نوع مقاله : Original Article(s)
نویسندگان
1
استادیار گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان
2
دانشیار مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران
3
استاد مرکز تحقیقات روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران
4
استادیار گروه عفونی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان
5
پزشک عمومی، پژوهشگر مرکز تحقیقات روماتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران
6
استادیار گروه روماتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان
چکیده
مقدمه: روی، همانند سایر عناصر کمیاب و آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان به عنوان عنصر کمیاب تعدیل کننده‌ی ایمنی و آنتی‌اکسیدان مطرح شده است. به تازگی کمبود روی در بیماری بهجت مورد بحث واقع شده است. مطالعه‌ی حاضر به بررسی ارتباط بین سطح روی و بیماری بهجت می‌پردازد.
روش ها: مطالعه‌ی حاضر، یک مطالعه‌ی تحلیلی مقطعی است که بر روی 49 بیمار بهجت و 51 مورد سالم که همگی معیارهای بین‌المللی بیماری بهجت را داشتند، انجام شد. گروه شاهد از نظر قومیت و سن با گروه مورد همسان شدند. سایر بیماری‌های روماتیسمی رد شد و سپس سطح روی سرم با روش اسپکترومتری با جذب اتمی اندازه‌گیری و میانگین سطح سرمی دو گروه با هم مقایسه گردید.
یافته ها: سطح سرمی روی بیماران در مرحله‌ی خاموش (38/15 ± 4/66) بر حسب میکروگرم در لیتر و به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد سالم (18/17 ± 87/86) بود (0005/0P < ). با در نظر گرفت فعّالیت بیماری بر اساس ارزیابی کلّی پزشک، اختلاف معنی‌داری بین بیماران در مرحله‌ی فعّال بیماری (31/14 ± 47/67) و بیماران غیر‌فعّال (65/13 ± 53/69) وجود نداشت. کاهش معنی‌داری در سطح سرمی روی در بیماران مبتلا به درگیری چشمی وجود داشت (001/0P < ).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که در مورد روی به عنوان فاکتور مستعد کننده‌ی شدّت یا فعالیت بیماری بهجت، جای شک وجود دارد. در بیماری بهجت سطح سرمی روی پایین‌تر از افراد سالم می‌باشد که ضرورت انجام مطالعات بیشتر را نشان می‌دهد.
واژگان کلیدی: بیماری بهجت، روی
عنوان مقاله English
The Comparison of Serum Zinc Level in Behcet Patients and Healthy Controls
نویسندگان English
Kamal Esalatmanesh
1
Ahmadreza Jamshidi
2
Farhad Shahram
3
Fereydoun Davatchi
3
Zahra Soleimani
4
Shohreh Movahedi
5
Mansoor Karimifar
6
1
Assistant Professor of Rheumatology, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan
2
Associated Professor of Rheumatology, Rheumatology Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran
3
Professor of Rheumatology, Rheumatology Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran
4
Assistant Professor of Infectious Disease, School of Medicine, Kashan University of Medical Sciences, Kashan
5
Researcher, Rheumatology Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran
6
Assistant Professor of Rheumatology, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan
چکیده English
Background:
Zinc was suggested as an antioxidant and immunomodulator trace element in parallel with other trace elements and antioxidant enzymes. Recently selenium deficiency was indicated in Behcet disease. In this study, we evaluated the correlation of serum zinc level and Behcet disease.
Methods:
In a cross-sectional, descriptive study serum level of zinc was measured in 49 cases satisfying International Study Group criteria and 51 controls. Serum zinc level was measured by atomic absorption spectrometry and compared the mean of Findings:
serum selenium levels in both case and control and was analyzed by T-test statistical test.
Serum zinc level (mean±SD) in patients (66.4±15.38) were significantly (p<0.0005) lower than healthy controls (86.87±17.18). When considering Global Physician Assessment, there was not significantly difference between active (67.47±14.3) and non-active (69.53±13.65) patients. A significant decrease in Zinc level was present in ocular involved patients. (p <0.001).
Conclusion:
Our results showed that serum zinc level is lower in patients than healthy control group. It is not clear that zinc is a predicting factor of exacerbation or activity of disease. More studies are needed for understanding the precise relationship between zinc and Behcet etiopathology.
Key words:Behcet disease, zinc.
