دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Indexایندکس1540010.22122/jims.v35i453.10547FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20180729Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15400_a3014fc356e77277f42c498ad7f1c158.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Assessment of Electronic Medical Record Subsystem of Educational Hospitals According to Iranian Ministry of Health and Medical Education Assessment Indicators Using Analytical Hierarchy Process in 2016ارزیابی زیرسیستم پروندهی پزشکی الکترونیک بیمارستانهای آموزشی بر اساس شاخصهای ارزیابی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی با استفاده از شیوهی تحلیل سلسله مراتبی در سال 1395150915141540110.22122/jims.v35i453.8261FAمهتابکسائی اصفهانیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت و فنآوری اطلاعات سلامت، دانشکدهی مدیریت و اطلاع رسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمریمجهانبخشاستادیار، گروه مدیریت و فنآوری اطلاعات سلامت، دانشکدهی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی و مرکز تحقیقات فنآوری اطلاعات در امور سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانعباسشیخ ابومسعودیاستادیار، گروه مهندسی صنایع، دانشکدهی فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، نجفآباد، ایرانJournal Article20170520Background: Electronic medical record system is one of the most important subsystems of hospital information system. The system improves the accuracy of documentation, and patient and physician access at any time and place, and reduces medical errors, and quality of patient care. This study aimed to rank electronic medical record system in hospital information systems of teaching hospitals in Isfahan University of Medical Sciences, Iran, in 2016.Methods: This was an applied cross-sectional and analytical study. The statistical population consisted of 8 users of the electronic medical record subsystem, and hospital information systems in the first and second stage, respectively. A questionnaire was prepared based on the checklist of evaluation indicators of the hospital information systems of Iranian Ministry of Health and Medical Education, and 16 items related to electronic medical record subsystem were weighted from the physician' point of view using analytical hierarchy process in Excel software. In the next stage, Sayan Ryan, Pouya Samaneh, Kowsar, and Rayavaran were ranked and scores were determined using simple additive weighting method.Findings: The compliance with this subsystem in the health information system was 100.00, 84.81, 78.49, and 28.33 percent for Kowsar, Sayan Ryan, Rayavaran, and Pouya Samaneh, respectively.Conclusion: Kowsar subsystem of electronic medical record, with respect to the evaluation indicators, ranked first and Pouya Samane was the last. Weighting the evaluation checklist of Iranian Ministry of Health and Medical Education with a user-centric approach is one of the achievements of this study, which allows for more realistic ranking of hospital information systems.مقدمه: سیستم پروندهی پزشکی الکترونیک (Electronic medical record system یا EMRS)، یکی از مهمترین زیرسیستمهای سیستم اطلاعات بیمارستان است که نقش مهمی در مستندسازی صائب، دسترسی بیمار و پزشک به اطلاعات پرونده در هر زمان و مکان، کاهش خطاهای پزشکی و بهبود کیفیت مراقبت بیمار دارد. مطالعهی حاضر، با هدف رتبهبندی سیستم پروندهی پزشکی الکترونیک بر بستر سیستمهای اطلاعات بیمارستانهای آموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال 1395 انجام شد.روشها: مطالعهی حاضر تحلیلی- مقطعی و از نوع کاربردی بود. جامعهی آماری در مرحلهی اول، شامل 8 نفر از کاربران زیرسیستم پروندهی پزشکی الکترونیک و در مرحلهی دوم، دربردارندهی سیستمهای اطلاعات بیمارستان موجود در بیمارستانهای آموزشی بود. پرسشنامهای بر اساس چکلیست شاخصهای ارزیابی سیستمهای اطلاعات بیمارستانی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی تهیه و 16 مؤلفهی مرتبط با زیرسیستم پروندهی پزشکی الکترونیک آن از منظر پزشکان با شیوهی تحلیل سلسله مراتبی (Analytical hierarchy process یا AHP) در نرمافزار Excel وزندهی گردید. سپس، با استفاده از چک لیست پیشگفته و شیوهی وزندهی ساده (Simple Additive Weighting یا SAW)، پروندهی پزشکی الکترونیک سیستمهای سایانرایان، پویا سامانه، کوثرو رایاوران رتبهبندی شد.یافتهها: میزان رعایت شاخصهای زیرسیستم پروندهی پزشکی الکترونیک در سیستم اطلاعات کوثر 100 درصد، در سیستم اطلاعات سایانرایان 81/84 درصد، در سیستم اطلاعات رایاوران 49/78 درصد و در سیستم اطلاعات پویا سامانه 33/28 درصد بود.نتیجهگیری: سیستم اطلاعات کوثر رتبهی نخست و سیستم اطلاعات پویا سامانه، کمترین رتبه را به خود اختصاص داد. وزندهی به چک لیست ارزیابی سیستم پروندهی پزشکی الکترونیک وزارتخانه با رویکرد کاربر محور، از دیگر دستاوردهای این مطالعه بود که به واسطهی آن، میتوان به رتبهبندی واقعگرایانهتر سیستمهای اطلاعات بیمارستان پرداخت.https://jims.mui.ac.ir/article_15401_52aee03d2e0f909e4311bea5510543c5.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Comparing the Effect of Sodium Thiopental, Magnesium Sulfate, Midazolam, Prime Etomidate, and Remifentanil on Myoclonus Incidence and Pain Induced by Anesthesia with Etomidateمقایسهی تأثیر اعمال پیشدارو با تیوپنتال سدیم، سولفات منیزیم، میدازولام، اتومیدیت و رمیفنتانیل بر بروز میوکلونوس و درد ناشی از القای بیهوشی با اتومیدیت151515201540210.22122/jims.v35i453.8672FAمحمدرضاصفویاستاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانعظیمهنرمنداستاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانشهربانوذوالفقاریدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170815Background: This study aimed to compare premedication with sodium thiopental, magnesium sulfate, midazolam, prime etomidate dosage, remifentanil, and normal saline on decreasing myoclonus incidence and pain induced by anesthesia with etomidate.Methods: In a clinical trial study, 162 patients who were candidates for anesthesia were randomly entered in 6 equal groups. Two minutes before induction of anesthesia, patients were treated with intravenous thiopental, magnesium sulfate, midazolam, remifentanil, prime etomidate dosage, or normal saline. Pain, myoclonus, and complications were determined and compared between the groups.Findings: Intensity of myoclonus was not significantly different between the six groups at zero, 10, and 15 minutes after anesthesia. But at 5th minute, midazolam (0.51) and fentanyl (0.81) groups had the lowest and magnesium sulfate (1.88) and prime etomidate dosage (1.77) groups had the highest myoclonus; the difference between the groups was significant (P = 0.002).Conclusion: It seems that administration of midazolam with etomidate is the best choice for anesthesia. Therefore, it is recommended that this drug be used in combination with etomidate to induce anesthesia in patients. More studies are recommended.مقدمه: مطالعهی حاضر، با هدف مقایسهی اعمال پیشدارو با تیوپنتال سدیم، سولفات منیزیم، میدازولام، دز پریم اتومیدیت و رمیفنتانیل وریدی بر کاهش بروز میوکلونوس و درد ناشی از القای بیهوشی با اتومیدیت انجام گرفت.روشها: این مطالعهی کارآزمایی بالینی بر روی 162 بیمار کاندیدای بیهوشی انجام گرفت. بیماران در شش گروه 27 نفرهی دریافت کنندهی تیوپنتال سدیم، سولفات منیزیم، میدازولام، رمیفنتانیل، دز پریم اتومیدیت یا سالین قرار گرفتند. سپس، درد، میوکلونوس و عوارض در شش گروه تعیین و مقایسه شد.یافتهها: شدت میوکلونوس در دقایق صفر، 10 و 15 میان شش گروه مورد مطالعه تفاوت معنیداری نداشت و تنها در دقیقهی 5، کمترین شدت میوکلونوس در بیماران دریافت کنندهی میدازولام (51/0) و رمیفنتانیل (81/0) و بیشترین شدت، در بیماران دریافت کنندهی منیزیم سولفات (88/1) و دز پریم اتومیدیت (77/1) دیده شد که این اختلاف از لحاظ آماری معنیدار بود (002/0 = P).نتیجهگیری: به نظر میرسد تجویز میدازولام به همراه اتومیدیت برای بیهوشی انتخاب مناسبی باشد؛ چرا که این روش درمانی، دارای عوارض کمتری نظیر بروز پایینتر میوکلونوس و درد کمتر میباشد. در عین حال، توصیه میگردد مطالعات بیشتری در این زمینه انجام گیرد.https://jims.mui.ac.ir/article_15402_91002eca6bf0bd6692573c4bdb222b97.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Short-Term Outcomes of Bariatric Surgery in Patients with Obesityپیامدهای کوتاه مدت عمل جراحی باریاتریک در بیماران مبتلا به اضافه وزن شدید152115251540310.22122/jims.v35i453.9107FAسیدتقیهاشمیاستادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2626-8868زهرامحمدی فارسانیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20171101Background: The prevalence of obesity is increasing around the world. Although bariatric surgery is the most effective treatment for obesity, patients undergoing bariatric surgery still face with a great number of complications. In this study, we sought to determine short-term outcomes of bariatric surgery in patients with obesity.Methods: 59 patients with body mass index (BMI) of 40 kg/m2 or more, who underwent bariatric surgery, were enrolled this study. Clinical outcomes were retrospectively obtained.Findings: 9 patients (15%) had gastrointestinal leak, 14 patients (24%) had major bleeding, and 4 (7%) faced with infection. From 24 patients (41%) admitted in intensive care unit, 23 patients discharged without any complication and 1 died.Conclusion: There is no standard guideline to decrease complications in bariatric surgery. Further prospective studies with greater sample sizes and surveying long-term outcomes are needed to establish this guideline.مقدمه: شیوع اضافه وزن در بسیاری از کشورهای جهان رو به افزایش است. اگر چه جراحی باریاتریک به عنوان مؤثرترین درمان اضافه وزن شناخته شده است، اما بیمارانی که تحت این جراحی قرار میگیرند، با چالشهای زیادی روبهرو هستند. این مطالعه، با هدف بررسی پیامدهای کوتاه مدت عمل جراحی باریاتریک در بیماران مبتلا به اضافه وزن شدید انجام شد.روشها: 59 بیمار با شاخص تودهی وزنی بالاتر از 40 که تحت جراحی باریاتریک قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند و به صورت گذشتهنگر مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: 9 بیمار (15 درصد) نشت معده- رودهای و 14 بیمار (24 درصد) خونریزی بالینی قابل توجه داشتند. 4 بیمار (7 درصد) دچار عفونت شدند. 24 بیمار (41 درصد) در بخش مراقبتهای ویژه با عوارض جدی بستری شدند که 23 نفر از آنها با حال عمومی خوب از بیمارستان ترخیص شدند، اما یکی از آنها به علت سپتیسمی و مولتی اورگان فیلر یک هفته پس از بستری در بخش مراقبتهای ویژه فوت کرد.نتیجهگیری: راهنمای استانداردی در رابطه با راهکارهای کاهش عوارض جراحی باریاتریک وجود ندارد. مطالعات آیندهنگر با حجم نمونهی کافی و با بررسی پیامدهای بلندمدت میتواند در این راستا کمک کننده باشد.https://jims.mui.ac.ir/article_15403_f0a272c478a389d6cb1f5625a77002aa.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Mortality Rate of Mucormycosis and its Risk Factors in Hospitalized Patients in Alzahra Hospital, Isfahan, Iran, during 2011-2015میزان فراوانی مرگ و میر ناشی از Mucormycosis و بررسی عوامل خطر آن در بیماران بستری شده در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان، 94-1390152615311540410.22122/jims.v35i453.8785FAسمیهحقیقیپوراستادیار، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی وگرمسیری و گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکدهی پزشکی و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-4618-1655مریمصمیمیدانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانبهروزعطاییاستاد، مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی وگرمسیری و گروه بیماریهای عفونی و گرمسیری، دانشکدهی پزشکی و دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-4528-1718رسولمحمدیاستادیار، گروه انگل و قارچ شناسی پزشکی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات بیماریهای عفونی وگرمسیری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170912Background: Mucormycosis is a rare disease with high mortality rate, especially in immunocompromised patients such as patients with diabetes. This study aimed to evaluate the prevalence of mucormycosis and its association with mortality rate in patients admitted to Alzahra hospital, Isfahan, Iran.Methods: 55 patients with symptomatic and definitive diagnosis of mucormycosis were enrolled in this retrospective cross-sectional study. Mortality risk factors were evaluated and compared between the dead and survived patients.Findings: Mortality rate was 29.09 percent among the patients and there was a significant relationship between the involved location and the mortality rate (P = 0.02). In addition, the mortality rate was 100% in patients with disseminated infections.Conclusion: The mortality rate in patients with mucormycosis admitted to Alzahra hospital was lower than the rates reported by other studies.مقدمه: Mucormycosis، یک بیماری نادر و در عین حال با مرگ و میر بالا به ویژه در افراد با ایمنی ضعیف یا بیماری زمینهای مانند دیابت است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی میزان فراوانی این بیماری و ارتباط آن با عوامل مرگ و میر در بیماران بستری در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان بود.روشها: در این مطالعهی مقطعی- توصیفی گذشتهنگر، تعداد 55 بیمار مراجعه کننده با علایم و تشخیص قطعی Mucormycosis انتخاب شدند. عوامل خطر مرگ و میر در بیماران زنده مانده و فوت شده بررسی و مقایسه شد.یافتهها: میزان شیوع مرگ و میر در بیماران، 09/29 درصد بود و بین محل درگیر شده توسط بیماری با میزان مرگ و میر رابطهی معنیداری وجود داشت (02/0 = P). همچنین، در مواردی که عفونت منتشر وجود داشت، میزان مرگ و میر در بیماران 100 درصد بود.نتیجهگیری: میزان مرگ و میر در بیمارانمبتلا به Mucormycosis بستری شده در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان به نسبت، پایینتر از مقادیر گزارش شده توسط مطالعات دیگر بود.https://jims.mui.ac.ir/article_15404_f3102064ef90bf7d811c330f976366f7.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Evaluation of Changes in Blood Factors, Liver Functional Tests, and Thyroid Tests in Radiation Workers in Hospitals in Kurdistan Province, Iranبررسی تغییرات عوامل خونی، آنزیمهای کبدی و Thyroid-Stimulating Hormone (TSH) در افراد پرتوکار در استان کردستان153215391540510.22122/jims.v35i453.8827FAفریدهالهیمنشمربی، گروه رادیولوژی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران0000-0001-8744-8251فرزانهالهویسیاستادیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایرانروژینزاهدیکارشناس ارشد رادیوبیولوژی و حفاظت پرتویی، معاونت دارو و درمان، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایرانجمیلعبدالمحمدیمربی، گروه رادیولوژی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایرانمظفرمحمودیمربی، گروه رادیولوژی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایرانجمالامیریمربی، گروه رادیوتراپی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایرانبیژننوریاستادیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت کردستان، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران0000-0003-0064-0094Journal Article20170918Background: Using ionizing radiation in diagnosis and treatment is of great importance. As early diagnosis in some diseases only can be done by using radiation, in treatment phase, radiotherapy is also the main center for healing patients with cancer. Today, one of occupational hazards is ionizing radiation which can cause serious and irreparable damages in radiation workers. This study aimed to count blood cells and evaluate liver enzymes and thyroid-stimulating hormone (TSH) in radiation workers in hospitals in Kurdistan Province, Iran.Methods: In this case-control study, blood cells, liver enzymes, and TSH levels were compared in 142 radiation staff (cases) and also 142 workers in other sections of hospitals. Matching was done for confounding factors. The statistical analysis was performed using SPSS software at the significance level of P < 0.05.Findings: Mean number of white blood cells and the level of serum alanine aminotransferase (ALT) enzyme in radiation staff were significantly different from that of the control group. But no significant difference was observed between other parameters.Conclusion: It seems that working in radiation wards can change some blood factors but can not predict the recieved dose. In order to increase the safety of radiation workers in radiation wards, monitoring of these individuals should be done annually using cytogenetic methods.قدمه: کاربرد پرتوهای یونساز در بخشهای تشخیصی و درمانی اهمیت ویژهای دارد؛ به طوری که در عمل تشخیص اولیهی بعضی از بیماریها تنها با کاربرد پرتوها امکانپذیر میباشد. در بخش درمان نیز پرتودرمانی مرکز اصلی ارایهی خدمات درمانی به بیماران مبتلا به سرطان میباشد. امروزه، یکی از عوامل زیانآور محیط کار، پرتوهای یونساز میباشد که میتواند باعث آسیبهای جدی و جبران ناپذیری در افراد پرتوکار گردد. این مطالعه، با هدف شمارش سلولهای خونی و بررسی آنزیمهای کبدی و میزان Thyroid-stimulating hormone (TSH) در افراد پرتوکار شاغل در واحدهای تصویربرداری استان کردستان انجام شد.روشها: در این مطالعهی مورد- شاهدی، سلولهای خونی، آنزیمهای کبدی و میزان TSH در 142 نفر از افراد پرتوکار که شرایط لازم را داشتند و 142 نفر از افراد شاغل در سایر بخشهای بدون تماس با اشعه که از نظر متغیرهای مداخلهگر همسان بودند، بررسی شد. برای تحلیل دادهها، از نرمافزار SPSS در سطح معنیداری P کمتر از 05/0 استفاده شد.یافتهها: در مجموع، 282 نفر (141 نفر پرتوکار شاغل به عنوان گروه مورد و 141 نفر به عنوان گروه شاهد) مورد مطالعه قرار گرفتند. میانگین لنفوسیتها و آنزیم آلانین آمینوترانسفراز بین دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنیداری داشت، اما سایر موارد در دو گروه تفاوتی را نشان نداد.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این مطالعه، فعالیت پرتویی در بخشهای کار با پرتو، باعث تغییر در بعضی از عوامل خونی میگردد، اما نمیتواند مطرح کنندهی میزان دز دریافتی افراد پرتوکار باشد. جهت افزایش ایمنی افراد پرتوکار در بخشهای کار با پرتو، برای پایش این افراد، باید دزسنجی افراد را به روش سیتوژنتیک به صورت سالانه انجام داد تا بتوان دزسنجی دقیق را در این افراد انجام داد.https://jims.mui.ac.ir/article_15405_6a80fc96f3a1c64dedea0fbac9f3b9fe.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222The Effect of Pomegranate Extract on Producing Type II Collagen in Differentiation of Adipose-Derived Stem Cells into Chondrocytesبررسی تأثیر عصارهی انار در بیان پروتئین کلاژن نوع II، نشانگر ویژهی غضروف در روند کندروژنز سلولهای بنیادی154015451540610.22122/jims.v35i453.8822FAمهریکتانیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانبهزادذوالفقاریاستاد، گروه فارماکوگنوزی، دانشکدهی داروسازی و علوم دارویی و مرکز تحقیقات علوم دارویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمیتراسلیمانیاستادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانعلیوالیانیاستادیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانبتولهاشمیبنیدانشیار، گروه علوم تشریحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20170917Background: Cartilage tissue is avascular and has no repairing capacity. For cartilage tissue engineering, stem cells and growth factors are used. In this study, the effect of pomegranate as inducer for chondrogenesis of adipose-derived stem cells (ADSCs) was evaluated.Methods: Human adipose-derived stem cells in third passage seeded in fibrin were cultured in chondrogenic medium with pomegranate for 2 weeks. 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide (MTT assay) and western blot technique were applied for evaluation of differentiated cells.Findings: Adipose-derived stem cells differentiated into chondrocytes; and type II collagen production by differentiated cells was proved.Conclusion: Pomegranate extract is an appropriate inducer for production of type II collagen in adipose-derived stem cells.مقدمه: بافت غضروف، فاقد عروق و اعصاب است و قابلیت ترمیم ندارد. در مهندسی بافت غضروف، از سلولهای بنیادی و عوامل رشد استفاده میشود. در این مطالعه، تأثیر عصارهی انار به عنوان عامل غضروفساز سلولهای بنیادی مشتق از بافت چربی بررسی گردید.روشها: سلولهای بنیادی مشتق از چربی انسانی، سومین پاساژ سلولی در محیط کشت القای کندروژنیک در داربست فیبرین به مدت 2 هفته تحت تأثیر عصارهی انار کشت داده شدند. روشهای (3-(4,5-Dimethylthiazol-2-yl)-2,5-Diphenyltetrazolium Bromide (MTT) و Western blot برای بررسی سلولهای تمایز یافته به کار رفت.یافتهها: سلولهای بنیادی تحت تأثیر عصارهی انار به کندروسیت تمایز یافتند و تولید کلاژن نوع II توسط سلولهای متمایز شده به اثبات رسید.نتیجهگیری: عصارهی انار، یک القا کنندهی مناسب جهت بیان پروتئین کلاژن نوع II در سلولهای بنیادی مشتق از چربی است.https://jims.mui.ac.ir/article_15406_86877d253ef379074b8e49c9306879de.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953545320171222Fertility Preservation in Treatment of Cervical Pregnancy: A Case Reportدرمان حاملگی سرویکال با حفظ باروری: گزارش مورد154615491540710.22122/jims.v35i453.8472FAآمنهمنصوریگروه مامایی، بیمارستان کمالی البرز، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایرانالههبهرامی وزیرگروه مامایی، دانشکدهی پرستاری مامایی، واحد تویسرکان، دانشگاه آزاد اسلامی، تویسرکان، ایران0000-0001-7542-0972زهرامهدیزاده تورزنیگروه مامایی، دانشکدهی پرستاری مامایی، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج ، ایرانJournal Article20170708Background: Cervical pregnancy is a rare life threatening form of ectopic pregnancy. This is a case report of cervical pregnancy.Case Report: We describe a case of cervical pregnancy early diagnosed via transvaginal ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI). She was treated through curettage, ligation of descending branch of uterine vessels, and tamponade following treatment failure using methotrexate (MTX) due to the patient's refuse to continue treatment; her fertility was preserved, too.Conclusion: Early diagnosis via vaginal ultrasonography and confirmation of magnetic resonance imaging, and using nonsurgical conservative treatment methods such as methotrexate, ligation of uterine vessels, and cervical tamponade, to preserve the fertility, are the first actions in cervical pregnancy.مقدمه: حاملگی سرویکال، شکل نادر تهدید کنندهی حیات از حاملگی خارج رحمی است. مطالعهی حاضر، گزارش یک مورد حاملگی سرویکال میباشد.معرفی بیمار: در مقالهی حاضر، یک مورد تشخیص زودهنگام حاملگی سرویکال با سونوگرافی واژینال و تصویربرداری با Magnetic resonance imaging (MRI) گزارش میشود. درمان با حفظ باروری از طریق کورتاژ، بستن شاخههای نزولی عروق رحمی و قرار دادن تامپوناد، به دنبال شکست درمان با استفاده از Methotrexate (MTX) به علت انصراف بیمار از درمان، شرح داده شده است.نتیجهگیری: تشخیص زودهنگام با سونوگرافی واژینال و با تأیید MRI و روشهای محافظه کارانهی غیر جراحی مانند MTX، بستن شاخهی نزولی عروق رحمی و تامپوناد سرویکس، به منظور حفظ باروری، اولین اقدامات در حاملگی سرویکال میباشند.https://jims.mui.ac.ir/article_15407_a3e14106dcb15870b3819617e636ed7d.pdf