نوع مقاله : مقاله های پژوهشی
نویسندگان
1
دانشیار، مرکز تحقیقات پوست و سلولهای بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2
کارشناس ارشد، گروه حشره شناسی پزشکی، کارشناس پژوهشی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3
کارشناس ارشد، گروه حشره شناسی پزشکی، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت، ایستگاه تحقیقات سلامت اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4
کارشناس ارشد، گروه میکروبیولوژی، کارشناس پژوهشی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5
پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6
متخصص عفونی، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7
کارشناس، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت، ایستگاه تحقیقات سلامت اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
8
کارشناس ارشد، گروه انگل شناسی پزشکی، مؤسسهی ملی تحقیقات سلامت، ایستگاه تحقیقات سلامت اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده
مقدمه: لیشمانیوز جلدی عفونت ناشی از تک یاختهای جنس Leishmania است. گلوکانتیم به عنوان یک داروی رایج در درمان لیشمانیوز استفاده میشود. از عوارض جانبی گلوکانتیم افزایش آنزیمهای کبدی و تغییرات در الکتروکاردیوگرام میباشد. با توجه به عوارض عدیدهی این دارو و نیز مقاومت دارویی توجه محققین به داروهای جدید نظیر محلول نانوسیلور معطوف شده است. بنابراین این مطالعه، جهت بررسی تأثیر موضعی محلول نانوسیلور با غلظتهای مختلف، در شرایط In vivo انجام شد.روشها: در این مطالعه ذرات کلویید به کار برده شد. موشهای آزمایشگاهی مادهی نژاد Balb/c در سنین 6 تا 8 هفتگی در 9 گروه 10 تایی استفاده گردید. محلول نانوسیلور با غلظتهای مختلف (60، 80، 120، 130 و 2000 ذره در میلیون) تهیه شد. کنترل روند بالینی عفونت به صورت هفتگی تا 6 هفته پس از بروز زخم از طریق اندازهگیری قطر ضایعه در قاعدهی دم موش انجام شد. دادهها توسط آزمون Paired- t و ANOVA و مقایسهی میانگینها توسط آزمون Tukey تجزیه و تحلیل گردید.یافتهها: میانگین قطر زخمها قبل و پس از درمان در گروههای مختلف اختلاف معنیداری نداشت (05/0 < P). در مقایسهی بار انگلی طحال نیز در گروههای درمانی مختلف اختلاف معنیداری مشاهده نگردید.نتیجهگیری: غلظتهای مختلف نانوسیلور سبب کاهش معنیداری در اندازهی میانگین زخمها نگردید. استفاده نانوسیلور در درمان عفونت ثانویه در بیماران مبتلا به لیشمانیوز جلدی در کلینیکها مفید میباشد.
کلیدواژهها
عنوان مقاله English
Topical Effectiveness of Different Concentrations of Nanosilver Solution on Leishmania Major Lesions in Mice (Balb/c)
نویسندگان English
Mohammad Ali Nilforoushzadeh
1
Leila Shirani Bidabadi
2
Reza Jafary
3
Azadeh Zolfaghari Baghbaderani
4
Mehdi Ghahraman Tabrizi
5
Shahram Moradi
6
Niloufar Shareghi
7
Hamid Abdoli
8
1
Associate Professor, Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
2
Researcher, Department of Medical Entomology, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
3
Department of Medical Entomology, National Institute of Health Research, Isfahan Health Research Station, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
4
Researcher, Department of Microbiology, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
5
General Practitioner, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
6
Specialist in Infectious Disease, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
7
National Institute of Health Research, Isfahan Health Research Station, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
8
Department of Medical Parasitology, National Institute of Health Research, Isfahan Health Research Station, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
چکیده English
Background: Cutaneous leishmaniasis is an infection caused by protozoan genus leishmania the incidence rate of which has been estimated as 0.28 in every 1000 individuals in Iran. Although glucantime is commonly used to treat leishmaniasis, it has some side effects including increased liver enzymes and electrocardiogram changes. In addition, the drug is expensive, the injection is painful, and research shows that glucantime resistance of parasite is growing in different parts. Therefore, scientists are paying more attention to new drugs such as nanosilver solution. The present study tried to evaluate the in-vivo topical effects of different concentrations of nanosilver solution.Methods: Colloidal particles were used in this study. Female Balb/c rats aged 6-8 weeks were studied in groups of 10. Different concentrations [60, 80, 120, 130, and 2000 particles per million (ppm)] of nanosilver 4000 were prepared (Nano Alvand, Arad Co., Iran). Rats were subcutaneously injected at the base of the tail with 0.1 ml of solution containing the parasite. Clinical control of the infection trends was conducted weekly for 6 weeks by measuring lesion diameter at the base of the tail. Data was analyzed by paired t-test, analysis of variance (ANOVA), and Tukey test. The significance level was considered as P < 0.05.Findings: Mean lesion diameter before and after the treatment did not significantly differ between different groups (P > 0.05). Likewise, a significant difference in splenic parasite load was not observed between different treatment groups. Conclusion: Based on our results, different concentrations of nanosilver are ineffective in reducing mean sizes of lesions. However, nanosilver can be used in treating secondary infections in patients with cutaneous leishmaniasis.
کلیدواژهها English
Nanosilver
Leishmania major
Balb/c
Topical effect