دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953751520190321Assessment of Early- and Late-Onset Ventilator-Associated-Pneumonia in Patients Admitted for Neurosurgical Proceduresارزیابی پنومونی وابسته به ونتیلاتور زودرس و دیررس در بیماران بستری به علت جراحیهای اعصاب73791578210.22122/jims.v37i515.10922FAعلیحاجی غلامی سریزدیاستادیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانسید تقیهاشمیاستادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2626-8868بابکعلی کیاییاستادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-3236-1970وحیدطاهرپوردانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-4700-2121Journal Article20181013Background: Ventilator-associated pneumonia (VAP) is among the most common etiologies of mortality in intensive care unit (ICU). Studies about VAP among patients under mechanical ventilation admitted for neurosurgery procedures are limited while probability of VAP among these patients is high, because of oropharyngeal aspiration following brain injury. In the current study, the etiology of early- and late-onset VAP was assessed among the patients admitted for neurosurgical procedures.Methods: Current cross-sectional study was conducted on 82 patients with VAP following neurosurgical procedure. Information about patients including demographics, early/late-onset VAP, the score of Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II (APACHE II), Clinical Pulmonary Infection Score (CPIS), underlying reason of neurosurgical procedure, medical history, smoking history, and smear/culture, and antibiograms were recorded and analyzed.Findings: VAP type was not in association with age (P = 0.560), gender (P = 0.270), etiology of neurosurgery (P = 0.960), and medical history (P = 0.930), but was statistically in association with admission duration (P = 0.034), smoking (P < 0.001), APACHE II score (P < 0.001), and CPIS score (P < 0.001). Duration of admission [odds ratio (OR) = 4.71; confidence interval of 95% (95%CI): 1.04-21.35; P = 0.040) and smoking (OR = 1.07; 95%CI: 1.01-1.14; P = 0.015) were independently in association with VAP. There was no association between type of VAP and Gram staining (P = 0.330) and antibiogram (P = 0.140).Conclusion: Based on the current study, duration of admission, mortality, smoking, APACHE II score, and CPIS score were significantly higher among late-onset VAP. Moreover, admission duration and smoking was independently in association with VAP regardless of its type. The microbial pattern was not in association with late/early-onset VAP.مقدمه: پنومونی وابسته به ونتیلاتور (Ventilator-associated pneumonia یا VAP)، از جمله شایعترین علل مرگ و میر بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه (Intensive care unit یا ICU) است. مطالعات اندکی در زمینهی انواع VAP در بیمارانی که به علت جراحیهای اعصاب تحت ونتیلاسیون قرار گرفتهاند، انجام شده است؛ در حالی که احتمال VAP در این دسته از بیماران به دلیل خطر آسپیراسیون اوروفارنژیال (Oropharyngeal aspiration یا OPA) به دنبال آسیب مغزی زیاد است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اتیولوژی انواع VAP زودرس و دیررس در بیماران تحت جراحیهای اعصاب بود.روشها: این مطالعهی مقطعی، بر روی 82 بیمار مبتلا به VAP به دنبال انجام جراحیهای اعصاب صورت گرفت. اطلاعات بیماران با استفاده از چکلیستی شامل اطلاعات دموگرافیک، نوع VAP (زودرس/ دیررس)، امتیاز Acute Physiology and Chronic Health Evaluation II (APACHE II)، نمرهی Clinical Pulmonary Infection Score (CPIS)، علت جراحی مغز و اعصاب، سابقهی بیماری گذشته، مصرف دخانیات، نتایج اسمیر و کشت و آنتیبیوگرام بیماران ثبت گردید و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: ارتباط معنیداری بین نوع VAP با سن (560/0 = P)، جنسیت (270/0 = P)، علت جراحی (960/0 = P) و سابقهی بیماری (930/0 = P) وجود نداشت، اما ارتباط معنیداری بین نوع VAP با تعداد روز بستری (034/0 = P)، مصرف دخانیات (001/0 > P)، امتیاز APACHE بدو ورود (001/0 > P) و نمرهی CPIS (001/0 > P) مشاهده شد. تعداد روز بستری [040/0 = P، 04/35-1/21 = Confidence interval 95% (CI95%)، 71/4 = Odds ratio (OR)] و مصرف دخانیات (015/0 = P، 01/14-1/1 = CI95%، 07/1 = OR) به طور مستقل با ابتلا به VAP مرتبط بود. ارتباط معنیداری بین نوع VAP با رنگآمیزی گرم (330/0 = P) و آنتیبیوگرام (140/0 = P) نمونهها یافت نشد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج مطالعهی حاضر، تعداد روز بستری، مرگ و میر، مصرف دخانیات، امتیاز APACHE و نمرهی CPIS به صورت معنیداری در VAP دیررس بالاتر میباشد. همچنین، تعداد روز بستری و مصرف دخانیات در ابتلا به VAP بدون در نظر گرفتن نوع آن، مؤثر بود. الگوی میکروبی بیماران ارتباطی با ابتلا به VAP دیررس/ زودرس نداشت.https://jims.mui.ac.ir/article_15782_df74c9ff1542f1574271e759b260543f.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953751520190321Assessment of Knowledge and Attitude of General Population about Intoxication Factors in Isfahan City, Iran, During the Poisoning Prevention Weekبررسی دانش و نگرش مردم اصفهان نسبت به عوامل مسمومیتزا در هفتهی پیشگیری از مسمومیتها80851578310.22122/jims.v37i515.11346FAراضیهیزدی زهرانیدانشجوی پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران0000-0002-3271-0942ابوالفضلطاهریدانشجوی دکتری تخصصی، گروه کتابداری و اطلاعرسانی پزشکی، دانشکدهی مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانامیندرستکاردانشجوی پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایرانشیمابخششدانشجوی پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایرانمولودراکی شیرزاددانشجوی پزشکی، دانشکدهی علوم پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایرانرخسارهمعماراستادیار، مرکز تحقیقات سمشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-4536-5113Journal Article20190208Background: Nowadays, the best strategy to control, manage, and prevent poisoning is identification of poisoning patterns, as well as education. Considering the importance of this issue and to prevent poisoning, this study was conducted to evaluate the attitude and knowledge about intoxications factors in general population in Isfahan City, Iran, during the poisoning prevention week.Methods: In this cross-sectional study, 280 participants were randomly selected during the poisoning prevention week, and completed the researcher-made questionnaire. The questionnaire consisted of three sections (demographic information, knowledge, and attitude). The validity and reliability of was approved (Cronbach’s alpha = 0.784).Findings: 51% of the participants were men, and the mean age was 37 years. The mean scores of knowledge and attitude of the participants about the intoxications factors were 6.57 ± 2.10, 32.69 ± 9.00, respectively. This mean did not show significant difference between both genders. There was a positive correlation between age and knowledge. Higher knowledge and attitudes were observed in married participants, those with higher education, and those with office occupations when compared with others.Conclusion: The mean knowledge of people in Isfahan City was moderate, and their mean attitude was good about intoxications factors. in future, by increasing the knowledge and attitudes of general population about poisoning, prevention strategies will improve.مقدمه: امروزه بهترین راهبرد برای کنترل، مدیریت و پیشگیری از مسمومیتها، شناسایی الگوهای مسمومیت و آموزش آنها میباشد. با توجه به اهمیت این موضوع و جهت پیشگیری از مسمومیتها، این مطالعه با هدف ارزیابی نگرش و دانش مردم اصفهان نسبت به عوامل مسمومیتزا در هفتهی مسمومیت انجام شد.روشها: 280 نفر به صورت تصادفی در طی هفتهی پیشگیری از مسمومیتها وارد این مطالعهی مقطعی شدند و پرسشنامهی محققساخته را کامل کردند. پرسشنامه، شامل سه بخش اطلاعات جمعیتشناختی، آگاهیسنجی و نگرشسنجی بود. روایی و پایایی این پرسشنامه مورد تأیید قرار گرفت (784/0 = Cronbach's alpha).یافتهها: 51 درصد افراد مورد مطالعه مرد و 49 درصد زن بودند و میانگین سنی آنان 37 سال بود. میانگین آگاهی افراد شرکت کننده نسبت به عوامل مسمومیتزا، برابر با 10/2 ± 57/6 درصد و میانگین نگرش برابر با 00/9 ± 69/32 درصد و میانگین آگاهی و نگرش در دو جنس، برابر بود. رابطهی مثبتی میان سن با میانگین آگاهی وجود داشت. متأهلین نسبت به مجردها، افراد با تحصیلات بالاتر نسبت به افراد با تحصیلات کمتر و دارندگان شغل اداری نسبت به سایر مشاغل، از میانگین دانش و نگرش بیشتری در زمینهی مسمومیت برخوردار بودند.نتیجهگیری: میانگین آگاهی مردم اصفهان در زمینهی مسمومیتها در حد متوسط و سطح نگرش آنان نسبت به برنامههای پیشگیری از مسمومیت در سطح خوب برآورد شد. با افزایش آگاهی و سطح نگرش افراد نسبت به موارد مسمومیتزا، انتظار میرود راهبردهای پیشگیری ارتقا یابند.https://jims.mui.ac.ir/article_15783_335c7dfad3f9dd425e91f9917ca104f4.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953751520190321The Effects of Estrogen on Passive Avoidance Memory Impairment Induced by Acute Kidney Injury in Ovariectomized Ratsاثرات استروژن براختلال یادگیری و حافظهی اجتنابی غیر فعال ناشی از آسیب حاد کلیه در Ratهای اورکتومی شده86921578410.22122/jims.v37i515.11140FAفاطمهشریفیدانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-9331-011Xپرهامرئیسیاستاد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانمریمملکاستادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-9331-011XJournal Article20181212Background: The aim of this study was to evaluate the effects of acute kidney injury (AKI) and mediatory role of the estrogen on passive avoidance memory in ovariectomized rats.Methods: Frothy ovariectomized Wistar rats were subjected to sham-vehicle, sham-estrogen, renal ischemia reperfusion (RIR)-vehicle, and RIR-estrogen groups. AKI was induced by ischemia reperfusion. Estrogen (200 μg/kg in 0.2 ml/100 g body weight) was injected subcutaneously once a week for four weeks. Then, passive avoidance memory was assessed.Findings: AKI resulted a significant decrease in the mean latency of entering the dark chamber (P < 0.010). Although, estrogen therapy following AKI led to elevated blood urea nitrogen (BUN) and creatinine, but, there was no significant difference in the delay in entering the dark chamber in RIR-estrogen group compared to RIR-vehicle group (P = 0.100).Conclusion: The results showed that AKI could have a deleterious effect on passive avoidance memory. However, the studied dose of estrogen cannot prevent passive avoidance memory impairment induced by AKI.مقدمه: هدف از انجام مطالعهی حاضر، ارزیابی اثرات آسیب حاد کلیه و نقش استروژن در این رابطه، بر یادگیری و حافظهی اجتنابی غیر فعال در Ratهای مادهی اورکتومی شده، بود.روشها: حیوانات مورد آزمایش، 40 Rat مادهی اورکتومی شده از نژاد Wistar بودند که به چهار گروه Sham- حلال (Sham-vehicle یا Sham-V)، Sham- استروژن (Sham-estrogen یا Sham-E)، ایسکمی- رپرفیوژن- حلال (Renal ischemia reperfusion-vehicle یا RIR-V) و ایسکمی- رپرفیوژن- استروژن (Renal ischemia reperfusion-estrogen یا RIR-E)، تقسیم شدند. آسیب حاد کلیه با استفاده از مدل ایسکمی- رپرفیوژن القا گردید. استروژن زیرجلدی (200 میکروگرم/کیلوگرم) هر هفته یک بار به مدت 4 هفته تزریق گردید. سپس، یادگیری و حافظهی اجتنابی ارزیابی شد.یافتهها: آسیب حاد کلیه در Ratهای اورکتومی شده، میانگین زمان تأخیر ورود به اتاقک تاریک را به صورت معنیداری کاهش داد (010/0 > P). تزریق استروژن، اگر چه در پی ایجاد آسیب حاد کلیوی منجر به افزایش سطوح کراتینین و اورهی خون گردید، اما تفاوت معنیداری در تأخیر ورود به اتاقک تاریک در گروه ایسکمی- رپرفیوژن در مقایسه با گروه حلال نشان نداد (100/0 = P).نتیجهگیری: آسیب حاد کلیه در Ratهای مادهی اورکتومی شده، میتواند بر حافظهی اجتنابی غیر فعال اثرات مخرب داشته باشد. با این وجود، استروژن در دز مورد مطالعه نتوانست از اختلال حافظهی اجتنابی غیر فعال ناشی از آسیب حاد کلیه در Ratهای مادهی اورکتومی شده، جلوگیری نماید.https://jims.mui.ac.ir/article_15784_b1f6b3049abddd25b2c408905b34ff12.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953751520190321Upregulated Expression of the Growth Arrest-Specific-2 (GAS2) Gene in Colorectal Cancer, and its Relation to Cancer Progression and Prognosisافزایش میزان بیان ژن ویژهی توقف رشد 2 (GAS2) در سرطان کولورکتال و ارتباط آن با پیشرفت و پیشآگهی بیماری931001578510.22122/jims.v37i515.11164FAبهزادایزدی اجیرلوگروه بیوشیمی بالینی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران0000-0003-0117-1330صیادبسطامینژاداستادیار، گروه پزشکی مولکولی و ژنتیک، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران0000-0001-6722-6432غلامبساطیدانشیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات میکروبشناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران0000-0002-4739-4567Journal Article20181222Background: Growth arrest-specific 2 (GAS2) gene is implicated in a variety of cellular functions such as cell cycle, apoptosis, and proliferation, and may be potentially involved in cancer progression. However, whether GAS2 is associated with colorectal cancer (CRC) progression and prognosis remains to be uncovered. Thus, this study investigated the association of GAS2 expression in tumor with CRC progression and prognosis.Methods: In the case-control study, surgical tumor and adjacent normal tissues from 40 patients with CRC were collected at Cancer Institute of Imam Khomeini Hospital in Tehran, Iran, and relative expression level of GAS2 in the tissues was assayed using quantitative real-time polymerase chain reaction method. The correlation of tumor GAS2 expression with the clinicopathological features and overall survival rate of patients was determined.Findings: The relative expression level of GAS2 in tumor tissues was significantly elevated compared to the adjacent normal tissues [1.96 (1.17-3.40) vs. 1.10 (1.00-1.31), P < 0.001]. Moreover, the expression levels of GAS2 in tumor tissues were significantly associated with clinicopathological features of cancer including tumor stage in Tumor spread, Lymph node spread, and Metastasis (TNM) staging (P = 0.010), grade (P = 0.010), size (P = 0.030), and lymphatic (P = 0.030) and vascular invasion (P = 0.040) as well as the decreased overall survival (P = 0.040).Conclusion: Elevated expression of GAS2 in CRC is associated with cancer progression indices and poor prognosis; hence it may be served as a prognostic biomarker in CRC.مقدمه: ژن ویژهی توقف رشد 2 (Growth arrest-specific 2 یا GAS2) در فعالیتهای سلولی متعددی مانند چرخهی سلولی، مرگ برنامهریزی شده و تکثیر سلولی دخالت دارد و ممکن است به طور بالقوه در گسترش سرطان نقش داشته باشد. با این حال، ارتباط GAS2 با پیشرفت و پیشآگهی سرطان کولورکتال مشخص نیست و نیاز به بررسی دارد. بنابراین، مطالعهی حاضر با هدف بررسی رابطهی بین بیان GAS2 بافت توموری با گسترش و پیشآگهی سرطان کولورکتال انجام شد.روشها: در این مطالعهی مورد- شاهدی، نمونههای جراحی بافت توموری و بافت سالم مجاور آن، از 40 بیمار مبتلا به سرطان کولورکتال در انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی تهران جمعآوری گردید و میزان نسبی GAS2 بافتها با روش Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR) کمی سنجش گردید. ارتباط میزان بیان GAS2 در بافت توموری با پارامترهای بالینی- آسیبشناختی و میزان بقای کلی بیماران مشخص گردید.یافتهها: میزان نسبی GAS2 در بافتهای توموری نسبت به بافتهای سالم مجاور افزایش قابل توجهی داشت [(40/3-17/1) 96/1 در مقابل (31/1-00/1) 10/1؛ 001/0 > P]. به علاوه، میزان نسبی GAS2 در بافتهای توموری ارتباط معنیداری با ویژگیهای آسیبشناختی سرطان نظیر مرحلهبندی Tumor spread، Lymph node و Metastasis (TNM) (010/0 = P)، درجه (010/0 = P)، اندازه (030/0 = P) و تهاجم تومور به سیستم لنفاوی (030/0 = P) و عروقی (040/0 = P) و همینطور کاهش بقای کلی بیماران (040/0 = P) نشان داد.نتیجهگیری: افزایش بیان GAS2 در سرطان کولورکتال با شاخصهای پیشرفت سرطان و پیشآگهی ضعیف بیماری ارتباط دارد و بنابراین، ممکن است به عنوان یک نشانگر زیستی پیشآگهی در سرطان کولورکتال عمل کند.https://jims.mui.ac.ir/article_15785_97a92052cb5c3d1089ebbfa01e8f7997.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953751520190321Synergistic Effects of Hyperosmolarity and Transforming Growth Factor Beta (TGF-β) on Chondrogenic Differentiation and Reducing Neotissue Ossificationتأثیر همگرایی فاکتور رشد تغییر دهندهی بتا (TGF-β) و هایپراسمولاریتی بر تمایز غضروفی و کاهش استخوانی شدن بافت تازه سنتز شده1011071578110.22122/jims.v37i515.11087FAالهامکناردانشجوی دکتری، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-4081-3925سعید رضاخاتمیدانشیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-9627-9506هناحنایی اهوازاستادیار، مرکز تحقیقات فنآوری بنیاخته، گروه سلولهای بنیادی، تهران، ایران0000-0001-9249-4279محمدشفیعیاستادیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-5182-4427محمدرضاحجاریاستادیار، گروه زیستشناسی، دانشکدهی علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران0000-0002-8944-1464Journal Article20181129Background: Mesenchymal stem cells (MSCs), are multipotent stem cells that their differentiation to chondrocytes is considered in recent years. Platelet-rich plasma (PRP), because of rich of several growth factors, and also hyperosmolarity, because of stimulating differentiation culture medium to original medium of chondrocytes, can affect this differentiation. Considering hypertrophy and ossification as resulted adverse factors, this study aimed to achieve an optimal medium for chondrogenic differentiation of human MSCs.Methods: MSCs were extracted from adipose tissue, and differentiated to chondrocyte line. The effect of base medium containing transforming growth factor beta (TGF-β), PRP, hyperosmolarity, base + hyperosmolarity and PRP + hyperosmolarity on chondrogenic differentiation was assessed using special staining methods such as Alcian blue, hematoxylin and eosin (H&E), and collagen type II and X immunocytochemistry, measurement of biochemical indexes including alkaline phosphatase (ALP) activity and deposit of calcium, and study of expression of Col2, Smad2, Sox9, and Aggrecan genes using real-time polymerase chain reaction (RT-PCR).Findings: Human adipose tissue derived MSCs, with differentiation ability to adipocyte and osteocyte lines, were presented characterizations of chondrocytes in all differentiation groups. In base + hyperosmolarity group, ALP activity and deposit of calcium were less than other groups.Conclusion: Base + hyperosmolarity differentiation group can be a better culture medium for chondrogenic differentiation.مقدمه: سلولهای بنیادی مزانشیمی (Mesenchymal stem cells یا MSCs)، سلولهای بنیادی چند توانهای هستند که تمایز آنها به کندروسیتها در سالهای اخیر مورد توجه قرار گرفته است. پلاسمای غنی از پلاکت (Platelet-rich plasma یا PRP)، به دلیل غنی بودن از فاکتورهای رشد متعدد و عامل هایپراسمولاریتی، به دلیل نزدیک کردن محیط تمایزی به محیط اصلی کندروسیتها، میتواند بر این تمایز مؤثر باشد. با توجه به ایجاد عامل نامطلوب هایپرتروفی و استخوانی شدن، پژوهش حاضر با هدف دستیابی به یک محیط بهینهی تمایز غضروفی بر MSCs انسانی انجام شد.روشها: MSCs بافت چربی انسانی استخراج و به ردهی سلولی غضروف تمایز داده شد. اثر محیطهای پایه حاوی فاکتور رشد تغییر دهندهی بتا (Transforming growth factor beta یا TGF-β)، PRP، هایپراسمولاریتی، محیط پایه + هایپراسمولاریتی و PRP + هایپراسمولاریتی بر تمایز غضروفی با استفاده از رنگآمیزیهای اختصاصی شامل Alcian blue، هماتوکسیلین ائوزین (Hematoxylin and Eosin یا H&E) و ایمونوسیتوشیمی کلاژن نوع 2 و 10 بررسی گردید. شاخصهای بیوشیمیایی شامل فعالیت Alkaline phosphatase (ALP) و رسوب کلسیم و بررسی بیان ژنهای Col2، Sox9، Smad2 و Aggrecan نیز با استفاده از روش Real-time polymerase chain reaction (RT-PCR) مورد سنجش قرار گرفت.یافتهها: MSCs بافت چربی انسانی با دارا بودن قدرت تمایز به ردهی سلولی چربی و استخوان، ویژگیهای سلولهای غضروفی را در همهی گروههای تمایزی نشان داد. فعالیت ALP و میزان رسوب کلسیم در گروه تمایزی پایه + هایپراسمولاریتی نسبت به سایر گروهها کمتر بود.نتیجهگیری: گروه تمایزی پایه + هایپراسمولاریتی میتواند محیط بهتری جهت تمایز غضروفی باشد.https://jims.mui.ac.ir/article_15781_f30402d250ee0d24b57be8e69299e1f9.pdf