مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مجله دانشکده پزشکی اصفهان

مطالعه‌ی تصادفی دو سویه‌ی کور بررسی روش تزریق اسید فرمیک موضعی در درمان زگیل‌های معمولی

نوع مقاله : Original Article(s)

نویسندگان
گیتا فقیهی 1
آناهیتا والی 2
محمد رضا رادان 3
غلامرضا اسلامیه 4
شادی تجملی 4
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 متخصص پوست، مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران و گروه پوست، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات پوست و سلول‌های بنیادی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران و گروه پوست، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
چکیده
مقدمه: زگیل‌های ویروسی یک مشکل بهداشتی شایع به ویژه در جوانان است. اهمیت این موضوع به لحاظ قابلیت سرایت و مشکلات و تبعات اجتماعی این بیماری می‌باشد. اگر چه درمان‌های متعددی برای زگیل‌های ویروسی وجود دارد، ولی هیچ کدام از روش‌های درمانی پیشنهادی سریع، ساده و مؤثر برای این بیماری نیست. ارائه‌ی یک روش درمانی ساده و ارزان به ویژه در کشورهای در حال توسعه، می‌تواند راه‌حلی قابل توجه و چشمگیر باشد. هدف مطالعه‌ی حاضر، بررسی اثربخشی و ایمنی تزریق (Puncture) محلول اسید فرمیک 85 درصد در آب مقطر بود.روش‌ها: مطالعه‌ا‌ی بالینی بر روی بیماران مبتلا به زگیل‌های ویروسی که در فاصله‌ی سال‌های 83-1382 به مراکز پوست بیمارستان‌های خورشید و شهید بهشتی اصفهان مراجعه کرده بودند، طراحی شد و با گروه شاهد (دارونما) مقایسه گردید. در 34 بیمار مبتلا، ضایعه‌ی یک طرف بدن با اسید فرمیک 85 درصد و ضایعه‌ی طرف دیگر بدن با آب مقطر (دارونما) یک روز در میان از طریق تزریق با سوزن (Needle puncture) درمان گردید. بیماران هر د‌و هفته یک‌بار تا سه ماه ویزیت و پی‌گیری شدند.یافته‌ها: در 91 درصد بیمارانی که تحت درمان موضعی با اسید فرمیک قرار گرفته بودند، بهبودی کامل ضایعه مشاهده شد؛ در حالی که فقط در 10 درصد بیماران گروه شاهد ضایعه به طور کامل از بین رفت.نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که درمان با محلول اسید فرمیک 85 درصد می‌تواند به عنوان یک روش درمانی مؤثر و بدون خطر برای بیماران مبتلا به زگیل‌های معمولی مطرح گردد. این روش درمانی عوارض جانبی کمی داشت و با مقبولیت خوبی از طرف بیماران همراه بود.
کلیدواژه‌ها
اسیدفرمیک
موضعی
زگیل

عنوان مقاله English

A Double-Blind, Randomized Trial on Topical Formic Acid Puncture Technique in the Treatment of Common Warts

نویسندگان English

Gita Faghihi 1
Anahita Vali 2
Mohammad Reza Raddan 3
Gholam Reza Eslamieh 4
Shadi Tajamoli 4
1 Associate Professor, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center And Department of Dermatology, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
2 Dermatologist, Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran And Department of Dermatology, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
3 General Practitioner, Skin and Stem Cell Research Center, Tehran University of Medical Sciences, Tehran And Department of Dermatology, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
4 General Practitioner, Skin Diseases and Leishmaniasis Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
چکیده English

Background: Viral warts are a common problem especially in young people. They are important as they are transmittable and cause social embarrassment. Though there are several treatments for viral warts, none offer a fast, simple, complete cure by itself. A simple and inexpensive way of treatment would be outstanding, especially in developing countries. We aimed to determine the efficacy and safety of topical puncture with 85% formic acid solution in patients with warts.Methods: A placebo-controlled, clinical trial was performed on patients with common viral warts who were referred to Khorshid and Beheshti Dermatology Centers (Isfahan, Iran) during 2003-04. A total of 34 patients received 85% formic acid solution on their lesion on one side of the body and distilled water as placebo on the other side every other day. Both sides were injected using needle puncture technique. Patients were followed up every two weeks until three months.Findings: Formic acid application resulted in complete disappearance of 91% of warts. This rate was 10% after the application of placebo.Conclusion: The application of 85% formic acid solution is a safe and effective treatment for common warts with few side effects and good compliance.

کلیدواژه‌ها English

Formic acid
Topical
Wart
  1. Goldfarb MT, Gupta AK, Gupta MA, Sawchuk WS. Office therapy for human papillomavirus infection in nongenital sites. Dermatol Clin 1991; 9(2): 287-96.
  2. Van Brederode RL, Engel ED. Combined cryotherapy/70% salicylic acid treatment for plantar verrucae. J Foot Ankle Surg 2001; 40(1): 36-41.
  3. Khattar JA, Musharrafieh UM, Tamim H, Hamadeh GN. Topical zinc oxide vs. salicylic acid-lactic acid combination in the treatment of warts. Int J Dermatol 2007; 46(4): 427-30.
  4. Challenor R, Alexander I. A five-year audit of the treatment of extensive anogenital warts by day case electrosurgery under general anaesthesia. Int J STD AIDS 2002; 13(11): 786-9.
  5. Orlow SJ, Paller A. Cimetidine therapy for multiple viral warts in children. J Am Acad Dermatol 1993; 28(5 Pt 1): 794-6.
  6. Gibbs S. Zinc sulphate for viral warts. Br J Dermatol 2003; 148(5): 1082-3.
  7. Amer M, Tosson Z, Soliman A, Selim AG, Salem A, al-Gendy AA. Verrucae treated by levamisole. Int J Dermatol 1991; 30(10): 738-40.
  8. Rao DS, Modithaya BS, Gonsalves RA. Carboxylic acids. In: Rao DS, editor. Chemistry.Mangalore, India: Deepa Publications; 1998. p. 330-50.
  9. DeFelice J, Rumsfield J, Bernstein JE, Roshal JY. Clinical evaluation of an after-pediculicide nit removal system. Int J Dermatol 1989; 28(7): 468-70.
  10. Reynolds JEF. Formic acid. In: Reynolds JEF, editor. Martindale, the Extra Pharmacopoeia. 31th ed. London, UK: Royal Pharmaceutical Society; 1996. p. 1707.
  11. Tagami H, Ogino A, Takigawa M, Imamura S, Ofuji S. Regression of plane warts following spontaneous inflammation. An histopathological study. Br J Dermatol 1974; 90(2): 147-54.
  12. Lee AN, Mallory SB. Contact immunotherapy with squaric acid dibutylester for the treatment of recalcitrant warts. J Am Acad Dermatol 1999; 41(4): 595-9.

  • تاریخ دریافت 22 اسفند 1390
  • تاریخ پذیرش 17 فروردین 1401