهای سنگفرشی سر و گردن1038104315330FAمژگانمختاریاستاد، گروه پاتولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-1645-945Xپگاههدایتدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20161010Background: Cyclooxygenases-2(COX) expression in cancer tissues is associated with worse prognosis of cancers. We studied cyclooxigenase-2 expression among patients with head and neck squamous cell carcinoma (HNSCC).Methods: In a cross-sectional study performed in two university hospitals in Isfahan City, Iran, between the years 2011 and 2015, patients with newly pathological diagnosis of HNSCC were evaluated. Real-time polymerase chain reaction (real-time PCR) was used to evaluate the expression of cyclooxigenase-2 in surgical excised cancer tissues. Patients were followed-up for one year regarding recurrence and mortality. Association of cyclooxigenase-2 expression with clinicopathologic data and prognosis were analyzed.Findings: Thirty cases of HNSCC with mean age of 59.6 years (70% men) were studied. Only 4 cases (13.3%) were cyclooxigenase-2 positive. Compared with cyclooxigenase-2 negative cases, those with cyclooxigenase-2 expression were relatively, but not significantly, older (71.0 ± 12.5 vs. 57.8±12.0 years, P = 0.054) and had larger tumor size (2.70 ± 1.19 vs. 1.76 ± 0.84 cm, P = 0.061), more frequent moderately/poorly differentiated tumors (50.0 vs. 15.3 percent, P = 0.190), and more frequent involvement of the lymph nodes (50.0 vs. 7.6 percent, P = 0.075). One of the cyclooxigenase-2 positive cases had metastasis. After one year follow-up, recurrence rate was 75.0% and 9.5% in cyclooxigenase-2 positive and negative cases, respectively (P = 0.005).Conclusion: We found that cyclooxigenase-2 expression in HNSCC patients is associated with worse clinicopathologic characteristics and prognosis. It may be used as a prognostic factor for HNSCC and also a target for treatment. Further studies with larger sample size are warranted in this regard.مقدمه: بیان سیکلواکسیژناز 2، در بافتهای سرطانی با پیشآگهی بدتر در ارتباط است. هدف از انجام مطالعهی حاضر، تعیین فراوانی بیان سیکلواکسیژناز 2 در بیماران مبتلا به سرطان سلولهای سنگفرشی سر و گردن بود.روشها: طی یک مطالعهی توصیفی- تحلیلی که بین سالهای 94-1390 در دو بیمارستان الزهرا (س) و آیتاله کاشانی اصفهان صورت گرفت، با استفاده از تکنیک Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR) میزان بیان سیکلواکسیژناز 2 در نمونههای بافتی خارج شده توسط جراحی بررسی و ارتباط بیان سیکلواکسیژناز 2 با دادههای بالینی و پیشآگهی دهنده ارزیابی گردید.یافتهها: 30 نمونه از سرطان سلولهای سنگفرشی سر و گردن مورد مطالعه قرار گرفت که تنها 4 مورد (3/13 درصد) سیکلواکسیژناز 2 مثبت بودند. دو گروه سیکلواکسیژناز 2 مثبت و منفی از نظر توزیع سنی جنسی، اندازهی تومور، درگیری لنف نود، متاستاز و بافتشناسی تومور اختلاف معنیداری نداشتند، اما عود بیماری در گروه بیان کنندهی سیکلواکسیژناز 2 به طور معنیداری بیشتر بود (005/0 = P).نتیجهگیری: سرطان سلولهای سنگفرشی سر و گردن با بیان سیکلواکسیژناز 2 دارای پیشآگهی و خصوصیات بالینی بافتشناسی بدتری هستند و این نشانگر، میتواند به عنوان یکی از نشانگرهای پیشآگهی دهنده در سرطان سلولهای سنگفرشی سر و گردن و نیز به عنوان هدف درمانی در نظر گرفته شود. همچنین، مطالعات بیشتری در این زمینه پیشنهاد میشود.https://jims.mui.ac.ir/article_15330_acf7e77a5936a316105ce94cee522f5d.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923Evaluation of Coronary Angioplasty Results in Patients Referring to Isfahan Cardiac Centers, Iran, and Comparing with Clinical Guidelinesبررسی وضعیت آنژیوپلاستی عروق کرونر در بیماران مراجعه کننده به مراکز قلب شهر اصفهان و مقایسهی آن با راهکارهای بالینی1044104915331FAحمیدصانعیدانشیار، گروه قلب، بیمارستان شهید چمران، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانعلینصریاستادیار، گروه قلب، بیمارستان شهید چمران، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانحسینبانکپزشک عمومی، ادارهی کل بیمهی سلامت اصفهان، اصفهان، ایرانفرهادمشاوریپزشک عمومی، ادارهی کل بیمهی سلامت اصفهان، اصفهان، ایرانسید مجیدحسینیپزشک عمومی، ادارهی کل بیمهی سلامت اصفهان، اصفهان، ایرانمهتابکشوریمرکز تحقیقات قلب و عروق، پژوهشکدهی قلب و عروق اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانفریبرزنیک آیینفلوشیپ مداخلهای قلب و عروق، بیمارستان شریعتی، اصفهان، ایرانامیررئوفیفلوشیپ مداخلهای قلب و عروق، بیمارستان شریعتی، اصفهان، ایرانجوادشهابیاستادیار، گروه قلب، بیمارستان شهید چمران، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمجتبیبکتاشیانپزشک عمومی، ادارهی کل بیمهی سلامت اصفهان، اصفهان و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایرانJournal Article20170531Background: Coronary artery disease is the most important cause of death due to cardiovascular diseases and the main treatment is angioplasty. The purpose of this study was to evaluate the results of angioplasty in patients based on angiographic results, SYNTAX score, clinical conditions, cardiovascular risk factors and non-invasive tests. Additionally, the matching of angioplasty procedure with clinical guidelines was investigated.Methods: This was a cross-sectional study on 2297 patients referred to cardiac centers in Isfahan City (Chamran, Sina, Sepahan, Sa'adi, and Shahid Sadughi), Iran, for angioplasty during the second half of the year 2015. Demographic data, history of diabetes, hypertension, or hyperlipidemia, family history of heart disease, and current use of cigarettes were recorded. The extension of coronary artery disease was assessed using SYNTAX score.Findings: Among 2297 patients, 1577 (69.1%) were men and 706 (30.9%) were women. In 87% of patients, angioplasty was performed according to the guideline; and in 13% of them, open heart surgery or medical treatment was appropriate treatment instead of angioplasty. Significant correlation between the extent of coronary artery disease and the risk factors as age, diabetes, and hyperlipidemia was observed based on SYNTAX score system.Conclusion: In patients undergoing coronary angiography, SYNTAX score has an acceptable value in association with heart risk factors to demonstrate the generalizability of this association. A prospective cohort study can be used as a way to risk assessment for the patients and selection of appropriate diagnostic or medical strategy.مقدمه: انسداد عروق کرونر، از مهمترین علل مرگ به علت بیماریهای قلبی- عروقی است و از درمانهای اصلی آن آنژیوپلاستی میباشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی وضعیت انجام آنژیوپلاستی در بیماران با مشاهدهی نتایج آنژیوگرافی، محاسبهی SYNTAX score، لحاظ نمودن شرایط بالینی در زمان آنژیوپلاستی، عوامل خطر قلبی در آنها و نتایج آزمایشهای غیر تهاجمی بوده است. ضمن این که انطباق انجام آنژیوپلاستی در جمعیت مطالعه با راهکارهای بالینی بررسی گردید.روشها: این پژوهش از نوع توصیفی- مقطعی بود که طی آن، پروندهی 2297 بیماری که در نیمهی دوم سال 1394 جهت انجام عمل آنژیوپلاستی عروق کرونر به مراکز قلب شهر اصفهان (شامل بیمارستانهای شهید چمران، سینا، سعدی، سپاهان و شهید صدوقی) مراجعه کرده بودند، بررسی گردید. اطلاعات دموگرافیک، سابقهی ابتلا به دیابت، فشار خون بالا، هایپرلیپیدمی، سابقهی خانوادگی ابتلا به بیماری قلبی و مصرف فعلی سیگار، از پروندهی هر بیمار استخراج شد. روش نمونهگیری به صورت سرشماری بود. وسعت بیماری کرونر با روش نمرهدهی SYNTAX بررسی گردید.یافتهها: از 2297 بیمار آنژیوپلاستی شده، 1577 نفر (1/69 درصد) مرد و 706 نفر (9/30 درصد) زن بودند. در 87 درصد بیماران، درمان آنژیوپلاستی انجام شده، مطابق با راهنما بوده است و در 13 درصد موارد، درمان مناسب به جای آنژیوپلاستی، جراحی قلب باز یا درمان طبی بود. ارتباط معنیداری بین وسعت درگیری عروق کرونر بر اساس سیستم نمرهدهی SYNTAX و عوامل خطر سن، ابتلا به دیابت و هایپرلیپیدمی مشاهده شد.نتیجهگیری: در بیمارانی که مورد آنژیوگرافی عروق کرونر قرار میگیرند، معیار نمرهدهی SYNTAX ارزش قابل قبولی در همراهی با عوامل خطر قلبی دارد. در اثبات تعمیم پذیری این همراهی، با یک مطالعهی همگروهی آیندهنگر، میتوان از آن به عنوان روشی برای تعیین بیماران کمخطر و پرخطر و تعیین راهبرد تشخیصی- درمانی استفاده نمود.https://jims.mui.ac.ir/article_15331_3349958a3e56580d4e415da345703886.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923The Effect of Botox on Skin Flap Survival Rate in Rabbits in Torabinejad Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Iran, 2015-2016بررسی تأثیر بوتاکس بر میزان بقای فلاپ پوستی در خرگوش در مرکز تحقیقات پروفسور ترابینژاد، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، 95-13941050105515332FAمهدیراستیدانشیار، گروه جراحی پلاستیک، بیمارستان شهید چمران، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-6235-6307محمدرضامقدمنیادستیار، گروه جراحی پلاستیک، بیمارستان شهید چمران، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170601Background: Considering the effects of Botox, the present study aimed to determine the effect of Botox injection in survival of skin flap in rabbits. If positive effect, we can help to increase skin flap survival.Methods: In an experimental study, 6 New-Zealand rabbits were selected and each rabbit was used for two separate skin flap surgeries. Initially, two flaps were designed for each rabbit and 12 units of Botox were injected into one of them. During the first week after the Botox injection, flap was removed and sutured again. Skin necrosis was clinically studied at one and three weeks after flap removing and three weeks after flap removing in laboratory methods.Findings: One week after the intervention, the average necrotic areas were 5.00 ± 1.79 and 13.33 ± 2.07 cm2 in the experimental and control groups, respectively (P < 0.001). These amounts were 5.00 ± 1.79 and 13.67 ± 2.34 cm2 after three weeks, respectively (P < 0.001); and mean changes of necrotic area during a three-week period was different between the two groups (P < 0.001).Conclusion: Injection of Botox in the rabbit flaps leads to decrease of skin necrosis and increase of vascular density; probably, Botox injection can increase flaps survival.مقدمه: با توجه به اثرات داروی بوتاکس، این مطالعه با هدف تعیین تأثیر تزریق بوتاکس در بقای فلاپ پوستی در یک مدل حیوانی انجام شد تا در صورت تأثیر مثبت آن، بتوان از آن در افزایش موفقیت فلاپهای پوستی انسانی استفاده نمود.روشها: در یک مطالعهی تجربی، 6 خرگوش نر نیوزلندی انتخاب شدند. در پشت هر خرگوش، دو فلاپ پوستی طراحی شد. در یکی از فلاپها (مورد)، بوتاکس تزریق شد و در فلاپ دوم (شاهد)، دارویی تزریق نشد. در یک هفته بعد از ترریق، فلپها برداشته شد و بار دیگر، در جای خود سوچور شدند. کلیهی فلاپها در یک و سه هفته بعد از فلاپبرداری از نظر نکروز پوستی به صورت بالینی و سه هفته بعد از عمل، به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند.یافتهها: میانگین سطح نکروز شده در یک هفته بعد از مداخله در دو گروه مورد (تحت تزریق بوتاکس) و شاهد به ترتیب 79/1 ± 00/5 و 07/2 ± 33/13 سانتیمتر مربع (001/0 > P) و در سه هفته بعد از فلاپبرداری، 79/1 ± 00/5 و 34/2 ± 67/13 سانتیمتر مربع بود (001/0 > P). میانگین تغییرات سطح نکروز شده در طی سه هفته، در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنیداری داشت (001/0 > P).نتیجهگیری: تزریق بوتاکس در فلاپهای پوستی خرگوش، منجر به کاهش نکروز و افزایش چگالی عروقی میگردد و احتمال میرود تزریق آن بتواند با بقای بیشتر فلاپ پوستی همراه باشد.https://jims.mui.ac.ir/article_15332_3259448026472bf01c91b755d70608dc.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923A Comparison of Thiazolyl blue (MTT) versus Sulforhodamine B (SRB) Assay in Assessment of Antiproliferative Effect of Bromelain on 4T1, AGS, and PC3 Cancer Cell Linesمقایسهی روشهای سنجش Thiazolyl Blue (MTT) و Sulforhodamine B (SRB) در تعیین اثر ضد تکثیری برومیلین بر ردهی سلولهای سرطانی 4T1، AGS و PC31056106115333FAفرزانهرئیسیپژوهشگر، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایرانالهامرئیسیاستادیار، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت و گروه فیزیک پزشکی و پرتوشناسی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران0000-0003-3934-0398داریوششهبازی گهروییاستاد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایراناسفندیارحیدریاناستاد، مرکز تحقیقات بیوشیمی بالینی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایرانفاطمهامینیدانشجوی کارشناسی ارشد، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایرانJournal Article20170623Background: All natural anticancer agents are cytotoxic basically and act mainly by the inhibition cell proliferation; but they have different mechanisms. Two assays, thiazolyl blue [3- (4, 5-dimethylthiazol-2-yl) -2, 5-diphenyl-terazoliumbromide or MTT] and sulforhodamine B (SRB), are used to assess cell growth. This study aimed to compare measurements between MTT and SRB on the cancer cell lines.Methods: Different concentrations of the bromelain were added to cultured cells including mouse breast cancer (4T1), human gastric carcinoma (AGS), and human prostate carcinoma (PC3) cell lines and incubated at 24 and 48 hours. The growth and proliferation rates of the studied cells were investigated using both MTT and SRB assays after treatment with bromelain. The differences between cells were determined using Kruskal-Wallis and Dunns tests.Findings: Bromelain significantly decreased growth and proliferation rate of 4T1, AGS and PC3 cancer cells, in a concentration-dependent manner at different times, in both MTT and SRB assays.Conclusion: Findings showed that both MTT and SRB assays gained similar data regardless of the cell types.مقدمه: همهی عوامل طبیعی ضد سرطانی، به طور اساسی سیتوتوکسیک هستند و اغلب به صورت مهار تکثیر سلولی عمل میکنند، اما مکانیزمهای مختلفی دارند. از دو روش سنجش Thiazolyl blue [3-(4, 5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl-terazoliumbromide یا MTT] و Sulforhodamine B (SRB) برای ارزیابی رشد سلولها استفاده میشود. هدف از انجام این مطالعه، مقایسهی روشهای سنجش MTT و SRB برای بررسی اثر سیتوتوکسیک دارو بر روی ردههای سلولهای سرطانی بود.روشها: ردهی سلولی سرطان پستان موش (4T1)، سرطان معدهی انسانی (AGS) و سرطان پروستات انسانی (PC3) با غلظتهای متفاوت برومیلین و در زمانهای متفاوت در انکوباتور نگهداری شدند. به منظور بررسی اثر برومیلین بر رشد و تکثیر سلولهای سرطانی مورد مطالعه، روشهای سنجش MTT و SRB به کار برده شد. نتایج گروههای مورد مطالعه با استفاده از آزمونهای غیر پارامتریک Kruskal-Wallis و آزمون تکمیلی Dunn مورد مقایسه قرار گرفتند.یافتهها: رشد و بقای سلولهای 4T1، AGS و PC3 در غلظتهای مختلف برومیلین و زمانهای متفاوت انکوباسیون، کاهش یافت. هر دو روش سنجش MTT و SRB، به صورت مشابهی کاهش بقای سلولهای سرطانی، صرف نظر از نوع و فنوتیپ، را بعد از درمان با برومیلین نشان دادند.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این مطالعه، روشهای سنجش MTT و SRB به طور قابل قبولی اثرات ضد تکثیری برومیلین بر روی سلولهای سرطانی مورد مطالعه را نشان دادند.https://jims.mui.ac.ir/article_15333_91bfebe18c6b8925dac99d884b080c6d.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923The Study of blaZ and mecA Gene Expression in Methicillin-Resistant Staphylococcus Aureus Strains and the Relationship between the Gene Expression Patternsسنجش میزان بیان ژنهای mecA و blaZ در سویههای Staphylococcus Aureus مقاوم به متیسیلین و تعیین ارتباط الگوی بیان ژنی آنها1062106715334FAحامدطهماسبیگروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران0000-0002-9257-4479بهروززینیگروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانسانازدهباشیدانشجوی دکتری تخصصی، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانحمیدمعتمدیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانمهساوفاییفردانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانفریباکرامتاستاد، مرکز تحقیقات بروسلوز، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایرانمحمد رضاعربستانیدانشیار، گروه میکروبشناسی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران0000-0001-9991-8193Journal Article20170625Background: Resistance to beta-lactams is the most important feature in Staphylococcus aureus (S. aureus). There is a possibility that the amount of resistance and beta-lactam antibiotic resistance gene expression are different in Staphylococcus resistant strains. The aim of this study was to determine the expression of mecA and blaZ genes in methicillin-resistant S. aureus and the relationship between gene expression patters.Methods: In this experimental-analysis study, 120 clinical isolates of methicillin-resistant S. aureus were isolated from different clinical samples using phenotypic tests. To study the quality of the mecA and blaZ genes in resistant isolates, polymerase chain reaction (PCR) was used. In addition, the quantity of genes, SYBR-Green-1-based real-time PCR was applied. REST 2008 and SPSS software were used to analyze the data.Findings: Out of 120 isolates of methicillin-resistant S. aureus, 105 isolates (87.5%) had blaZ gene. The most diverse gene expression changes in sample type were seen in blood and urine samples. So, the expression on the wound and urine clinical samples was dramatically more than the other sites. In addition, significant relationship was observed between the blaZ and mecA gene expression and the kind of clinical samples.Conclusion: The results of this study suggested that different doses of antibiotics should be used to treat staphylococcal infections in different organs.مقدمه: مقاومت به بتالاکتامها، از مهمترین ویژگیهای Staphylococcus aureus (S. aureus) به شمار میرود. این احتمال وجود دارد که میزان مقاومت در سویههای مقاوم و بیان ژنهای عامل مقاومت به آنتیبیوتیکهای بتالاکتامی، در S. aureus متفاوت باشد. از این رو، هدف از انجام مطالعهی حاضر، تعیین میزان بیان ژنهای mecA و blaZ در سویههای S. aureus مقاوم به متیسیلین و تعیین ارتباط الگوی بیان ژنی بود.روشها: در این مطالعهی تجربی- تحلیلی، 120 ایزولهی بالینی S. aureus مقاوم به متیسیلین با آزمایشهای فنوتیپی از نمونههای بالینی مختلف، جداسازی شد. جهت بررسی کیفی ژنهای mecA و blaZ در ایزولههای مقاوم، از روش Polymerase chain reaction (PCR) استفاده گردید. همچنین، جهت سنجش کمی ژنها، از روش Real-time PCR مبتنی بر سایبرگرین 1 استفاده شد. به منظور آنالیز دادههای به دست آمده، از نرمافزارهای RG-REST و SPSS استفاده شد.یافتهها: در این مطالعه، از مجموع 120 ایزولهی S. aureus مقاوم به متیسیلین، 105 ایزوله (5/87 درصد) دارای ژن blaZ بودند. در این بین، متنوعترین تغییرات بیان ژنی مربوط به نمونههای خون و ادرار بود؛ به طوری که افزایش بیان در نمونههای خون و زخم و ادرار به میزان چشمگیری بیشتر از سایر نمونههای بالینی بود. همچنین، بین میزان بیان ژن mecA و blaZ در ایزولههای بالینی S. aureus و نمونههای بالینی مختلف، ارتباط معنیداری مشاهده شد.نتیجهگیری: نتایج حاصل از این پژوهش، مؤید عدم استفاده از دزهای مشابه آنتیبیوتیک در درمان عفونتهای ناشی از S. aureus در بخشهای مختلف است.https://jims.mui.ac.ir/article_15334_6000db4c19f0ab158c1b1bf5b06ce151.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953544320170923Evaluating the Effect of Training through Short Message Service (SMS) on Compliance and the Mean Blood Pressure of Patients with Hypertension: A Study Designبررسی تأثیر آموزش از راه پیامک بر میانگین فشار خون و نمرهی تبعیت از درمان در بیماران مبتلا به فشار خون بالا: طراحی یک پژوهش1068107315335FAمرجانموحدیدانشجوی MPH، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانرضاروزبهانیاستادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-0384-1484رضاخدیویدانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-9468-3110فاطمهچاجاییگروه آموزش و ارتقای سلامت، معاونت بهداشتی استان اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170715The blood pressure has not been controlled in most of patients due to inappropriate treatment; and they suffer from the complications. To solve the problem, training through short message service (SMS) will be applied and this article is a report of designing the SMS-training approach for patients with hypertension. The current intervention is a randomized clinical trial implemented on patients with hypertension in Gorgab Center (Shahin-Shahr and Meyme town) subordinate to Isfahan University of Medical Sciences, Iran. Firstly, 110 patients will be chosen from the list of patients with hypertension using simple randomized method. Afterwards, the patients will be assigned in one of the intervention or control groups randomly by using random numbered table. Before intervention, all the patients will fill the compliance questionnaire and then, their blood pressures will be measured by caregivers. Patients in SMS group will be texting daily for one month containing a training text to motivate them to improve their life style and use medicine properly. Finally, after one and two months, blood pressure will be measured for all the patients again and the treatment adherence questionnaire will be filled. SMS can be applied as a training method to control hypertension.بیشتر بیماران مبتلا به فشار خون بالا، به دلیل درمان نامناسب دچار عدم کنترل فشار خون و عوارض آن میشوند. برای حل این مشکل، میتوان از آموزش با استفاده از پیامک استفاده کرد. در این مقاله، طراحی مطالعهای بر مبنای روش آموزش از راه پیامک در بیماران مبتلا به فشار خون بالا ارایه میگردد. این مطالعه، به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی مورد- شاهدی طراحی میگردد که بر روی بیماران مبتلا به فشار خون بالا در مرکز بهداشتی- درمانی گرگاب (شبکهی شاهینشهر و میمه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان) انجام خواهد شد. روش نمونهگیری و نحوهی تخصیص بیماران به گروهها، تصادفی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی خواهد بود. حجم نمونه در هر یک از گروههای مورد و شاهد، برابر و 110 نفر در نظر گرفته خواهد شد. قبل از مداخله، تمام بیماران پرسشنامهی تبعیت از درمان را تکمیل مینمایند و فشار خون آنها، توسط مراقبین سلامت اندازهگیری خواهد شد. بیماران گروه مورد، یک ماه روزانه یک پیامک حاوی متن آموزشی برای ایجاد انگیزه، شیوهی زندگی سالم و مصرف درست داروها دریافت مینمایند. یک و دو ماه بعد، بار دیگر فشار خون همهی بیماران اندازهگیری و در پرسشنامه ثبت خواهد شد. در نتیجه، میتوان از پیامک به عنوان یک روش آموزشی برای کنترل فشار خون بالا استفاده کردhttps://jims.mui.ac.ir/article_15335_1c2b4dfff603f33d7efc32a0e28dcfca.pdf