دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953755020191222Indexایندکس1597410.22122/jims.v37i550.13322FAایندکسمجله0000-0003-0874-1906Journal Article20200812Click to download the index of this issue.لطفا برای دانلود ایندکس این شماره کلیک نمایید.https://jims.mui.ac.ir/article_15974_eba7fcab4a6903ad17ca2e5aa70d6f6c.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953755020191222The Relation between the Mean Time Interval of Opening of Aortic Cross Clamp to the End of Cardiopulmonary Bypass with Surgical Results of Patient after Coronary Artery Bypass Grafting Surgeryارتباط بین فاصلهی زمانی بین باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بایپس قلبی- ریوی با نتایج جراحی بایپس عروق کرونر122012251597510.22122/jims.v37i550.12328FAمهرانشاهزمانیاستادیار، گروه جراحی قلب و عروق، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-7705-3456نجمهخلیفهگروه تکنولوژی گردش خون، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-7864-6045Journal Article20190926Background: Coronary artery bypass graft surgery combined with cardiopulmonary bypass causes changes in body physiology. In the meantime, aortic cross clamp time and cardiopulmonary bypass have been implicated in surgical outcomes. The purpose of this study was to determine the association between mean duration of aortic cross clamp opening to end of cardiopulmonary bypass with surgical outcome of patients after coronary artery bypass graft surgery (CABG).Methods: This was a descriptive cross-sectional study on 47 patients with age range of 40 to 65 years who underwent CABG surgery in Shahid Chamran hospital, Isfahan, Iran; they were selected using non-random sampling method over a 5-month period in 2019. In these patients, the aortic-clamp opening period was measured until the end of cardiopulmonary bypass, and evaluated for surgical outcomes such as death, atrial fibrillation, mechanical ventilation time, troponin and creatine kinase-MB (CKMB) levels before surgery, and 12, 24, and 48 hours after it, as well as the length of intensive care unit (ICU) stay.Findings: There was no significant relationship between the mean duration of aortic cross clamp opening to end of cardiopulmonary bypass with death, atrial fibrillation, preoperative and 12, 24, and 48 hours postoperative CKMB level, and ICU stay. Moreover, there was a significant relationship between this time period and preoperative and 12, 24, and 48 hours postoperative troponin levels and the duration of lung mechanical ventilation.Conclusion: Extending the interval time of opening aortic cross clamp ton the end of the cardiopulmonary bypass, raised the mechanical lung ventilation time. By reducing the duration of this interval, the duration of mechanical ventilation and postoperative pulmonary complications can be reduced.مقدمه: جراحی بایپس عروق کرونر به همراه بایپس قلبی- ریوی با مکانیسمهای مختلفی باعث تغییر در فیزیولوژی بدن میشود. در این میان، زمان کلامپ آئورت و بایپس قلبی- ریوی، عامل تأثیرگذاری بر نتایج جراحی میباشد. این پژوهش، با هدف تعیین ارتباط میانگین بازهی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بایپس قلبی- ریوی با نتایج جراحی بیماران بعد از جراحی بایپس عروق کرونر صورت گرفت.روشها: در این مطالعهی توصیفی- مقطعی، 47 بیمار با بازهی سنی 65-40 سال که تحت جراحی بایپس عروق کرونر با روش نمونهگیری غیر تصادفی در دسترس در بیمارستان شهید چمران اصفهان در بازهی زمانی 5 ماهه در سال 1398 انجام شد. در این بیماران، بازهی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بایپس قلبی- ریوی اندازهگیری شد و به بررسی نتایج جراحی نظیر مرگ، فیبریلاسیون دهلیزی، مدت تهویهی مکانیکی ریه، سطح تروپونین و Creatine kinase-MB (CKMB) پلاسما قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت اقامت در بخش مراقبتهای ویژه پرداخته شد.یافتهها: میانگین بازهی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بایپس قلبی- ریوی با مرگ، فیبریلاسیون دهلیزی، سطح CKMB قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت اقامت در بخش مراقبتهای ویژه ارتباط معنیداری نداشت. بین این بازهی زمانی و سطح تروپونین قبل از عمل، 12، 24 و 48 ساعت بعد از عمل و مدت تهویهی مکانیکی، ارتباط معنیداری برقرار بود.نتیجهگیری: افزایش بازهی زمانی باز کردن کلامپ آئورت تا پایان بایپس قلبی- ریوی باعث افزایش زمان تهویهی مکانیکی ریه میشود. با کاهش مدت زمان این بازه، میتوان مدت تهویهی مکانیکی ریه و عوارض ریوی بعد از عمل را کاست.https://jims.mui.ac.ir/article_15975_d2883cc21428e523fff0e72f8c0fc7b6.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953755020191222The Effects of Long-Term Administration of Green-Synthetized Nickel Oxide (NiO) Nanoparticles on Liver, Kidney, and Testis in Ratsبررسی اثر تجویز طولانی مدت نانوذرات نیکل اکسید (NiO) سنتز شده به روش سبز بر هیستوپاتولوژی کبد، کلیه و بیضهی موش صحرایی122612321597610.22122/jims.v37i550.12081FAمحمد رضاحاجینژاددانشیار، گروه علوم پایه، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران0000-0002-3825-4714صدیقهبامریگروه شیمی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایرانحمیدبیضاییدانشیار، گروه شیمی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران0000-0002-6824-1367علیرضاسامزاده کرمانیدانشیار، گروه شیمی، دانشکدهی علوم پایه، دانشگاه علوم پزشکی زابل، زابل، ایران0000-0001-6183-6299Journal Article20190725Background: The present study aimed to investigate the effects of oral administration of green- and chemically-synthesized nickel oxide (NiO) nanoparticles on the histopathology of liver, kidney, and testis in rats.Methods: This was a descriptive analytic study, forty rats were allocated into five equal groups. The first group (healthy control) received normal saline. The second and third groups received oral chemically-synthetized NiO nanoparticles (5 and 50 mg/kg, respectively). The green-synthetized NiO nanoparticles were orally fed to the fourth and fifth groups for eight weeks (5 and 50 mg/kg, respectively). Finally, blood was collected from the heart of rats and serum levels of aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), blood urea nitrogen (BUN), and creatinine were evaluated. After euthanasia, liver, kidney, and testis samples were stained with hematoxylin-eosin, and examined under a light microscope.Findings: Both groups treated with 50 mg/kg dose showed significantly higher ALT and AST levels compared to the control group (P < 0.050). Serum BUN and creatinine levels were significantly higher in rats received the dose of 50 mg/kg (P < 0.05). In histopathological investigation, necrosis and fat accumulation were observed in the liver of rats treated with the 50 mg/kg dose of NiO nanoparticles. In kidney, proximal tubule swelling was observed and testis tissues showed necrosis, too.Conclusion: The long-term administration of NiO nanoparticles have toxic effects on liver, kidney, and testis in rats.مقدمه: مطالعهی حاضر با هدف بررسی اثر تجویز نانوذرات NiO سنتز شده به روش سبز و شیمیایی بر هیستوپاتولوژی بافتهای کبد، کلیه و بیضهی موش صحرایی انجام شد.روشها: در این پژوهش که از نوع تجربی بود، 40 سر موش صحرایی به پنج گروه هشتتایی تقسیم شدند. گروه اول (گروه شاهد سالم)، روزانه سرم فیزیولوژی را به صورت خوراکی دریافت کردند. گروههای دوم و سوم، نانوذرات سنتز شده به روش شیمیایی را به ترتیب با دزهای 5 و 50 میلیگرم/کیلوگرم دریافت کردند. نانوذرات سنتز شده به روش سبز نیز به گروههای چهارم و پنجم با دزهای به ترتیب 5 و 50میلیگرم/کیلوگرم به مدت هشت هفته خورانده شد. در پایان، خونگیری از قلب موشها صورت پذیرفت و سطح سرمی Aspartate aminotransferase (AST)، Alanine aminotransferase (ALT)، Blood urea nitrogen (BUN) و کراتینین سرم سنجش شد. نمونههای کبد، کلیه و بیضه پس از آسانکشی و رنگآمیزی با هماتوکسیلین- ائوزین زیر میکروسکوپ نوری بررسی شدند.یافتهها: در موشهای تیمار شده با دز 50 میلیگرم/کیلوگرم، ALT و AST سرم از گروه شاهد بیشتر بود (050/0 > P). سطح BUN و کراتینین سرم موشهای تیمار شده با دز 50 میلیگرم/کیلوگرم نیز بیشتر بود (050/0 > P). در بررسی هیستوپاتولوژی، نکروز و تجمع چربی در کبد گروه تیمار شده با دز 50 میلیگرم/کیلوگرم مشاهده شد. در کلیه، تورم توبول پروکسیمال و در بیضه، نکروز سلولی مشاهده گردید.نتیجهگیری: تجویز طولانی مدت نانوذرات NiO اثر سمی بر کبد، کلیه و بیضهی موش صحرایی دارد.https://jims.mui.ac.ir/article_15976_9e5164986e9d24fee7a16513e29c4088.pdfدانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی-درمانی استان اصفهانمجله دانشکده پزشکی اصفهان1027-75953755020191222Comparison of Ventilation Quality by Anatomic or Nasal Mask after Induction of General Anesthesia in Patients with Body Mass Index of above 40 kg/m2مقایسهی کیفیت تهویه بعد از القای بیهوشی با استفاده از دو روش تهویه با ماسک آناتومیک صورت یا تهویه با ماسک آناتومیک بینی در افراد با شاخص تودهی بدنی بالای 40 کیلوگرم/مترمربع123312391597710.22122/jims.v37i550.12010FAحمیدحاجیغلام سریزدیدانشیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایرانامیدآقاداودیاستاد، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2251-1800سجادادیبدستیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-6722-463XJournal Article20190703Background: Considering the importance of anesthesia in people who are very obese, and the need to take the necessary activities to minimize the complications during and after the operation in these patients, this study aimed to compare ventilation quality by anatomic or nasal mask after induction of general anesthesia in patients with body mass index (BMI) of above 40 kg/m2.Methods: In this randomized clinical trial study, 70 obese patients with a BMI of more than 40 kg/m2 who were candidates for surgery were selected and randomly divided into two groups of 35. The first group were ventilated with oral mask and 100% oxygen for three minutes, and in the second group, ventilation was performed through the nasal mask. The hemodynamic and ventilation parameters and complications during and after surgery were evaluated and compared between the two groups.Findings: Evaluation of hemodynamic parameters during and after surgery did not show any clinical difference between the two groups. However, nasal ventilation patients had better ventilation and oxygenation indexes.Conclusion: The results of our study showed that the use of nasal mask instead of oral mask have a more favorable ventilation end-tidal CO2 (ETCO2) and oxygenation (SpO2) in patients undergoing surgery, and the same hemodynamic stability after induction of anesthesia in very obese patients.مقدمه: با توجه به اهمیت بیهوشی در افراد خیلی چاق و لزوم اتخاذ تدابیر لازم جهت به حداقل رساندن عوارض حین و بعد از عمل در این بیماران، مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی کیفیت تهویهی بعداز القای بیهوشی با استفاده از دو روش تهویه با ماسک آناتومیک صورت یا تهویه با ماسک آناتومیک بینی در افراد با شاخص تودهی بدنی بالای 40 کیلوگرم/مترمربع انجام شد.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی، 70 بیمار چاق با نمایهی تودهی بدنی بالای 40 کیلوگرم/مترمربع که کاندیدای عمل جراحی بودند، به طور تصادفی در دو گروه 35 نفره توزیع شدند. در گروه اول، به روش معمول تهویهی مکانیکی با ماسک آناتومیک صورت و اکسیژن 100 درصد به مدت سه دقیقه انجام شد. در گروه دوم، تهویهی مکانیکی از طریق ماسک بینی صورت گرفت. متغیرهای همودینامیک و تهویهای و عوارض حین و بعد از عمل در دو گروه بررسی و مقایسه گردید.یافتهها: بررسی متغیرهای همودینامیک در حین و بعد از عمل، اختلاف معنیداری بین دو گروه نشان نداد، اما بیماران تحت تهویه با ماسک بینی، از شاخصهای تهویهای و اکسیژناسیون بهتری برخوردار بودند.نتیجهگیری: نتایج مطالعهی حاضر نشان داد که استفاده از ماسک بینی به جای ماسک دهانی با توجه به دفع بهتر دیاکسید کربن و میزان اشباع اکسیژن شریانی بهتر، شرایط مطلوبتری از نظر تهویه در بیماران تحت اعمال جراحی برقرار میکند، اما شرایط همودینامیک تفاوت بالینی چندانی در دو گروه ندارد.https://jims.mui.ac.ir/article_15977_439ff88d1d3e5284a51f00031fef3034.pdf